Metalen fietsbrug
Auteur: JM fietser
Meer informatie
POI

De Sint-Helenasluis
De omgeving van de driebek gevormd door de Gete, de Borggracht en de Sint-helenasluis, dateert uit de 14de eeuw. Deze sluis was één van de velen die op de Gete en haar bijrivier de Mene gelegen waren en die het waterdebiet regelden voor de watermolens
Meer informatie
Sluis

Hoegaarden Brouwerij
Wist je dat je een Witteke of Hoegaards witbier op een specifieke manier moet inschenken. Het glas moet eerst afgespoeld worden of even in het ijs liggen, dan moet je de helft van het flesje uitschenken, de gistsluier losmaken door het flesje 'zestien maal' te draaien en dan de rest uitschenken. Het overtollige schuim mag verwijderd worden. In een café krijgt men voor een Hoegaarden van 25cl een typisch blokkig hoegaardenglas.
Auteur: Dromos
Meer informatie
Brouwerij

Sint-Rochuskapel
De Sint-Rochuskapel bevindt zich in het domein Mariadal. De gewezen kloosterkerk van de paters Bogaarden werd gebouwd in de tweede helft van de 18de eeuw en is opgetrokken in baksteen met lijstwerk en hoekkettingen van Gobertangesteen. Met het stucwerk van het interieur is de kapel een mooi architecturaal geheel in laatbarokstijl. Het interieur is rijk, stijlvol en stemmig. Het meubilair in Lodewijk XVIe stijl, vomt één geheel met retabel, lambrisering, schijn- en echte deuren, tochtportaal en doksaal met orgel. De communiebank in rococostijl, de geschilderde kruisweg van E. Wante en tien prachtige glasramen maken van het geheel een bezienswaardig fijn gerestaureerd monument. Met de steun van de provincie Vlaams-Brabant
Auteur: Wizpr.guide
Kerk

De kerk van Saint-Médard
De kerk van Saint-Médard werd rond 1175 door de graven van Duras afgestaan aan de hospitaalorde van Sint-Jan van Jeruzalem.
De huidige kerk in gotische stijl werd opgetrokken uit plaatselijke bouwmaterialen (gres en kalksteen).
Het koor met een halfrond chevet en aan de buitenkant een verhoging met twee niveaus met lage ramen met rondboog onder een muurarcade, en het dwarsschip dat uitgeeft op twee apsiskapellen, verraden nog steeds een romaanse invloed.
De constructie werd voltooid in het begin van de 14de eeuw met de hoge delen van het schip en de toren.
Enkel de gewelven van de zijbeuken en de apsiskapellen zijn origineel. Die van het hoofdschip en het dwarsschip dateren uit 1759.
Monument geklasseerd (21 décembre 1936)
Uitstekende erfgoed uit Wallonië
Auteur: Wizpr.guide
Kerk

Chapelle Notre-Dame-du-Marché
De Notre-Damekapel , ook de 'Chapelle du Marché genoemd, is herkenbaar aan haar toren die bekroond is met een originele gedraaide spits uit de eerste helft van de 17e eeuw. Ze bevindt zich op de Grand-Place en dat was vroeger de Place du Marché. Ze werd intra-muros met stenen van Gobertange opgetrokken in de 14e eeuw, dankzij de milde burgers en ambachtslui van de stad. De kapel heeft een toren met vier niveaus, een enkele beuk met twee traveeën en een koor met een veelhoekige koorafsluiting. Een portaal in gotische stijl is ingewerkt in een spitsboogstructuur met daarboven een hoog venster. Voorbij het portaal en de westelijke toren markeert een spitsboog de overgang naar het kerkschip, dat licht krijgt via vier vensters, en naar het koor met zijn spitsboogvensters. De bodem is geplaveid met een damboordpatroon, waarin stenen van Gobertange afgewisseld zijn met kalkstenen uit de Maasstreek. De kapel werd tot de 18e eeuw verschillende keren heringericht, aangepast en uitgebreid - onder meer ten gevolge van een brand in de 17e eeuw. Ze werd in haar geheel gerestaureerd en die werken werden beëindigd in 2011. Het meubilair bestaat onder meer uit een barok hoogaltaar dat gewijd is aan Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans, in 1716 gerealiseerd door Guillaume Castagne uit Namen. Het altaar in de linker zijbeuk is gewijd aan de Maagd, dat aan de rechterzijde aan Ste-Rita. Voorheen was het gewijd aan St-Roch, de heilige die werd aangeroepen in tijden van epidemies. De kapel herbergt een opmerkelijk monument, een cenotaaf in blauwe hardsteen boven de grafsteen van graaf Winand de Glymes en zijn echtgenote Michelle de Yedeghem, overleden in de tweede helft van de 17e eeuw. Zij waren samen met de familie de l’Escaille, belangrijke lokale personages. De grafsteen lag oorspronkelijk in het koor, vervolgens in het kerkschip, maar werd tijdens de restauratie verplaatst naar de bijkerk die de sacristie vervangt. Monument geklasseerd op 24/12/1958
Auteur: Wizpr.guide
Erfgoed

