Atomium
Het Atomium is gebouwd voor de Wereldtentoonstelling in Brussel in 1958, de zogenaamde Expo '58, als symbool voor het metaal staal. De negen bollen stellen de kristalstructuur van ijzer voor, 165 miljard maal vergroot. Het gebouw werd ontworpen door Architect André Waterkeyn. De bovenste bol van het Atomium werd naar zijn ontwerper André Waterkeyn genoemd na diens dood in 2005.
Auteur: Dromos
Meer informatie
Monument

Martelarenplein
Het Martelarenplein is het regionale zenuwknooppunt bij uitstek. Het ontvangt zowat iedereen die zich in de Leuvense regio verplaatst : busgebruikers, voetgangers, shoppers, fietsers, treinreizigers, horecaklanten, automobilisten etc. Vandaar dat het Projectteam Stadsontwerp en Manuel de SolÃ -Morales bestudeerden hoe ze deze verscheidenheid aan mensen konden verwelkomen en verplaatsen. Hoe - met andere woorden - constructieve overgangen konden gemaakt worden tussen de verschillende gebruikers in de buurt. Ze zochten - als goede huisvaders - naar een constructie die - in de mate van het mogelijke - de verschillende gebruikers van het plein kon laten samenleven. Omwille van de vanzelfsprekende druk van het autoverkeer in het stedelijk netwerk is er toch een relatieve scheiding op het plein zelf nodig. Zonder fundamentalistisch te worden wordt het plein verdeeld in drie grote gehelen : het ondergrondse gebied dat zich voornamelijk op het autoverkeer richt; het bovengrondse hoofdplein waar vooral voetgangers en fietsers zijn; en tenslotte een aansluitend plein waarop het busverkeer zich concentreert. Dit alles sluit ook nog eens aan op een belangrijk treinstation in al zijn aspecten. Het onderscheid tussen de verschillende onderdelen van het plein is echter zeer relatief, omdat de verschillende elementen naadloos op elkaar aansluiten. De voetgangersentree van de ondergrondse parking maakt deel uit van het plein, de passanten worden in de nieuwe horecazaken uitgenodigd toch nog even te blijven enz. Daarmee rijmt deze vormelijke indeling met de realiteit : de treinreiziger wordt uiteindelijk ook passant, de busreiziger wordt vaak treinreiziger, de parkeerder bezoekt de horecazaken op het plein enz. Deze associatieve redenering wordt gesublimeerd in de ondergrondse verbinding tussen Leuven en Kessel-Lo. Deze voetgangersstraat (in totaal 13meter breed) zal niet enkel gebruikt worden door de vele duizenden passanten die tussen Leuven en haar voorstad wandelen, maar ook door de op - en afstappende treinpassagiers, de gebruikers van het busstation en zelfs gedeeltelijk door de parkeerders. De passanten wandelen niet in donkere, geÃ¯soleerde gangen. Ze bevolken integendeel een deels natuurlijk verlichte ruimte waarin een reeks winkeltjes voor de animatie zorgen. Deze verschillende ingrepen zorgen voor een grote sociale controle en overzichtelijkheid. Een klassiek problematisch openbaar gebied, een ondergrondse verbinding, moet hierdoor een troef voor de buurt worden. Het hele concept van het plein en de ondergrond is in feite Ã©Ã©n grote evenwichtsoefening : zowel tussen de verschillende transportvormen als tussen de passanten en de âsedentairenâ, met de bedoeling de potentiÃ«le stedelijkheid die de buurt in zich heeft te laten ontluiken. Zelfs de zeldzame automobilisten en fietsers zullen in de zone 30 coÃ«xisteren. De relatieve grootte en overzichtelijkheid van de stad, en de specifieke heraanleg, moeten het volgens Manuel de SolÃ -Morales nog mogelijk maken dat deze twee groepen naast elkaar kunnen leven. Het extreme modernistische principe om alle functies strikt te scheiden heeft teveel nare gevolgen veroorzaakt. Uit alles blijkt dat bovenstaande opvatting getuigt van een brede blik op de realiteit die weigert de maatschappij onnodig in hokjes op te delen.
Auteur: citytripplanner.com
Meer informatie
Plein

