Watertoren van Bierbeek
Vanuit alle kerndorpen zichtbaar vormt deze watertoren een baken in het glooiende Brabantse landschap. Ook voor de voorbijrazende autobestuurders op de E 40 en de voorbijzoevende treinreiziger is hij een herkenbaar gegeven. Niet voor niets wordt de watertoren, modern gestileerd, sinds enkele jaren gebruikt als het nieuwe logo van de gemeente Bierbeek..
Auteur: nijs9
Meer informatie
Watertoren

Sint-Joris Oorbeek
De eerste kerk moet er uitgezien hebben zoals deze van "Overlaar" een gehucht van Tienen, ze was de hofkerk van de Heren van Oorbeek, verwoest in 1635. De verwoeste grafsteen van de Heren van Oorbeek, van Rijkel Loobos Vilters. Cathlijn van Oorbeecke stierf in 1475 , vinden we terug op de kerkmuur ingemetseld. De kerk is classicistische stijl van rond de jaren 1778, opgetrokken uit bak- en zandsteen. De oude kerkhofmuur die aan de westkant gelegen is, is een mogelijk uitleg als onderdeel van onze oude kerk. Tot voor kort kon men de begraafplaats van de Heer Henri Persoons burgemeester van Tienen benoemd door Napoleon in 1808 hier vinden onder het kruisbeeld op het kerkhof, maar werd spijtig door de stad Tienen opgeruimd. De kerk omvat oa altaren van de periode 1750-1790, biechtstoel 1651 en een geklasseerd orgel van Adrien Rochet 1791. Ietwat weinig voorkomend is ook dat de vloer van de sacristie in dezelfde stijl is als deze van de kerk zelf. De kerk zal binnenkort waarschijnlijk geklasseerd worden door Monumenten en Landschappen. Ze is enkel te bezoeken tijdens de eucharistievieringen die je terug kan vinden op deze website van Oorbeek.
Auteur: Sigge
Meer informatie
Kerk

Suikermuseum
Een bezoek aan het gloednieuwe Suikermuseum mag zeker niet op het programma ontbreken. In dit museum gaan we op zoek naar de 'verloren smaak van suiker'. Kleurrijke animatiefiguren roepen op om de bron van het onheil op te sporen. Het wordt een tocht langs verhalen, geluiden en sfeerbeelden uit de kleurrijke wereld van suiker. Het museum omvat verscheidene afdelingen, gespreid over de 3 verdiepingen van de vroegere stadshallen. Alle aspecten komen aan bod: de boeiende sociale geschiedenis, de bietenoogst, de honingproductie van de bijen, tot alle mogelijke toepassingen van suiker. Op de zolderverdieping van het museum is een ruimte voorzien voor tijdelijke tentoonstellingen, opgesteld voor de duur van één jaar. Het Suikermuseum maakt gebruik van de nieuwste museumtechnieken.
Auteur: jochenmeeus
Meer informatie
Museum

Sint-Germanuskerk
Tienen werd ooit de blanke stad genoemd wegens zijn witgekalkte gevels, maar tegenwoordig vooral vanwege zijn witte torens. Van op afstand zijn er vier zichtbaar: van west naar oost de nieuwe watertoren, de kerken van Onze-Lieve-Vrouw en Sint-Germanus en de koeltoren van de suikerraffinaderij. De toren van Sint-Germanus is hiervan veruit de oudste: romaans, met zijn basis uit de 12de en 13de eeuw. De kerk staat er ook erg geprivilegieerd: op de hoogte van de Veemarkt, onder meer bereikbaar via twee steile trappen, met een stemmig beiaardhoekje aan de Apostelenhof. De kerk is tevens een voorbeeld van de bouwstenen uit de streek, vooral het kwartsiet van Overlaar. De toren (65 meter) en zijn beiaard (54 klokken) zijn bij gelegenheid te bezoeken. In de kerk tref je de organist aan het werk. Deze kerk is vereerd met het oudste kerkorgel van de Nederlanden. Na rampen in onder meer 1536 en 1635, zijn delen gotisch verbouwd. Mettertijd kwamen delen van de kerk ,,scheef'' te staan. Het koor is zeven graden uit de as van de beuk opgetrokken en de torenspits verzakte na een ontploffing in de stad. In 2003 werden drie muurschilderingen van Yvan Struys ingewijd. Met de steun van de provincie Vlaams-Brabant
Auteur: Wizpr.guide
Kerk

