Hakendover
Hakendover, gelegen nabij de Sint-Truidersteenweg, is vooral bekend om zijn processie op paasmaandag, waarbij de paarden door de velden draven om een goede oogst af te smeken.
Auteur: Lannoo
Meer informatie
Gemeentecentrum

Sint-Joris Oorbeek
De eerste kerk moet er uitgezien hebben zoals deze van "Overlaar" een gehucht van Tienen, ze was de hofkerk van de Heren van Oorbeek, verwoest in 1635. De verwoeste grafsteen van de Heren van Oorbeek, van Rijkel Loobos Vilters. Cathlijn van Oorbeecke stierf in 1475 , vinden we terug op de kerkmuur ingemetseld. De kerk is classicistische stijl van rond de jaren 1778, opgetrokken uit bak- en zandsteen. De oude kerkhofmuur die aan de westkant gelegen is, is een mogelijk uitleg als onderdeel van onze oude kerk. Tot voor kort kon men de begraafplaats van de Heer Henri Persoons burgemeester van Tienen benoemd door Napoleon in 1808 hier vinden onder het kruisbeeld op het kerkhof, maar werd spijtig door de stad Tienen opgeruimd. De kerk omvat oa altaren van de periode 1750-1790, biechtstoel 1651 en een geklasseerd orgel van Adrien Rochet 1791. Ietwat weinig voorkomend is ook dat de vloer van de sacristie in dezelfde stijl is als deze van de kerk zelf. De kerk zal binnenkort waarschijnlijk geklasseerd worden door Monumenten en Landschappen. Ze is enkel te bezoeken tijdens de eucharistievieringen die je terug kan vinden op deze website van Oorbeek.
Auteur: Sigge
Meer informatie
Kerk

Paterskerk Tienen
De eerste Begijnhofkerk in België werd in 1240 gebouwd te Luik. Als tweede oudste begijnhof wordt vaak Tienen vermeld, waar in 1245 met de bouw van de vroeggotische Begijnhofkerk werd gestart. De vlakke voorgevel bevatte geen klokkentoren. De plattegrond bestond uit drie beuken en een niet uitspringende pseudo-transept uit de 13de eeuw. Het koor en de zijkapellen dateren uit de 14de eeuw. Van het schip zijn enkel de spitsbooggewelven tegen de voorgevel bewaard gebleven. Die tonen duidelijk aan dat alle bogen op eenvoudige vierkante zuilen rustten. De kerk bezat een gelambrizeerd houten tongewelf.
Meer informatie
Kerk

De drie Tumuli
Je staat nu voor de drie imposante Romeinse grafheuvels . Deze heuvels herbergen het graf van slechts 1 persoon ! Dit monument is het enige bovengrondse overblijfsel van het roemrijke Gallo-Romeinse verleden van de stad . Meer uitgebreide informatie en de afbeelding van twee topstukken vind je in het museum ' Het Toreke '
Auteur: nanatje
Begraafplaats

De boerderij van La Ramée
De gebouwen van de oude abdij van de cisterciënzers, gesticht in 1207 en rond 1215 overgebracht naar Jodoigne, dateren uit de 18de eeuw. Ze werden in de revolutie verkocht en zijn grotendeels verwoest, met uitzondering van een van de vleugels van het abdissenkwartier. De aangrenzende boerderij en abdijhoeve, opmerkelijke constructies uit de 18de eeuw, wisten ook te overleven. De schuur, een van de grootste van het land, biedt een indrukwekkend zicht op een immens geraamte dat op zuilen rust. Het geheel werd omgevormd tot seminarie- en ontvangstcentrum met een theaterzaal. Monument en site geklasseerd (27 Januari 2012) Uitstekende erfgoed uit Wallonië
Auteur: Wizpr.guide
Erfgoed