Koninklijke Serres van Laken
De Koninklijke Serres van Laken zijn een prachtvoorbeeld van art nouveau. Ze werden gebouwd door Alphonse Balat in opdracht van Leopold II. Het begin- en eindpunt van de spanten steunen op de grond zodat de serre het beeld biedt van een glazen koepel die door luchtbogen wordt geschoord. Door de enorme afmetingen was het mogelijk hier Kongolese palmbomen te planten. De kassen waren bedoeld als symbool van 's konings koloniale macht in Belgisch-Kongo. Planten uit die streek zouden die macht illustreren.
Bron: Wikipedia
Auteur: Dromos
Meer informatie
Serres

Onze-Lieve-Vrouwekerk
De Koninklijke Crypte bevindt zich onder de Onze-Lieve-Vrouwekerk te Laken, waar de overleden Koningen der Belgen en hun vrouwen en verschillende andere leden van de Belgische monarchie zijn bijgezet. Volgens Chris Noppe zou het gestolen paneel van de Rechtvaardige Rechters zich in deze koninklijke crypte van koning Albert I te Laken bevinden. Het paneel verdween in het jaar van het overlijden van de koning. Het Paleis gaf evenwel nooit toestemming tot verder onderzoek.
Ook één van de redenen die gegeven wordt waarom deze plek als mogelijke vindplaats van de Rechtvaardige Rechters hier zou zitten is de volgende. Als je lijnen op een kaart trekt van alle postbussen waar een afpersingbrief gestuurd werd rond de diefstal, dan komen een aantal lijnen door de Onze-Lieve-Vrouwekerk.
Auteur: Dromos
Kerk

Amerikaans Theater
Het Amerikaans paviljoen op Expo 58
Gebouw

Suikermuseum
Een bezoek aan het gloednieuwe Suikermuseum mag zeker niet op het programma ontbreken. In dit museum gaan we op zoek naar de 'verloren smaak van suiker'. Kleurrijke animatiefiguren roepen op om de bron van het onheil op te sporen. Het wordt een tocht langs verhalen, geluiden en sfeerbeelden uit de kleurrijke wereld van suiker. Het museum omvat verscheidene afdelingen, gespreid over de 3 verdiepingen van de vroegere stadshallen. Alle aspecten komen aan bod: de boeiende sociale geschiedenis, de bietenoogst, de honingproductie van de bijen, tot alle mogelijke toepassingen van suiker. Op de zolderverdieping van het museum is een ruimte voorzien voor tijdelijke tentoonstellingen, opgesteld voor de duur van één jaar. Het Suikermuseum maakt gebruik van de nieuwste museumtechnieken.
Auteur: jochenmeeus
Museum

Het toreke
In 1847 stelde stadsarchitect François Drossaert een dossier samen voor de bouw van een nieuwe gevangenis.
Gevangenis

St.-Pietersbandenkerk
Ga eens in de Sint-Pieterskerk kijken naar het eeuwenoude Mariabeeldje. Het Onze-Lieve-Vrouwebeeldje stond oorspronkelijk in het Kappelletje aan de Linde, maar toen dat moest verdwijnen door de aanleg van de A3 werd het overgemaakt aan de kerk. Het beeld is een oude Sedes Sapientiae, met een hoogte van 47 centimeter. Tussen 1971 en 1975 werd het gerestaureerd. Toen werd het gedateerd op het einde van de elfde eeuw. In de loop der jaren zijn alle handen en de stoel van O.L. Vrouw verdwenen.
Kerk

