Hakendover
Hakendover, gelegen nabij de Sint-Truidersteenweg, is vooral bekend om zijn processie op paasmaandag, waarbij de paarden door de velden draven om een goede oogst af te smeken.
Auteur: Lannoo
Meer informatie
Gemeentecentrum

Het toreke
Op 13 mei 1847 stelde stadsarchitect François Drossaert een ontwerpdossier samen voor de bouw van een nieuwe gevangenis achter het politiebureau op de Grote Markt. Op 1 oktober 1848 werd het gebouw in dienst genomen. Tot 1862 zat men hier ook daadwerkelijk de politiestraffen uit. Na de restauratie in 1978 werd het ingericht als museum. Na 20 jaar werd het museum gerenoveerd en gevoelig uitgebreid. Hierbij werd niet alleen de tentoonstellingsruimte verdubbeld, maar werd ook voldoende ruimte voorzien om de museumstukken in optimale omstandigheden te bewaren.
Auteur: KoBe'Ke
Meer informatie
Gevangenis

van Osch Tienen
Ambachtenlaan 2A 3300Tienen Tel.: 016 81 25 39 Fax: 016 82 23 19 Email: info@vanoschtienen.net.bmw.be Website: http://www.vanosch.bmw.be
Auteur: BMW fietsroutes
Meer informatie
Bedrijf

6. de grote markt
Deze 'tweede grootste markt van België werd gedeeltelijk aangelegd op een drooggelegde drassige weide met poel. Dit verklaarrt meteen de naam van de kerk die gebouwd werd op dit mooie marktplein: de Onze-Lieve-Vrouw ten Poelkerk.
Markt

L'église Saint-Sulpice Kerk
L'église Saint-Sulpice - Neerheylissem Locatie : Rue de la station – Neerheylissem FR Ce remarquable édifice roman fut construit en tuffeau vers la fin du 12ème siècle. Il fut restauré et en partie transformé au 18ème siècle. D'un style roman mosan très prononcé, l'imposante tour carrée aux murs épais domine l'ensemble composé d'une nef bordée de collatéraux, de transepts et d'une abside à trois pans. A l'intérieur, le mobilier sobre et la pénombre imposée par le manque d'ouverture, propre au style roman, créent une ambiance de mystère et incitent au recueillement. L'église Saint-Sulpice de Neerheylissem abrite aujourd'hui des orgues qui datent probablement de 1720. Il aura fallu près de 30 années aux hélécinois pour retrouver cette superbe pièce de plus de 800 tuyaux, aujourd'hui entièrement restaurée par la manufacture d'orgue de Bruxelles. A l'extérieur, c'est dans le soleil de fin d'après-midi que la pierre de Lincent (ou de Linsmeau, le village voisin) donne ses plus belles tonalités en jaune-ocre. L'édifice est classé comme monument depuis 1938. NL Dit opmerkelijk romaans gebouw werd gebouwd in tufsteen rond het einde van de 12e eeuw. Het werd gerestaureerd en gedeeltelijk verbouwd in de 18e eeuw. De indrukwekkende toren met zijn dikke muren, overduidelijk in romaanse stijl, domineert het geheel, dat bestaat uit een schip met zijbeuken, een transept en een driezijdige apsis. In het interieur zorgen het sobere meubilair en de halve duisternis die te wijten is aan de kleine ramen – wat typisch is voor de romaanse stijl – voor een mysterieuze sfeer die aanzet tot bezinning. De Saint-Sulpicekerk van Neerheylissem herbergt vandaag een orgel dat waarschijnlijk dateert van 1720. Het heeft 30 jaar geduurd vooraleer de inwoners dit prachtig instrument met 800 pijpen terug zagen, na een volledige restauratie in een orgelfabriek in Brussel. Buiten geven de stenen van Lincent (of Linsmeau, het naburige dorp) hun mooiste okerkleur in de late namiddagzon. Het gebouw is geklasseerd als monument sinds 1938.
Auteur: Rencontrez vos voisins
Kerk

