Metalen fietsbrug
Auteur: JM fietser
Meer informatie
POI

Connectie RAVEL Ligne 147 en 142
Nieuw stuk Ravel richting Racourt - Landen
Auteur: JM fietser
Meer informatie
Fietsroute

Hoegaarden Brouwerij
Wist je dat je een Witteke of Hoegaards witbier op een specifieke manier moet inschenken. Het glas moet eerst afgespoeld worden of even in het ijs liggen, dan moet je de helft van het flesje uitschenken, de gistsluier losmaken door het flesje 'zestien maal' te draaien en dan de rest uitschenken. Het overtollige schuim mag verwijderd worden. In een café krijgt men voor een Hoegaarden van 25cl een typisch blokkig hoegaardenglas.
Auteur: Dromos
Meer informatie
Brouwerij

L’église Saint-Médard
De kerk van Saint-Médard werd rond 1175 door de graven van Duras afgestaan aan de hospitaalorde van Sint-Jan van Jeruzalem. De huidige kerk in gotische stijl werd opgetrokken uit plaatselijke bouwmaterialen (gres en kalksteen). Het koor met een halfrond chevet en aan de buitenkant een verhoging met twee niveaus met lage ramen met rondboog onder een muurarcade, en het dwarsschip dat uitgeeft op twee apsiskapellen, verraden nog steeds een romaanse invloed. De constructie werd voltooid in het begin van de 14de eeuw met de hoge delen van het schip en de toren. Enkel de gewelven van de zijbeuken en de apsiskapellen zijn origineel. Die van het hoofdschip en het dwarsschip dateren uit 1759.
Auteur: Wizpr.guide
Gebedsplaats

Sint-Rochuskapel
De Sint-Rochuskapel bevindt zich in het domein Mariadal. De gewezen kloosterkerk van de paters Bogaarden werd gebouwd in de tweede helft van de 18de eeuw en is opgetrokken in baksteen met lijstwerk en hoekkettingen van Gobertangesteen. Met het stucwerk van het interieur is de kapel een mooi architecturaal geheel in laatbarokstijl. Het interieur is rijk, stijlvol en stemmig. Het meubilair in Lodewijk XVIe stijl, vomt één geheel met retabel, lambrisering, schijn- en echte deuren, tochtportaal en doksaal met orgel. De communiebank in rococostijl, de geschilderde kruisweg van E. Wante en tien prachtige glasramen maken van het geheel een bezienswaardig fijn gerestaureerd monument. Met de steun van de provincie Vlaams-Brabant
Auteur: Wizpr.guide
Kerk

Sint-Gorgoniuskerk
De toren in witte gobertangesteen uit de streek domineert van verre het beeld van de brouwersgemeente. De kerk staat bekend als grootste rococokerk van het land. Ze kwam tot stand met kapitaal van de brouwers in 1754-59, nadat de oudere romaanse kerk was ingestort. De cartouche op de in 2006 gerestaureerde toren verwijst naar Alpäidis, gravin van Hoegaarden, die omstreeks 977-987 het Hoegaardse kapittel stichtte. Het Kapittelhuis en – park (toegankelijk) naast de kerk verwijzen hier ook naar. Kerk en andere gebouwen in de dorpskom getuigen van de welstand die de quasi autonome Luikse enclave in het hertogdom Brabant wist te verwerven. Onder de kerktoren is een beveiligde schatkamer ingericht met een romaans doopvont, een gotisch beeldhouwwerk en de palmezel die jaarlijks met palmzondag in processie wordt rondgedragen. Opvallend zijn ook de preekstoel, biechtstoelen en het omvangrijke koorgestoelte. Let wel op waar u loopt: de notabele bouwheren van weleer rusten in de crypte onder u. De bedevaartskapel  van Sint-Katharina (18de eeuw) in het gehucht Hauthem is tevens geopend. De kapel is onder meer bereikbaar via een panoramisch wandelcircuit van 5km. Met de steun van de provincie Vlaams-Brabant
Auteur: Wizpr.guide
Kerk