Het Kruis
De woonst "het Kruis", gelegen op het uiteinde van de Kerkring, vormde hoek met de Paardenstraat (Parklaan) en stond bekend als zijnde de woonplaats van de befaamde drossaard Merten van Ophem, bij wie, volgens de legende, Antoon van Dyck in 1621 het mooie St.-Martinuspaneel voor de kerk schilderde en er meteen ook verliefd werd op de dochter van de drossaard.
Gebouw

Sint-Martinuskerk
In de parochiekerk van Zaventem kan je ook het wereldberoemde schilderij "Sint-Martinus verdeelt zijn mantel" van Antoon Van Dyck zien. Van Dyck schilderde deze in opdracht van de Nederlandse kanselier van het hertogdom Brabant, Ferdinand van Boisschot. Dit schilderij speelt ook een rol in het prachtige boek van Stefan Hertmans, Oorlog en Terpentijn, waarbij hij beschrijft hoe zijn grootvader tijdens de gevechten van Wereldoorlog I hier in Zaventem langs kwam na de dramatische veldslag van Schiplaken en dit schilderij in zijn geest opnam om het later te herschilderen. Verder omschrijft hij de volgende ontmoeting met de koster van de kerk: "Ik spreek mijn verbazing uit over het fiet dat een dergelijk meesterwerk, een topstuk van betekenis voor het schilderkunstig werelderfgoed, hier zomaar onbeschermd en haast anoniem in een Vlaamse parachiekerk hangt. Hij vouwt met iets van devotie de benige handen, vertelt me dat hij erbij was toen men de broze panelen tijdens de Tweede Wereldoorlog losmaakte en verstopte in een kelder in de buurt om ze uit de handen van de nazi's te houden."
Kerk

Station Schaarbeek
Station Schaarbeek is een groot spoorwegstation in het noorden van de Brusselse gemeente Schaarbeek. Het station telt 13 perronsporen.
Het eerste stationsgebouw dateerde uit 1864 en was niet meer dan een houten hutje in een landelijk gebied. Pas in de twintigste eeuw kwam er bebouwing in de omgeving van het station. Op het einde van de 19de eeuw werd het gebouw vervangen door een stenen gebouw, ontworpen door architect Franz Seulen in 1887. Dit is de linkervleugel van het huidige stationsgebouw. In 1913 werd het station verder uitgebreid met een rechtervleugel in Vlaamse neo-renaissancestijl. Het gebouw kreeg op 10 november 1994 de status van beschermd monument.
Auteur: Wikipedia
Treinstation

Pastorie van Bertem
In de 16de eeuw kreeg ook Bertem te kampen met godsdiensttwisten. De pastorij werd geplunderd en was onbewoonbaar. De pastoor moest het enkele jaren zonder eigen woning stellen. In 1631 werd er uiteindelijk een nieuwe pastorij opgetrokken in de Vossenstraat. Om het gebouw te beschermen werd er 10 jaar later een gracht omheen gegegraven. Het mocht niet baten, want in 1691 werd de schuur toch nog platgebrand door Franse troepen. Na 140 jaar was het gebouw verouderd en uit de mode. De pastorij werd verbouwd. De werken waren voltooid in 1770 zoals de datum boven de deur getuigt. Het resultaat was een fraai Lodewijk XVI-gebouw. Dankzij de mooie tuin had de pastorij de allures van een landhuis waarbij de voor- en achtergevel op dezelfde evenwichtige wijze werd opgebouwd. Het is dan ook meer dan terecht dat het hele complex (met wagenhuis, poortgebouw, muur en gracht) sinds 1993 beschermd is. Bij dezelfde gelegenheid werden ook de pastorij en de tuin als dorpsgezicht geklasseerd. Na een paar jaar van verbouwen doet de pastorij nu dienst als een cultureel toeristisch ontmoetingscentrum. bron: www.bertem.be
Auteur: Blauwkruikje
Erfgoed