Le Musée Armand Pellegrin - Neerheylissem
Le musée Armand Pellegrin – Neerheylissem Locatie : Rue du moulin 15- Opheylissem FR Le musée Armand Pellegrin, qui abrite des collections illustrant la vie rurale régionale d'autrefois, est installé dans l'ancienne école des garçons d'Hampteau, érigée en 1874. Le bâtiment est tout à fait caractéristique des différents usages qui lui étaient attribués à l'époque. En effet, outre la classe, jadis située dans la petite construction basse de droite, le volume principal servait à loger l'instituteur à l'étage et faisait également office de maison communale. Soucieux de conserver la mémoire de la vie passée, Armand Pellegrin alors maitre d'école du village, y fonde en 1930 un musée qui lui sera ultérieurement dédié; son ancienne classe y est d'ailleurs reconstituée. Dans les années 1985, plus de 10 millions d'anciens francs belges (environs 250 000 euros) furent octroyés à la transformation intérieure du musée qui s'acheva en 1994. Au début, uniquement consacré à « l'école d'autrefois », le musée a petit à petit élargi les thèmes abordés: le travail du lin, des anciens établis d'artisans, (charron, cordonnier, menuisier,...) des mémoires de la résistance belge, les origines du domaine d'Heylissem auquel il est presque accolé, un ancien café et une ancienne épicerie reconstitués,... Le musée en abrite même un autre : le musée de la boite à biscuit expose plus de 2000 boites décoratives de plusieurs pays, le tout classé par thèmes. NL Het Museum Armand Pellegrin herbergt een verzameling die het landelijke leven van vroeger illustreert. Het is gevestigd in de oude jongensschool van Hampteau, die dateert uit 1874. Het gebouw is typisch voor het gebruik dat men er vroeger van maakte. Naast de klas, die vroeger gelegen was in het lage gebouw aan de rechterkant, diende het hoofdgebouw als logies voor de leraar en was tegelijk gemeentehuis. Omdat hij de herinnering aan het leven van vroeger wilde bewaren stichtte Armand Pellegrin, toen schoolmeester, in 1930 een museum dat later naar hem werd genoemd. Zijn oude klas is er overigens gereconstrueerd. In de jaren 1985, werd meer dan 10 miljoen Belgische frank (ongeveer 250.000 euro) toegekend voor een aanpassing van het interieur van het museum. Die werken werden beëindigd in 1994. Aanvankelijk was het museum enkel gewijd aan "de school in de tijd van toen". Maar geleidelijk kwam er uitbreiding: vlasbewerking, de oude ambachten (wagenmaker, schoenmaker, timmerman...), de herinnering aan het Belgisch verzet, de oorsprong van het domein van Heylissem dat vlakbij ligt, een oud café, een gereconstrueerde kruidenierszaak... In het museum vindt men nog een ander museum: dat van de biscuitdozen, met meer dan 2000 versierde dozen uit verschillende landen, alles geklasseerd per thema;
Auteur: Rencontrez vos voisins
Museum

Neerwinden
Neerwinden is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant en een deelgemeente van Landen. Neerwinden was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977.De omgeving van Neerwinden was het toneel van twee veldslagen, met een tussenpoos van honderd jaar: de Eerste Slag bij Neerwinden en de Tweede Slag bij Neerwinden .
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Tienen
Tienen is een stad en gemeente in de Belgische provincie Vlaams-Brabant, in het noorden van het Haspengouws Plateau. De stad telt 35.000 inwoners en ligt op een hoogte van 40 meter. Met een oppervlakte van 72,77 km² is Tienen de grootste gemeente van de provincie Vlaams-Brabant.Robert Rock meent dat Tienen een germanisering is van het Keltische 'duno', wat "heuvel, versterking op een heuvel, versterking" betekent. De naam zou etymologisch ook kunnen opklimmen tot het Gallische 'tigerno, tigunno', wat eveneens betekent: hoogtepunt, hoofd, verhevenheid. De auteur wijst op de overeenstemming met de Tiense topografie, met de Sint-Germanusheuvel waarrond de stad ontstond.
Auteur: Wikipedia
Stad

