Watertoren van Bierbeek
De opvallende wereldbol watertoren van Bierbeek, ook gekend als de watertoren op Bovenheide, kwam in juli 2011 in het nieuws toen er een dode duif in het water gevallen was. Het resultaat was dat het drinkwater niet drinkbaar was voor tal van gemeenten die deze watertoren voorziet van water. De bolvormige watertoren heeft een inhoud van 500 m³ en is 29 meter hoog, de talloze antennes op de koepel niet meegerekend... Hij bedient naast Bierbeek ook Pellenberg-kliniek, een deel van Kessel-Lo (Trolieberg), Lubbeek (hoog net), Blanden, Haasrode en Lovenjoel.
Auteur: Dromos
Meer informatie
Watertoren

Eglise Saint-Martin
We beklimmen een kleine kasseiweg en ontdekken bovenop de heuvel één van de merkwaardigste romaanse kerken van heel het land. De betovering is alom, bij al wie verzot is op eenvoud en de soberheid van de primitieve romaanse bouwkunst. De eerste blik valt op de grote, plompe vierkantstoren met zijn dikke muren. Die verklaart het adjectief ,,grosse'' in de naam van de gemeente. De kerk is één van de oudste van het land. Ze gaat terug tot de tiende eeuw. De restauratie die werd aangevat in de jaren vijftig heeft gelukkig de primitieve aanblik van de kerk gerespecteerd: vierkante pijlers, een erg groot maar niet zo hoog schip, kleine bovenramen, een zoldering in hout en kalkbepleistering op de wanden. Al sedert veertig jaar is de kerk in november het toneel voor een muzikaal en theatraal spektakel. ,,Les fêtes de la Saint-Martin'' verenigen de bewoners. Het initiatief kwam van wijlen ceramist Max van der Linden, waarvan men enkele van de mooiste beelden terugvindt in de kerk. Ook de omgeving charmeert: een oude begraafplaats rond de kerk, een grote pastorie en een overweldigend uitzicht.
Auteur: Wizpr.guide
Meer informatie
Erfgoed

Spoorwegbrug
Er kwam een treintunnel waar de eerste treinen die van Leuven naar Tienen reden.
Naast de tunnel kwam een tweede. Toen deze op 21 januari 1845 instortte, verwekte dit voorval een groot schandaal. Meer dan 500 arbeiders werkten aan de afbraak van de twee tunnels, zodat de trein voortaan in de open lucht zou rijden.
Auteur: projectklas
Meer informatie
Brug

Het Bordingenhof
De eerste vermeldingen van het Bordingenhof of Bordegemhof dateren reeds van 1389, toen deze boerderij met bijhorende gronden verkocht werd door de abdij van Villers-la-Ville. De naam verwijst naar 'de mensen van Bordo', waarschijnlijk afstammelingen van de oude Frankische nederzetting op die plaats. Reeds in 1694 staat het grondplan vast. Het huidige woonhuis en de stallingen dateren echter van 1724, de nieuwe schuur van 1762. Bijzonder kenmerk is het poortgebouw met duiventil. Het prachtige gerestaureerde Bordingenhof is daarmee een typevoorbeeld van een monumentale Brabantse vierkantshoeve en werd dan ook samen met de ruime omgeving geklasseerd in 2000. *Het Bordingenhof Bevekomsestraat 47 3360 Bierbeek
Auteur: Rencontrez vos voisins
Hoeve

Station Sint-Joris-Weert
Station Sint-Joris-Weert is een spoorwegstation langs spoorlijn 139 in Sint-Joris-Weert, een deelgemeente van Oud-Heverlee. De buurtspoorlijn Vossem - Bevekom had naast het station een eigen stelplaats.
Het stationsgebouw is van het type 1893 en werd in 2005 beschermd als monument. Het gebouw is niet in gebruik en was vervallen. Gedeelten van het dak waren ingestort. Om verder verval tegen te gaan werd het gebouw gerenoveerd. Desondanks staat het nog altijd leeg. Ook de buurtspoorweggebouwen zijn beschermd.
Auteur: Wikipedia
Treinstation

