Kerk St-Jean-Baptiste
Auteur: janvg
Meer informatie
Kerk

Eglise Saint-Martin
We beklimmen een kleine kasseiweg en ontdekken bovenop de heuvel één van de merkwaardigste romaanse kerken van heel het land. De betovering is alom, bij al wie verzot is op eenvoud en de soberheid van de primitieve romaanse bouwkunst. De eerste blik valt op de grote, plompe vierkantstoren met zijn dikke muren. Die verklaart het adjectief ,,grosse'' in de naam van de gemeente. De kerk is één van de oudste van het land. Ze gaat terug tot de tiende eeuw. De restauratie die werd aangevat in de jaren vijftig heeft gelukkig de primitieve aanblik van de kerk gerespecteerd: vierkante pijlers, een erg groot maar niet zo hoog schip, kleine bovenramen, een zoldering in hout en kalkbepleistering op de wanden. Al sedert veertig jaar is de kerk in november het toneel voor een muzikaal en theatraal spektakel. ,,Les fêtes de la Saint-Martin'' verenigen de bewoners. Het initiatief kwam van wijlen ceramist Max van der Linden, waarvan men enkele van de mooiste beelden terugvindt in de kerk. Ook de omgeving charmeert: een oude begraafplaats rond de kerk, een grote pastorie en een overweldigend uitzicht.
Auteur: Wizpr.guide
Meer informatie
Erfgoed

Jan & Patrick Van der Velpen
In 1998 namen Patrick en Jan het fruitbedrijf van hun ouders over. Het is altijd een fruitbedrijf geweest, maar sinds de overname is het bedrijf uitgebreid en vernieuwd (onder andere de koeling, een ammoniakpompinstallatie, e.d.). Tijdens de plukperiode gebruiken ze pluktreintjes en de zelfrijdende plukmachines ‘pluk-o-tracs’. Het fruit wordt gestockeerd in eigen frigoruimte en zelf gesorteerd. Er worden verschillende variëteiten geteeld, zoals jonagold, golden, elstar, boskoop, greenstar, conference en doyenné. Sinds een 10-tal jaar worden op een apart perceel, afgezonderd van de andere percelen, appelen geteeld op biologische wijze. Hiervoor planten ze speciale appelsoorten die schurftresistent zijn. Zo is er zelfs een appelsoort die anti-allergisch is, de variëteit Topaz (speciaal voor mensen met een allergie voor appel). Op alle percelen worden bijenkasten geplaatst voor de bestuiving van de bloesems. Ook wordt overal feromoonverwarring uitgehangen. In de thuisverkoopwinkel worden appels en peren verkocht, maar ook appelsap van eigen appelen, honing, siroop, e.d.. Het grootste deel van het fruit wordt verkocht via veiling BFV.
Meer informatie
POI

Hof ter Vaeren
Walter en Koen Vanacker zijn de derde generatie op dit gemengd bedrijf met melkvee, vleesvee en 100 hectare akkerbouwgrond. Het familiebedrijf ligt in een oase van landbouw en groen tussen Brussel en Leuven. Ze produceren er ook heel wat hoeveproducten. De melk wordt verwerkt tot onder meer roomijs, boter, yoghurt, kaas, karnemelk, chocomousse en chocopasta. Al deze producten kan je kopen in de hoevewinkel.
Auteur: Dromos
Boerderij