Sint-Germanuskerk
Tienen werd ooit de blanke stad genoemd wegens zijn witgekalkte gevels, maar tegenwoordig vooral vanwege zijn witte torens. Van op afstand zijn er vier zichtbaar: van west naar oost de nieuwe watertoren, de kerken van Onze-Lieve-Vrouw en Sint-Germanus en de koeltoren van de suikerraffinaderij. De toren van Sint-Germanus is hiervan veruit de oudste: romaans, met zijn basis uit de 12de en 13de eeuw. De kerk staat er ook erg geprivilegieerd: op de hoogte van de Veemarkt, onder meer bereikbaar via twee steile trappen, met een stemmig beiaardhoekje aan de Apostelenhof. De kerk is tevens een voorbeeld van de bouwstenen uit de streek, vooral het kwartsiet van Overlaar. De toren (65 meter) en zijn beiaard (54 klokken) zijn bij gelegenheid te bezoeken. In de kerk tref je de organist aan het werk. Deze kerk is vereerd met het oudste kerkorgel van de Nederlanden. Na rampen in onder meer 1536 en 1635, zijn delen gotisch verbouwd. Mettertijd kwamen delen van de kerk ,,scheef'' te staan. Het koor is zeven graden uit de as van de beuk opgetrokken en de torenspits verzakte na een ontploffing in de stad. In 2003 werden drie muurschilderingen van Yvan Struys ingewijd. Met de steun van de provincie Vlaams-Brabant
Auteur: Wizpr.guide
Kerk

Onze-Lieve-Vrouw-ten-Poelkerk
De ranke kerk op de Grote Markt dankt haar naam aan de ,,poel’’ waarop ze is gebouwd. Naar de verering van Onze-Lieve-Vrouw-aan-de-poel verwijst onder meer de grot aan de kant van de "Heldensquare". De legende vertelt dat in de 12de eeuw een deugdzaam man werd vermoord en in deze poel werd geworpen. Een vrouw voorspelde de bouw van een tempel op die plaats. Sedert die dag gebeurden er bij deze poel mirakels. Daarom gaf Hertog Jan I van Brabant de toestemming om er een kerk te bouwen. De kerk (1357-15de eeuw) is ontworpen door architect Jan van Oisy, die er dertig jaar mee zoet was. Tot op de dag van vandaag blijven restaurateurs aan het werk. De kerkhaan (25 kilo) en het torenkruis (8 meter lang) zijn zopas teruggeplaatst na bijna 25 jaar. Typisch aan de kerk is dat het schip nooit werd gebouwd. De voorgevel leunt daardoor meteen tegen twee dwarsbeuken aan. De nissen in de portalen zijn verfijnd gebeeldhouwd maar verloren hun beelden. In het interieur is werk van de Aarschottenaar Pieter-Jozef Verhaegen aanwezig. De 'Kruisoprichting' van Niklaas De Backer (1689) is een kopie naar Jan Van Dyck.
Auteur: Wizpr.guide

16de eeuwse kapel
De 16de eeuwse laatgotische kapel domineert het uitzicht over Hoegaarden vanuit Hauthem, op 105 meter hoogte. De kapel is eind jaren zestig van de 20ste eeuw gerestaureerd en sedertdien frequent onderhouden. De oudste beeldhouwwerken zijn in veiligheid gebracht in de schatkamer van de Sint-Gorgoniuskerk. Het schilderij (17de eeuw) op het hoofdaltaar stelt de marteling van Sint-Gorgonius voor. De zijaltaren dragen schilderijen met een kruisiging en met de heilige Rochus. Een van de beelden is van de heilige Katharina, hier aanbeden tegen huidaandoeningen. Het kleine doksaal achteraan draagt het jaartal 1755. Het torentje met klok kwam er in de 17de eeuw bij. De kapel bestaat uit een beuk en een koor, met sterk hellend dak en spits torentje. Ze is opgetrokken in steen uit het nabije Gobertange (Geldenaken) met banden in steen van Overlaar (Hoegaarden). Met de steun van de provincie Vlaams-Brabant
Kapel

Het orgel van Saint-Martinkerk
De Saint-Martinkerk werd op het einde van de 18e eeuw  gebouwd in baksteen en witte steen door architect Jean-François Wincqz. De kerk toont een geometrische gevel met in het midden een toren en een portaal met daarboven een cartouche met een ovalen oculus. Het brede kerkschip eindigt op een rechthoekig koor dat lijkt uit te kijken op een kleine terreinverhoging, begrensd door de muur van de begraafplaats naast de kerk. Het meubilair bestaat vooral uit een hoogaltaar dat afkomstig is van de abdij van la Ramée en een preekstoel uit het midden van de 18e eeuw. Het als monument geklasseerde orgel, gebouwd in 1864, is het werk van orgelmaker Polycarpe-Florentin Cappuyns-Keulemans uit Mechelen. Het bevindt zich op een galerij rechtover het koor. In het begin van de 20e eeuw onderging het een eerste restauratie en in het begin van de jaren 1990 volgde een tweede. Het orgel kenmerkt zich door een later toegevoegde pijpengevel, die bestaat uit drie torens die de velden omkaderen. Geklasseerd op 29/08/1990 (orgel)
Erfgoed