Sint-Germanuskerk
Tienen werd ooit de blanke stad genoemd wegens zijn witgekalkte gevels, maar tegenwoordig vooral vanwege zijn witte torens. Van op afstand zijn er vier zichtbaar: van west naar oost de nieuwe watertoren, de kerken van Onze-Lieve-Vrouw en Sint-Germanus en de koeltoren van de suikerraffinaderij. De toren van Sint-Germanus is hiervan veruit de oudste: romaans, met zijn basis uit de 12de en 13de eeuw. De kerk staat er ook erg geprivilegieerd: op de hoogte van de Veemarkt, onder meer bereikbaar via twee steile trappen, met een stemmig beiaardhoekje aan de Apostelenhof. De kerk is tevens een voorbeeld van de bouwstenen uit de streek, vooral het kwartsiet van Overlaar. De toren (65 meter) en zijn beiaard (54 klokken) zijn bij gelegenheid te bezoeken. In de kerk tref je de organist aan het werk. Deze kerk is vereerd met het oudste kerkorgel van de Nederlanden. Na rampen in onder meer 1536 en 1635, zijn delen gotisch verbouwd. Mettertijd kwamen delen van de kerk ,,scheef'' te staan. Het koor is zeven graden uit de as van de beuk opgetrokken en de torenspits verzakte na een ontploffing in de stad. In 2003 werden drie muurschilderingen van Yvan Struys ingewijd. Met de steun van de provincie Vlaams-Brabant
Kerk

Onze-Lieve-Vrouw-ten-Poelkerk
De ranke kerk op de Grote Markt dankt haar naam aan de ,,poel’’ waarop ze is gebouwd. Naar de verering van Onze-Lieve-Vrouw-aan-de-poel verwijst onder meer de grot aan de kant van de "Heldensquare". De legende vertelt dat in de 12de eeuw een deugdzaam man werd vermoord en in deze poel werd geworpen. Een vrouw voorspelde de bouw van een tempel op die plaats. Sedert die dag gebeurden er bij deze poel mirakels. Daarom gaf Hertog Jan I van Brabant de toestemming om er een kerk te bouwen. De kerk (1357-15de eeuw) is ontworpen door architect Jan van Oisy, die er dertig jaar mee zoet was. Tot op de dag van vandaag blijven restaurateurs aan het werk. De kerkhaan (25 kilo) en het torenkruis (8 meter lang) zijn zopas teruggeplaatst na bijna 25 jaar. Typisch aan de kerk is dat het schip nooit werd gebouwd. De voorgevel leunt daardoor meteen tegen twee dwarsbeuken aan. De nissen in de portalen zijn verfijnd gebeeldhouwd maar verloren hun beelden. In het interieur is werk van de Aarschottenaar Pieter-Jozef Verhaegen aanwezig. De 'Kruisoprichting' van Niklaas De Backer (1689) is een kopie naar Jan Van Dyck.

Chapelle Notre-Dame-du-Marché
De Notre-Damekapel , ook de 'Chapelle du Marché genoemd, is herkenbaar aan haar toren die bekroond is met een originele gedraaide spits uit de eerste helft van de 17e eeuw. Ze bevindt zich op de Grand-Place en dat was vroeger de Place du Marché. Ze werd intra-muros met stenen van Gobertange opgetrokken in de 14e eeuw, dankzij de milde burgers en ambachtslui van de stad. De kapel heeft een toren met vier niveaus, een enkele beuk met twee traveeën en een koor met een veelhoekige koorafsluiting. Een portaal in gotische stijl is ingewerkt in een spitsboogstructuur met daarboven een hoog venster. Voorbij het portaal en de westelijke toren markeert een spitsboog de overgang naar het kerkschip, dat licht krijgt via vier vensters, en naar het koor met zijn spitsboogvensters. De bodem is geplaveid met een damboordpatroon, waarin stenen van Gobertange afgewisseld zijn met kalkstenen uit de Maasstreek. De kapel werd tot de 18e eeuw verschillende keren heringericht, aangepast en uitgebreid - onder meer ten gevolge van een brand in de 17e eeuw. Ze werd in haar geheel gerestaureerd en die werken werden beëindigd in 2011. Het meubilair bestaat onder meer uit een barok hoogaltaar dat gewijd is aan Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans, in 1716 gerealiseerd door Guillaume Castagne uit Namen. Het altaar in de linker zijbeuk is gewijd aan de Maagd, dat aan de rechterzijde aan Ste-Rita. Voorheen was het gewijd aan St-Roch, de heilige die werd aangeroepen in tijden van epidemies. De kapel herbergt een opmerkelijk monument, een cenotaaf in blauwe hardsteen boven de grafsteen van graaf Winand de Glymes en zijn echtgenote Michelle de Yedeghem, overleden in de tweede helft van de 17e eeuw. Zij waren samen met de familie de l’Escaille, belangrijke lokale personages. De grafsteen lag oorspronkelijk in het koor, vervolgens in het kerkschip, maar werd tijdens de restauratie verplaatst naar de bijkerk die de sacristie vervangt. Monument geklasseerd op 24/12/1958
Erfgoed