Sint-Agatha-Rode
Sint-Agatha-Rode is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant, en een deelgemeente van de gemeente Huldenberg. Het was een zelfstandige gemeente tot het bij de fusie van 1977 toegevoegd werd aan de gemeente Huldenberg.
Sint-Agatha-Rode ligt ten oosten van de dorpskom van Huldenberg, in het heuvelend gebied tussen de valleien van de Dijle, die de zuidoostgrens van de deelgemeente vormt, en van de Laan die de zuidwestgrens vormt. Ten noorden van de dorpskom van Sint-Agatha-Rode mondt de Laan uit in de Dijle. De oostgrens van de deelgemeente vormt ook de taalgrens met de Waals-Brabantse dorpen Nethen en Pécrot. Sint-Agatha-Rode heeft zich ontwikkeld van een landbouwdorp tot een landelijk woondorp.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Roosbeek
Roosbeek is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant en een deelgemeente van Boutersem. Roosbeek was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1970.De eerste schrijfwijzen waren Roscebeke en Rosebeke en zou kunnen voortspruiten uit de Salisch-Frankische vorm van “rietbeek". Ten tijde van de Romeinse overheersing strekte zich in een groot deel van Roosbeek één groot moeras uit. Rond 840 werd het zoals Kerkom bezit van de abdij van Cornelimunster en kwam vervolgens, langs het kapittel van Sint-Lambertus te Luik, grotendeels in handen van de abdij van Villers.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Sint-Hilariuskerk
De Sint-Hilariuskerk is een kerkgebouw in Bierbeek in de Belgische provincie Vlaams-Brabant. De kerk ligt aan de Dorpsstraat op een lichte verhoging met naast de kerk het ommuurde kerkhof. De kerk is de parochiekerk van het dorp en is gewijd aan Sint-Hilarius.
Het basilicale gebouw bestaat uit een ingebouwde westtoren, een driebeukig schip met vijf traveeën, een uitspringende dwarsbeuk en een recht gesloten koor. De toren is opgetrokken in zandsteen voor wat betreft de onderbouw, gebouwd op de plaats van een ouder gebouw met erbovenop een bakstenen klokkenverdieping gedekt door een ingesnoerde naaldspits. Aan de zuidzijde van de toren bevindt zich een traptorentje. Verder heeft de toren een geopende gelijkvloerse verdieping op het schip, een overkluizing met zware kruisribgewelven en een classicistisch portaal. De beuk is opgetrokken met gemetselde pijlers uit het midden van de 12e eeuw, een romaans dakgebinte en een houten zoldering. Het koor is vierkant van vorm en wordt gedekt door een kruisgewelf uit de twaalfde eeuw. In de buitenmuur is er versiering met lisenen en boogfriezen op geprofileerde kraagstenen en binnenin bevindt zich een wasbekken onder een mijterboog. De lagere dwarsbeuk is opgetrokken in Maasromaanse stijl.
Auteur: Wikipedia
Kerk

Sint-Joriskerk
De Sint-Joriskerk is een kerkgebouw in Sint-Joris-Weert in de Belgische gemeente Oud-Heverlee in de provincie Vlaams-Brabant. De kerk ligt aan de Leuvensestraat.
Het neoclassicistische gebouw bestaat uit een ingebouwde ongelede westtoren, een schip met vijf traveeën en een driezijdig gesloten koor bestaande uit één travee. De kerk heeft rondboogvensters en aan iedere zijde van de toren een rondboogvormig galmgat. De toren wordt gedekt door een ingesnoerde naaldspits met leien. Het portaal bevindt zich in de westgevel.
Kerk

Sint-Antonius Abtkerk
De Sint-Antonius Abtkerk is een kerkgebouw in Opvelp in de Belgische gemeente Bierbeek in de provincie Vlaams-Brabant. De kerk ligt aan de Hoegaardsesteenweg en wordt omgeven door een ommuurd kerkhof.
Het gebouw bestaat uit ingebouwde westtoren, een driebeukig schip met drie traveeën en een koor met twee traveeën en een polygonale koorsluiting. Tegen de oostzijde is de sacristie aan gebouwd. De vierkante toren wordt gedekt door een ingesnoerde naaldspits.

Sint-Pieterskerk
De Sint-Pieterskerk of de Kerk van Sint-Pietersbanden is een kleine kerk in de parochie Sint-Pieters te Vissenaken .
De Sint-Pieterskerk is een eenbeukige classicistische kerk met ingebouwde westertoren. Ze is gebouwd in 1767. Als bouwmaterialen werd vooral gebruikgemaakt van baksteen en zandsteen. Naast de kerk bevindt zich de ommuurde pastorie uit 1636, opgetrokken in Vlaamse renaissancestijl. In de 18e eeuw werden wijzigingen aangebracht aan de ingangsdeur en aan het interieur.