Kasteel van Arenberg
Het kasteel van Arenberg is een kasteel in Heverlee . Het gebouw werd opgetrokken in de 16e eeuw, in de daaropvolgende eeuwen onderging het een groot aantal wijzigingen. De architectuur is grotendeels Vlaams-traditioneel met een combinatie van baksteen en zandstenen raamkozijnen. Daarnaast heeft het gebouw ook elementen uit de late gotiek, renaissance en neogotiek. Karakteristiek zijn de twee grote hoektorens met perenspitsen, waarop telkens een Duitse adelaar prijkt.
Auteur: Wikipedia
Kasteel

Norbertuspoort
De Norbertuspoort sluit het abdijplein af aan de noordzijde. Hier stond vroeger de Bospoort of Bovenste Poort, ook gebruik als graanopslagplaats. In de 15 de eeuw werd beslist om de abdij aan deze kant af te sluiten van het loofbos van meer dan 20 ha dat de ruimte opvulde tussen de abdijsite en de stadswallen, een schuilplaats voor vagebonden. De huidige poort werd opgetrokken begin 18 de eeuw. Ze bevat een beeld van Norbertus van Gennep, stichter van de norbertijnen en het jaartal 1722. De poort is gerestaureerd en wordt gebruikt als tentoonstellingsruimte.
Auteur: erfgoed hhh
Abdij

Veltem-Beisem
De dorpen Veltem en Beisem lagen op minder dan een kilometer van elkaar, maar kenden toch lang een afzonderlijke geschiedenis. De oostelijke parochie Veltem lag behoorde vroeger tot het Bisdom Luik. De westelijke parochie Beisem behoorde vroeger tot het Bisdom Kamerijk. De Ferrariskaart uit de jaren 1770 toont de aan elkaar groeiende dorpen Beyssem en Velthem. Ten zuiden liep de steenweg van Brussel naar Leuven. Op het eind van het Ancien Régime werden Veltem en Beisem beide een gemeente. In het noorden van de gemeente lag nog het gehucht Beneden-Veltem vlak bij het dorpscentrum van Buken, waartoe het parochiaal behoorde. In 1826 werden onder Nederlandse bewind de aparte gemeenten opgeheven en verenigd in de nieuwe gemeente Veltem-Beisem. De gemeenteraad wou in 1832 de gemeente weer opsplitsen, maar dit werd niet goedgekeurd door de hogere overheid. In de tweede helft van de 19de eeuw kwam in zuiden van Veltem-Beisem ook de spoorlijn Brussel-Leuven te liggen. Zowel aan Veltemse als aan Beisemse kant werd een halte geopend. In de loop van de 20ste eeuw vergroeiden de plaatsen verder tot een dorp. Bij de gemeentelijke fusies van 1977 werd Veltem-Beisem een deelgemeente van Herent. bron: wikipedia
Auteur: Blauwkruikje
Deelgemeente