Het orgel van de kerk van Notre-Dame de la Visitation
De kerk van Notre-Dame de la Visitation werd in de tweede helft van de 18e eeuw gebouwd in baksteen en natuursteen door architect Jaumotte. Ze bestaat uit drie beuken met vijf traveeën die uitgeven op een apsis met afgekapte zijden. Een vierkante toren in steen van Gobertange, afgezoomd met bijgebouwtjes in dezelfde steen, domineert de kerk met zijn grote veelhoekige torenspits. Een eerste restauratie begon in 1839. De kerk grenst aan een afgesloten begraafplaats. Vlakbij ligt de boerderij van de heer of 'cense Risbais' die laat vermoeden dat hier oorspronkelijk een herencomplex heeft gelegen. De kerk is opgesmukt met overvloedig meubilair uit de 18e eeuw (preekstoel, altaren, biechtstoelen, doopvont). Op de galerij rechtover het koor staat een geklasseerd orgel uit 1724 van orgelmaker Louis I Delhaye. Het stond vroeger in de parochiekerk van Rupelmonde, maar werd in 1839 verkocht aan de kerk van Onze-Lieve-Vrouw van Sint-Niklaas-Waas vooraleer in Mélin te belanden. De orgelkast, het werk van een zekere Meester Alexandre, omgaf vroeger een orgel uit 1626 dat gemaakt was door Philips Snoeck. Het nieuwe instrument van Louis I Delhaye nam de plaats in en de orgelkast maakt nog steeds deel uit van het meubilair van de kerk van Rupelmonde. Na belangrijke restauratiewerken in 1852 kreeg het instrument zijn huidig uitzicht. Het bestaat uit een centrale toren omgeven met velden en twee kleine laterale torentjes. Andere aanpassingen gebeurden blijkbaar niet. Geklasseerd op 29/08/1990 (orgel)
Erfgoed

De pastorie van Mélin
De oude pastorie van Mélin, die zich rechts van de kerk van Notre-Dame de la Visitation bevindt, werd gebouwd in de eerste helft van de 18e eeuw. Oorspronkelijk bestond ze uit een gebouw met één verdieping en twee kernen, gebouwd in baksteen en steen van Gobertange, en een dak met dakpannen. In het midden was er een omlijste deur met daarboven een rondboog en een oculus omgeven met voluten. Een supplementair half-niveau, zeer goed geïntegreerd, werd bijgebouwd tijdens de eerste helft van de 19e eeuw. In die tijd bouwde men ook de omheiningsmuur met zijn gietijzeren hek. Het haakse bijgebouw, opgetrokken met dezelfde materialen, dateert net als het hoofdgebouw uit de 18e eeuw. Het geheel werd gerestaureerd. Geklasseerd op 18/07/1991

De kapel Saint-Antoine
Dit klein landelijk kapelletje met een rechthoekig schip zonder zijbeuken, gewijd aan Saint Antoine, werd volledig opgetrokken met houwsteen van Gobertange. Het werd al in geschriften vermeld in de 16e eeuw. In de zuidelijke gevel steken twee oculi. Het schip sluit aan op een smaller driezijdig koor in baksteen en steen van Gobertange. Een klokkentoren uit de tweede helft van de 17e eeuw werd afgebroken in 2001. Hij verrees boven een eenvoudig barok portaal met een chronogram uit de eerste helft van de 18e eeuw. Waarschijnlijk was de kapel, die vroeger ook een begraafplaats had, verbonden aan een leprozenhuis. Monument en site geklasseerd op 27/07/1983