Sint-Hilariuskerk
De Sint-Hilariuskerk is een kerkgebouw in Bierbeek in de Belgische provincie Vlaams-Brabant. De kerk ligt aan de Dorpsstraat op een lichte verhoging met naast de kerk het ommuurde kerkhof. De kerk is de parochiekerk van het dorp en is gewijd aan Sint-Hilarius.
Het basilicale gebouw bestaat uit een ingebouwde westtoren, een driebeukig schip met vijf traveeën, een uitspringende dwarsbeuk en een recht gesloten koor. De toren is opgetrokken in zandsteen voor wat betreft de onderbouw, gebouwd op de plaats van een ouder gebouw met erbovenop een bakstenen klokkenverdieping gedekt door een ingesnoerde naaldspits. Aan de zuidzijde van de toren bevindt zich een traptorentje. Verder heeft de toren een geopende gelijkvloerse verdieping op het schip, een overkluizing met zware kruisribgewelven en een classicistisch portaal. De beuk is opgetrokken met gemetselde pijlers uit het midden van de 12e eeuw, een romaans dakgebinte en een houten zoldering. Het koor is vierkant van vorm en wordt gedekt door een kruisgewelf uit de twaalfde eeuw. In de buitenmuur is er versiering met lisenen en boogfriezen op geprofileerde kraagstenen en binnenin bevindt zich een wasbekken onder een mijterboog. De lagere dwarsbeuk is opgetrokken in Maasromaanse stijl.
Auteur: Wikipedia
Kerk

Sint-Gilliskerk
De Sint-Gilliskerk van Kumtich is een kerk gebouwd in romaanse stijl, in Kumtich, gemeente Tienen, in de provincie Vlaams Brabant. De kerk is genoemd naar Sint-Gillis, die leefde in de 7e en 8e eeuw.
De kerk werd gebouwd in de 12e eeuw, de zijbeuken zijn gereconstrueerd in de 18e eeuw, de neo-gotische toren dateert uit 1838. In 1924 werd de kerk gerestaureerd.
Auteur: Wikipedia
Kerk

Sint-Joriskerk
De Sint-Joriskerk is een kerkgebouw in Sint-Joris-Weert in de Belgische gemeente Oud-Heverlee in de provincie Vlaams-Brabant. De kerk ligt aan de Leuvensestraat.
Het neoclassicistische gebouw bestaat uit een ingebouwde ongelede westtoren, een schip met vijf traveeën en een driezijdig gesloten koor bestaande uit één travee. De kerk heeft rondboogvensters en aan iedere zijde van de toren een rondboogvormig galmgat. De toren wordt gedekt door een ingesnoerde naaldspits met leien. Het portaal bevindt zich in de westgevel.
Kerk

Sint-Remigiuskerk
De Sint-Remigiuskerk is een kerkgebouw in Neervelp in de Belgische gemeente Boutersem in de provincie Vlaams-Brabant. De kerk ligt aan de Klein-Heidestraat en de Vertrijksestraat en wordt omgeven door een ommuurd kerkhof.
Het gebouw bestaat uit een ingebouwde westtoren, een eenbeukig schip met drie traveeën, een klein transept en een driezijdig gesloten koor. De westgevel is in zandsteen opgetrokken in classicistische stijl en is voorzien van een portaal en drie segmentboogvensters. In dezelfde stijl zijn de andere ramen van het gebouw voorzien. De toren heeft in iedere zijde een rondboogvormig galmgat en wordt gedekt door een ingesnoerde naaldspits. Tegen het koor zijn lage sacristieën aan gebouwd. Binnen zijn er kruisribgewelven op pilasters geconstrueerd in een classicistische stijl.

