Het toreke
In 1847 stelde stadsarchitect François Drossaert een dossier samen voor de bouw van een nieuwe gevangenis.
Meer informatie
Gevangenis

Watertoren van Bierbeek
De opvallende wereldbol watertoren van Bierbeek, ook gekend als de watertoren op Bovenheide, kwam in juli 2011 in het nieuws toen er een dode duif in het water gevallen was. Het resultaat was dat het drinkwater niet drinkbaar was voor tal van gemeenten die deze watertoren voorziet van water. De bolvormige watertoren heeft een inhoud van 500 m³ en is 29 meter hoog, de talloze antennes op de koepel niet meegerekend... Hij bedient naast Bierbeek ook Pellenberg-kliniek, een deel van Kessel-Lo (Trolieberg), Lubbeek (hoog net), Blanden, Haasrode en Lovenjoel.
Auteur: Dromos
Meer informatie
Watertoren

Pastoorsbors
Het speelbos is een plek zijn waar kinderen en jeugdverenigingen hun hart kunnen ophalen: kampen bouwen, spelletjes spelen in het groen, luisteren naar de bosgeluiden...! Je vindt er verschillende speelmogelijkheden terug: een Heksen(zit)kring, een bosxylofoon, een bosdraak, een burcht en nog tal van andere speelprikkels. Daarnaast is het zeker de bedoeling om het nodige respect te houden voor de aanwezige natuur en is het educatieve luik eveneens een belangrijke meerwaarde van het speelbos.
Auteur: Jeugddienst Huldenberg
Meer informatie
Speelbos

Sint-Germanuskerk
Tienen werd ooit de blanke stad genoemd wegens zijn witgekalkte gevels, maar tegenwoordig vooral vanwege zijn witte torens. Van op afstand zijn er vier zichtbaar: van west naar oost de nieuwe watertoren, de kerken van Onze-Lieve-Vrouw en Sint-Germanus en de koeltoren van de suikerraffinaderij. De toren van Sint-Germanus is hiervan veruit de oudste: romaans, met zijn basis uit de 12de en 13de eeuw. De kerk staat er ook erg geprivilegieerd: op de hoogte van de Veemarkt, onder meer bereikbaar via twee steile trappen, met een stemmig beiaardhoekje aan de Apostelenhof. De kerk is tevens een voorbeeld van de bouwstenen uit de streek, vooral het kwartsiet van Overlaar. De toren (65 meter) en zijn beiaard (54 klokken) zijn bij gelegenheid te bezoeken. In de kerk tref je de organist aan het werk. Deze kerk is vereerd met het oudste kerkorgel van de Nederlanden. Na rampen in onder meer 1536 en 1635, zijn delen gotisch verbouwd. Mettertijd kwamen delen van de kerk ,,scheef'' te staan. Het koor is zeven graden uit de as van de beuk opgetrokken en de torenspits verzakte na een ontploffing in de stad. In 2003 werden drie muurschilderingen van Yvan Struys ingewijd. Met de steun van de provincie Vlaams-Brabant
Auteur: Wizpr.guide
Kerk

Onze-Lieve-Vrouw-ten-Poelkerk
De ranke kerk op de Grote Markt dankt haar naam aan de ,,poel’’ waarop ze is gebouwd. Naar de verering van Onze-Lieve-Vrouw-aan-de-poel verwijst onder meer de grot aan de kant van de "Heldensquare". De legende vertelt dat in de 12de eeuw een deugdzaam man werd vermoord en in deze poel werd geworpen. Een vrouw voorspelde de bouw van een tempel op die plaats. Sedert die dag gebeurden er bij deze poel mirakels. Daarom gaf Hertog Jan I van Brabant de toestemming om er een kerk te bouwen. De kerk (1357-15de eeuw) is ontworpen door architect Jan van Oisy, die er dertig jaar mee zoet was. Tot op de dag van vandaag blijven restaurateurs aan het werk. De kerkhaan (25 kilo) en het torenkruis (8 meter lang) zijn zopas teruggeplaatst na bijna 25 jaar. Typisch aan de kerk is dat het schip nooit werd gebouwd. De voorgevel leunt daardoor meteen tegen twee dwarsbeuken aan. De nissen in de portalen zijn verfijnd gebeeldhouwd maar verloren hun beelden. In het interieur is werk van de Aarschottenaar Pieter-Jozef Verhaegen aanwezig. De 'Kruisoprichting' van Niklaas De Backer (1689) is een kopie naar Jan Van Dyck.
Auteur: Wizpr.guide
Kerk