Het oude stadhuis
Het oude stadhuis, dat momenteel onderdak biedt aan culturele verenigingen en diensten, is niet het eerste gebouw dat deze functie kreeg in Jodoigne. Er was sprake van een gemeenschapshuis dat in slechte staat verkeerde in de tweede helft van de 16e eeuw. Het huidige gebouw in classicistische stijl, gewoonlijk 'Hôtel des Libertés' genoemd, dateert van de eerste helft van de 18e eeuw, zoals de jaartallen 1733 en 1734 aangeven. Het is er gekomen, net zoals het Kasteel van het Graafschap of het Kasteel Pastur, gelegen in de rue du Château, dankzij een opdracht van Graaf de Romrée aan architect Verreucken, na de brand op de Grand-Place in 1710. Het oude stadhuis heeft een gevel die gebouwd werd met stenen van Gobertange, net zoals veel lokale gebouwen. Het is bereibaar via een centraal bordes met een leuning in smeedijzer. De hoofdgevel heeft twee niveaus met vijf traveeën die goed te onderscheiden zijn vanwege de verschillende behandeling van de oppervlakte, enerzijds met bossage, anderzijds met dunne houwstenen. Bovenaan onderscheidt men een driehoekig fronton met een ovalen oculus. Het gebouw onderging een restauratie door J. Clément tijdens het interbellum. Geklasseerd op 26/11/1973
Erfgoed

De stadswallen
De stad Jodoigne was ooit volledig omgeven met wallen die vermoedelijk dateerden uit de 13e eeuw, maar die de in de loop der eeuwen werden vernield. Vandaag heeft de stad nog enkel gedeeltelijke maar relatief belangrijke overblijfselen van de muur. De resten geven een idee van de min of meer diehoekige vorm van de versterking, die acht of negen torens telde en verschillende poorten. De muren omcirkelden de oorspronkelijke burcht, de voorganger van het huidge kasteel Pastur, de Grand-Place of Place du Marché en het middeleeuwse stadje. De Saint-Médardkerk, die vandaag deel uitmaakt van het uitzonderlijk erfgoed van Wallonië, lag evenwel buiten de stadsmuren. De belangrijkste stukken van de muur die bewaard zijn gebleven, bevinden zich aan de achterzijde van het nummer 4 in de rue Saint-Jean. Het gaat om een halfronde toren en een relatief consequent deel van de muur zelf. Andere resten van de versterking in breuksteen en steen van Gobertange zijn te zien achter het nummer 13 van de rue du Château, achter de nummers 1 tot 11 van de rue de la Grande Montagne en de nummers 8a, 9 en 10 van de Grand-Place (in het hart van het burggraafschap) en ten slotte in de rue du Sergent Sortet, achter het nummer 25 of het oud kasteel Ghobert. Geklasseerd op 07/07/1976
Erfgoed