Sint-Jan-Evangelistkerk
De Sint-Jan-Evangelistkerk is een kerkgebouw in Blanden in de Belgische gemeente Oud-Heverlee in de provincie Vlaams-Brabant. De kerk ligt aan de Haasroodsestraat en is gewijd aan Sint-Jan-Evangelist. Dit is een naam waarmee vroeger de apostel Johannes bedoeld werd. Johannes wordt gezien als de auteur van vijf boeken van het Nieuwe Testament, waaronder het "Evangelie volgens Johannes". Erachter is de pastorij gelegen en ten noordoosten van de kerk het kerkhof. Beide gebouwen zijn beschermd sinds 1980. In 1772 namen de bouwwerken aan deze kerk een aanvang en in 1804 werd het kerkhof ingewijd.

Deurne
Deurne is een dorp aan de taalgrens in de Belgische provincie Waals-Brabant en een deelgemeente van de gemeente Bevekom. Het was een zelfstandige gemeente tot het bij de fusie van 1977 toegevoegd werd aan de gemeente Bevekom.
Deurne en Bevekom vormden in de middeleeuwen een enclave van het prinsbisdom Luik in het hertogdom Brabant. Bij de vorming van de gemeenten in 1795 werden beide dorpen samengevoegd tot één enkele gemeente onder de naam Deurne-Bevekom . In 1841 werden beide dorpen gescheiden en werden ze beiden een zelfstandige gemeente.
Deelgemeente

Grezweg en de vier barelen
Heverleebos is een oud bos waarvan de oorsprong, zoals voor het Meerdaalwoud, teruggaat naar de middeleeuwen en in sommige gebieden tot de prehistorie. In het begin van de 12de eeuw werd het bos beheerd door de heren van Heverlee, leenmannen van heren van Bierbeek. Grote delen van dit prachtige overblijfsel van het kolenwoud werden in de middeleeuwen gerooid door de Abdij van Park: de zones Parkbos, Kriekenbos, De Jacht... In de 15de eeuw kwam het bos in handen van het huis van Croÿ. De boskappingen stopten en de functie van het bos wijzigde. Het werd het exclusieve jachtterrein van de hertogen van Brabant. We volgen de Grezweg in zuidelijke richting. Ridder Raes van Graven of Rasse de Grez (1368-1450), heer van Heverlee, Vaalbeek, Bertem, Blanden, Malève en Terbruggen was in de 15de eeuw een meier van Leuven. Hij zat in geldnood en verkocht zijn grondbezittingen. Hij verkocht Heverleebos en Blanden aan Antoon van Croÿ, een Frans-Bourgondisch staatsman (Picardisch huis) die zich in de Nederlanden vestigde en zich ten dienste stelde van de hertog van Bourgondië. Vaalbeek kwam in het bezit van ridder Hendrik Magnus, die handelde in opdracht van de abdij van Groenendaal bij Brussel, die er eigenaar van bleef tot in de 18de eeuw, wanneer het verkocht werd aan het huis van Arenberg. De Grezweg kruist twee rechte bosdreven die door de Arenbergs in de 18de eeuw werden aangelegd: de Prosperdreef en de Damendreef. Dit kruispunt (L'Etoile of De Ster) werd in de volksmond de 'Vier Barelen' genoemd. De bosdreven die geen openbare wegen waren, konden met stevige barelen afgesloten worden. Een foto van voor 1914 toont zo een afsluiting die het verkeer moest beletten, bvb tijdens de dooitijd, de jacht of ter bescherming van het jonge wild.
Auteur: erfgoed hhh
Kruispunt

Konijnenhoek
De kapel van OLV van Fatima werd in 1958 door de buurtbewoners gebouwd onder impuls van pastoor Van der Pas. In de kapel zou een fles ingemetseld zijn met de namen van diegenen die er aan meewerkten. Waar nu het kapelletje staat, werden in de jaren 1930 tot 1950 elke ochtend de melkkruiken verzameld van de keuterboeren van de ‘Konijnenhoek’. Vervolgens werd alles opgeladen en naar Leuven gevoerd, naar handelaars, bakkers, ijsverkopers en private afnemers. Geen mens die zich stoorde aan het kletterende geluid van melkkruiken om zes uur ’s ochtends.
Auteur: erfgoed hhh
Wijk