Eglise Saint-Martin
We beklimmen een kleine kasseiweg en ontdekken bovenop de heuvel één van de merkwaardigste romaanse kerken van heel het land. De betovering is alom, bij al wie verzot is op eenvoud en de soberheid van de primitieve romaanse bouwkunst. De eerste blik valt op de grote, plompe vierkantstoren met zijn dikke muren. Die verklaart het adjectief ,,grosse'' in de naam van de gemeente. De kerk is één van de oudste van het land. Ze gaat terug tot de tiende eeuw. De restauratie die werd aangevat in de jaren vijftig heeft gelukkig de primitieve aanblik van de kerk gerespecteerd: vierkante pijlers, een erg groot maar niet zo hoog schip, kleine bovenramen, een zoldering in hout en kalkbepleistering op de wanden. Al sedert veertig jaar is de kerk in november het toneel voor een muzikaal en theatraal spektakel. ,,Les fêtes de la Saint-Martin'' verenigen de bewoners. Het initiatief kwam van wijlen ceramist Max van der Linden, waarvan men enkele van de mooiste beelden terugvindt in de kerk. Ook de omgeving charmeert: een oude begraafplaats rond de kerk, een grote pastorie en een overweldigend uitzicht.
Auteur: Wizpr.guide
Erfgoed

Hof ter Vaeren
Op deze didactische boerderij ontvangen ze ook regelmatig schoolkinderen.
Auteur: Dromos
Boerderij

Sint-Hilariuskerk
De Sint-Hilariuskerk is een kerkgebouw in Bierbeek in de Belgische provincie Vlaams-Brabant. De kerk ligt aan de Dorpsstraat op een lichte verhoging met naast de kerk het ommuurde kerkhof. De kerk is de parochiekerk van het dorp en is gewijd aan Sint-Hilarius.
Het basilicale gebouw bestaat uit een ingebouwde westtoren, een driebeukig schip met vijf traveeën, een uitspringende dwarsbeuk en een recht gesloten koor. De toren is opgetrokken in zandsteen voor wat betreft de onderbouw, gebouwd op de plaats van een ouder gebouw met erbovenop een bakstenen klokkenverdieping gedekt door een ingesnoerde naaldspits. Aan de zuidzijde van de toren bevindt zich een traptorentje. Verder heeft de toren een geopende gelijkvloerse verdieping op het schip, een overkluizing met zware kruisribgewelven en een classicistisch portaal. De beuk is opgetrokken met gemetselde pijlers uit het midden van de 12e eeuw, een romaans dakgebinte en een houten zoldering. Het koor is vierkant van vorm en wordt gedekt door een kruisgewelf uit de twaalfde eeuw. In de buitenmuur is er versiering met lisenen en boogfriezen op geprofileerde kraagstenen en binnenin bevindt zich een wasbekken onder een mijterboog. De lagere dwarsbeuk is opgetrokken in Maasromaanse stijl.
Auteur: Wikipedia
Kerk

Deurne
Deurne is een dorp aan de taalgrens in de Belgische provincie Waals-Brabant en een deelgemeente van de gemeente Bevekom. Het was een zelfstandige gemeente tot het bij de fusie van 1977 toegevoegd werd aan de gemeente Bevekom.
Deurne en Bevekom vormden in de middeleeuwen een enclave van het prinsbisdom Luik in het hertogdom Brabant. Bij de vorming van de gemeenten in 1795 werden beide dorpen samengevoegd tot één enkele gemeente onder de naam Deurne-Bevekom . In 1841 werden beide dorpen gescheiden en werden ze beiden een zelfstandige gemeente.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

De Minnebron
De Minnebron is een bron in het Heverleebos in de Belgische gemeente Oud-Heverlee. Ze ligt vlak bij de Maurits Noëstraat en bij de vijvers van Zoet Water. Op enkele meters ten zuidoosten van de bron ligt de Onze-Lieve-Vrouw van Steenbergenkapel aan de rand van het bos. (bron: wikipedia) Luk De Keyser over De Minnebron: http://www.adwouters.be/padvanad/minnebron.htm
Auteur: Blauwkruikje
Bron