Onze-Lieve-Vrouw-ten-Poelkerk
De ranke kerk op de Grote Markt dankt haar naam aan de ,,poel’’ waarop ze is gebouwd. Naar de verering van Onze-Lieve-Vrouw-aan-de-poel verwijst onder meer de grot aan de kant van de "Heldensquare". De legende vertelt dat in de 12de eeuw een deugdzaam man werd vermoord en in deze poel werd geworpen. Een vrouw voorspelde de bouw van een tempel op die plaats. Sedert die dag gebeurden er bij deze poel mirakels. Daarom gaf Hertog Jan I van Brabant de toestemming om er een kerk te bouwen. De kerk (1357-15de eeuw) is ontworpen door architect Jan van Oisy, die er dertig jaar mee zoet was. Tot op de dag van vandaag blijven restaurateurs aan het werk. De kerkhaan (25 kilo) en het torenkruis (8 meter lang) zijn zopas teruggeplaatst na bijna 25 jaar. Typisch aan de kerk is dat het schip nooit werd gebouwd. De voorgevel leunt daardoor meteen tegen twee dwarsbeuken aan. De nissen in de portalen zijn verfijnd gebeeldhouwd maar verloren hun beelden. In het interieur is werk van de Aarschottenaar Pieter-Jozef Verhaegen aanwezig. De 'Kruisoprichting' van Niklaas De Backer (1689) is een kopie naar Jan Van Dyck.
Auteur: Wizpr.guide
Kerk

16de eeuwse kapel
De 16de eeuwse laatgotische kapel domineert het uitzicht over Hoegaarden vanuit Hauthem, op 105 meter hoogte. De kapel is eind jaren zestig van de 20ste eeuw gerestaureerd en sedertdien frequent onderhouden. De oudste beeldhouwwerken zijn in veiligheid gebracht in de schatkamer van de Sint-Gorgoniuskerk. Het schilderij (17de eeuw) op het hoofdaltaar stelt de marteling van Sint-Gorgonius voor. De zijaltaren dragen schilderijen met een kruisiging en met de heilige Rochus. Een van de beelden is van de heilige Katharina, hier aanbeden tegen huidaandoeningen. Het kleine doksaal achteraan draagt het jaartal 1755. Het torentje met klok kwam er in de 17de eeuw bij. De kapel bestaat uit een beuk en een koor, met sterk hellend dak en spits torentje. Ze is opgetrokken in steen uit het nabije Gobertange (Geldenaken) met banden in steen van Overlaar (Hoegaarden). Met de steun van de provincie Vlaams-Brabant
Auteur: Wizpr.guide
Kapel

Eglise Saint-Martin
We beklimmen een kleine kasseiweg en ontdekken bovenop de heuvel één van de merkwaardigste romaanse kerken van heel het land. De betovering is alom, bij al wie verzot is op eenvoud en de soberheid van de primitieve romaanse bouwkunst. De eerste blik valt op de grote, plompe vierkantstoren met zijn dikke muren. Die verklaart het adjectief ,,grosse'' in de naam van de gemeente. De kerk is één van de oudste van het land. Ze gaat terug tot de tiende eeuw. De restauratie die werd aangevat in de jaren vijftig heeft gelukkig de primitieve aanblik van de kerk gerespecteerd: vierkante pijlers, een erg groot maar niet zo hoog schip, kleine bovenramen, een zoldering in hout en kalkbepleistering op de wanden. Al sedert veertig jaar is de kerk in november het toneel voor een muzikaal en theatraal spektakel. ,,Les fêtes de la Saint-Martin'' verenigen de bewoners. Het initiatief kwam van wijlen ceramist Max van der Linden, waarvan men enkele van de mooiste beelden terugvindt in de kerk. Ook de omgeving charmeert: een oude begraafplaats rond de kerk, een grote pastorie en een overweldigend uitzicht.
Erfgoed