Sint-Annakerk
De Sint-Annakerk dateert van in het begin van de 11de eeuw en was opgetrokken in Schelderomaans. Dit wil zeggen dat de toren tussen schip en middenbeuk stond, Het was toen een bescheiden zaalkerkje met een toren in ruwe zandsteenblokken en ervoor een absis als koor. In 1758 werd de romaanse kerk – met uitzondering van de toren –gesloopt en werd een nieuwe kerk met twee zijbeuken in classicistische stijl gebouwd. In 1823 werd het oorspronkelijk koor afgebroken en aan de westzijde kwam een nieuw koor. De romaanse absis werd afgebroken en de ingang werd langs de toren gemaakt. Daardoor is de kerk niet naar het oosten maar naar het westen gericht. Het interieur is vooral neoclassicistisch. Meest opvallend zijn de barokke biechtstoel uit 1660 in de linker zijbeuk en een Van Peteghem - orgel uit 1816. De kerk staat in een ommuurd kerkhof en is beschermd. Op het kerkhof maakte men rechts vooraan in 1859 een afzonderlijke begraafruimte voor de protestantse gemeenschap van Oud - Heverlee, omringd met een doornhaag. In de kerkhofmuur rechts van de toegang kan men nog de toegemetselde aparte toegang tot de ‘geuzen hoek’ of ‘het duvelskerkhof’ zien.
Auteur: erfgoed hhh

Heerlijkheid Steenbergen en het Spaans Dak
De heerlijkheid van Steenbergen, erfgebied van de heren van Heverlee, werd in 1383 eigendom van de Leuvense professor in de medicijnen, Hendrik van Wesel(e). Steenbergen bleef tot 1560 in het bezit van de familie. In de tijd van Andreas Vesalius, Latijnse naam voor van Wesele (1514-1564), was het eigendom van zijn tante. Hijzelf verbleef er nooit. Nadien werd de heerlijkheid eigendom van de familie van Herckenrode en in 1759 van de hertogen van Arenberg. Het kasteeltje uit het begin van de 17de eeuw werd toen gebruikt als jachthuis en vanaf het einde van de 18de eeuw als boswachtershuis, la Montagne. Het bleef tot in 1920 eigendom van het huis van Arenberg. Nadien werd het verhuurd aan de familie Bellefroid die er in 1951eigenaar van werd. Vanaf dan werd het een herberg met de namen 'Lusthuis' en 'Drank en Spijshuis' Nu is het een restaurant, eigendom van M. Uytendaele. Opmerkelijk aan dit witgeverfde gebouw met rode dakbedekking is het ingebouwde torentje met trapgevel. Het spitse dak met trapgevel is typisch voor een "Spaans Dak" uit de tweede helft van de 16 de eeuw en de eerste helft van de 17de eeuw, de tijd van Spaanse overheersing onder Filips II en nadien onder de aartshertogen Albrecht en Isabella.
Kasteel