Heerlijkheid Steenbergen en het Spaans Dak
De heerlijkheid van Steenbergen, erfgebied van de heren van Heverlee, werd in 1383 eigendom van de Leuvense professor in de medicijnen, Hendrik van Wesel(e). Steenbergen bleef tot 1560 in het bezit van de familie. In de tijd van Andreas Vesalius, Latijnse naam voor van Wesele (1514-1564), was het eigendom van zijn tante. Hijzelf verbleef er nooit. Nadien werd de heerlijkheid eigendom van de familie van Herckenrode en in 1759 van de hertogen van Arenberg. Het kasteeltje uit het begin van de 17de eeuw werd toen gebruikt als jachthuis en vanaf het einde van de 18de eeuw als boswachtershuis, la Montagne. Het bleef tot in 1920 eigendom van het huis van Arenberg. Nadien werd het verhuurd aan de familie Bellefroid die er in 1951eigenaar van werd. Vanaf dan werd het een herberg met de namen 'Lusthuis' en 'Drank en Spijshuis' Nu is het een restaurant, eigendom van M. Uytendaele. Opmerkelijk aan dit witgeverfde gebouw met rode dakbedekking is het ingebouwde torentje met trapgevel. Het spitse dak met trapgevel is typisch voor een "Spaans Dak" uit de tweede helft van de 16 de eeuw en de eerste helft van de 17de eeuw, de tijd van Spaanse overheersing onder Filips II en nadien onder de aartshertogen Albrecht en Isabella.
Auteur: erfgoed hhh
Kasteel

Kapel O.L.V. van Steenbergen
De kapel is het erfgoedpareltje van Oud-Heverlee. In het Steenbergbos werd in de 16de eeuw aan een oude eik door vrome handen een kapelletje opgehangen. Wie op een bijzondere wijze bad tot Onze-Lieve-Vrouw werd genezen van 'hete koorts' (moeraskoorts). De plek werd een bedevaartsoord. De geestelijkheid van Oud-Heverlee wilde een regelmatige en erkende eredienst en vroeg het bisdom de toelating om een kapel te bouwen. Eerst werd een houten kapel opgericht waarover weinig geweten is. De plaatselijke heer van Steenbergen, Hendrik van Dongelberghe, liet in 1652 op eigen kosten een nieuwe, grote re kapel bouwen. Zijn wapen pronkt boven de deur. De kapel deed dienst voor de misvieringen voor omwonenden en de talrijke genezingen trokken mensen aan van ver uit de buurt. Daarom werd vlakbij de kapel een herberg gebouwd die later dienst deed als boswachterswoning. Deze boskapel met barokgevel is één van de grootste kapellen van Vlaanderen. In 2006 werd ze grondig gerestaureerd.
Auteur: erfgoed hhh
Kapel

Sint Ermelindiskerk
De vroegere Sint-Bartholomeuskerk - huidige Sint-Ermelindiskerk - was een belangrijke landelijke kerk en voormalig bedevaartsoord. Ze is gewijd aan de Heilige Ermelindis, de plaatselijke heilige, waar nog jaarlijks de processie voor uitgaat. Deze kerk herbergt ook de fraaie gotische grafsteen van jonker Lybrecht van Meldert, waarop hij afgebeeld is in volle wapenrusting. Elk jaar op Pinkstermaandag gaat de Sint-Ermelindisprocessie uit met heel wat figuranten. Naast de Sint-Ermelindiskerk zie je de barokke kapel die dateert uit de 17de eeuw. De kapel werd gebouwd boven het graf van de patroonheilige Sint-Ermelindis. De kapel wordt voor het eerst vermeld in de 13de eeuw. In de 14de eeuw wordt ze geciteerd onder verschillende benamingen. Het huidig gebouw werd in 1629 op initiatief van Jacobus d'Oyenbrugghe gebouwd op het oostelijk uiteinde van het kerkhof en verfraaid in 1691. Het is een zaalkapel met hexagonaal (=zeshoekig) afgesloten apsis (=veelhoekige uitbouw die het koor afsluit) en vlakke westgevel. Ze is opgetrokken in bakstenen, afwisselend in kop- en speklagen.
Auteur: De Tuinen van Hoegaarden

Donjon
Deze woontoren werd gerestaureerd in 1984 en is een vroeggotisch vierkant gebouw, in witte Gobertangesteen, dat als woning diende voor de plaatselijke heren. De Donjon was de zetel van een heerlijkheid die afhing van de hertog van Brabant. Vroeger bestond deze donjon uit een kelder, een verhoogd gelijkvloerse verdieping die het eigenlijke woongedeelte vormde, en een eerste verdieping of slaapruimte. In 1568 maakte een brand de woontoren onbewoonbaar en vandaag blijven alleen de 2 onderste verdiepingen bewaard. De Donjon kan bezichtigd worden in de hoek Overhemstraat met Sint Ermelindisstraat te Meldert.
Auteur: De Tuinen van Hoegaarden
Erfgoed