Minnebron
De Minnebron is een bron in het Heverleebos in de Belgische gemeente Oud-Heverlee. Ze ligt vlak bij de Maurits Noëstraat en bij de vijvers van Zoet Water. Op enkele meters ten zuidoosten van de bron ligt de Onze-Lieve-Vrouw van Steenbergenkapel aan de rand van het bos. Ze is op dit moment de enige gecontroleerde bron in het bos die als drinkbaar bestempeld is.
Auteur: Wikipedia
Bron

Sint-Remigiuskerk
De Sint-Remigiuskerk is een kerkgebouw in Neervelp in de Belgische gemeente Boutersem in de provincie Vlaams-Brabant. De kerk ligt aan de Klein-Heidestraat en de Vertrijksestraat en wordt omgeven door een ommuurd kerkhof.
Het gebouw bestaat uit een ingebouwde westtoren, een eenbeukig schip met drie traveeën, een klein transept en een driezijdig gesloten koor. De westgevel is in zandsteen opgetrokken in classicistische stijl en is voorzien van een portaal en drie segmentboogvensters. In dezelfde stijl zijn de andere ramen van het gebouw voorzien. De toren heeft in iedere zijde een rondboogvormig galmgat en wordt gedekt door een ingesnoerde naaldspits. Tegen het koor zijn lage sacristieën aan gebouwd. Binnen zijn er kruisribgewelven op pilasters geconstrueerd in een classicistische stijl.
Auteur: Wikipedia

Deurne
Deurne is een dorp aan de taalgrens in de Belgische provincie Waals-Brabant en een deelgemeente van de gemeente Bevekom. Het was een zelfstandige gemeente tot het bij de fusie van 1977 toegevoegd werd aan de gemeente Bevekom.
Deurne en Bevekom vormden in de middeleeuwen een enclave van het prinsbisdom Luik in het hertogdom Brabant. Bij de vorming van de gemeenten in 1795 werden beide dorpen samengevoegd tot één enkele gemeente onder de naam Deurne-Bevekom . In 1841 werden beide dorpen gescheiden en werden ze beiden een zelfstandige gemeente.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Maria Magdalenakapel
De eerste gegevens dateren al van 1219. In de 13e eeuw sprak men dus al van de Maria Magdalenakapel uit Vaalbeek. Rond die periode vond ook de kruistocht plaats, waar onder andere Goswijn III aan deelnam. Die Goswijn wou dat er elke zondag een mis gehouden werd in de kapel en dus betaalde hij de Abdij van Park 8,5 bunders in ruil voor zijn zondagse mis. Tot op de dag van vandaag wordt er nog steeds een mis gehouden op zondag in de kapel.
Kapel

Onze-Lieve-Vrouw van Steenbergenkapel
De 17de eeuwse barokkapel O.- L. - Vrouw van Steenbergen. Meer info: www.kapelvansteenbergen.be
Auteur: Blauwkruikje
Kapel

Konijnenhoek
De kapel van OLV van Fatima werd in 1958 door de buurtbewoners gebouwd onder impuls van pastoor Van der Pas. In de kapel zou een fles ingemetseld zijn met de namen van diegenen die er aan meewerkten. Waar nu het kapelletje staat, werden in de jaren 1930 tot 1950 elke ochtend de melkkruiken verzameld van de keuterboeren van de ‘Konijnenhoek’. Vervolgens werd alles opgeladen en naar Leuven gevoerd, naar handelaars, bakkers, ijsverkopers en private afnemers. Geen mens die zich stoorde aan het kletterende geluid van melkkruiken om zes uur ’s ochtends.
Auteur: erfgoed hhh
Wijk

Heerlijkheid Steenbergen en het Spaans Dak
De heerlijkheid van Steenbergen, erfgebied van de heren van Heverlee, werd in 1383 eigendom van de Leuvense professor in de medicijnen, Hendrik van Wesel(e). Steenbergen bleef tot 1560 in het bezit van de familie. In de tijd van Andreas Vesalius, Latijnse naam voor van Wesele (1514-1564), was het eigendom van zijn tante. Hijzelf verbleef er nooit. Nadien werd de heerlijkheid eigendom van de familie van Herckenrode en in 1759 van de hertogen van Arenberg. Het kasteeltje uit het begin van de 17de eeuw werd toen gebruikt als jachthuis en vanaf het einde van de 18de eeuw als boswachtershuis, la Montagne. Het bleef tot in 1920 eigendom van het huis van Arenberg. Nadien werd het verhuurd aan de familie Bellefroid die er in 1951eigenaar van werd. Vanaf dan werd het een herberg met de namen 'Lusthuis' en 'Drank en Spijshuis' Nu is het een restaurant, eigendom van M. Uytendaele. Opmerkelijk aan dit witgeverfde gebouw met rode dakbedekking is het ingebouwde torentje met trapgevel. Het spitse dak met trapgevel is typisch voor een "Spaans Dak" uit de tweede helft van de 16 de eeuw en de eerste helft van de 17de eeuw, de tijd van Spaanse overheersing onder Filips II en nadien onder de aartshertogen Albrecht en Isabella.
Auteur: erfgoed hhh
Kasteel