Het Kasteel Beaulieu
Het Kasteel Beaulieu kan niet worden bezocht. De naam Beaulieu wijst er op dat dit kasteel oorspronkelijk was gelegen op een bijzonder mooie plaats omgeven van een groot schitterend aangelegd park met tuinen en talrijke nevengebouwen. Nu bestaat alleen nog het kasteel Beaulieu. Het is gelegen op een vrij klein verwilderd en braakliggend terrein aan de Woluwelaan (nummer 100), een bijzonder drukke verkeersweg naar de luchthaven van Zaventem te Machelen. Graaf Lamoral Claudius Turn en Tassis grootmeester van het keizerlijke postwezen liet het waterkasteel bouwen in 1654 op de oever van de Woluwe, met zicht op de Zennevallei. Het woord Taxi zou zijn afgeleid van de naam Tassis. Het kasteel werd in de loop van zijn geschiedenis bewoond en bezocht door talloze beroemde figuren ondermeer door John Churchill (voorvader van Winston Churchill), bekend als de hertog van Marlborough (1650-1752), een Engels generaal en geniaal legeraanvoerder in de strijd tegen de Franse troepen van Koning Lodewijk XIV in de Nederlanden. Hij bracht de Fransen verschillende nederlagen toe ondermeer bij Ramillies (Waals-Brabant) in 1706. In 1920 werd het gebouw verkocht aan een vennootschap voor onroerende goederen die de toelating kreeg het te slopen voor
de aanleg van de Woluwelaan. De dreven verdwenen en de grachten en vijvers werden gedempt. Er werd zelfs al begonnen met de sloop van het kasteel. De rechter kasteeltoren werd eerst afgebroken en werd herbouwd in Sterrebeek. Door een actie van de vereniging ‘les amis du château de Beaulieu’ werd de sloping stopgezet. De al afgebroken toren werd niet teruggeplaatst. Na een lange lijdensweg van verwaarlozing, leegstand en verval kwam het gebouw uiteindelijk in het bezit van de Vlaamse Overheid die het met de verplichting tot restauratie in 1997 in erfpacht gaf aan het architectenbureau Quirijnen en Jacobs. Sindsdien zijn de gevels en bedakingen gerestaureerd. Het nagenoeg volledig vernielde en leeggeroofde interieur zou worden gerenoveerd met behoud van de weinige nog aanwezige waardevolle elementen tegen 2010. Dit interieur bevatte ondermeer een ‘Herculeszaal’ versierd met negen uiterst zeldzame en waardevolle panelen in stucwerk van J.C Hansche uit 1659 die de werken van Hercules uitbeelden naar schilderijen van de Antwerpse schilder Frans Floris.
Auteur: Erfgoed Vlaanderen
Kasteel

Kleine Kerkstraat 15 - Pastorij
De oudste vermelding van een pastorij te Sint-Stevens-Woluwe dagtekent van 1496. Uit overleefstukken blijkt dat in 1610 de oude pastorij niet meer bestond, wellicht verwoest tijdens de godsdienstoorlogen. In het begin van de 17de eeuw werd een nieuwe pastorij gebouwd door pastoor Le Mire (1618 – 1632). In de periode 1805 – 1806 werden grote herstellingswerken uitgevoerd. De hedendaagse pastorij werd gebouwd in de jaren 1892 – 1893 in dezelfde bouwmaterialen als de kerk. Beide bouwwerken pasten zo dus goed bij elkaar. Op het einde van de jaren 1990 werd de pastorij grondig gerestaureerd; zowel de binnen- als de buitenzijde kwamen hierbij aan bod. Het gelijkvloers wordt thans opengesteld voor culturele activiteiten.
Auteur: Gemeente Zaventem
Route-info