Kasteel van Meldert
In 1572 wordt in geschreven bronnen voor het eerst melding gemaakt van het kasteel van Meldert, maar er stond vroeger al een kasteel. Omstreeks 1845 werd het afgebroken op initiatief van gravin Vander Noot die in de plaats het huidige neogotische kasteel liet optrekken. Het domein werd in 1957 aangekocht door de Aalmoezeniers van de Arbeid die er het Sint-Janscollege inrichtten. Tip: Wandelen in het natuurgebied Meldertbos kan. Het kasteelpark is vrij toegankelijk en wordt beheerd door Natuurpunt. Het is een oud bos met heel wat voorjaarsbloeiers met interessante cultuurhistorische elementen. Wie weet kruist een ringslang wel je pad. Of speur in de herfst naar de zeldzame rode kelkzwam!
Auteur: De Tuinen van Hoegaarden
Erfgoed

Dijle
De bron van de Dijle ligt op ongeveer een kilometer van de dorpskern van Houtain-le-Val (bij de grens van Henegouwen en Waals-Brabant) op een hoogte van 145 meter. Het is een bronrivier, die behalve het water van de eigen bron ook het water van talrijke zijrivieren en beken opneemt. Nog voor de Dijle Sint-Agatha-Rode bereikt, heeft zij reeds het water ontvangen van de Thyle, de Train en de Orne. In Sint-Agatha-Rode stroomt het water van de Laan (ook Lane en Lasne) in de Dijle; in Sint-Joris-Weert gebeurt hetzelfde met de Nethen. In Neerijse stroomt de IJse in de Dijle en in Oud-Heverlee de Vaalbeek. Toch zijn er weinig overstromingen in dit deel van het Dijlebekken: anders dan bij regenrivieren is de wateraanvoer bij bronrivieren behoorlijk constant in de loop van het jaar.
Auteur: Lannoo
Rivier

Het Zoet Water
In het begin van de 17de eeuw waren de huidige Zoete Waters een groot moeras. Rond die tijd werd begonnen met het uitgraven van vijvers met daartussen dammetjes om het waterniveau in de hand te houden. De bewoners van Leuven kwamen in de jaren 1900 naar hier om van de fraaie omgeving te genieten. Wanneer de naam Zoete Waters precies is ontstaan, is niet duidelijk. Ernest Claes kende de omgeving ook, want in zijn boek Leuven, o schone dagen vertelt hij over een bezoek dat hem blijkbaar best beviel. Vanaf 1932 werd een attractiepark uitgebouwd aan de Zoete Waters. Een belangrijk onderdeel ervan was een houten velodroom, waar voormalig wereldkampioen Poeske Scherens af en toe kwam trainen.
Auteur: Lannoo
Vijver

Koninklijk Atheneum
Het Koninklijk Atheneum Tienen is een middelbare overheidsschool van het gemeenschapsonderwijs die in 1920 ontstond toen de Staat het Gemeentecollege van Tienen overnam. In 1944 werd de school door een Duitse tank beschoten en zo zwaar beschadigd dat na de oorlog nieuwbouw noodzakelijk bleek. Het nieuwe atheneum (1953) werd een voor zijn tijd modern gebouw, met ruime klassen en puik uitgeruste vaklokalen. Met zijn sobere lijn en bijna 100 meter gevellengte is de school de blikvanger van de Gilainstraat.
School

Suikermuseum
Een bezoek aan het gloednieuwe Suikermuseum mag zeker niet op het programma ontbreken. In dit museum gaan we op zoek naar de 'verloren smaak van suiker'. Kleurrijke animatiefiguren roepen op om de bron van het onheil op te sporen. Het wordt een tocht langs verhalen, geluiden en sfeerbeelden uit de kleurrijke wereld van suiker.
Het museum omvat verscheidene afdelingen, gespreid over de 3 verdiepingen van de vroegere stadshallen. Alle aspecten komen aan bod: de boeiende sociale geschiedenis, de bietenoogst, de honingproductie van de bijen, tot alle mogelijke toepassingen van suiker. Op de zolderverdieping van het museum is een ruimte voorzien voor tijdelijke tentoonstellingen, opgesteld voor de duur van één jaar.
Het Suikermuseum maakt gebruik van de nieuwste museumtechnieken. Een bezoek gebeurt aan de hand van een luistergids.
Museum