Kapel O.L.V. van Steenbergen
De kapel is het erfgoedpareltje van Oud-Heverlee. In het Steenbergbos werd in de 16de eeuw aan een oude eik door vrome handen een kapelletje opgehangen. Wie op een bijzondere wijze bad tot Onze-Lieve-Vrouw werd genezen van 'hete koorts' (moeraskoorts). De plek werd een bedevaartsoord. De geestelijkheid van Oud-Heverlee wilde een regelmatige en erkende eredienst en vroeg het bisdom de toelating om een kapel te bouwen. Eerst werd een houten kapel opgericht waarover weinig geweten is. De plaatselijke heer van Steenbergen, Hendrik van Dongelberghe, liet in 1652 op eigen kosten een nieuwe, grote re kapel bouwen. Zijn wapen pronkt boven de deur. De kapel deed dienst voor de misvieringen voor omwonenden en de talrijke genezingen trokken mensen aan van ver uit de buurt. Daarom werd vlakbij de kapel een herberg gebouwd die later dienst deed als boswachterswoning. Deze boskapel met barokgevel is één van de grootste kapellen van Vlaanderen. In 2006 werd ze grondig gerestaureerd.
Auteur: erfgoed hhh

Sint Ermelindiskerk
De vroegere Sint-Bartholomeuskerk - huidige Sint-Ermelindiskerk - was een belangrijke landelijke kerk en voormalig bedevaartsoord. Ze is gewijd aan de Heilige Ermelindis, de plaatselijke heilige, waar nog jaarlijks de processie voor uitgaat. Deze kerk herbergt ook de fraaie gotische grafsteen van jonker Lybrecht van Meldert, waarop hij afgebeeld is in volle wapenrusting. Elk jaar op Pinkstermaandag gaat de Sint-Ermelindisprocessie uit met heel wat figuranten. Naast de Sint-Ermelindiskerk zie je de barokke kapel die dateert uit de 17de eeuw. De kapel werd gebouwd boven het graf van de patroonheilige Sint-Ermelindis. De kapel wordt voor het eerst vermeld in de 13de eeuw. In de 14de eeuw wordt ze geciteerd onder verschillende benamingen. Het huidig gebouw werd in 1629 op initiatief van Jacobus d'Oyenbrugghe gebouwd op het oostelijk uiteinde van het kerkhof en verfraaid in 1691. Het is een zaalkapel met hexagonaal (=zeshoekig) afgesloten apsis (=veelhoekige uitbouw die het koor afsluit) en vlakke westgevel. Ze is opgetrokken in bakstenen, afwisselend in kop- en speklagen.
Auteur: De Tuinen van Hoegaarden

Kasteel van Meldert
In 1572 wordt in geschreven bronnen voor het eerst melding gemaakt van het kasteel van Meldert, maar er stond vroeger al een kasteel. Omstreeks 1845 werd het afgebroken op initiatief van gravin Vander Noot die in de plaats het huidige neogotische kasteel liet optrekken. Het domein werd in 1957 aangekocht door de Aalmoezeniers van de Arbeid die er het Sint-Janscollege inrichtten. Tip: Wandelen in het natuurgebied Meldertbos kan. Het kasteelpark is vrij toegankelijk en wordt beheerd door Natuurpunt. Het is een oud bos met heel wat voorjaarsbloeiers met interessante cultuurhistorische elementen. Wie weet kruist een ringslang wel je pad. Of speur in de herfst naar de zeldzame rode kelkzwam!
Auteur: De Tuinen van Hoegaarden
Erfgoed