Het oude stadhuis
Het oude stadhuis, dat momenteel onderdak biedt aan culturele verenigingen en diensten, is niet het eerste gebouw dat deze functie kreeg in Jodoigne. Er was sprake van een gemeenschapshuis dat in slechte staat verkeerde in de tweede helft van de 16e eeuw. Het huidige gebouw in classicistische stijl, gewoonlijk 'Hôtel des Libertés' genoemd, dateert van de eerste helft van de 18e eeuw, zoals de jaartallen 1733 en 1734 aangeven. Het is er gekomen, net zoals het Kasteel van het Graafschap of het Kasteel Pastur, gelegen in de rue du Château, dankzij een opdracht van Graaf de Romrée aan architect Verreucken, na de brand op de Grand-Place in 1710. Het oude stadhuis heeft een gevel die gebouwd werd met stenen van Gobertange, net zoals veel lokale gebouwen. Het is bereibaar via een centraal bordes met een leuning in smeedijzer. De hoofdgevel heeft twee niveaus met vijf traveeën die goed te onderscheiden zijn vanwege de verschillende behandeling van de oppervlakte, enerzijds met bossage, anderzijds met dunne houwstenen. Bovenaan onderscheidt men een driehoekig fronton met een ovalen oculus. Het gebouw onderging een restauratie door J. Clément tijdens het interbellum. Geklasseerd op 26/11/1973
Erfgoed

De stadswallen
De stad Jodoigne was ooit volledig omgeven met wallen die vermoedelijk dateerden uit de 13e eeuw, maar die de in de loop der eeuwen werden vernield. Vandaag heeft de stad nog enkel gedeeltelijke maar relatief belangrijke overblijfselen van de muur. De resten geven een idee van de min of meer diehoekige vorm van de versterking, die acht of negen torens telde en verschillende poorten. De muren omcirkelden de oorspronkelijke burcht, de voorganger van het huidge kasteel Pastur, de Grand-Place of Place du Marché en het middeleeuwse stadje. De Saint-Médardkerk, die vandaag deel uitmaakt van het uitzonderlijk erfgoed van Wallonië, lag evenwel buiten de stadsmuren. De belangrijkste stukken van de muur die bewaard zijn gebleven, bevinden zich aan de achterzijde van het nummer 4 in de rue Saint-Jean. Het gaat om een halfronde toren en een relatief consequent deel van de muur zelf. Andere resten van de versterking in breuksteen en steen van Gobertange zijn te zien achter het nummer 13 van de rue du Château, achter de nummers 1 tot 11 van de rue de la Grande Montagne en de nummers 8a, 9 en 10 van de Grand-Place (in het hart van het burggraafschap) en ten slotte in de rue du Sergent Sortet, achter het nummer 25 of het oud kasteel Ghobert. Geklasseerd op 07/07/1976
Erfgoed

Het klooster van de Grijze Zusters
Het etablissement van de Grijze Zusters of Hospitaalzusters van de Orde van Saint-François in Jodoigne, zag het daglicht in 1512, toen de bisschop van Luik, Érard de la Marck, hen toestond om zich te bekommeren om een gasthuis dat al in de 14e eeuw in geschriften werd vermeld. In 1515 liet de baljuw van Wasseiges, Jacques de Glymes, rechtover het gasthuis een kloostergebouw optrekken, samen met een kapel gewijd aan Saint Nicolas. Het klooster verdween in 1798 in de wervelwind van de Franse Revolutie, Vandaag zijn er van het klooster enkel schamele resten in de vorm van een afgeschuinde onderbouw en sporen van vensters zijn nog zichtbaar op de parking van de rue du Sergent Sortet. Op de plaats van het klooster verrijst nu een gebouw uit de 19e eeuw, waar vroeger de oude middelbare school van Jodoigne onderdak heeft gevonden. Geklasseerd op 16/11/1982