Neerheylissem
Neerheylissem is een dorp in de Belgische provincie Waals-Brabant en een deelgemeente van Hélécine.Neerheylissem is een uitbreiding van Heilissem . Deze Germaanse naam is te reconstrueren als Hailingahaima, dit is "woning van de lieden van Hailo". Het voorvoegsel "neer" wijst op het feit dat het lager gelegen is .
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Ezemaal
Ezemaal is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant en een deelgemeente van Landen. Het dorp ligt aan de Kleine Gete. Ezemaal was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1971.Het toponiem Ezemaal is mogelijk een samenstelling uit "hees" en "maal" . De betekenis van de naam kan dan ook samengevat worden als moerassige plek in het kreupelhoutbos of helling in het kreupelhoutbos.
Deelgemeente

Linsmeel
Linsmeau is met een Romaanse verkleiningsuitgang afgeleid van Lincent, de Franse naam van Lijsem. Linsmeel betekent dus "Klein-Lijsem". De grondvorm Lijsem zelf is een Germaanse naam, samengesteld uit de vleivorm Lindso + haima, ofwel "woning van Lindso".De heerlijkheid van het dorp werd rond het jaar 1000 opgericht en lag in het Hertogdom Brabant. De verschillende opeenvolgende heren verbleven op het plaatselijk kasteel. In 1466 brandde Linsmeel af tijdens de oorlog tussen Bourgondië en het prinsbisdom Luik. Tijdens de Slag bij Neerwinden in 1693 werden het kasteel en de kerk leeggeplunderd.

Orp-le-Grand
Orp-le-Grand is een plaats en deelgemeente van de Belgische gemeente Orp-Jauche. Groot-Adorp, zoals de Nederlandse naam van Orp-le-Grand luidt, ligt in de provincie Waals-Brabant en telt ongeveer 2200 inwoners.Maret en Orp-le-Petit, gelegen ten noorden en ten zuiden van het dorp Orp-le-Grand, zijn onderdeel van Orp-le-Grand. Tot 1 januari 1977 was het een zelfstandige gemeente.

Station Racour
Station Racour is een voormalig spoorwegstation op spoorlijn 147 . Het station ligt echter niet op het grondgebied van de gemeente Racour , maar net over de gemeentegrens in Landen.
Het gebouw is nu een beschermd monument. Het is gerestaureerd en een gedeelte ervan is beschikbaar als vakantiewoning . Op de bedding van de voormalige lijn 147 is een fiets- en wandelpad aangelegd. Ter hoogte van het station zijn echter enkele tientallen meter sporen behouden waar een paar oude spoorwagons zijn opgesteld.
Treinstation

Plattetombe
De Plattetombe, Platte tombe, Waasmontse Tom, Tombe Pepin of tumulus van Waasmont is een reusachtige ovale heuvel vlak bij Waasmont in de gemeente Landen in de Belgische provincie Vlaams-Brabant. De heuvel ligt tussen het Waasmont en Raatshoven bijna op de provinciegrens. Het is een Gallo-Romeinse tumulus en zou in de 2e eeuw zijn opgeworpen. Tegenwoordig heeft de heuvel afmetingen van 77 bij 59 meter, een omtrek van 228 meter en een hoogte van maximaal 15 meter. De oppervlakte van de heuvel bedraagt 36 are en het volume is 36.000 kubieke meter.
Historische plaats

Wansin
Wansin is een dorp in de Belgische provincie Luik en een deelgemeente van de stad Hannuit. Het was een zelfstandige gemeente tot het bij de fusie van 1965 samen met Petit-Hallet toegevoegd werd aan de gemeente Grand-Hallet die op zijn beurt in 1977 bij Hannuit werd gevoegd.
Wansin ligt in het westen van de gemeente Hannuit. De dorpskom ligt ten noorden van de weg naar Waver die door de deelgemeente loopt. Het is een landbouwdorp in Droog-Haspengouw met nog veel akkerbouw en veeteelt. Vanaf het begin van de 20e eeuw zijn er champignonkwekerijen in het dorp.