Het klooster van de Grijze Zusters
Het etablissement van de Grijze Zusters of Hospitaalzusters van de Orde van Saint-François in Jodoigne, zag het daglicht in 1512, toen de bisschop van Luik, Érard de la Marck, hen toestond om zich te bekommeren om een gasthuis dat al in de 14e eeuw in geschriften werd vermeld. In 1515 liet de baljuw van Wasseiges, Jacques de Glymes, rechtover het gasthuis een kloostergebouw optrekken, samen met een kapel gewijd aan Saint Nicolas. Het klooster verdween in 1798 in de wervelwind van de Franse Revolutie, Vandaag zijn er van het klooster enkel schamele resten in de vorm van een afgeschuinde onderbouw en sporen van vensters zijn nog zichtbaar op de parking van de rue du Sergent Sortet. Op de plaats van het klooster verrijst nu een gebouw uit de 19e eeuw, waar vroeger de oude middelbare school van Jodoigne onderdak heeft gevonden. Geklasseerd op 16/11/1982

Orgel van de Saint-Lambertkerk
De Saint-Lambertkerk werd gebouwd door architect Émile Coulon in de tweede helft van de 19e eeuw. In haar huidige staat telt ze een sober neoclassicistisch kerkschip met twee zijbeuken met vijf traveeën, en een toren die voor de helft in witte steen werd gebouwd. Dit deel van de toren is ouder dan de kerk en heeft een hele geschiedenis achter de rug. Hij behoorde bij de eerste kerk die hier verrees en die vernietigd werd in de eerste helft van de 14e eeuw. De toren vermeldt het jaartal 1732 boven het barokke portaal, waar ook een nis steekt met de afbeelding van de patroonheilige, en het jaartal 1755 op de verhoging in baksteen. Het meubilair telt onder meer een mooie preekstoel. De begraafplaats rond de kerk heeft op het einde van de 19e eeuw plaats gemaakt voor een parkje. Het gebouw is vooral bijzonder vanwege het als monument geklasseerde orgel. Dat werd gebouwd in 1869 en op een galerij geplaatst rechtover het koor. Het is van de hand van Louis en Florian Gheude uit Nivelles. Het orgel verkeert nog steeds in originele staat. Enkel één deel van het pijpwerk werd in het begin van de 20e eeuw vernieuwd. De orgelkast werd gemaakt door Joseph Gibert, ook uit Nivelles.Het instrument heeft drie torens rond de compartimenten. Het werd gerestaureerd in 1948 en bleef tot vandaag functioneren. Geklasseerd op 29/08/1990 (orgel)

Les carrières souterraines de Folx-les-Caves
De gemeente Folx-les-Caves mag uitpakken met een bodem waarin men zowat 4 ha ondergrondse galerijen vindt. Over de precieze oorsprong heeft men tot vandaag geen duidelijkheid. Deze galerijen, waarvan de oudste bekende beschrijving dateert van het begin van de 17e eeuw, variëren in breedte van 2 tot 8 m en in hoogte van 2 tot 4 m en op sommige plaatsen zelfs tot 6 meter. Dit kluwen, dat oorspronkelijk één enkele ingang had, behoort tot twee verschillende netwerken.  Ze zijn met elkaar verbonden door een passage die vandaag niet meer in gebruik is. De aanwezigheid op een bepaalde plaats van de ondergrondse bedding van een waterloop kan geen verklaring geven voor het uitgestrekte netwerk van galerijen, dat wel degelijk aan de mens moet toegeschreven worden. Het is echter moeilijk om te bepalen wanneer het ontstaan is en om welke reden. Mogelijks lag de winning van mergel aan de basis, die gebruikt werd om te mengen met de zware grond van het Haspengouwse plateau. De site van Folx-les-Caves is ook opmerkelijk vanuit geologisch en paleontologisch standpunt. Geklasseerd op 08-07-993 Uitzonderlijk erfgoed van Wallonië