Kasteel Van der Vorst
Het Kasteel Van der Vorst of Kasteel van Loonbeek is een kasteel in Loonbeek in de gemeente Huldenberg in de Belgische provincie Vlaams-Brabant. Het kasteel ligt ten oosten van het dorp aan de overzijde van de rivier de IJse aan de rand van het Margijsbos.
In de 14e eeuw behoorde de heerlijkheid Loonbeek toe aan de familie van Wilren en in de 15e eeuw aan de heren van Huldenberg. In 1500 werd het goed door Wouter van Huldenberg aan kanselier Jan van der Vorst verkocht. Tijdens de godsdienstoorlogen zou het kasteel met bijgebouwen bijna volledig verwoest zijn door brand.
Auteur: Wikipedia
Kasteel

Sint-Agathakerk
De Sint-Agathakerk is een kerkgebouw in Sint-Agatha-Rode in de gemeente Huldenberg in de Belgische provincie Vlaams-Brabant. De kerk is gewijd aan de heilige Agatha van Sicilië. De kerk staat aan de Leuvensebaan en de St.-Agathastraat en wordt omgeven door een kerkhof met kerkhofmuur.In de 11e eeuw werd er hier waarschijnlijk al een kerk gebouwd door de graaf van Leuven, Godfried I, toen Sint-Agatha-Rode hier ontstond. Het was toen waarschijnlijk een romaans kerkgebouw. In 1140 werd de kerk door Godfried II overgedragen aan het kapittel van de collegiale Sint-Pieterskerk in Leuven.

Taalgrens
Wist je dat de taalgrens een wereldunicum is. Ze werd in 1962 vastgelegd, hopend dat dit het einde zou zijn van een al zeer lang durende taalstrijd. Alhoewel een taalgrens een dynamisch karakter heeft werd deze taalgrens in beton vastgelged. De geschiedenis van die taalgrens wordt soms wel eens met voeten getreden. Francofone radicalen zien de grens als een instrument om de Vlaamse dominantie te forceren. Maar de eis van een taalwet met taalgrens kwam uit Wallonië en dateert van een vrees in de 20ste eeuw. Men was bang dat een streken zoals Charleroi en La Louvière met hun duizenden Vlaamse economische migranten een Nedelantstalig taaleiland zou worden. Die vrees was niet ongegrond, want groot Charleroi telde toen meer dan 30 000 Vlamingen, en dat was meer dan het bevolkingsaantal van de oude kernstad. De eerste taaleis werd besproken op het socialistische taalcongres van 1929. De eerste serieuze taalwetten kwamen er in 1932 om de dreigende tweetaligheid in enkele Waalse region's af te remmen.
Auteur: Dromos
Grens

POI

Smeysberg
Beklimmingscode van RouteYou : E_1_a
Lengte : 0.3 km
Stijging : 31 m
Gemiddelde hellingsgraad : 13 m / 100 m - 12.87 %
Maximale hellingsgraad : 20.57 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Bruyère du Wez
Beklimmingscode van RouteYou : E_1_c
Lengte : 0.41 km
Stijging : 33 m
Gemiddelde hellingsgraad : 7 m / 100 m - 7.06 %
Maximale hellingsgraad : 13.55 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Doode Bemde
Natuurreservaat
Het natuurreservaat de Doode Bemde heeft een oppervlake van 285 ha en bevat 9 km aan wandelpaden. Het wordt beheerd door de Vrienden van Heverleebos en Meerdaalwoud. In 2020 waren er 120.000 bezoekers die het reservaat bezochten !
Auteur: Rotary Club Overijse-Zoniën
Landschapselement

Kleinwaverstraat
Beklimmingscode van RouteYou : E_3_c
Lengte : 0.67 km
Stijging : 44 m
Gemiddelde hellingsgraad : 6 m / 100 m - 6.39 %
Maximale hellingsgraad : 13.5 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Kasteel van Loonbeek
Ook gekend als het Kasteel van der Vorst. Het was een ommuurd domein met gracht. De bomen errond maken het meestal moeilijk om het gebouw goed te zien. Tijdens de winter krijgen we een goed zicht op de gebouwen.
Na het einde van het ancien regime was het kasteel vele jaren onbewoond en werd gebruikt als een pachthof.
De twee torens zouden gesloopt zijn in 1830 en de grachten gedempt in 1870. We stappen straks naar de leigracht langs een wagen huis met een classistische poort. Hierin zien we het wapen van de familie van der Vorst.
Auteur: GuidoW
Kasteel

GS Bikers rit 7 voor team A in 2026