Station Racour
Op het meest zuidelijk puntje van het Hageland, grenzend aan Haspengouw en pal op de taalgrens bevindt zich het voormalig treinstation van Racour (Raatshoven) op het grondgebied van Landen in Vlaams-Brabant. Het gerestaureerde treinstation van Racour biedt aan zijn gasten een karaktervolle vijfsterren vakantiewoning aan. Het toenmaling werkatelier werd als een aangename vakantiewoning volledig nieuw ingericht in de sfeer van een loft met alle luxe voor vijf personen. U kan ook logeren in één van de twee gerenoveerde treinwagons die wij hebben ingericht als unieke treinvakantiewoningen met alle comfort en luxe. In zo'n M2 rijtuig van de Belgische spoorwegen kan je met zes personen heerlijk op vakantie komen.
Vakantiewoning

Sint-Martinuskerk
Iets verder in de Avendorenstraat, ter hoogte van de huizen 61 tot 85, stond omstreeks 700 een kerk, toegewijd aan Sint-Maarten. Het beeld van Sint-Martinus van Tours is het enige overblijfsel van deze oudste parochiekerk van Tienen. Je kan het gerestaureerde beeld bewonderen in het museum het Toreke.
Auteur: gita kinnaer
Kerk

Het Begijnhof
vermoedelijk startte men omstreeks 1240 met de bouw van de Begijnhofkerk. In de volksmond ‘Paterskerk’ genoemd. De meeste huisjes van het Begijnhof werden door bombardementen uit de Tweede Wereldoorlog vernield. In 1976 brandde deze vroeggotische kerk, de tweede oudste begijnhof van België, grotendeels af. Men richtte de ruïne na restauratie in als wandelpark.
Auteur: gita kinnaer
Begijnhof

sint-germanuskerk
De Sint-Germanuskerk is een neoromaanse kerk in de Belgische stad Tienen. De kerk dateert oorspronkelijk uit de 12e eeuw. Ze ligt langs de Veemarkt en de Wolmarkt.
Auteur: jonathanpaesmans
Kerk

het suikermuseum
In het Tiense Suikermuseum maken we kennis met de wondere wereld van de suiker. Professor Zucchero, de virtuele gids, bezit de gave om de bezoeker te reduceren tot een stofje, een niemendalletje ter grootte van een molecule. En dan gaat er iets mis: om de één of andere reden heeft de suiker zijn zoete smaak verloren. Kleurrijke animatiefiguren roepen iedereen op om samen de bron van het onheil op te sporen. De zoektocht kan beginnen. Niemand is onschuldig, iedereen klinkt verdacht. En zou de mysterieuze professor zelf niet in het complot zitten? Het is aan de bezoeker om dit uit te maken.
Het Suikermuseum omvat verscheidene afdelingen, gespreid over de 3 verdiepingen van de vroegere stadshallen. Alle aspecten komen aan bod: de boeiende sociale geschiedenis, de bietenoogst, de honingproductie van de bijen, tot alle mogelijke toepassingen van suiker. Op de zolderverdieping van het museum is een ruimte voorzien voor tijdelijke tentoonstellingen, opgesteld voor de duur van één jaar. Een bezoek gebeurt aan de hand van een luistergids en neemt ongeveer anderhalf uur in beslag.
Auteur: KoBe'Ke
Museum