De voormalige afspanning 'De Jacht' - restaurant '500'
Op de hoek van de Bierbeekpleindreef en Naamsesteenweg staat het voormalige boswachtershuis "De Jacht". Het is één van de 13 dienstwoningen die gebouwd werden op strategische plaatsen aan de rand van Heverleebos en Meerdaalwoud. Op oude boskaarten worden zij aangeduid als 'garde'. Van 1612 tot 1914 had het huis Arenberg boswachters in dienst. In de gevel langs de Naamsesteenweg is het wapen van Leopold-Filip van Arenberg (1690-1754) en van zijn echtgenote Maria Francisca Pignatelli (1692-1766) te zien. Het wapen van Arenberg heeft drie mispelbloemen. Hartmann de Erberch, een verre voorvader van de familie Arenberg, werd dodelijk gewond bij de slag van Unstrut (933). Hij slaagde er nog in zich onder een mispelboom te slepen. Op zijn schild, rood van zijn eigen bloed, vielen drie mispelbloemen. De Duitse koning voor wie hij streed, verleende Hartmann als wapen dit rode schild met de drie mispelbloemen. Vandaag is dit nog steeds het wapenschild van de hertogelijke familie van Arenberg. Leopold -Filip huwde in 1711 met Maria Francisca Pignatelli. Het familiewapen van Pignatelli is goud met drie zwarte keteltjes. De naam Pignatelli is zuid-Italiaans en is afgeleid van 'pignatta', letterlijk een keteltje. Leopold Filip liet Heverleebos en Meerdaalwoud in blokvormige percelen of omheiningen verdelen door de aanleg van dreven, die de bossen van noord naar zuid en van west naar oost doorkruisten. Dit dambordpatroon vergemakkelijkte de houtexploitatie en de organisatie van drijfjachten. Het jaar tal 1727 verwijst waarschijnlijk naar de aanleg van de steenweg Leuven - Namen. Later gebeurde de hertracering van het oude boswegenpatroon in rechtlijnige dreven. Het gebouw aan de overkant van de steenweg – Restaurant 500 – fungeerde al in de 18de eeuw als afspanning voor paarden. Later werd het jachthuis, en van 1900 tot 1964 werd het door dezelfde familie onafgebroken uitgebaat als restaurant. De restaurantuitbater van de 500 kreeg in 2010 het gebouw aan de overkant in concessie van het Agentschap Natuur en Bos.
Historisch gebouw

Sint Ermelindiskerk
De vroegere Sint-Bartholomeuskerk - huidige Sint-Ermelindiskerk - was een belangrijke landelijke kerk en voormalig bedevaartsoord. Ze is gewijd aan de Heilige Ermelindis, de plaatselijke heilige, waar nog jaarlijks de processie voor uitgaat. Deze kerk herbergt ook de fraaie gotische grafsteen van jonker Lybrecht van Meldert, waarop hij afgebeeld is in volle wapenrusting. Elk jaar op Pinkstermaandag gaat de Sint-Ermelindisprocessie uit met heel wat figuranten. Naast de Sint-Ermelindiskerk zie je de barokke kapel die dateert uit de 17de eeuw. De kapel werd gebouwd boven het graf van de patroonheilige Sint-Ermelindis. De kapel wordt voor het eerst vermeld in de 13de eeuw. In de 14de eeuw wordt ze geciteerd onder verschillende benamingen. Het huidig gebouw werd in 1629 op initiatief van Jacobus d'Oyenbrugghe gebouwd op het oostelijk uiteinde van het kerkhof en verfraaid in 1691. Het is een zaalkapel met hexagonaal (=zeshoekig) afgesloten apsis (=veelhoekige uitbouw die het koor afsluit) en vlakke westgevel. Ze is opgetrokken in bakstenen, afwisselend in kop- en speklagen.
Auteur: De Tuinen van Hoegaarden

Donjon
Deze woontoren werd gerestaureerd in 1984 en is een vroeggotisch vierkant gebouw, in witte Gobertangesteen, dat als woning diende voor de plaatselijke heren. De Donjon was de zetel van een heerlijkheid die afhing van de hertog van Brabant. Vroeger bestond deze donjon uit een kelder, een verhoogd gelijkvloerse verdieping die het eigenlijke woongedeelte vormde, en een eerste verdieping of slaapruimte. In 1568 maakte een brand de woontoren onbewoonbaar en vandaag blijven alleen de 2 onderste verdiepingen bewaard. De Donjon kan bezichtigd worden in de hoek Overhemstraat met Sint Ermelindisstraat te Meldert.
Auteur: De Tuinen van Hoegaarden
Erfgoed