Orgel van de Saint-Lambertkerk
De Saint-Lambertkerk werd gebouwd door architect Émile Coulon in de tweede helft van de 19e eeuw. In haar huidige staat telt ze een sober neoclassicistisch kerkschip met twee zijbeuken met vijf traveeën, en een toren die voor de helft in witte steen werd gebouwd. Dit deel van de toren is ouder dan de kerk en heeft een hele geschiedenis achter de rug. Hij behoorde bij de eerste kerk die hier verrees en die vernietigd werd in de eerste helft van de 14e eeuw. De toren vermeldt het jaartal 1732 boven het barokke portaal, waar ook een nis steekt met de afbeelding van de patroonheilige, en het jaartal 1755 op de verhoging in baksteen. Het meubilair telt onder meer een mooie preekstoel. De begraafplaats rond de kerk heeft op het einde van de 19e eeuw plaats gemaakt voor een parkje. Het gebouw is vooral bijzonder vanwege het als monument geklasseerde orgel. Dat werd gebouwd in 1869 en op een galerij geplaatst rechtover het koor. Het is van de hand van Louis en Florian Gheude uit Nivelles. Het orgel verkeert nog steeds in originele staat. Enkel één deel van het pijpwerk werd in het begin van de 20e eeuw vernieuwd. De orgelkast werd gemaakt door Joseph Gibert, ook uit Nivelles.Het instrument heeft drie torens rond de compartimenten. Het werd gerestaureerd in 1948 en bleef tot vandaag functioneren. Geklasseerd op 29/08/1990 (orgel)

Les carrières souterraines de Folx-les-Caves
De gemeente Folx-les-Caves mag uitpakken met een bodem waarin men zowat 4 ha ondergrondse galerijen vindt. Over de precieze oorsprong heeft men tot vandaag geen duidelijkheid. Deze galerijen, waarvan de oudste bekende beschrijving dateert van het begin van de 17e eeuw, variëren in breedte van 2 tot 8 m en in hoogte van 2 tot 4 m en op sommige plaatsen zelfs tot 6 meter. Dit kluwen, dat oorspronkelijk één enkele ingang had, behoort tot twee verschillende netwerken.  Ze zijn met elkaar verbonden door een passage die vandaag niet meer in gebruik is. De aanwezigheid op een bepaalde plaats van de ondergrondse bedding van een waterloop kan geen verklaring geven voor het uitgestrekte netwerk van galerijen, dat wel degelijk aan de mens moet toegeschreven worden. Het is echter moeilijk om te bepalen wanneer het ontstaan is en om welke reden. Mogelijks lag de winning van mergel aan de basis, die gebruikt werd om te mengen met de zware grond van het Haspengouwse plateau. De site van Folx-les-Caves is ook opmerkelijk vanuit geologisch en paleontologisch standpunt. Geklasseerd op 08-07-993 Uitzonderlijk erfgoed van Wallonië

Le Musée Armand Pellegrin - Neerheylissem
Le musée Armand Pellegrin – Neerheylissem Locatie : Rue du moulin 15- Opheylissem FR Le musée Armand Pellegrin, qui abrite des collections illustrant la vie rurale régionale d'autrefois, est installé dans l'ancienne école des garçons d'Hampteau, érigée en 1874. Le bâtiment est tout à fait caractéristique des différents usages qui lui étaient attribués à l'époque. En effet, outre la classe, jadis située dans la petite construction basse de droite, le volume principal servait à loger l'instituteur à l'étage et faisait également office de maison communale. Soucieux de conserver la mémoire de la vie passée, Armand Pellegrin alors maitre d'école du village, y fonde en 1930 un musée qui lui sera ultérieurement dédié; son ancienne classe y est d'ailleurs reconstituée. Dans les années 1985, plus de 10 millions d'anciens francs belges (environs 250 000 euros) furent octroyés à la transformation intérieure du musée qui s'acheva en 1994. Au début, uniquement consacré à « l'école d'autrefois », le musée a petit à petit élargi les thèmes abordés: le travail du lin, des anciens établis d'artisans, (charron, cordonnier, menuisier,...) des mémoires de la résistance belge, les origines du domaine d'Heylissem auquel il est presque accolé, un ancien café et une ancienne épicerie reconstitués,... Le musée en abrite même un autre : le musée de la boite à biscuit expose plus de 2000 boites décoratives de plusieurs pays, le tout classé par thèmes. NL Het Museum Armand Pellegrin herbergt een verzameling die het landelijke leven van vroeger illustreert. Het is gevestigd in de oude jongensschool van Hampteau, die dateert uit 1874. Het gebouw is typisch voor het gebruik dat men er vroeger van maakte. Naast de klas, die vroeger gelegen was in het lage gebouw aan de rechterkant, diende het hoofdgebouw als logies voor de leraar en was tegelijk gemeentehuis. Omdat hij de herinnering aan het leven van vroeger wilde bewaren stichtte Armand Pellegrin, toen schoolmeester, in 1930 een museum dat later naar hem werd genoemd. Zijn oude klas is er overigens gereconstrueerd. In de jaren 1985, werd meer dan 10 miljoen Belgische frank (ongeveer 250.000 euro) toegekend voor een aanpassing van het interieur van het museum. Die werken werden beëindigd in 1994. Aanvankelijk was het museum enkel gewijd aan "de school in de tijd van toen". Maar geleidelijk kwam er uitbreiding: vlasbewerking, de oude ambachten (wagenmaker, schoenmaker, timmerman...), de herinnering aan het Belgisch verzet, de oorsprong van het domein van Heylissem dat vlakbij ligt, een oud café, een gereconstrueerde kruidenierszaak... In het museum vindt men nog een ander museum: dat van de biscuitdozen, met meer dan 2000 versierde dozen uit verschillende landen, alles geklasseerd per thema;
Auteur: Rencontrez vos voisins
Museum