Neerwinden Fietsenstalling f2
Type: Openbare Fietsenstalling Eigenaar: NMBS Beheerder: NMBS Publieke toegang: ja Overdekt: - Total capaciteit: 12 Prijs: Gratis
Auteur: Velopark.be
Fietsstalling

POI

Natuurreservaat van het Paradijs
Dit natuurreservaat in het hart van de Hesbaye is een voormalige kalksteenfabriek, ontgonnen voor de productie van cement en geëxploiteerd van 1899 tot 1956. Sindsdien heeft de natuur haar recht weer opgeëist. Dit milieu vormt vandaag de dag een gebied van grote biodiversiteit waar droge zones, bloeiende weiden, vochtige gebieden en bosrijke ruimtes naast elkaar bestaan. Het 3 hectare grote reservaat herbergt zeer zeldzame soorten zoals het bloedgeranium, de camérisier en drie soorten orchideeën.
Auteur: Val et Oli
Natuureducatief centrum

Petit-Hallet
Het oudste document waarin de naam Hallet wordt vermeld dateert uit 1116. Wist u dat er in 1472 slechts 14 bewoonde huizen waren? De laatste edelman met de naam Hallet stierf op 6 oktober 1638. Men kan nog steeds zijn grafsteen zien in de Sint-Lambertuskerk (bron: Les Amis Réunis de Petit Hallet)
Auteur: Val et Oli

Onze-Lieve-Vrouw-ten-Poelkerk
De kerk, een parel van de hooggotiek, gebouwd in de veertiende een vijftiende eeuw, dankt haar naam aan de poel waarop ze werd opgetrokken en - zoals gebruikelijk was rond die tijd - aan een legende uit de 12de eeuw. Een eervol man zou zijn vermoord waarna zijn lijk in deze poel werd geworpen. Daarop voorspelde een vrouw dat er uit de poel een tempel zou oprijzen. Omdat sinds die dag heel wat mirakels aan de poel werden toegeschreven, gaf de toenmalige hertog van Brabant Jan I de opdracht tot de bouw van een kerk, ter verering van deze vrouw. Aan de noordzijde bevindt zich een bedevaartsgrotje met beneden achter de tralies de Haspoelbron.
Auteur: Jonathan Holslag

Perenboomgaard, deels in de oude Tiense leivorm
Een boomgaard in de stad. De zogenoemde Tiense haag verving geleidelijk aan de hoogstamboomgaarden. Fruitbomen werden in vijf etages geleid, zodat vruchten optimaal konden genieten van de zon en de wind tezelfdertijd niet teveel vrij spel kreeg.
Overigens: De Calebasse de Tirlemont is een perensoort die vroeger rondom de stad werd gekweekt. De vrucht had een uitstekend aroma, maar verloor aan populariteit bij telers omdat zij niet zo lang bewaard kon worden.
Auteur: Jonathan Holslag
POI