Sint-Maartenskerk
De eerste, kleine Sint-Maartenskerk was opgetrokken uit keien en arduinsteen en bedekt met een schaliëndak. Rond 1100 werd een romaanse kerk opgetrokken. De heilige Himelinus zou er volgens de overlevering in 631 begraven zijn en dat maakte van de kerk een centrum van volksdevotie. Eeuwenlang kwamen pelgrims uit alle windstreken ernaartoe. Boven het graf van de heilige, aan de ingang, was een altaar opgericht met erboven een muurschildering die Sint-Hemelinus voorstelde. Aan het altaar, achter een gesloten deur, was een grote put. Pelgrims haalden aarde uit deze put - er stond een ladder met wel zeven sporten in, zo diep was hij - en namen die mee naar huis. Zij mengden de aarde in het eten van mens en dier en hoopten zo ziekten te genezen. Het altaar met het beeld van de heilige werd door Franse en Hollandse troepen in 1635 vernield.

Rooikapelhoeve
Aanvankelijk was het huidige Blanden helemaal bebost en eigendom van de Heren van Bierbeek. Zij lieten in de 12de eeuw een stuk van hun bossen rooien om er het "hof van Blanden" te bouwen. De naam Blanden (Belanden of bij-landen) komt van deze nieuwe bijkomende landbouwgronden. Dit domein werd hun hoofdverblijfplaats en een van de belangrijkste erfgoederen van de familie. Ze lieten er een domaniale kapel bouwen waar de monniken van de priorij van St-Nicasius tweemaal per week de mis kwamen lezen. Deze kapel had een dak van rode tichelen, vandaar de naam "rode kapel" die later in het Blandens dialect omgevormd werd tot "rooi kapel". Het domein bleef in het bezit van de heren van Bierbeek van het einde van de 11e eeuw tot in 1365, toen de heerlijkheid werd verkocht. In 1381 kwam ze in handen van Nicolaas en Boudewijn van Overbeke, die handelden in naam van hun broer Hendrik, abt van de Abdij van Park. In 1390 schonk de abt de goederen aan het convent van de abdij. De abdij werd eigenaar van de gronden maar beschikte niet over de heerlijke rechten. De witheren van de abdij kwamen er op maandag en zaterdag de mis lezen, maar Blanden bleef op kerkelijk vlak onderhorig aan Bierbeek en alle andere kerkelijke diensten hadden enkel plaats in Bierbeek. Door de terugval van het aantal lekenbroeders kon de abdij de hoeve zelf niet uitbaten, ze werd in erfpacht gegeven aan Walter van Bruystem en Margriet van Overbeke, een nicht van de abt. De abdij behield echter de grondrechten. Vanaf 1530 werd het hof verhuurd, telkens voor een periode van 9 jaar. Op het einde van de 16e eeuw was de hofstede samengesteld uit losstaande gebouwen met een kapel die buiten het erf stond, achter een boomgaard. Tijdens de woelige 16e en 17e eeuw moesten hof en kapel regelmatig hersteld worden. In de 17e eeuw kwam een gesloten hoeve tot stand met vijf afzonderlijke gebouwen rond een rechthoekig binnenplein, onderling verbonden door poorten en muren. In 1660 liet abt Libert de Pape de oude kapel die erg vervallen was afbreken en vervangen door een nieuwe in barokstijl. Ze werd opgericht in de zuidwesthoek van het neerhof, naast de uitgangspoort naar de landerijen. Rond 1680 werd het wiegvormig plafond van de kapel versierd met stucwerk in basreliëf, uitgevoerd door Jan Christiaan Hansche uit Amsterdam, die ook de maker was van de beroemde plafonds in hoogrefiëf in de bibliotheek en de refter van de abdij van Park. Tijdens de Franse Revolutie werd de hoeve als "domaine national" door de Fransen aangeslagen en verkocht. De eigendom werd opgedeeld en ging in de volgende decennia van hand tot hand. Vanaf 1908 kwam de hoeve in bezit van de familie Coppens, die ze tot in 1991 ook zelf uitbaatte. Nadien werden de gebouwen en een gedeelte van de grond nog enkele keren verkocht. Deze privé-eigendom werd recentelijk grondig gerestaureerd.
Auteur: erfgoed hhh
Hoeve