L'église Saint-Sulpice Kerk
L'église Saint-Sulpice - Neerheylissem Locatie : Rue de la station – Neerheylissem FR Ce remarquable édifice roman fut construit en tuffeau vers la fin du 12ème siècle. Il fut restauré et en partie transformé au 18ème siècle. D'un style roman mosan très prononcé, l'imposante tour carrée aux murs épais domine l'ensemble composé d'une nef bordée de collatéraux, de transepts et d'une abside à trois pans. A l'intérieur, le mobilier sobre et la pénombre imposée par le manque d'ouverture, propre au style roman, créent une ambiance de mystère et incitent au recueillement. L'église Saint-Sulpice de Neerheylissem abrite aujourd'hui des orgues qui datent probablement de 1720. Il aura fallu près de 30 années aux hélécinois pour retrouver cette superbe pièce de plus de 800 tuyaux, aujourd'hui entièrement restaurée par la manufacture d'orgue de Bruxelles. A l'extérieur, c'est dans le soleil de fin d'après-midi que la pierre de Lincent (ou de Linsmeau, le village voisin) donne ses plus belles tonalités en jaune-ocre. L'édifice est classé comme monument depuis 1938. NL Dit opmerkelijk romaans gebouw werd gebouwd in tufsteen rond het einde van de 12e eeuw. Het werd gerestaureerd en gedeeltelijk verbouwd in de 18e eeuw. De indrukwekkende toren met zijn dikke muren, overduidelijk in romaanse stijl, domineert het geheel, dat bestaat uit een schip met zijbeuken, een transept en een driezijdige apsis. In het interieur zorgen het sobere meubilair en de halve duisternis die te wijten is aan de kleine ramen – wat typisch is voor de romaanse stijl – voor een mysterieuze sfeer die aanzet tot bezinning. De Saint-Sulpicekerk van Neerheylissem herbergt vandaag een orgel dat waarschijnlijk dateert van 1720. Het heeft 30 jaar geduurd vooraleer de inwoners dit prachtig instrument met 800 pijpen terug zagen, na een volledige restauratie in een orgelfabriek in Brussel. Buiten geven de stenen van Lincent (of Linsmeau, het naburige dorp) hun mooiste okerkleur in de late namiddagzon. Het gebouw is geklasseerd als monument sinds 1938.
Auteur: Rencontrez vos voisins

Abdij van La Ramée
De Abdij van La Ramée is een voormalig vrouwenklooster van cisterciënserinnen in het Belgische dorp Jauchelette . De kloostergemeenschap van La Ramée gaat terug op de stichting van een vrouwenklooster in Kerkom in 1212. Deze stichting was mogelijk gemaakt door de schenking van een stuk grond door de Rijnlandse benedictijnenabdij van Kornelimünster. Deze stichting was geen succes en al in 1216 was de gemeenschap verhuisd naar de site van La Ramée in Jauchelette. De gemeenschap werd al in 1218 een abdij genoemd en had dus een zelfstandig bestuur. De belangrijkste inkomstenbron was de landbouw. De abdij had ook een bosareaal en er was op vrij grote schaal schapenteelt. In de eerste eeuw werd veel veldarbeid nog verricht door de zusters en lekenzusters, maar vanaf de 14e trokken de zusters zich meer terug in de abdij en beperkte hun eigen economische activiteit zich tot de oven en leerlooierij van de abdij.
Auteur: Wikipedia
Toeristische attractie

Sint Ermelindiskerk
De vroegere Sint-Bartholomeuskerk - huidige Sint-Ermelindiskerk - was een belangrijke landelijke kerk en voormalig bedevaartsoord. Ze is gewijd aan de Heilige Ermelindis, de plaatselijke heilige, waar nog jaarlijks de processie voor uitgaat. Deze kerk herbergt ook de fraaie gotische grafsteen van jonker Lybrecht van Meldert, waarop hij afgebeeld is in volle wapenrusting. Elk jaar op Pinkstermaandag gaat de Sint-Ermelindisprocessie uit met heel wat figuranten. Naast de Sint-Ermelindiskerk zie je de barokke kapel die dateert uit de 17de eeuw. De kapel werd gebouwd boven het graf van de patroonheilige Sint-Ermelindis. De kapel wordt voor het eerst vermeld in de 13de eeuw. In de 14de eeuw wordt ze geciteerd onder verschillende benamingen. Het huidig gebouw werd in 1629 op initiatief van Jacobus d'Oyenbrugghe gebouwd op het oostelijk uiteinde van het kerkhof en verfraaid in 1691. Het is een zaalkapel met hexagonaal (=zeshoekig) afgesloten apsis (=veelhoekige uitbouw die het koor afsluit) en vlakke westgevel. Ze is opgetrokken in bakstenen, afwisselend in kop- en speklagen.
Auteur: De Tuinen van Hoegaarden