Eglise Saint-Médard
De Sint-Medardkerk, uit de 13de eeuw, is geklasseerd en wordt met reden erkend als een van de juweeltjes van Waals-Brabant. Het gebouw in romaanse en gotische stijl herwon zijn originele schoonheid dankzij een passende restauratie in de jaren zeventig. De witte steen van Gobertange geeft het bouwwerk zijn volle schittering. Vanuit de kruisbeuken trekken het koor en de halfronde apsis de aandacht, alsook de sobere beelden waaronder dat van de patroon Sint-Medard. Hij werd geboren in 457 en was bisschop en prediker. Hij stond bekend als ,,regenmaker’’. Als we het heiligenbeeld nauwgezet bekijken lijkt het of het ons toelacht. Vandaar een mooi verhaal dat men graag opdist in Geldenaken. Lang geleden zit een parochiaan te bidden en hij ziet dat er enkele geofferde muntstukken zijn blijven liggen. De verleiding is te groot. De man grabbelt ze mee en ziet dat de heilige hem toelacht. De man reageert: ,,Gij lacht, Sint-Medard, goed dan …’’ en hij stak een tweede muntstuk op zak. De onmiddellijke omgeving van de kerk is erg aantrekkelijk: een gekasseid plein met enkele bomen, een overweldigend open zicht op de wijk, karaktervolle woningen die alles tot een mooi geheel maken.

Domaine provincial d'Hélécine (Provinciaal Domein Opheylissem)
Le Domaine provincial d'Hélécine Rue A. Dewolf, 21 - 1357 Hélécine www.domaine-helecine.be +32 (0) 19 65 54 91 FR Situé à 30 minutes de Liège et de Bruxelles, sur le sitee l'ancienne abbaye des Prémontrés d'Heylissem fondée au début du XIIe siècle, le Domaine provincial, composé d'un château néoclassique du XVIIIe siècle et d'un parc de 28ha comprend une réserve naturelle, un cadran solaire géant, une glacière du XIXe siècle, trois étangs de pêche, des courts de tennis, un minigolf paysager et deux plaines de jeux. Un peu d'histoire... Site fondé au XIIe siècle, les bâtiments de l'abbaye des Prémontrés d'Heylissem furent pillés, incendiés et démolis à plusieurs reprises mais toujours reconstruits. Des dernières bâtisses, édifiées de 1762 à 1780, subsistent la prélature, l'église, les écuries, l'orangerie et la ferme. Le domaine fut tour à tour fabrique de tissus de coton, distillerie qui produisit une eau de vie de pomme puis raffinerie de sucre de betteraves. Le domaine fut acquis par la Province de Brabant en 1962. Aujourd'hui le château néoclassique du XVIIIe siècle offre une infrastructure prestigieuse au service de séminaires et réceptions dans un site exceptionnel et un cadre de verdure remarquable. Le parc du château d'Hélécine est un havre de paix et un lieu de promenade tout au long de l'année. Le chemin qui longe les deux étangs dévoile un magnifique paysage: oies, canards et cygnes, chèvres, daims et leurs petits se reposent à l'abri des arbres. Pas un bruit, de temps à autre le balai des cannes à pêche anime le décor. En fin de promenade, la plaine de jeux attend vos enfants pour des instants ludiques.Juste à côté, la buvette et ses tables permettent de partager ce moment au grand air. Pour une heure ou toute une journée, le parc d'Hélécine permet de profiter de moments de détente en famille ou entre amis. Des barbecues sont disponibles sur réservation. Le programme des animations grand public figure sur le site du Domaine. NL Het Provinciaal Domein, dat zich op 30 minuten van Luik en Brussel bevindt, is gelegen op de site van de in het begin van de 12e eeuw gestichte voormalige abdij van de Premonstratenzers van Heylissen en bestaat uit een 18e-eeuws neoklassiek kasteel en een park van 28 ha met een natuurreservaat, een reuzenzonnewijzer, een ijskelder uit de 19e eeuw, drie visvijvers, tennisbanen, een midgetgolf met Engelse tuin en twee speelterreinen. Enige geschiedenis... Op deze in de 12e eeuw gestichte site staan de gebouwen van de abdij van de Premonstratenzers van Heylissem die meerdere malen werden geplunderd, in brand gestoken en vernield, maar altijd opnieuw werden opgebouwd. Van de laatste bouwelementen die van 1762 tot 1780 werden gebouwd, staan nog het prelaathuis, de kerk, de paardenstallen, de oranjerie en de hoeve. Het domein diende achtereenvolgens als katoenstoffabriek, distilleerderij waar een appeljenever werd gemaakt en suikerbietenraffinaderij. In 1962 werd het domein door de Provincie Brabant aangekocht. Vandaag... Het 18e-eeuwse neoklassieke kasteel biedt een prestigieuze infrastructuur voor seminaries en recepties op een bijzondere site en in een uitzonderlijke groene omgeving. Het park van het kasteel van Hélécine is een vredig oord dat het hele jaar door voor wandelingen geschikt is. Als u de weg langs de twee vijvers volgt, ontdekt u een prachtig landschap: ganzen, eenden, zwanen, geiten, damharten en jongen schuilen onder de bomen om uit te rusten. Een volmaakte stilte die slechts af en toe wordt verstoord door het werpen van de vishengels. Aan het einde van de wandeling bereikt u het speelterrein waar de kinderen ludieke momenten kunnen beleven. Vlak ernaast kunt u bij de uitspanning aan tafel zitten voor een gezellig moment in de open lucht. In het park van Hélécine kunt u een uur of een dag lang, met het hele gezin of met vrienden, heerlijk ontspannen. Barbecues worden op reservering ter beschikking gesteld. Het animatieprogramma voor het publiek is te vinden op de site van het Domein.
Auteur: Rencontrez vos voisins
Recreatie