Nationale luchthaven
De Nationale Luchthaven van Zaventem of ‘Brussel Nationaal’ vervangt de luchthaven van Melsbroek en werd in 1958 geopend. Het luchthavengebouw behoort tot een reeks grootstedelijke Europese luchthaventerminals, die gelijktijdig werden geconcipieerd gedurende de periode midden jaren ’50 – begin jaren ’60.
Deze luchthavengebouwen van de naoorlogse generatie kenmerkten zich door een allesoverheersende drang naar rationaliteit in het organisatieschema. Beton, staal, aluminium en glas waren de hoofdbestanddelen van deze koele, monolithische constructies.
Voor het ontwerp van het Zaventemse luchthavengebouw werd er een beroep gedaan op de architecten M. Brunfaut, G. Bontinck en J. Moutschen. Het technisch hoogstandje was de ‘transithal’, een ruimte van 100 m lang, 55 m breed en 18 m hoog, overspannen door een gebogen dakstructuur volledig uit aluminium. Deze was samengesteld uit vier secties met in totaal acht ellipsvormige vakwerkspanten. De aan drie zijden transparante hal opende zich naar het tarmac met een zelfdragende, geknikte aluminium glaswand van 1800 m².
Het luchthavengebouw van Zaventem behoort ongetwijfeld tot de meest zwaarwichtige openbare bouwprojecten van zijn tijd in België. Alle toekomstverwachtingen ten spijt raakte het oorspronkelijke gebouw door de jaren ingekapseld in nieuwe uitbreidingen.
Het complex onderging periodieke aanpassingen, moderniseringen en herinrichtingwerken. Veel van de oorspronkelijke aankleding ging daarbij verloren of werd aan het gezicht onttrokken.
Metaal en glas zijn ook typisch voor de “nieuwe” terminal die in 1994 werd ingehuldigd. Niet enkel in de gevel maar ook in het interieur zijn metalen elementen gebruikt zoals de dakstructuur en de panoramische lift van de “Diamant”. Luchthavenuitbater BIAC kent het gebouw overigens ook een rol toe als “cultureel ambassadeur” voor België. Onder de kunstwerken waarmee de terminal is opgesmukt, valt vooral het monumentale bronzen standbeeld van Strebelle op. Van Pier A, die in gebruik genomen is sedert 2002, is de stalen structuur duidelijk zichtbaar vanuit het panoramisch restaurant “Wingtips”. Tijdens zijn wandeling doorheen het luchthavengebouw krijgt de bezoeker terloops nuttige informatie over de werking van de luchthaven.
Wie met zijn vereniging of in schoolverband op bezoek wil komen, kan het hele jaar door een geleid groepsbezoek aanvragen. (E-mail: info@brusselsairport.be/guided tours tot eind augustus 2004 en alle andere dagen BIAC, Luchthaven Brussel, 1930 Zaventem, tel. 0032/2/753 43 02 – fax: 0032/2/753 43 05)
Auteur: Sportdienst Zaventem
Luchthaven (Internationaal)

Kasteel Mariadal
Op de plaats van het huidige Mariadalcomplex, gelegen in het gemeentelijk park te Zaventem, bevond zich in de 15de eeuw een pachthof dat een leen uitmaakte van de hertog van Brabant.
Het was afhankelijk van het oude slot “ter Meeren” van de gelijknamige heren van Zaventem. Wegens allerlei erfelijke scheidingen zou het pachthof echter een eigen weg volgen.
In de 16de eeuw werd het hof verdeeld in een buitengoed en een hoeve. Beiden werden apart verkocht aan Brusselse edellieden.
In de 17de eeuw werd het domein herenigd. Een gedeelte van dit 17de-eeuwse pachthof, toen “hof van Ophem” genoemd, bestaat nog. Het gaat hier om het inmiddels aangepaste langsgebouw met poortdoorgang in lokale witte zandsteen. Het gebouw telt twee verdiepingen en wordt afgedekt met een gebogen zadeldak met kleine dakkapellen. De zijkant is voorzien van een trapgevel met rechthoekige muuropeningen.
Vandaag worden in de gerestaureerde hoeve culturele activiteiten georganiseerd.
In 1896 werd de hoeve “van Ophem” opgekocht door baron Emile de Munck, een archeoloog. Hij deed o.a. opgravingen in de onmiddellijke omgeving (Romeinse vondsten). Het grootste gedeelte van de hoeve werd afgebroken en op de oorspronkelijke zandstenen grondvesten liet de Munck het kasteel Mariadal optrekken in baksteenmetselwerk.
Het gebouw telt twee bouwlagen en zeven traveeën waarvan er een wordt ingenomen door de ronde toren. Het zadeldak telt verscheidene dakkapellen.
Achtereenvolgens waren erin gevestigd: rijksmiddelbare school, horecabedrijven, diensten van het O.C.M.W. Het complex werd verbouwd en in 1988 heropend als cultureel ontmoetingscentrum.
Auteur: Gemeente Zaventem
Kasteel

