Zoutleeuw
Zoutleeuw is gelegen in het Hageland.
De betekenis van zout is nooit afdoende verklaard. Lange tijd was Zoutleeuw de verst landinwaarts gelegen havenstad, waar zout werd ingevoerd. Zoutleeuw ligt aan de rivier de Kleine Gete.
Enkele bezienswaardigheden zijn:
De Sint-Leonarduskerk op de Grote Markt, zowat de enige kerk in BelgiÙ met een intact gebleven laat-gotisch interieur. Deze kerk met haar torens behoort sinds 1999 tot het Werelderfgoed van de UNESCO.
Het Stadhuis, gebouwd door Rombout Keldermans II vanaf 1529.
Het Vleeshuis van Zoutleeuw, ten onrechte de Lakenhalle genoemd. Het Vleeshuis bestond al in de 13de eeuw. In het Vleeshuis bevonden zich vleesbanken, die erfelijk waren. Ze werden net als onroerend goed beschreven met reengenoten.
Het Lakenhuis, in het archief zelden Lakenhalle genoemd, grensde aan de Spiegel.
De BethaniÙnschuur, enig overblijfsel van het klooster van BethaniÙn of Sint-Maria-Magdalena. Dit klooster van de reguliere kanunnikessen van Sint-Augustinus werd gesticht in 1478. I
De Rode Leeuw, voormalige herberg naast het Stadhuis.
De Spiegel, op de Grote Markt 23, ten onrechte Spiegelhuis genoemd. De bouwdatum is onbekend. Oude prentkaarten geven 1471 aan.
(bron: wikipedia)
Auteur: Sarah De Keyzer
Meer informatie
Stad

St.-Leonarduskerk
De Sint Leonarduskerk in Zoutleeuw (13de - 16e eeuw) werd gebouwd ter vervanging van een romaanse kapel die hier in 1125 door Benedictijnen uit Vlierbeek werd opgetrokken. Het grootste deel is opgetrokken in de gotische stijl, de oudste delen zijn romaans (raam in de westgevel). De twee torens zijn met elkaar verbonden via een galerij over de middenbeuk.
Het elegante kruisingstorentje bevat een klokkenspel met 24 klokken. Deze kerk met haar torens behoort sinds 1999 tot het Werelderfgoed van de UNESCO.
De kerk ontsnapte aan de beeldenstorm. Ook de Franse revolutie doorstond ze vrijwel ongeschonden omdat drie kanunniken de eed van trouw aflegden aan het Frans regime. Ze wordt ook het reliekschrijn van Brabant genoemd.
(bron: wikipedia)
Auteur: Sarah De Keyzer
Meer informatie
Kerk

Sint-Joris Oorbeek
De eerste kerk moet er uitgezien hebben zoals deze van "Overlaar" een gehucht van Tienen, ze was de hofkerk van de Heren van Oorbeek, verwoest in 1635. De verwoeste grafsteen van de Heren van Oorbeek, van Rijkel Loobos Vilters. Cathlijn van Oorbeecke stierf in 1475 , vinden we terug op de kerkmuur ingemetseld. De kerk is classicistische stijl van rond de jaren 1778, opgetrokken uit bak- en zandsteen. De oude kerkhofmuur die aan de westkant gelegen is, is een mogelijk uitleg als onderdeel van onze oude kerk. Tot voor kort kon men de begraafplaats van de Heer Henri Persoons burgemeester van Tienen benoemd door Napoleon in 1808 hier vinden onder het kruisbeeld op het kerkhof, maar werd spijtig door de stad Tienen opgeruimd. De kerk omvat oa altaren van de periode 1750-1790, biechtstoel 1651 en een geklasseerd orgel van Adrien Rochet 1791. Ietwat weinig voorkomend is ook dat de vloer van de sacristie in dezelfde stijl is als deze van de kerk zelf. De kerk zal binnenkort waarschijnlijk geklasseerd worden door Monumenten en Landschappen. Ze is enkel te bezoeken tijdens de eucharistievieringen die je terug kan vinden op deze website van Oorbeek.
Auteur: Sigge
Meer informatie
Kerk