Slag bij Ramillies
De Slag bij Ramillies vond plaats op 23 mei 1706 en was een van de veldslagen van de Spaanse Successieoorlog. Bij het Waals-Brabantse plaatsje Ramillies versloeg een geallieerde coalitie van Engelse en Nederlandse troepen met Deense hulptroepen onder leiding van John Churchill, eerste hertog van Marlborough, een Frans-Beierse troepenmacht. Deze overwinning dwong de Fransen zich terug te trekken uit een groot gedeelte van de Spaanse Nederlanden.
Auteur: Wikipedia
Gebeurtenis

Orp-le-Grand
Orp-le-Grand is een plaats en deelgemeente van de Belgische gemeente Orp-Jauche. Groot-Adorp, zoals de Nederlandse naam van Orp-le-Grand luidt, ligt in de provincie Waals-Brabant en telt ongeveer 2200 inwoners.Maret en Orp-le-Petit, gelegen ten noorden en ten zuiden van het dorp Orp-le-Grand, zijn onderdeel van Orp-le-Grand. Tot 1 januari 1977 was het een zelfstandige gemeente.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Grand-Rosière-Hottomont
Grand-Rosière-Hottomont is een dorp in de Belgische provincie Waals-Brabant en een deelgemeente van Ramillies. De deelgemeente bestaat uit het Grand-Rosière en het daarop aansluitend gehucht Hottomont.
Op het eind van het ancien régime werden Grand-Rosière en Hottomont beide een gemeente. In 1822 werden beide gemeente al samengevoegd tot de gemeente Grand-Rosière-Hottomont.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Tumulus van Hottomont
De Tumulus van Hottomont of Tombe van Hottomont is een Gallo-Romeinse grafheuvel in het Waals-Brabantse Grand-Rosière-Hottomont in de Belgische gemeente Ramillies. De grafheuvel ligt ongeveer een kilometer ten zuidoosten van Hottomont. Hij ligt op een hoog punt in het landschap, pal naast een Romeinse weg met de naam Rue Romaine, de oude weg van Tongeren en Keulen naar Bavay.
Begraafplaats