Heerlijkheid Steenbergen en het Spaans Dak
De heerlijkheid van Steenbergen, erfgebied van de heren van Heverlee, werd in 1383 eigendom van de Leuvense professor in de medicijnen, Hendrik van Wesel(e). Steenbergen bleef tot 1560 in het bezit van de familie. In de tijd van Andreas Vesalius, Latijnse naam voor van Wesele (1514-1564), was het eigendom van zijn tante. Hijzelf verbleef er nooit. Nadien werd de heerlijkheid eigendom van de familie van Herckenrode en in 1759 van de hertogen van Arenberg. Het kasteeltje uit het begin van de 17de eeuw werd toen gebruikt als jachthuis en vanaf het einde van de 18de eeuw als boswachtershuis, la Montagne. Het bleef tot in 1920 eigendom van het huis van Arenberg. Nadien werd het verhuurd aan de familie Bellefroid die er in 1951eigenaar van werd. Vanaf dan werd het een herberg met de namen 'Lusthuis' en 'Drank en Spijshuis' Nu is het een restaurant, eigendom van M. Uytendaele. Opmerkelijk aan dit witgeverfde gebouw met rode dakbedekking is het ingebouwde torentje met trapgevel. Het spitse dak met trapgevel is typisch voor een "Spaans Dak" uit de tweede helft van de 16 de eeuw en de eerste helft van de 17de eeuw, de tijd van Spaanse overheersing onder Filips II en nadien onder de aartshertogen Albrecht en Isabella.
Auteur: erfgoed hhh
Kasteel

De voormalige afspanning 'De Jacht' - restaurant '500'
Op de hoek van de Bierbeekpleindreef en Naamsesteenweg staat het voormalige boswachtershuis "De Jacht". Het is één van de 13 dienstwoningen die gebouwd werden op strategische plaatsen aan de rand van Heverleebos en Meerdaalwoud. Op oude boskaarten worden zij aangeduid als 'garde'. Van 1612 tot 1914 had het huis Arenberg boswachters in dienst. In de gevel langs de Naamsesteenweg is het wapen van Leopold-Filip van Arenberg (1690-1754) en van zijn echtgenote Maria Francisca Pignatelli (1692-1766) te zien. Het wapen van Arenberg heeft drie mispelbloemen. Hartmann de Erberch, een verre voorvader van de familie Arenberg, werd dodelijk gewond bij de slag van Unstrut (933). Hij slaagde er nog in zich onder een mispelboom te slepen. Op zijn schild, rood van zijn eigen bloed, vielen drie mispelbloemen. De Duitse koning voor wie hij streed, verleende Hartmann als wapen dit rode schild met de drie mispelbloemen. Vandaag is dit nog steeds het wapenschild van de hertogelijke familie van Arenberg. Leopold -Filip huwde in 1711 met Maria Francisca Pignatelli. Het familiewapen van Pignatelli is goud met drie zwarte keteltjes. De naam Pignatelli is zuid-Italiaans en is afgeleid van 'pignatta', letterlijk een keteltje. Leopold Filip liet Heverleebos en Meerdaalwoud in blokvormige percelen of omheiningen verdelen door de aanleg van dreven, die de bossen van noord naar zuid en van west naar oost doorkruisten. Dit dambordpatroon vergemakkelijkte de houtexploitatie en de organisatie van drijfjachten. Het jaar tal 1727 verwijst waarschijnlijk naar de aanleg van de steenweg Leuven - Namen. Later gebeurde de hertracering van het oude boswegenpatroon in rechtlijnige dreven. Het gebouw aan de overkant van de steenweg – Restaurant 500 – fungeerde al in de 18de eeuw als afspanning voor paarden. Later werd het jachthuis, en van 1900 tot 1964 werd het door dezelfde familie onafgebroken uitgebaat als restaurant. De restaurantuitbater van de 500 kreeg in 2010 het gebouw aan de overkant in concessie van het Agentschap Natuur en Bos.
Auteur: erfgoed hhh
Historisch gebouw