Frans Cavaleriekorps Museum van Jandrain
U bevindt zich momenteel in het Musée de la Cavalerie des Corps in Jandrain. Dit gemeentelijk museum is volledig gewijd aan de gevechten van mei 1940 in de regio Jandrain-Jandrenouille, bekend als de Slag bij Petite Gette. Dit museum belicht de rol van Franse eenheden die betrokken waren bij de gewelddadige, vertragende gevechten tegen de Duitse opmars. Aan de hand van uniformen, objecten, kaarten, foto's en getuigenissen brengt het museum deze cruciale uren tot leven. Het roept ook de levens op van burgers die in de chaos terechtkwamen. Elke tentoonstelling vertelt een lokaal verhaal, getekend door moed en verzet. Het museum is toegankelijk op afspraak.
U stapt in uw voertuig en rijdt naar het Museum van het Eerste Franse Leger in Cortil-Noirmont.
De gevechten van mei 1940
Op 10 mei 1940 viel Duitsland België, Luxemburg en Nederland binnen. De geallieerden dachten dat, net als in 1914, de hoofdaanval via de Haspengouwse vlakte zou komen, bijgenaamd "de invasiecorridor". Daarom concentreerden ze daar aanzienlijke Frans-Britse troepen. Maar het Duitse plan – bekend als het Von Mansteinplan – voorzag in werkelijkheid in een aanval met sikkelkracht in de Ardennen, die onbegaanbaar zouden zijn voor pantservoertuigen.
Het Dijleplan (later Dijle – Breda genoemd)
In het geval van een Duitse aanval voorzag het Dijleplan in een gecoördineerde inzet van geallieerde troepen:
- De Belgische troepen verdedigden, naast de verdediging achter het Albertkanaal en Groep K in onze Ardennen, ook de sector Antwerpen-Leuven,
- Het Britse expeditieleger bestreek Leuven-Wavre,
- Het 1e Franse leger beschermde Wavre-Namen (de versterkte positie van Namen bleef verdedigd door Belgische eenheden).
- Het Franse 9e Leger bezette het zuiden van het land.
De Duitsers zouden daarom dezelfde invasieroute volgen als in 1914, maar in mei 1940 verrasten ze de geallieerden door de hoofdaanval via de ten onrechte als onbegaanbaar beschouwde Ardennen te lanceren. Deze verrassende omleiding leidde tot een beslissende doorbraak bij Sedan.
Slag bij Petite Gette
Onder bevel van generaal Blanchard, commandant van het 1e Franse Leger, bestaat het Cavaleriekorps van generaal Prioux uit twee lichte gemechaniseerde divisies: het 2e DLM en het 3e DLM. Dit Cavaleriekorps (+/- 25.000 man en +/- 400 tanks) heeft als missie de versterking van het 1e Leger te dekken. Concreet moet het voorkomen dat Duitse troepen vóór de ochtend van 14 mei contact maken met de verdedigingspositie van het 1e Leger. Om dit te bereiken, moet generaal Prioux een vertragingsmanoeuvre uitvoeren waarbij hij ermee instemt terrein te verliezen om tijd te winnen. Hij besluit zijn twee divisies, de Petite Gette ( 3e DLM) en de Mehaigne ( 2e DLM), vanaf de avond van 10 mei te positioneren achter twee kleine rivieren, in een formatie Tienen-Hannuit-Hoei. Vanaf de vroege ochtend van 12 mei zouden de gevechten, die de eerste tankslag van de Tweede Wereldoorlog vormden, heviger worden en in deze formatie voortduren tot de avond van 13 mei. Vooral de 3e DLM, die de sector Tienen-Orp-Crehen verdedigde, zou op de proef worden gesteld, aangezien deze geconfronteerd zou worden met de aanval onder leiding van het XVI Panzer Korps (2e Pantserdivisie en 1e Infanteriedivisie), bestaande uit +/- 600 rupsvoertuigen, waaronder Panzer III en IV tanks. Op de ochtend van 14 mei zouden de divisies van generaal PRIOUX opnieuw halt houden achter de barrières van Cointet nabij Perwez, alvorens zich terug te trekken achter de stelling van het 1e Leger.
Meer dan 160 Franse officieren, onderofficieren en soldaten sneuvelden aan de Tienen-Hoei-linie, waaronder 60 in het gebied Orp-Jauche. Sommige eenheden leden zeer zware verliezen, zoals het 11e Regiment Dragoons, dat een derde van zijn sterkte verloor, oftewel zo'n 1000 man, gedood, gewond, vermist of gevangengenomen.
Wat betreft de uitrusting verloor alleen al de 3e DLM 105 tanks van de 239 die in actie kwamen, terwijl de Duitse troepen, voor de twee pantserdivisies, 160 rupsvoertuigen verloren van de 640 die in actie kwamen. Bovendien hebben Duitse reparatiewerkplaatsen de meeste van deze voertuigen geborgen en weer in gevechtsconditie gebracht.
Auteur: Maison du tourisme du Brabant wallon
Museum