Sint-Pancratiuskerk
Oorspronkelijk was het kerkgebopuw in Schelde-romaanse stijl met een toren uit zandsteen daterend uit de 12de eeuw. Een dwarsbeuk in gotische stijl werd tegen de toren aangebouwd. Ook de zijbeuken werden in de 18de eeuw uitgebreid en de toegangsdeur aan de zuidkant kwam uit op het kerkhof. Tot voor enkele jaren wist men niet dat " De dood van Maria" van Nicolas Poussin in deze kerk hing.
Auteur: Gemeente Zaventem

Kasteel van Kwabeek
Het Kasteel van Kwabeek ligt aan de Velpe in Vertrijk, een deelgemeente van Boutersem in het uiterste zuiden van het Hageland. De eerste verwijzingen naar het kasteel komen uit de veertiende eeuw. Het was destijds een leengoed van het hertogdom Brabant. In 1980 kwam het in handen van het gemeentebestuur van Boutersem en sindsdien functioneert het als gemeentehuis.
Auteur: Wikipedia

Familistère Godin de Laeken
Jean-Baptiste André Godin had hier een fabriek om gietijzeren kachels te maken aan de Werkhuizenkaai. De zaken liepen goed en hij wilde investeren in de lotsverbetering van het proleteriaat dat voor hem werkte. Hij liet hier en familistère bouwen met 72 goed uitgeruste arbeidersappartementen. Hij liet er later nog een grotere bouwen in Guise in Frankrijk. Zijn Familistère is geïnspireerd door het werk van Charles Fourier en een uitwerking van de door hem ontworpen Phalanstère, een commune waarin arbeiders gezamenlijk leven, werken en recreëren. Fourier ging ervan uit dat mensen zich kunnen ontplooien wanneer zij op alle belangrijke vlakken van het leven hun 'hartstochten' (lees: voorkeuren) kunnen volgen op ieder moment van de dag. Communebewoners zouden elkaar dan op natuurlijke wijze kunnen aanvullen.
Historisch gebouw

Sint-Katharina en Sint-Corneliuskerk
De Sint-Catherinakerk van Diegem moet zowat de meeste bekeken kerk zijn van Vlaanderen. Het kruis op de kerk wordt gefinancierd door Brussels Airport. En dat hebben de meeste onder ons al ooit eens gezien bij het opstijgen of landen in Zaventem. Met dat kruis wordt al decennialang het luchtverkeer van Zaventem gewaarschuwd. Het kruis zorgt ervoor dat de kerk zichtbaar is van op de Woluwelaan, de E40 en de spoorlijn Brussel-Leuven. Er is nog iets merkwaardig met de toren. Deze pauselijke toren overleefde ternauwernood de Tweede Wereldoorlog. De Duitse bezetter liet de toren steen per steen afbreken om de oorlogsvliegtuigen die in Melsbroek opstegen niet te hinderen. Pas in 1951 was de heropbouw, opnieuw steen per steen, voltooid.
Auteur: Pascal Brackman

Vaartkom - Jachthaven
"De Leuvense Vaartkom" is een schilderij van Louis-Marie Autissier. Het werk van de meest befaamde schilders wordt eeuwenlang geroemd. Maar wat nog spectaculairder is is het werk dat in dit kanaal gestopt werd. De Vaart Leuven-Mechelen werd vanaf 1750 gegraven door 500 Ardense boeren. De mijnbouw had in Wallonië nog geen werk en welzijn gebracht. Werklieden, vrijwel altijd boeren, migreerden tijdelijk naar onteigende woningen in de buurt van het kanaaltraject. Voor een dagloon van ruim 2 frank groeven ze 11 uur per dag de 30 kilometer lange kanaalbedding uit. De enige hulp kwam van schop, kruiwagens, loopplanken en primitieve houten hijstoestellen. Twee jaar is er gewerkt alvorens in 1752 het eerste water in het kanaal kon vloeien.
Haven