Taviers
Taviers is een dorp in de Belgische provincie Namen, en een deelgemeente van de Waalse gemeente Éghezée. Het was een zelfstandige gemeente tot het bij de fusie van 1977 toegevoegd werd aan de gemeente Éghezée.
Taviers ligt aan de weg van Éghezée naar Hannuit en aan de Mehaigne die van west naar oost door het dorp stroomt. Ten oosten van de dorpskom ligt het gehucht Franquenée dat eveneens aan dezelfde weg en rivier gelegen is. Het is een landbouwdorp dat zich stilaan ontwikkelt tot een woondorp.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Slag bij Ramillies
De Slag bij Ramillies vond plaats op 23 mei 1706 en was een van de veldslagen van de Spaanse Successieoorlog. Bij het Waals-Brabantse plaatsje Ramillies versloeg een geallieerde coalitie van Engelse en Nederlandse troepen met Deense hulptroepen onder leiding van John Churchill, eerste hertog van Marlborough, een Frans-Beierse troepenmacht. Deze overwinning dwong de Fransen zich terug te trekken uit een groot gedeelte van de Spaanse Nederlanden.
Auteur: Wikipedia
Gebeurtenis

Tienen
Tienen is een stad en gemeente in de Belgische provincie Vlaams-Brabant, in het noorden van het Haspengouws Plateau. De stad telt 35.000 inwoners en ligt op een hoogte van 40 meter. Met een oppervlakte van 72,77 km² is Tienen de grootste gemeente van de provincie Vlaams-Brabant.Robert Rock meent dat Tienen een germanisering is van het Keltische 'duno', wat "heuvel, versterking op een heuvel, versterking" betekent. De naam zou etymologisch ook kunnen opklimmen tot het Gallische 'tigerno, tigunno', wat eveneens betekent: hoogtepunt, hoofd, verhevenheid. De auteur wijst op de overeenstemming met de Tiense topografie, met de Sint-Germanusheuvel waarrond de stad ontstond.
Auteur: Wikipedia
Stad

Abdij van Heylissem
De Abdij van Heylissem was een norbertijnerabdij in Haspengouw in Opheylissem in de Belgische gemeente Hélécine . De abdij lag aan de Kleine Gete en werd in 1129 gesticht op een terrein dat door de heer van Zittert aan de Abdij van Floreffe werd geschonken. Oorspronkelijk was Heylissem een dubbelklooster. Vanaf 1142 verhuisden de norbertinessen echter naar de boerderij van Stocquoy in Geldenaken.
Klooster

Orp-le-Grand
Orp-le-Grand is een plaats en deelgemeente van de Belgische gemeente Orp-Jauche. Groot-Adorp, zoals de Nederlandse naam van Orp-le-Grand luidt, ligt in de provincie Waals-Brabant en telt ongeveer 2200 inwoners.Maret en Orp-le-Petit, gelegen ten noorden en ten zuiden van het dorp Orp-le-Grand, zijn onderdeel van Orp-le-Grand. Tot 1 januari 1977 was het een zelfstandige gemeente.
Deelgemeente