Kasteel van Meldert
In 1572 wordt in geschreven bronnen voor het eerst melding gemaakt van het kasteel van Meldert, maar er stond vroeger al een kasteel. Omstreeks 1845 werd het afgebroken op initiatief van gravin Vander Noot die in de plaats het huidige neogotische kasteel liet optrekken. Het domein werd in 1957 aangekocht door de Aalmoezeniers van de Arbeid die er het Sint-Janscollege inrichtten. Tip: Wandelen in het natuurgebied Meldertbos kan. Het kasteelpark is vrij toegankelijk en wordt beheerd door Natuurpunt. Het is een oud bos met heel wat voorjaarsbloeiers met interessante cultuurhistorische elementen. Wie weet kruist een ringslang wel je pad. Of speur in de herfst naar de zeldzame rode kelkzwam!
Auteur: De Tuinen van Hoegaarden

Marollenkapel
Het is een laatgotisch gebouw uit het midden van de 16de eeuw, dat omstreeks 1765 werd voorzien van een klokkentorentje en vergroot met een sacristie. Voor de noordgevel staan 2 oude lindebomen. Voormalige bedevaartplaats tegen huidziekten. Jaarlijks gaat de processie nog uit.
Auteur: De Tuinen van Hoegaarden

Sint-Catharinakapel Hauthem
Het is een laatgotisch gebouw uit het midden van de 16e-eeuw, dat omstreeks 1765 werd voorzien van een klokkentorentje en vergroot met een sacristie. Voor de noordgevel staan 2 oude lindebomen. Voormalige bedevaartplaats Openingsuren: Open van 1 juni tot 30 september op zaterdag en zondag van 10 tot 18 uur. *Sint-Catharinakapel hauthem Locatie: Hauthem z/n, 3320 Hoegaarden
Kapel

het toreke
Op 13 mei 1847 stelde stadsarchitect François Drossaert een ontwerpdossier samen voor de bouw van een nieuwe gevangenis achter het politiebureau op de Grote Markt. Op 1 oktober 1848 werd het gebouw in dienst genomen. Tot 1862 zat men hier ook daadwerkelijk de politiestraffen uit. Na de restauratie in 1978 werd het ingericht als museum.
Na 20 jaar werd het museum gerenoveerd en gevoelig uitgebreid. Hierbij werd niet alleen de tentoonstellingsruimte verdubbeld, maar werd ook voldoende ruimte voorzien om de museumstukken in optimale omstandigheden te bewaren.
Auteur: jonathanpaesmans
Museum

Koninklijk Atheneum
Het Koninklijk Atheneum Tienen is een middelbare overheidsschool van het gemeenschapsonderwijs die in 1920 ontstond toen de Staat het Gemeentecollege van Tienen overnam. In 1944 werd de school door een Duitse tank beschoten en zo zwaar beschadigd dat na de oorlog nieuwbouw noodzakelijk bleek. Het nieuwe atheneum (1953) werd een voor zijn tijd modern gebouw, met ruime klassen en puik uitgeruste vaklokalen. Met zijn sobere lijn en bijna 100 meter gevellengte is de school de blikvanger van de Gilainstraat.
School

Suikermuseum
Een bezoek aan het gloednieuwe Suikermuseum mag zeker niet op het programma ontbreken. In dit museum gaan we op zoek naar de 'verloren smaak van suiker'. Kleurrijke animatiefiguren roepen op om de bron van het onheil op te sporen. Het wordt een tocht langs verhalen, geluiden en sfeerbeelden uit de kleurrijke wereld van suiker.
Het museum omvat verscheidene afdelingen, gespreid over de 3 verdiepingen van de vroegere stadshallen. Alle aspecten komen aan bod: de boeiende sociale geschiedenis, de bietenoogst, de honingproductie van de bijen, tot alle mogelijke toepassingen van suiker. Op de zolderverdieping van het museum is een ruimte voorzien voor tijdelijke tentoonstellingen, opgesteld voor de duur van één jaar.
Het Suikermuseum maakt gebruik van de nieuwste museumtechnieken. Een bezoek gebeurt aan de hand van een luistergids.
Museum

stadhuis
De huidige voorgevel wordt bepaald door de verbouwingswerken die in 1830 door de architect Philippe Robbiets werden uitgevoerd. De smeedijzeren balustrade is uniek
Auteur: jochenmeeus
Stadhuis