freinetschool TintelTuin Zoutleeuw
De TintelTuin wil op een hedendaagse manier de freinetpedagogie in al zijn aspecten waarmaken door kwaliteitsvol onderwijs te bieden in een boeiende en creatieve omgeving. Milieuzorg Op School is bij ons geen loos begrip. De mooie natuur rondom onze school nodigt uit om bewust met MOS bezig te zijn. Er worden geiten en kippen gehouden, via een beurtrol verzorgd door de kinderen, er is een TintelmoesTuin met vergeten groenten en frambozenstruiken, er zijn projecten rond watervervuiling en zwerfvuil. De school neemt ook deel aan DikkeTruienDag, Walk For Water én vanaf schooljaar 2013-2014 werken de leerlingen zelf mee aan een ‘GROEN MASTERPLAN’ om ‘den buiten’ grondig aan te pakken. Een wandeling langs de Gete, een expeditie door de open velden of bezoekjes aan het Vinne gebeuren regelmatig spontaan naar aanleiding van gespreksrondes. De TintelTuin creëert zo een uitermate boeiende omgeving voor levend leren.
Auteur: TintelTuin
School

Sint-Germanuskerk
De Sint-Germanuskerk is een kerk in de Belgische stad Tienen. De bestaande kerk dateert oorspronkelijk uit de 12e eeuw. Ze ligt langs de Veemarkt en de Wolmarkt.
Men situeert de bouw van de kerk vaak nog in de 9e eeuw, steunend op een verondersteld vervalste akte van Karel de Kale van 872. De romaanse kerk werd in werkelijkheid in de eerste helft van de 12de eeuw gebouwd. Volgens sommige bronnen was zij een opvolger van een naburige kerk met dezelfde naam, die reeds vóór 872 werd gesticht vanuit de abdij van Saint-Germain-des-Prés in Parijs. Die kerk lag naar alle waarschijnlijkheid niet exact op dezelfde plaats als de huidige, maar wel zeer dichtbij.
Auteur: Wikipedia
Kerk

Hakendover
Hakendover is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant en een deelgemeente van de stad Tienen. Hakendover is voornamelijk bekend vanwege de jaarlijkse paardenprocessie op paasmaandag. Het ligt ten zuidoosten van Tienen, op de grens van het Hageland en Haspengouw. In de deelgemeente ligt ook het gehucht Wulmersum. Hakendover was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Sint-Martinuskerk
De Sint-Martinuskerk is een kerkgebouw in Kerkom in de Belgische gemeente Boutersem in de provincie Vlaams-Brabant. De kerk ligt aan de Kerkstraat met naast de kerk een ommuurd kerkhof.
Het gebouw bestaat uit een ingebouwde westtoren, een eenbeukig schip met drie traveeën en een smaller koor met twee traveeën. De toren is opgetrokken in zandsteen en heeft een spitsboogvormig portaal met vierpas en een ingesnoerde naaldspits. De rest van het gebouw is hoofdzakelijk in baksteen opgetrokken in classicistische stijl. Het schip en het koor hebben rondboogvensters en hoekblokken, maar geen steunberen. Het geheel wordt gedekt onder een zadeldak.
Auteur: Wikipedia

Onze-Lieve-Vrouw-ten-Poelkerk
De kerk dankt haar naam aan de poel waarop ze werd opgegetrokken en - zoals gebruikelijk was rond die tijd - aan een legende uit de 12de eeuw. Een eervol man zou zijn vermoord waarna zijn lijk in deze poel werd geworpen. Daarop voorspelde een vrouw dat er uit de poel een tempel zou oprijzen. Omdat sinds die dag heel wat mirakels aan de poel werden toegeschreven, gaf de toenmalige hertog van Brabant Jan I de opdracht tot de bouw van een kerk, ter verering van deze vrouw .
De kerk staat op de Grote Markt bij een poel, voorheen Haspoel genoemd. Eén van de bronnen die de Haspoel voedde, is nog te zien in een kunstmatige grot onderaan de kerk op het plein.