Paterskerk
De eerste begijnhofkerk in België werd in 1240 gebouwd te Luik. Als tweede oudste begijnhof wordt vaak het begijnhof van Tienen vermeld, waar in 1245 met de bouw van de vroeggotische begijnhofkerk werd gestart. De vlakke voorgevel bevatte geen klokkentoren. De plattegrond bestond uit drie beuken en een niet uitspringend pseudotransept uit de 13de eeuw. Het koor en de zijkapellen dateren uit de 14de eeuw. Van het schip zijn enkel de spitsbooggewelven tegen de voorgevel bewaard gebleven. Die tonen duidelijk aan dat alle bogen op eenvoudige vierkante zuilen rustten. De kerk bezat een gelambriseerd houten tongewelf.
Kerk

Sint-Lambertuskerk
De Sint-Lambertuskerk is een kerk in het Belgische Overlaar. Zij wordt sinds 1976 beschermd als monument.
De Sint-Lambertuskerk is een van de oudste kerkjes in het land. Het is een kleine, éénbeukige kerk met een stevige toren en driezijdig koor met sacristieën. De beuk behoort tot de zeldzaam "in situ" bewaarde preromaanse monumenten: hij bestaat in ruime mate uit opnieuw gebruikt Romeins materiaal en kwartsiet in onregelmatig verband. Het is zeer waarschijnlijk dat deze stenen afkomstig zijn van de Gallo-Romeinse villa's die in de 3e eeuw op de Goudberg bij Hoegaarden stonden, enkele honderden meters van de plek waar de kerk van Overlaar werd gebouwd. Deze villa's waren toen waarschijnlijk al verlaten, maar de stenen kregen een nieuwe bestemming.

Huppaye
Huppaye is een dorp in de Belgische provincie Waals-Brabant en een deelgemeente van Ramillies. Huppaye ligt in het noorden van de gemeente.
Op de Ferrariskaart uit de jaren 1770 is het dorp weergegeven als Huppays, met net ten oosten het dorp Molembais StPierre.
Deelgemeente

Grotten van Folx-les-Caves
De grotten van Folx-les-Caves in Folx-les-Caves, een deelgemeente van Orp-Jauche in Waals-Brabant, zijn geen natuurlijk ontstane grotten maar galerijen die eeuwen geleden uitgehouwen werden als ondergrondse groeven.
Ze liggen op een gemiddelde diepte van 16 meter en beslaan ongeveer 6 hectare. Ze bestaan uit twee gangenstelsel genoemd de 'Caves Bodart' en de 'Caves Racourt', die door één afgesloten gang met elkaar verbonden zijn. Een ondergronds beekje dat uitmondt Kleine Gete loopt door de grotten. De grotten zijn boogvormig uitgehouwen. Ze hebben een hoogte tussen 2 en 4 meters met uitschieters tot 8 meter. De als steun overblijvende pilaren staan op 2 tot 8 meter uit elkaar. De wanden vertonen veelvuldig houweelsporen van toen ze uitgehouwen werden.
Over ontstaan en ouderdom van de grotten zijn er geen geschreven bronnen of onderzoeken die hierover uitsluitsel geven. De grotten bestonden al voor 1606. Uit dat jaar is er een boek van Jean-Baptiste Gramaye waarin de “caverna subterranea” beschreven worden. De oudste inscriptie in de grotten draagt de datum 1771.
Berg

Ramillies-Offus
Ramillies-Offus is een plaats in de Belgische provincie Waals-Brabant en een deelgemeente van de gemeente Ramillies. Ramillies-Offus bestaat uit het dorp Ramillies zelf in het zuiden en het dorpje Offus in het noorden. In Ramillies-Offus ontspringt de Kleine Gete.Op de Ferrariskaart uit de jaren 1770 staat in het zuiden het dorp Ramelies en in het noorden het kleine dorp Offuz weergegeven. Op het eind van het ancien régime werden Ramillies en Offus beide een zelfstandige gemeente. In 1812 werden beide gemeenten echter al samengevoegd tot Ramillies-Offus.

Éghezée
Éghezée, dikwijls geschreven als Eghezée, is een plaats en gemeente in de Belgische provincie Namen, in het uiterste noorden hiervan. De gemeente telt ruim 16.000 inwoners en ligt op een hoogte van 154 meter.Alle historische gegevens hebben betrekking op de huidige gemeente, inclusief deelgemeenten, zoals ontstaan na de fusie van 1 januari 1977.