Cointet-barrière in het museum van het Franse Cavaleriekorps
Vlakbij het Cavalry Corps Museum kunt u de voorkant van een Cointet-barrière zien, een overblijfsel van de KW-linie.
De KW-linie (Koningshooikt-Waver) vormde de ruggengraat van het Belgische systeem. Ze bestond uit bunkers, loopgraven, betonnen bunkers en vaste obstakels. De uitbreiding naar het zuidoosten, de zogenaamde antitanklinie Leuven-Namen, had tot doel de kloof tussen Waver en de versterkte positie van Namen te dichten. De route, die meer dan 50 km lang was, werd verschillende keren aangepast. De laatste route liep door Beauvechain, Incourt, Perwez en Marchovelette.
Deze linie bestond uit Cointet-barrières (element C), elk ongeveer 1300 kg zwaar, soms ondersteund door spoorlijnen, tetraëders of antitankgrachten. Er zouden 70.000 exemplaren van deze barrière zijn gebouwd. Om effectief te zijn, moest de barrière actief worden verdedigd door infanterie, artillerie en antitankeenheden, wat slechts gedeeltelijk lukte. Alleen het gedeelte tussen Perwez, Aische-en-Refail en Liernu werd tijdelijk bezet door de Ardense Jagers.
Restanten van deze linie zijn vandaag de dag nog steeds zichtbaar in de vorm van meerpalen en bij de musea langs deze route. Een voorbeeld van het voorste deel van de Cointet-barrière is te zien buiten het Museum van het Franse Cavaleriekorps.
Deze barrières hebben verschillende levens gekend:
- Bleef op zijn plaats tot 1942,
- Hergebruikt door de Duitsers voor de Atlantikwall,
- Hergebruikt door de Amerikanen in Normandië, nadat ze in stukken waren gesneden, om voor tanks te worden geïnstalleerd (waardoor het mogelijk werd om het Normandische bocagegebied over te steken),
- Na de oorlog gesloopt om het staal te hergebruiken.
Tijdens de rally komt u meerdere van deze overblijfselen (barrières en grensmarkeringen) tegen. Het zijn stille getuigen van een verdedigingslinie die nu bijna vergeten is.
Auteur: Maison du tourisme du Brabant wallon
Erfgoed

Monument van het Cavaleriekorps
U passeert het monument ter ere van het Cavaleriekorps. Na de Tweede Wereldoorlog werd op initiatief van de "Overlevenden van het 1e Kurassierregiment" een Frans-Belgisch comité opgericht om in Jandrain een monument voor de Franse Cavalerie op te richten. De eerste steen werd gelegd op 5 juni 1949 door de gouverneur van de provincie Brabant, in aanwezigheid van generaal PRIOUX. Het monument werd onthuld op 17 mei 1953 in aanwezigheid van een aantal prominenten, waaronder generaal LANGLOIS, commandant van de 3e Lichte Mechanische Divisie ( 3e DLM) in mei 1940. Het monument bestaat uit een sokkel met het embleem van het Cavaleriekorps, waarop een militair Frankrijk staat, het werk van beeldhouwer DEMANET, met zwaard en schild in de hand, gericht naar de indringer. Rondom de basis staat een hoefijzervormige muur, symbool voor de cavalerie, met de namen van de regimenten die in mei 1940 deelnamen aan de operaties van het Cavaleriekorps. Recentelijk is er een tankkoepel aan het monument toegevoegd. Deze koepel was een geschenk van de Franse minister van Defensie, mevrouw Michèle Alliot Marie, aan de Vereniging van Veteranen van de 8e Kurassiers, die hem vervolgens aan het Cavaleriekorpsmuseum in Jandrain schonk.
Auteur: Maison du tourisme du Brabant wallon
Erfgoed

GS Bikers rit 5 voor team C in 2026