B&B Kamer en Aambeeld
Kamer & Aambeeld is een zeer recentelijk gerenoveerde hoeve met binnenkoer, een drietal kilometer buiten het centrum van Zoutleeuw en gelegen tussen velden, weides en fruitbomen. Het pittoreske stadje Zoutleeuw ligt nog net in het Hageland maar pal op de grens met Haspengouw waar het uitgebreide fiets- en wandelroutenetwerk tal van mogelijkheden biedt om de streek te verkennen. De fietsvriendelijke B&B wordt uitgebaat door gastvrouw Véronique en hoefsmid Raf. De 4 zeer ruime gastenkamers bieden overnachting voor maximum 10 volwassenen. Geniet van de tuin met fruitbomen en bessenstruiken, neem een duik in de zwemvijver of maak kennis met onze pony en kippen. Bij mooi weer wordt het ontbijt geserveerd op het dakterras met uitzicht over de velden langs de rivier de Kleine Gete. http://www.kamerenaambeeld.be
Auteur: Raf Partoens
B&B

Wijndries
Helling in holle weg, lengte 400m, gemiddeld stijgingspercentage van 8%, maximum 14%
Auteur: tournst
Helling

Sint-Quirinus
Heterogeen geheel met omringend kerkhof: westtoren, een beuk van drie traveeën, een uitspringend transept en een driezijdig koor, geflankeerd door sacristieën. Gotisch koor van bak- en zandsteen, op sokkel van ijzerzandsteen, versterkt door typisch Brabantse steunberen (15de eeuw?); noordsacristie uit dezelfde tijd. Gotisch transept van dezelfde materialen uit de 16de eeuw. Bakstenen beuk heropgebouwd in 1748 (steen in de noordgevel), waarbij de oude zijbeuken weggelaten werden; binnenin sporen van de spitsboog der zijbeuk (ook buiten zichtbaar); oostelijke zuilen van de zijbeuk op eigenaardige wijze opnieuw gebruikt. Stucplafonds en zuidsacristie uit de 18de eeuw. Toren en bijbouwen gedagtekend 1847.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Gebedsplaats

Grote Markt
De fraaie verzameling gebouwen op de Zoutleeuwse Grote Markt getuigt van het rijke verleden van de stad. Het laatgotische stadhuis maakt indruk, samen met de voormalige lakenhalle ernaast. De ontwerper van het 16de-eeuwse stadhuis was een lid van de familie Keldermans, een Mechelse bouwmeestersdynastie die zelfs tot in Nederland aan de slag was. Zoutleeuw kreeg zijn bouwvergunning voor de lakenhalle op nieuwjaarsdag 1316 van hertog Jan III, die er toen op bezoek was. Op de gevel van het gebouw zie je de beelden van de heilige Leonardus en de heilige Blasius, respectievelijk de patroonheiligen van de stad en van de wevers.
Auteur: Lannoo
Plein

Sint-Cyriacuskerk van Budingen
Het dorpscentrum van Budingen (een deelgemeente van Zoutleeuw) wordt gedomineerd door de classicistische Sint-Cyriacuskerk, waarvan de bouw werd aangevat in 1788. De onderbouw van de toren in ijzerzandsteen met zijn typische kleur dateert nog uit het begin van de 18de eeuw. Het kerkje bevat enkele kerkmeubelen uit de 17de en 18de eeuw, naast nog oudere beelden, onder meer een Sint-Ambrosius uit het einde van de 15de eeuw.
Auteur: Lannoo

Wittebeek
WITTEBEEK : Tijdens het schooljaar 2011-2012 waren enkele kinderen van de tweede graad op ontdekkingstocht in de omgeving van de TintelTuin ... ze kwamen er een erg vervuilde beek tegen. Heel de klas wou er het fijne van weten. De Intercommunale Watermaatschappij (IWM) bleek kalkresten van de centrale waterontharder te lozen. Sindsdien spreken de kinderen over de ‘Wittebeek’ en doen ze er alles aan om ervoor te zorgen dat de planten en dieren niet meer afzien van de witte smurrie. De ‘Wittebeek’ bleef geen project van de tweede graad. Bij aanvang van het schooljaar 2012-2013 werd er een leerlingenwerkgroep opgestart: van elke klas van de lagere school zetten leerlingen zich nu in voor een zuivere waterloop waar er weer volop diertjes kunnen leven en planten kunnen groeien. Lees meer over het ontstaan van de werkgroep ‘Wittebeek’ en volg hun vorderingen op de voet via www.tinteltuin.be
Auteur: TintelTuin
Beek