Kasteel van Meldert
In 1572 wordt in geschreven bronnen voor het eerst melding gemaakt van het kasteel van Meldert, maar er stond vroeger al een kasteel. Omstreeks 1845 werd het afgebroken op initiatief van gravin Vander Noot die in de plaats het huidige neogotische kasteel liet optrekken. Het domein werd in 1957 aangekocht door de Aalmoezeniers van de Arbeid die er het Sint-Janscollege inrichtten. Tip: Wandelen in het natuurgebied Meldertbos kan. Het kasteelpark is vrij toegankelijk en wordt beheerd door Natuurpunt. Het is een oud bos met heel wat voorjaarsbloeiers met interessante cultuurhistorische elementen. Wie weet kruist een ringslang wel je pad. Of speur in de herfst naar de zeldzame rode kelkzwam!
Auteur: De Tuinen van Hoegaarden
Erfgoed

Dijle
De bron van de Dijle ligt op ongeveer een kilometer van de dorpskern van Houtain-le-Val (bij de grens van Henegouwen en Waals-Brabant) op een hoogte van 145 meter. Het is een bronrivier, die behalve het water van de eigen bron ook het water van talrijke zijrivieren en beken opneemt. Nog voor de Dijle Sint-Agatha-Rode bereikt, heeft zij reeds het water ontvangen van de Thyle, de Train en de Orne. In Sint-Agatha-Rode stroomt het water van de Laan (ook Lane en Lasne) in de Dijle; in Sint-Joris-Weert gebeurt hetzelfde met de Nethen. In Neerijse stroomt de IJse in de Dijle en in Oud-Heverlee de Vaalbeek. Toch zijn er weinig overstromingen in dit deel van het Dijlebekken: anders dan bij regenrivieren is de wateraanvoer bij bronrivieren behoorlijk constant in de loop van het jaar.
Auteur: Lannoo
Rivier

Koninklijk Atheneum
Tijdens het optrekken van het nieuwe gebouw moest de school elders ondergebracht worden. Hiervoor had de Tiense Suikerraffinaderij de lokalen van haar "'Patronaat" in de Beaudouinstraat afgestaan. Op 18 november 1953 werden de nieuwe gebouwen van het Atheneum plechtig ingewijd in het bijzijn van de minister van Nationale Opvoeding, de heer Harmel. Het nieuwe Koninklijk Atheneum van Tienen vormt een indrukwekkend geheel van gebouwen. De lengte van de voorgevel, uitziend op de Gilainstraat, bedraagt niet minder dan 98,35 meter. Het Koninklijk Atheneum Tienen - den athenai- heeft een rijke geschiedenis van bijna honderd jaar op zijn naam. In 2020 willen we dit op een gepaste wijze vieren.
School

het toreke
Op 13 mei 1847 stelde stadsarchitect François Drossaert een ontwerpdossier samen voor de bouw van een nieuwe gevangenis achter het politiebureau op de Grote Markt. Op 1 oktober 1848 werd het gebouw in dienst genomen. Tot 1862 zat men hier ook daadwerkelijk de politiestraffen uit. Na de restauratie in 1978 werd het ingericht als museum.
Na 20 jaar werd het museum gerenoveerd en gevoelig uitgebreid. Hierbij werd niet alleen de tentoonstellingsruimte verdubbeld, maar werd ook voldoende ruimte voorzien om de museumstukken in optimale omstandigheden te bewaren.
Auteur: jonathanpaesmans
Museum

Romeinse Heirbaan
Links van de Breisemstraat ligt het Galgeveld. de naam verwijst naar een middeleeuwse executieplaats waar misdadigers genadeloos opgeknoopt werden.In de verte links zie je een hoge fabrieksschoorsteen van de voormalige steenbakkerij Nelissen.Daar net voor was ooit een Romeinse grafheuvel opgericht. En archeologen hebben in deze zone ook resten van een Merovingisch grafveld teruggevonden (6de à 7de eeuw). Het brozen Mercurius- en Venusbeeldje die je in het museum
'het Toreke' kan zien, werden ook hier opgegraven. Als je van op de straat naar rechts kijkt, zie je in de verte de witte watertoren van Vissenaken. Daar bevindt zich vermoedelijk ook een Romeinse grafkamer onder de grond.
Auteur: tracy dehert
Weg