Grotten van Folx-les-Caves
De grotten van Folx-les-Caves in Folx-les-Caves, een deelgemeente van Orp-Jauche in Waals-Brabant, zijn geen natuurlijk ontstane grotten maar galerijen die eeuwen geleden uitgehouwen werden als ondergrondse groeven.
Ze liggen op een gemiddelde diepte van 16 meter en beslaan ongeveer 6 hectare. Ze bestaan uit twee gangenstelsel genoemd de 'Caves Bodart' en de 'Caves Racourt', die door één afgesloten gang met elkaar verbonden zijn. Een ondergronds beekje dat uitmondt Kleine Gete loopt door de grotten. De grotten zijn boogvormig uitgehouwen. Ze hebben een hoogte tussen 2 en 4 meters met uitschieters tot 8 meter. De als steun overblijvende pilaren staan op 2 tot 8 meter uit elkaar. De wanden vertonen veelvuldig houweelsporen van toen ze uitgehouwen werden.
Over ontstaan en ouderdom van de grotten zijn er geen geschreven bronnen of onderzoeken die hierover uitsluitsel geven. De grotten bestonden al voor 1606. Uit dat jaar is er een boek van Jean-Baptiste Gramaye waarin de “caverna subterranea” beschreven worden. De oudste inscriptie in de grotten draagt de datum 1771.
Berg

Brouwerij Hoegaarden
Dit is een plek waar speciaalbieren worden bewaakt, bedacht, gemaakt en gedronken. Het is een multifunctioneel bierproject dat draait rond brouwkunst en smaakbeleving. De nieuwe familiebrouwerij maakt zelf nieuwe speciaalbieren, die je kan proeven in het brouwhuis. Er is ook een kleine eetkaart met gerechten die met bier zijn bereid. Pater familias Freddy Delvaux wordt gezien als dé smaakexpert van België als het over bier gaat.
Auteur: tvl
Brouwerij

Vierkantshoeve De 11000 Maagden
De Vierkantshoeve De 11000 Maagden is een pracht van een gesloten hoeve. Er is een opschirft te zien: "IN DE REFUGIE VAN DE ELF DUYSENT MAEGDEN 1748" en ook nog "Sint-Ursula en de 11000 maagden" boven de segmentbooginrijpoort, die toegang verleent tot het binnenhof. De hoeve ontleent dus haar naam aan de legende van SInt-Ursula.
Volgens de "Legenda aurea" was Ursula de beeldschone, wijze en vrome dochter van de christelijke koning Deontus van Bretagne. Haar reputatie was de koning van Engeland ter ore gekomen. Hij zond een ambassadeur naar Deontus om haar ten huwelijk te vragen voor zijn enige zoon Aetherius en eventueel met oorlog te dreigen als vriendelijkheid niet tot een resultaat leidde. Deontus was ten einde raad; hij wilde zijn dochter niet uithuwelijken aan de zoon van de machtige heidense koning die berucht was om zijn wreedheid. Maar Ursula was wiskundig goed bij de pinken en raadde haar vader aan het aanzoek te accepteren op voorwaarde dat de koning haar tien zeer mooie maagden zou sturen, elk vergezeld door 1000 andere maagden en daarbovenop nog duizend maagdelijke gezellinnen voor zichzelf. Ze moest ook voorzien worden van schepen om met het gezelschap op reis te gaan. Verder bedong ze een termijn van drie jaar voor een bedevaart naar Rome en om de jonge prins de gelegenheid te geven het christelijke geloof te bestuderen en zich te laten dopen. De vloot vertrok en legde aan in Keulen. Een engel verscheen aan Ursula om haar mee te delen dat ze na haar reis naar Rome hier zou terugkomen en de martelaarskroon zou ontvangen, samen met al haar reisgenoten. Ze zeilden door naar Bazel en van daar ging het over land verder naar Rome. Daar werden ze verwelkomd door paus Cyriacus, volgens de schrijver de negentiende opvolger van Petrus, maar hij voegt eraan toe dat hij geschrapt werd uit de lijst van pausen omdat hij beslist had zijn pontificaat op te geven en de maagden terug naar Keulen te vergezellen. Ze vertrokken terug naar Keulen. Een aantal edelen en geestelijken sloot zich bij hen aan. Toen ze aankwamen in Keulen werd de stad belegerd door de Hunnen, die het complete gezelschap vermoordden, alleen Ursula bleef gespaard omwille van haar grote schoonheid, op voorwaarde dat ze de bruid zou worden van hun aanvoerder Atilla. Ursula weigerde en werd door Atilla met een pijl doorboord. Aetherius, die ondertussen na de dood van zijn vader koning was geworden, had zich bekeerd tot het christendom. Door een goddelijke boodschap verwittigd, reisde ook hij naar Keulen om er zijn bruid te ontmoeten en stierf er samen met haar de martelaarsdood. Na de slachting werden de Hunnen verdreven door een hemels leger van maagden, uiteraard samengesteld uit de maagden die de Hunnen net hadden gedood.
Auteur: Dromos
Hoeve