POI

Kerk van Onze Lieve Vrouw van de Bezoeking
Bouwwerk op een heuvel, binnen zijn begraafplaats en voorafgegaan door een voorplein gevormd door een grote trap die aan beide zijden is afgebakend door de begraafplaatsdeuren. Het is gebouwd van baksteen en steen uit Gobertange van 1771 tot 1780 volgens de plannen van de architect Jaumotte, op kosten van de abdijen van La Ramée en Florival. Het bestaat uit een fronttoren van vier verdiepingen, een schip en een smallere koor met hellende zijden, flankerend door twee sacristieën. De toren rijst op tussen afgeronde teruggangen. In 1839 onderging het een eerste neoclassicistische restauratiecampagne in Gobertange-steen. Als gevolg van deze restauratie heeft de deur met een mitre-lintel onder een kroonlijst die rust op stijlen met Toscaans hoofd, evenals het oculus tussen twee semi-cirkelvormige gebogen vensters op de bovenste verdiepingen. Het schip en het koor zijn gemaakt van baksteen, behalve de grote plint, de hoekharpen en de semi-cirkelvormige vensters, die van steen zijn. De uitbouw is blind. Het gestuukte interieur heeft de datum "ANNO 1780" aan de westkant. Het lage tongewelf steunt op Toscaans kolommen. De zijbeuken en het koor, met zijn geprofileerde plafonds, worden punctueel onderbroken door pilasters. Homogeen meubilair: bank, biechtstoelen, stoelen in Lodewijk XVI-stijl, kansel in Lodewijk XV-stijl. 18e-eeuws orgel, kast en balustrade van het einde van de 18e eeuw.
Bron: FM - Waals Erfgoedagentschap - Inventaris van het Onroerend Cultureel Erfgoed http://www.wallonie.be/patrimoine/ipic Bestanden gegenereerd op 06/11/2020
Auteur: pierre.apa.becquart@gmail.com

Hesserée Boerderij***
Deze imposante vierhoekige boerderij*** genesteld op de bodem van een heuvel markeert de zuidelijke toegang tot het dorp**** van Mélin. Het verzamelt rond een rechthoekige binnenplaats een schitterende toegangsporg*** uit de 15e of 16e eeuw, een schuur uit het begin van de 18e eeuw en een woning uit het einde van de 18e eeuw die in de eerste helft van de volgende eeuw is verbouwd. De porch, samen met de schuur, is een emblematisch architectonisch element van de grote censes van Brabant Haspengouw. Een slank en sober hoofdgebouw, samengesteld uit zeven vensteropeningen op een enkel niveau, grenst aan het toegangspaviljoen. Dit gebouw, herbouwd in 1797, demonstreert, door zijn bijzondere behandeling, de overduidelijke rijkdom van de eigenaar. Voorbij de kelder is de ruime woning bezaaid met delicate accenten van Gobertange-steen. Momenteel wordt de boerderij gebruikt als een locatie voor de organisatie van evenementen. Details en contactinformatie op de boerderijwebsite.
Gecondenseerde tekst van FM - Waals Erfgoed Agentschap - Inventaris van Onroerend Erfgoed http://www.wallonie.be/patrimoine/ipic Bestand gegenereerd op 06/11/2020 en Mark Rossignol voor -
Auteur: pierre.apa.becquart@gmail.com
Boerderij

Dongelberg Kasteel
Dongelberg Kasteel, gelegen in Jodoigne, België, behoorde tot de familie Dongelberg tot 1305. Toen viel het in handen van Jean Meeuwe, halfbroer van hertog Jan II van Brabant die de heerlijkheid ontwikkelde, en het werd de hoofdplaats van het gemeentehuis van Brabant. Hoewel de heren van Dongelberg vanaf het begin van de dertiende eeuw worden genoemd, wordt een eerste kasteel vermeld in 1495. Een gravure beschrijft de staat van het domein. Een donjon domineerde het geheel; De kerk en begraafplaats bevonden zich naast de bijgebouwen van het kasteel.
Auteur: Wikipedia
Huis