Marollenkapel
Het is een laatgotisch gebouw uit het midden van de 16de eeuw, dat omstreeks 1765 werd voorzien van een klokkentorentje en vergroot met een sacristie. Voor de noordgevel staan 2 oude lindebomen. Voormalige bedevaartplaats tegen huidziekten. Jaarlijks gaat de processie nog uit.
Auteur: De Tuinen van Hoegaarden
Erfgoed

Brouwerij De Kroon
Dit is een plek waar speciaalbieren worden bewaakt, bedacht, gemaakt en gedronken. Het is een multifunctioneel bierproject dat draait rond brouwkunst en smaakbeleving. De nieuwe familiebrouwerij maakt zelf nieuwe speciaalbieren, die je kan proeven in het brouwhuis. Er is ook een kleine eetkaart met gerechten die met bier zijn bereid. Pater familias Freddy Delvaux wordt gezien als dé smaakexpert van België als het over bier gaat.
Auteur: tvl
Brouwerij

Sint-Jan-Evangelistkerk
Ingeplant op een lichte verhevenheid, aan een wegkruising domineren kerk en pastorie de nog overwegend landelijke kern. De directe omgeving wordt gevormd door de overige componenten van de enclavevormende kerksite: het sterk verwaarloosde, met een bakstenen muur en betonnen hekwerk omsloten kerkhof en de achterliggende pastorie met omringende tuin en weide.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen

Dijle
De bron van de Dijle ligt op ongeveer een kilometer van de dorpskern van Houtain-le-Val (bij de grens van Henegouwen en Waals-Brabant) op een hoogte van 145 meter. Het is een bronrivier, die behalve het water van de eigen bron ook het water van talrijke zijrivieren en beken opneemt. Nog voor de Dijle Sint-Agatha-Rode bereikt, heeft zij reeds het water ontvangen van de Thyle, de Train en de Orne. In Sint-Agatha-Rode stroomt het water van de Laan (ook Lane en Lasne) in de Dijle; in Sint-Joris-Weert gebeurt hetzelfde met de Nethen. In Neerijse stroomt de IJse in de Dijle en in Oud-Heverlee de Vaalbeek. Toch zijn er weinig overstromingen in dit deel van het Dijlebekken: anders dan bij regenrivieren is de wateraanvoer bij bronrivieren behoorlijk constant in de loop van het jaar.
Auteur: Lannoo
Rivier

Huizen van Ranst
Op de Wolmarkt bevinden zich enkele van de mooiste woningen van de stad, die oorspronkelijk eigendom waren van de adelijke familie van Ranst. Waarschijnlijk vormden de van Ransthuizen (nrs. 15-17, 19 en 21) oorspronkelijk één groot geheel. Men veronderstelt dat deze huizen reeds in de 15de eeuw in het bezit gekomen zijn van deze familie. Verscheidene leden werkten zich in de stad op tot belangrijke openbare functionarissen. Zo werden Adrianus (1568) en Jacobus (1653) van Ranst beiden burgemeester van Tienen.
De huidige woningen zijn na 1635 gebouwd, nadat de originele gebouwen totaal verwoest werden tijdens de "Tiense furie". De rijk versierde muurankers, aangebracht op de voorgevel, bevestigen dat de woningen nr. 15-17 gebouwd werden in 1636. Het huis nr. 19 uit 1661 is een dubbelhuis, bestaande uit twee verdiepingen met een hoger opgetrokken middenstuk, onder een zadeldak dat tussen zijtrapgevels gevat is. In de eerste bouwlaag van dit huis kan men Toscaanse kapitelen bewonderen, die op de tweede verdieping in Ionische zuilen eindigen. De fraai geriemde vensteromlijstingen zijn uitgevoerd in Lodewijk XIV-stijl. De mooie barokke rondboogdeur is te bereiken via een pui van vier treden. Op de centrale sluitsteen stond het nu weggekapte wapenschild afgebeeld, met daarboven een sterk overhangend fronton.
De drie woningen zijn een mooi voorbeeld van de samensmelting van verschillende stijlen, namelijk de traditionele bak- en zandstijl, de barok en de Lodewijk XIV-stijl
Auteur: jorenpardon
Historisch gebouw