Jodoigne
Jodoigne.
Meer informatie op deze link
Auteur: Rollusbillus
Gemeentecentrum

Autres-Eglise
Auteur: JM fietser
Treinstation

Koninklijk Atheneum
Het "Koninklijk Athenaeum van Thienen" is ontstaan in 1920 toen het "Gemeentecollege van Thienen" (of "Collège Communal de Tirlemont", opgericht in 1802) door de Staat overgenomen werd. De huisvesting werd overgebracht naar het Oudemannenhuis in de Gilainstraat.
Tijdens het schooljaar 1924-1925 werden de eerste meisjes toegelaten en waren er reeds drie Nederlandse klassen. In september 1925 bestond het Atheneum uit 276 leerlingen waarvan er 118 ingeschreven waren in de Franse afdeling en 158 in de Nederlandse. Tot 1930 werden slechts enkele vakken in het Nederlands onderwezen en de leerlingen, vooral zij die uit de omliggende dorpen kwamen, hadden het wel moeilijk om over die taaldrempel te komen. In 1932 werd een volledig onderwijs in het Nederlands voorzien op basis van “streektaal = moedertaal”.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog heeft het Atheneum zeer zwaar geleden onder de bezetter. De school werd herhaaldelijk door Duitse troepen bezet. In de gebouwen had het Geheime Leger zijn hoofdkwartier. In september 1944, toen de Duitse bezetting op haar einde liep, wilde het Geheime Leger Duitse soldaten in de school lokken om ze dan te ontwapenen. Een van hen kon ontsnappen en een Duitse tank verwittigen. De tank stelde zich op onder de poort van het gebouw tegenover het Atheneum en schoot. De leden van het geheime leger vluchtten via de achterzijde van het gebouw. De linkervleugel lag in puin. Het gebouw zelf werd zo geschonden dat na de oorlog nieuwbouw noodzakelijk bleek.
In 1946 werd architect Rimanque belast met het opmaken van de plannen voor een volledig nieuwe school die op de plaats van de oude gebouwd zou worden. Het werd een voor die tijd modern gebouw, sober van lijn, volledig uitgerust volgens de behoeften van de nieuwe tijd: ruime lokalen, speciale klassen voor fysica, chemie, aardrijkskunde, een turnzaal met speciale vloer en een feestzaal die ook als turnzaal kan ingericht worden. In 1950 werd begonnen met de bouw.
Tijdens het optrekken van het nieuwe gebouw moest de school elders ondergebracht worden. Hiervoor had de Tiense Suikerraffinaderij de lokalen van haar “Patronaat” in de Beaudouinstraat afgestaan. Op 18 november 1953 werden de nieuwe gebouwen van het Atheneum plechtig ingewijd in het bijzijn van de minister van Nationale Opvoeding, de heer Harmel. Het nieuwe Koninklijk Atheneum van Tienen vormt een indrukwekkend geheel van gebouwen. De lengte van de voorgevel, uitziend op de Gilainstraat, bedraagt niet minder dan 98,35 meter.
Het Koninklijk Atheneum Tienen – "den athenai" - heeft een rijke geschiedenis van bijna honderd jaar op zijn naam. In 2020 willen we dit op een gepaste wijze vieren.
Auteur: jonathanpaesmans
School

suikermuseum
Professor Zucchero, de virtuele gids, bezit de gave om de bezoeker te reduceren tot een stofje, niemendalletje ter grootte van een molecule. En dan gaan we samen met kleurrijke animatiefiguren op zoek naar de zoete smaak van suiker.
Het museum omvat verscheidene afdelingen, gespreid over de 3 verdiepingen van de vroegere stadshallen.
Alle aspecten komen aan bod: van de suikerbietenteelt tot de verwerking ervan tot suikerproducten, het gebruik van suiker in voeding, de invloed ervan op onze gezondheid en het gebruik van suiker in de kunst.
Auteur: jochenmeeus
Museum

Geest-Gérompont
Geest-Gérompont is een dorp in de Belgische provincie Waals-Brabant. Samen met Petit-Rosière vormt het Geest-Gérompont-Petit-Rosière, een deelgemeente van Ramillies. Geest-Gérompont ligt ten noordoosten van Petit-Rosière, langs de Grote Gete.
Reeds in de middeleeuwen werd aan de naam van Geest die van de afhankelijkheid Gérompont gevoegd. Op de Ferrariskaart uit de jaren 1770 is het dorp aangeduid als Geest a Gerompont.
Dorp

GS Bikers rit 35 voor team A in 2026