Kerk en Kapel van Sainte-Ermelinde in Meldert
De Kerk van Sint-Ermelinde (Nederlands: Sint-Ermelindiskerk) is een Romaanse, Gotische en Classicale stijl kerk gelegen in Meldert (soms in het Frans Maillard genoemd). Sint Ermelinde (510 - 590) was een 6e-eeuwse Brabantse heilige die wordt gevierd op 29 oktober. Haar ouders, welgestelde heren, probeerden haar uit te huwen, maar toen ze weigerde, stonden ze haar toe haar roeping te volgen en voorzagen haar van het inkomen uit een klein stuk grond. Ze verdeelde haar erfdeel onder de armen en vestigde zich als kluizenaar in een bosgebied, waarschijnlijk in de buurt van Beauvechain. Later verhuisde ze naar een kluizenarij in Meldert en bracht de rest van haar leven daar door in gebed en vernedering. In de kerk is er een reliekschrijn met haar relieken, terwijl er in de kapel, gelegen achter de kerk, een cenotaaf is (een grafmonument dat geen lichaam bevat in tegenstelling tot het mausoleum).
Auteur: Val et Oli
Kapel

1 Vleugel Historisch Centrum
U komt aan bij het 1 Wing Historical Centre, gevestigd op de voormalige vliegbasis Culot in Bevekom. Dit privémuseum, beheerd door de vzw "The Golden Falcon", schetst de geschiedenis van de basis en de Belgische militaire luchtvaart sinds 1935. Het bevat een opmerkelijke collectie vliegtuigen (Spitfire, Hunter, F-104, F-16, A109, NH90, enz.), evenals motoren, uitrusting, uniformen, foto's en eenheidsinsignes. Het museum beschikt ook over een receptie, een cafetaria en een aangelegd park. Het is geopend op de 2e en 4e zondag van de maand, en op afspraak.
Geschiedenis van de “Beauvechain basis”
In 1935 bezat de Belgische staat twee verspreidingslocaties: locatie nr. 21 "Les Burettes" en nr. 25 "Hamme-Mille", dat later "Le Culot" zou worden, bedoeld om vliegtuigen van operationele bases te huisvesten. Op 10 mei 1940 zochten enkele overlevenden van de aanval in Schaffen hun toevlucht in Les Burettes: ze werden daar de volgende dag vernietigd.
In 1940 nam de Luftwaffe zijn intrek op het Culot-terrein en bouwde er een vliegbasis met twee landingsbanen en enkele gebouwen. Hier zou een bommenwerpereenheid (KG3) worden gehuisvest, uitgerust met Dornier 17's en vervolgens Junkers 88's. Deze eenheid zou daar blijven tot september 1941, toen ze na het uitbreken van Operatie Barbarossa naar het oostfront werd gestuurd.
Op de basis Beauvechain werden vervolgens detachementen Messerschmitt 110 en Junkers 88 nachtjagers gestationeerd tot de bevrijding in september 1944.
Amerikaanse eenheden uitgerust met P-47 Thunderbolt jachtbommenwerpers (36FG en 373FG) volgden, daarna B-26 Marauder bommenwerpers (322BG) die daar tot het einde van de oorlog bleven.
In oktober 1946 nam de luchtmacht de basis Beauvechain over en installeerde er de 1st Fighter Wing, die uit maximaal zes squadrons zou bestaan, waarvan de meest prestigieuze de 349th en 350th waren, die tijdens de oorlog binnen de Royal Air Force waren gevormd. Spitfires, Mosquito's, Meteors, Hunters, CF100's, F-104G's en F-16's zouden volgen. De laatste verliet de basis in maart 1996 na de ontbinding van de 1st Fighter Wing.
Sindsdien is de missie van de basis geëvolueerd. In 1996 werden onder meer de Marchetti van de Elementary Pilot School (voorheen in Gossoncourt) en de Alpha-Jet van de Advanced Pilot School (voorheen in Brustem) verwelkomd. Vervolgens werden de Agusta A109-helikopters en ten slotte de NH90.
Auteur: Maison du tourisme du Brabant wallon
Museum

GS Bikers rit 3 voor team B in 2026