Het Toreke
De tentoonstelling 'Doodgewoon! Rituelen van leven en dood in de Romeinse tijd' in museum het Toreke toont ons de vondsten van de grootste archeologische site van de Benelux (20 ha): de Gallo-Romeinse schatten van het Grijpenveld in Tienen.
In het luik 'Rituelen van dood' bezoek je de magische wereld van de dodenrituelen in de Romeinse tijd. Blikvanger is de levensgrote reconstructie van de grafkamer van het ontdekte tumulusgraf van Grijpen. Het luik 'Rituelen van leven' opent een venster op de diepste gevoelens van onze medemens die hier 2.000 jaar geleden leefde. Wat deed een koppel om de vruchtbaarheid te bevorderen? Wat deed men na afwijzing van een geliefde? Hoe probeerde men onheil af te wenden?
Deze tentoonstelling over de Gallo-Romeinen in Tienen werd in een nieuw kleedje gestopt en toegankelijker gemaakt voor iedereen. Enkele leuke doe-hoekjes dompelen je helemaal onder in de Romeinse wereld. Speel zelf antropoloog: stel een skelet samen en bepaal of het een man of een vrouw, een jongen of een meisje was. Laat je toekomst voorspellen door de Gallo-Romeinse goden. Achterhaal aan de hand van de dierenpuzzels welke stukken van de offerdieren ook effectief opgegeten werden ...
Het Toreke organiseert het hele jaar door ook tijdelijke tentoonstellingen en kan individueel of onder begeleiding van een gids bezocht worden.
Auteur: gita kinnaer
Museum

Koninklijk Atheneum
Het Koninklijk Atheneum Tienen is een middelbare overheidsschool van het gemeenschapsonderwijs die in 1920 ontstond toen de Staat het Gemeentecollege van Tienen overnam. In 1944 werd de school door een Duitse tank beschoten en zo zwaar beschadigd dat na de oorlog nieuwbouw noodzakelijk bleek. Het nieuwe atheneum (1953) werd een voor zijn tijd modern gebouw, met ruime klassen en puik uitgeruste vaklokalen. Met zijn sobere lijn en bijna 100 meter gevellengte is de school de blikvanger van de Gilainstraat.
School

Taalgrens
Wist je dat de taalgrens een wereldunicum is. Ze werd in 1962 vastgelegd, hopend dat dit het einde zou zijn van een al zeer lang durende taalstrijd. Alhoewel een taalgrens een dynamisch karakter heeft werd deze taalgrens in beton vastgelged. De geschiedenis van die taalgrens wordt soms wel eens met voeten getreden. Francofone radicalen zien de grens als een instrument om de Vlaamse dominantie te forceren. Maar de eis van een taalwet met taalgrens kwam uit Wallonië en dateert van een vrees in de 20ste eeuw. Men was bang dat een streken zoals Charleroi en La Louvière met hun duizenden Vlaamse economische migranten een Nedelantstalig taaleiland zou worden. Die vrees was niet ongegrond, want groot Charleroi telde toen meer dan 30 000 Vlamingen, en dat was meer dan het bevolkingsaantal van de oude kernstad. De eerste taaleis werd besproken op het socialistische taalcongres van 1929. De eerste serieuze taalwetten kwamen er in 1932 om de dreigende tweetaligheid in enkele Waalse region's af te remmen.
Auteur: Dromos
Grens

POI

Bruyère du Wez
Beklimmingscode van RouteYou : E_1_c
Lengte : 0.41 km
Stijging : 33 m
Gemiddelde hellingsgraad : 7 m / 100 m - 7.06 %
Maximale hellingsgraad : 13.55 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

De Minnebron Oud-heverlee
De Minnebron is een bron in beheer bij het Agentschap voor Natuur en Bos.
Deze bron bevindt zich vlak bij de kapel van Onze-Lieve-Vrouw van Steenbergen, aan het Zoet Water. Sinds mensenheugenis komen mensen hier drinkwater halen.
De waterkwaliteit wordt op regelmatige basis door de VMM gecontroleerd.
Op basis van de uitgevoerde analyses is het bronwater DRINKBAAR. Let wel: de kwaliteit van het bronwater kan wijzigen door de bewaring van het water in flessen, bidons,...
Auteur: ROUTELAND
Bron

GS Bikers rit 7 voor team C in 2026