POI

Meudonpark
Dit park hoorde ooit bij de zomerresidentie van Nicolas de Vucht, jurist bij het Rekenhof van Brabant in de 15de eeuw. Een eeuw later ontstonden op deze idyllische plek langs het pas aangelegde kanaal naar Willebroek nog meer luxueuze buitenverblijven. Het Domein Drie Fonteinen (in Vilvoorde) en Schoonenberg (het huidige koninklijk domein) zijn daar voorbeelden van. In 1765 hervormde Baron de Boonem dit kasteel tot een lusthof bij het water. Het kanaal was toen nog een smalle, door groen omzoomde waterpartij tussen weiden en bossen. Eind 19de eeuw noemde Leopold II de buurt alvast ‘Meudon’, naar de luxe-voorstad van Parijs. Maar zijn plan om alle ambassades hier in een prestigieuze setting samen te brengen werd nooit uitgevoerd. Het Meudonkasteel werd afgebroken in 1931. De Stad Brussel kocht het terrein in 1950 en verpatste grote delen ervan aan een oliebedrijf en andere industrieën langs het kanaal. Wat overbleef werd in 1982 als park ingericht. Verderop de wandeling komen we langs een andere parktoegang.
Auteur: UiTinBrussel
Park

Bakoven kasteel van Kwabbeek
Hier bakt de bakkersgilde Velpeleven normaal het broodje bruin. De prachtige bakoven lijkt wel opzij geduwd te worden door de rijzige bomen in het park. Maar heeft men een stokje voor gestoken. De bakoven werd recent gerestaureerd in haar volle glorie. Zeker de moeite voor een klein ommetje door het park van het kasteel van Kwabbeek.
Auteur: Bierbeek - Opvelp
Erfgoed

Onze-Lieve-Vrouw-ten-Poelkerk
De kerk, een parel van de hooggotiek, gebouwd in de veertiende een vijftiende eeuw, dankt haar naam aan de poel waarop ze werd opgetrokken en - zoals gebruikelijk was rond die tijd - aan een legende uit de 12de eeuw. Een eervol man zou zijn vermoord waarna zijn lijk in deze poel werd geworpen. Daarop voorspelde een vrouw dat er uit de poel een tempel zou oprijzen. Omdat sinds die dag heel wat mirakels aan de poel werden toegeschreven, gaf de toenmalige hertog van Brabant Jan I de opdracht tot de bouw van een kerk, ter verering van deze vrouw. Aan de noordzijde bevindt zich een bedevaartsgrotje met beneden achter de tralies de Haspoelbron.
Auteur: Jonathan Holslag

Kerk van de Parkabdij
Thiéry overleed op 12 januari 1955 op 86-jarige leeftijd. Zijn uitvaartmis werd op 15 januari 1955 in aanwezigheid van familie, collega’s en vrienden gehouden in de Abdijkerk van Park. De laudatio werd uitgesproken door collega-professor Louis De Raeymaeker. Hij beschreef de geniale persoonlijkheid van Thiéry maar ook zijn zonderlinge verschijning in zijn laatste levensjaren:
‘Seul demeurait le chanoine Thiéry, le témoin d'un autre âge. Sans doute, il vieillissait, mais paraissait toujours fort et solide. L'attitude, le masque, la tête aux longs cheveux blancs bouclés retombant sur les épaules, le regard fixé au loin dans le mystère, tout cela avait quelque chose d'hallucinant et de magnifique : nul qui l'apercevait ne pouvait en détourner les yeux. Retiré depuis longtemps dans la solitude et pleinement préparé à la mort, le chanoine Thiéry s'en est allé, lui aussi. Nous nous souvenons de lui, nous prions pour lui... 11 jouit à présent de la paix du Seigneur, auprès de la douce Vierge Marie, qu'il ne cessa un instant d'aimer d'un amour filial. »
- De Raeymaker (1955, p128)
Auteur: Cultureel Erfgoed Annuntiaten Heverlee vzw

GS Bikers daguitstap naar het Atomium en pick-nick in het Park van ressidentie Geurts