Autres-Eglise
Auteur: JM fietser
Treinstation

Huizen van Ranst
Op de Wolmarkt bevinden zich enkele van de mooiste woningen van de stad, die oorspronkelijk eigendom waren van de adelijke familie van Ranst. Waarschijnlijk vormden de van Ransthuizen (nrs. 15-17, 19 en 21) oorspronkelijk één groot geheel. Men veronderstelt dat deze huizen reeds in de 15de eeuw in het bezit gekomen zijn van deze familie. Verscheidene leden werkten zich in de stad op tot belangrijke openbare functionarissen. Zo werden Adrianus (1568) en Jacobus (1653) van Ranst beiden burgemeester van Tienen.
De huidige woningen zijn na 1635 gebouwd, nadat de originele gebouwen totaal verwoest werden tijdens de "Tiense furie". De rijk versierde muurankers, aangebracht op de voorgevel, bevestigen dat de woningen nr. 15-17 gebouwd werden in 1636. Het huis nr. 19 uit 1661 is een dubbelhuis, bestaande uit twee verdiepingen met een hoger opgetrokken middenstuk, onder een zadeldak dat tussen zijtrapgevels gevat is. In de eerste bouwlaag van dit huis kan men Toscaanse kapitelen bewonderen, die op de tweede verdieping in Ionische zuilen eindigen. De fraai geriemde vensteromlijstingen zijn uitgevoerd in Lodewijk XIV-stijl. De mooie barokke rondboogdeur is te bereiken via een pui van vier treden. Op de centrale sluitsteen stond het nu weggekapte wapenschild afgebeeld, met daarboven een sterk overhangend fronton.
De drie woningen zijn een mooi voorbeeld van de samensmelting van verschillende stijlen, namelijk de traditionele bak- en zandstijl, de barok en de Lodewijk XIV-stijl
Auteur: jorenpardon
Gebouw

Koninklijk Atheneum
Tijdens het optrekken van het nieuwe gebouw moest de school elders ondergebracht worden. Hiervoor had de Tiense Suikerraffinaderij de lokalen van haar "'Patronaat" in de Beaudouinstraat afgestaan. Op 18 november 1953 werden de nieuwe gebouwen van het Atheneum plechtig ingewijd in het bijzijn van de minister van Nationale Opvoeding, de heer Harmel. Het nieuwe Koninklijk Atheneum van Tienen vormt een indrukwekkend geheel van gebouwen. De lengte van de voorgevel, uitziend op de Gilainstraat, bedraagt niet minder dan 98,35 meter. Het Koninklijk Atheneum Tienen - den athenai- heeft een rijke geschiedenis van bijna honderd jaar op zijn naam. In 2020 willen we dit op een gepaste wijze vieren.
School

het toreke
Op 13 mei 1847 stelde stadsarchitect François Drossaert een ontwerpdossier samen voor de bouw van een nieuwe gevangenis achter het politiebureau op de Grote Markt. Op 1 oktober 1848 werd het gebouw in dienst genomen. Tot 1862 zat men hier ook daadwerkelijk de politiestraffen uit. Na de restauratie in 1978 werd het ingericht als museum.
Na 20 jaar werd het museum gerenoveerd en gevoelig uitgebreid. Hierbij werd niet alleen de tentoonstellingsruimte verdubbeld, maar werd ook voldoende ruimte voorzien om de museumstukken in optimale omstandigheden te bewaren.
Auteur: jonathanpaesmans
Museum

POI

GS Bikers rit 35 voor team B in 2025