Grafkamer van een Tumulus
onder het voetpad voor het huis aan de De Brouwerstraat 10 werd in 1951 de grafkamer van een tumulus (= grafheuvel) uit de 2de eeuw opgegraven. De heuvel zelf was, net zoals vele ander grafheuvels, al eeuwen verdwenen. Alleen de ondergronds houten grafkamer was bewaard gebleven. Hierin bevond zich een loden koffer met crematieresten en een hele reeks kostbaarheden zoals een bronzen steelpan (met en zeldzaam reliëf op de bodem van de pan) en een bronzen schenkkan in de vorm van een mediterrane wijnzak. Deze prachtige, originele topstukken uit de 1ste eeuw kan je in het museum 'het Toreke' bewonderen.
Auteur: tracy dehert
Begraafplaats

Onze-Lieve-Vrouw ten Poelkerk
De kerk dankt haar naam aan een legende.An de noordzijde van de kerk vindt u het 'grotteke' dat in 1858 werd gebouwd.Dit grotje is nog steeds een bijzondere bedevaartsplaats voor vele Tienenaars.De Onze-Lieve-Vrouw ten Poelkerk is gebouwd in de 14de en de 15de eeuw.Na een brand werd de70 meter hoge toren in 1654 bekroonde met een barokke spits.In de eerste helft van de 19de eeuw vonden enkele verbouwingen plaats en werd de kerk uitgebreid met twee zijkoren en een sacristie.Boven het hoogaltaar bevindt zich een gotisch beeld uit 1362-1363 van Onze-Lieve-Vrouw ten Poel van de hand van Wauter Pans.
Auteur: JadeEs

Suikermuseum
Een bezoek aan het gloednieuwe Suikermuseum mag zeker niet op het programma ontbreken. In dit museum gaan we op zoek naar de 'verloren smaak van suiker'. Kleurrijke animatiefiguren roepen op om de bron van het onheil op te sporen. Het wordt een tocht langs verhalen, geluiden en sfeerbeelden uit de kleurrijke wereld van suiker.
Het museum omvat verscheidene afdelingen, gespreid over de 3 verdiepingen van de vroegere stadshallen. Alle aspecten komen aan bod: de boeiende sociale geschiedenis, de bietenoogst, de honingproductie van de bijen, tot alle mogelijke toepassingen van suiker. Op de zolderverdieping van het museum is een ruimte voorzien voor tijdelijke tentoonstellingen, opgesteld voor de duur van één jaar.
Het Suikermuseum maakt gebruik van de nieuwste museumtechnieken. Een bezoek gebeurt aan de hand van een luistergids.
Museum

Taalgrens
Wist je dat de taalgrens een wereldunicum is. Ze werd in 1962 vastgelegd, hopend dat dit het einde zou zijn van een al zeer lang durende taalstrijd. Alhoewel een taalgrens een dynamisch karakter heeft werd deze taalgrens in beton vastgelged. De geschiedenis van die taalgrens wordt soms wel eens met voeten getreden. Francofone radicalen zien de grens als een instrument om de Vlaamse dominantie te forceren. Maar de eis van een taalwet met taalgrens kwam uit Wallonië en dateert van een vrees in de 20ste eeuw. Men was bang dat een streken zoals Charleroi en La Louvière met hun duizenden Vlaamse economische migranten een Nedelantstalig taaleiland zou worden. Die vrees was niet ongegrond, want groot Charleroi telde toen meer dan 30 000 Vlamingen, en dat was meer dan het bevolkingsaantal van de oude kernstad. De eerste taaleis werd besproken op het socialistische taalcongres van 1929. De eerste serieuze taalwetten kwamen er in 1932 om de dreigende tweetaligheid in enkele Waalse region's af te remmen.
Auteur: Dromos
Grens

POI

Korbeekdamstraat
Beklimmingscode van RouteYou : E_3_d
Lengte : 0.48 km
Stijging : 32 m
Gemiddelde hellingsgraad : 6 m / 100 m - 6.46 %
Maximale hellingsgraad : 9.73 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

GS Bikers rit 13 voor team C in 2026