Sint Ermelindiskerk
De vroegere Sint-Bartholomeuskerk - huidige Sint-Ermelindiskerk - was een belangrijke landelijke kerk en voormalig bedevaartsoord. Ze is gewijd aan de Heilige Ermelindis, de plaatselijke heilige, waar nog jaarlijks de processie voor uitgaat. Deze kerk herbergt ook de fraaie gotische grafsteen van jonker Lybrecht van Meldert, waarop hij afgebeeld is in volle wapenrusting. Elk jaar op Pinkstermaandag gaat de Sint-Ermelindisprocessie uit met heel wat figuranten. Naast de Sint-Ermelindiskerk zie je de barokke kapel die dateert uit de 17de eeuw. De kapel werd gebouwd boven het graf van de patroonheilige Sint-Ermelindis. De kapel wordt voor het eerst vermeld in de 13de eeuw. In de 14de eeuw wordt ze geciteerd onder verschillende benamingen. Het huidig gebouw werd in 1629 op initiatief van Jacobus d'Oyenbrugghe gebouwd op het oostelijk uiteinde van het kerkhof en verfraaid in 1691. Het is een zaalkapel met hexagonaal (=zeshoekig) afgesloten apsis (=veelhoekige uitbouw die het koor afsluit) en vlakke westgevel. Ze is opgetrokken in bakstenen, afwisselend in kop- en speklagen.
Auteur: De Tuinen van Hoegaarden

Donjon
Deze woontoren werd gerestaureerd in 1984 en is een vroeggotisch vierkant gebouw, in witte Gobertangesteen, dat als woning diende voor de plaatselijke heren. De Donjon was de zetel van een heerlijkheid die afhing van de hertog van Brabant. Vroeger bestond deze donjon uit een kelder, een verhoogd gelijkvloerse verdieping die het eigenlijke woongedeelte vormde, en een eerste verdieping of slaapruimte. In 1568 maakte een brand de woontoren onbewoonbaar en vandaag blijven alleen de 2 onderste verdiepingen bewaard. De Donjon kan bezichtigd worden in de hoek Overhemstraat met Sint Ermelindisstraat te Meldert.
Auteur: De Tuinen van Hoegaarden
Erfgoed

Kasteel van Meldert
In 1572 wordt in geschreven bronnen voor het eerst melding gemaakt van het kasteel van Meldert, maar er stond vroeger al een kasteel. Omstreeks 1845 werd het afgebroken op initiatief van gravin Vander Noot die in de plaats het huidige neogotische kasteel liet optrekken. Het domein werd in 1957 aangekocht door de Aalmoezeniers van de Arbeid die er het Sint-Janscollege inrichtten. Tip: Wandelen in het natuurgebied Meldertbos kan. Het kasteelpark is vrij toegankelijk en wordt beheerd door Natuurpunt. Het is een oud bos met heel wat voorjaarsbloeiers met interessante cultuurhistorische elementen. Wie weet kruist een ringslang wel je pad. Of speur in de herfst naar de zeldzame rode kelkzwam!
Auteur: De Tuinen van Hoegaarden
Erfgoed

Meldert
Meldert is gelegen ten zuidwesten van Tienen. Het is een landelijk dorp in de vallei van de Molenbeek, gesitueerd tussen de grote kouters. De gebouwen van het voormalige molencomplex op deze Molenbeek werden sterk gerenoveerd. In de drassige vallei komen talrijke boomgroepjes voor, op de flanken vinden we taluds.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Deelgemeente

Sint-Corneliuskapel
Pittoresk gotisch gebouw van kwartsiet en kalkzandsteen. De plattegrond ontplooit een ingebouwde westertoren, een enkele beuk en een koor uitlopend op een driezijdige apsis.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Kapel

Sint-Jan-Evangelistkerk
Ingeplant op een lichte verhevenheid, aan een wegkruising domineren kerk en pastorie de nog overwegend landelijke kern. De directe omgeving wordt gevormd door de overige componenten van de enclavevormende kerksite: het sterk verwaarloosde, met een bakstenen muur en betonnen hekwerk omsloten kerkhof en de achterliggende pastorie met omringende tuin en weide.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen

Dijle
De bron van de Dijle ligt op ongeveer een kilometer van de dorpskern van Houtain-le-Val (bij de grens van Henegouwen en Waals-Brabant) op een hoogte van 145 meter. Het is een bronrivier, die behalve het water van de eigen bron ook het water van talrijke zijrivieren en beken opneemt. Nog voor de Dijle Sint-Agatha-Rode bereikt, heeft zij reeds het water ontvangen van de Thyle, de Train en de Orne. In Sint-Agatha-Rode stroomt het water van de Laan (ook Lane en Lasne) in de Dijle; in Sint-Joris-Weert gebeurt hetzelfde met de Nethen. In Neerijse stroomt de IJse in de Dijle en in Oud-Heverlee de Vaalbeek. Toch zijn er weinig overstromingen in dit deel van het Dijlebekken: anders dan bij regenrivieren is de wateraanvoer bij bronrivieren behoorlijk constant in de loop van het jaar.
Auteur: Lannoo
Rivier

Het Zoet Water
In het begin van de 17de eeuw waren de huidige Zoete Waters een groot moeras. Rond die tijd werd begonnen met het uitgraven van vijvers met daartussen dammetjes om het waterniveau in de hand te houden. De bewoners van Leuven kwamen in de jaren 1900 naar hier om van de fraaie omgeving te genieten. Wanneer de naam Zoete Waters precies is ontstaan, is niet duidelijk. Ernest Claes kende de omgeving ook, want in zijn boek Leuven, o schone dagen vertelt hij over een bezoek dat hem blijkbaar best beviel. Vanaf 1932 werd een attractiepark uitgebouwd aan de Zoete Waters. Een belangrijk onderdeel ervan was een houten velodroom, waar voormalig wereldkampioen Poeske Scherens af en toe kwam trainen.
Auteur: Lannoo
Vijver

Sint-Agathakerk
De Sint-Agathakerk is een kerkgebouw in Sint-Agatha-Rode in de gemeente Huldenberg in de Belgische provincie Vlaams-Brabant. De kerk is gewijd aan de heilige Agatha van Sicilië. De kerk staat aan de Leuvensebaan en de St.-Agathastraat en wordt omgeven door een kerkhof met kerkhofmuur.In de 11e eeuw werd er hier waarschijnlijk al een kerk gebouwd door de graaf van Leuven, Godfried I, toen Sint-Agatha-Rode hier ontstond. Het was toen waarschijnlijk een romaans kerkgebouw. In 1140 werd de kerk door Godfried II overgedragen aan het kapittel van de collegiale Sint-Pieterskerk in Leuven.

Taalgrens
Wist je dat de taalgrens een wereldunicum is. Ze werd in 1962 vastgelegd, hopend dat dit het einde zou zijn van een al zeer lang durende taalstrijd. Alhoewel een taalgrens een dynamisch karakter heeft werd deze taalgrens in beton vastgelged. De geschiedenis van die taalgrens wordt soms wel eens met voeten getreden. Francofone radicalen zien de grens als een instrument om de Vlaamse dominantie te forceren. Maar de eis van een taalwet met taalgrens kwam uit Wallonië en dateert van een vrees in de 20ste eeuw. Men was bang dat een streken zoals Charleroi en La Louvière met hun duizenden Vlaamse economische migranten een Nedelantstalig taaleiland zou worden. Die vrees was niet ongegrond, want groot Charleroi telde toen meer dan 30 000 Vlamingen, en dat was meer dan het bevolkingsaantal van de oude kernstad. De eerste taaleis werd besproken op het socialistische taalcongres van 1929. De eerste serieuze taalwetten kwamen er in 1932 om de dreigende tweetaligheid in enkele Waalse region's af te remmen.
Auteur: Dromos
Grens

POI

Bruyère du Wez
Beklimmingscode van RouteYou : E_1_c
Lengte : 0.41 km
Stijging : 33 m
Gemiddelde hellingsgraad : 7 m / 100 m - 7.06 %
Maximale hellingsgraad : 13.55 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Wijmingenstraat
Beklimmingscode van RouteYou : E_1_b
Lengte : 0.27 km
Stijging : 24 m
Gemiddelde hellingsgraad : 10 m / 100 m - 9.66 %
Maximale hellingsgraad : 17.04 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Smeysberg
Beklimmingscode van RouteYou : E_2_c
Lengte : 0.6 km
Stijging : 44 m
Gemiddelde hellingsgraad : 7 m / 100 m - 6.98 %
Maximale hellingsgraad : 14.72 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Terlanen-Ottenburg
Beklimmingscode van RouteYou : E_5_e

GS Bikers rit 13 voor team A in 2026