Koninklijk Atheneum
Tijdens het optrekken van het nieuwe gebouw moest de school elders ondergebracht worden. Hiervoor had de Tiense Suikerraffinaderij de lokalen van haar "'Patronaat" in de Beaudouinstraat afgestaan. Op 18 november 1953 werden de nieuwe gebouwen van het Atheneum plechtig ingewijd in het bijzijn van de minister van Nationale Opvoeding, de heer Harmel. Het nieuwe Koninklijk Atheneum van Tienen vormt een indrukwekkend geheel van gebouwen. De lengte van de voorgevel, uitziend op de Gilainstraat, bedraagt niet minder dan 98,35 meter. Het Koninklijk Atheneum Tienen - den athenai- heeft een rijke geschiedenis van bijna honderd jaar op zijn naam. In 2020 willen we dit op een gepaste wijze vieren.
School

Het Toreke
De tentoonstelling 'Doodgewoon! Rituelen van leven en dood in de Romeinse tijd' in museum het Toreke toont ons de vondsten van de grootste archeologische site van de Benelux (20 ha): de Gallo-Romeinse schatten van het Grijpenveld in Tienen.
In het luik 'Rituelen van dood' bezoek je de magische wereld van de dodenrituelen in de Romeinse tijd. Blikvanger is de levensgrote reconstructie van de grafkamer van het ontdekte tumulusgraf van Grijpen. Het luik 'Rituelen van leven' opent een venster op de diepste gevoelens van onze medemens die hier 2.000 jaar geleden leefde. Wat deed een koppel om de vruchtbaarheid te bevorderen? Wat deed men na afwijzing van een geliefde? Hoe probeerde men onheil af te wenden?
Deze tentoonstelling over de Gallo-Romeinen in Tienen werd in een nieuw kleedje gestopt en toegankelijker gemaakt voor iedereen. Enkele leuke doe-hoekjes dompelen je helemaal onder in de Romeinse wereld. Speel zelf antropoloog: stel een skelet samen en bepaal of het een man of een vrouw, een jongen of een meisje was. Laat je toekomst voorspellen door de Gallo-Romeinse goden. Achterhaal aan de hand van de dierenpuzzels welke stukken van de offerdieren ook effectief opgegeten werden ...
Het Toreke organiseert het hele jaar door ook tijdelijke tentoonstellingen en kan individueel of onder begeleiding van een gids bezocht worden.
Auteur: gita kinnaer
Museum

Suikermuseum
Een bezoek aan het gloednieuwe Suikermuseum mag zeker niet op het programma ontbreken. In dit museum gaan we op zoek naar de 'verloren smaak van suiker'. Kleurrijke animatiefiguren roepen op om de bron van het onheil op te sporen. Het wordt een tocht langs verhalen, geluiden en sfeerbeelden uit de kleurrijke wereld van suiker.
Het museum omvat verscheidene afdelingen, gespreid over de 3 verdiepingen van de vroegere stadshallen. Alle aspecten komen aan bod: de boeiende sociale geschiedenis, de bietenoogst, de honingproductie van de bijen, tot alle mogelijke toepassingen van suiker. Op de zolderverdieping van het museum is een ruimte voorzien voor tijdelijke tentoonstellingen, opgesteld voor de duur van één jaar.
Het Suikermuseum maakt gebruik van de nieuwste museumtechnieken. Een bezoek gebeurt aan de hand van een luistergids.
Museum

POI

Kerkstraat
Beklimmingscode van RouteYou : E_3_d
Lengte : 0.5 km
Stijging : 27 m
Gemiddelde hellingsgraad : 2 m / 100 m - 2.42 %
Maximale hellingsgraad : 8.56 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Doornhof
Beklimmingscode van RouteYou : E_3_d
Lengte : 0.5 km
Stijging : 26 m
Gemiddelde hellingsgraad : 5 m / 100 m - 5.14 %
Maximale hellingsgraad : 7.81 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Hoxemsesteenweg
Beklimmingscode van RouteYou : E_5_e
Lengte : 0.85 km
Stijging : 20 m
Gemiddelde hellingsgraad : 2 m / 100 m - 1.81 %
Maximale hellingsgraad : 4.14 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou

Bremberg
Beklimmingscode van RouteYou : E_3_d

Terroir-Wijnsafari: Wijndomein Petrushoeve
Wijndomein Petrushoeve is een wijn- en belevingshoeve in Bekkevoort, Vlaams-Brabant. Het domein heeft een geschiedenis die teruggaat tot de 16e eeuw, toen er al kluizenaars wijn verbouwden. Sinds 2010 plantte de familie Calders er verschillende soorten wijnranken aan, waarmee ze witte, rode en mousserende wijnen produceren. Je kan er ook overnachten in een wijnvat, genieten van de kinderboerderij, de hoogstamboomgaard en de bloemenweide, of deelnemen aan teambuildings en evenementen.
Auteur: Terroir Tours
Wijnbrouwerij

De Motte van Stakenborg, de oude kern van Lubbeek
Je moet al goed kijken om de plek naast het houten vlonder te zien waar ooit een vroegmiddeleeuwse versterking op een heuveltje in het natte veengebied stond. Een motte is een defensieve versterking bestaande uit een toren of donjon op een heuvel, gelegen in een door houten palissaden omgeven en doorgaans cirkelvormige plek. Binnen de omheining konden mens en vee van het dorp schuilen en zich tegen aanvallers verdedigen. Niet toevallig ligt de verdediging op een lage, natte plek. Misschien kon het gebied omringd worden door grachten of onder water gezet worden. De natte veengrond zal alleszins voor de aanvallers een vervelende hindernis geweest zijn.
De versterking behoorde eerst aan de familie Hove en werd dan ook op het einde van de 13de eeuw vermeld als Hof ten Hove. Maar rond 1500 kwam ze in handen van een andere familie en de plek heette van dan af stakenborg. Toevallig of niet, maar ‘stakenborg’ zou wel eens kunnen verwijzen naar een versterking (borg) omgeven door staken (palissades).
Bij de opgravingen op het einde van de 19de eeuw vond men o.a. fundamenten, bakstenen en pannen, potscherven, houtskool,… maar ook een ridderspoor uit de 13de eeuw. Verrassend was dat er tevens funderingen van Romeinse oorsprong gevonden werden. De Romeins-Gallische heirbaan tussen Tienen en Elewijt liep hier trouwens niet zover vandaan. Vreemd werd reeds op de Ferrariskaart van 250 jaar geleden de heuvel vermeld als ‘Tombe de Lubbeeck’. Was dat een fantasierijke interpretatie in een eeuw dat men een voorliefde had voor de klassieken.
In 1887 groef de toenmalige eigenaar de heuvel af en we zien vandaag slechts nog een verhevenheid van zo’n 3 meter hoog.
Men heeft hier ook sporen van een nu verdwenen 13e-eeuwse watermolen gevonden. Sterker nog, hier in de buurt zou de oudste kern van Lubbeek ontstaan zijn. Het lijkt ons evenwel niet de meest aangename plek en het moet ons dan ook niet verwonderen dat kerk en dorp zich iets meer naar het zuiden en het westen ontwikkeld heeft, op de vruchtbare leemgrond aan de rand van de vallei.
Auteur: Jan Rymenams
Kasteel

Turkije aan de Molenbeek? Een Onze-Lieve-Vrouw uit Bosnië?
Hier zien we in een boom aan de oude Processieweg een beeld van O.L.Vrouw. Reeds van zeer vroeg in de middeleeuwen werden langsheen wegen en vaak aan kruispunten kruisen en kapellen geplaatst. In veel gevallen zijn ze een uiting van volksdevotie. Niet zelden werden kruisen en kapelletjes aan een boom geplaatst of werden er in gehangen. Hier zien we het beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Medjugorje, een klein bergdorp in Bosnië-Herzegovina, waar sinds 1981 verschijningen zouden plaats vinden. Het Vaticaan heeft in september – na lange jaren – zijn goedkeuring gegeven als een plaats van bedevaart en geloof, maar spreekt zich niet uit over de verschijningen en dialogen.
Op de Vandermaelenkaart en de stafkaart van 1864 heet deze plek nog ‘Turkegem’. ‘Turkey’ wordt het eerst vermeld op de stafkaart van 1893 en Terkeien zien we in 1930 verschijnen. Volgens Jacques Haflants heeft deze naam niets te maken met het land Turkije, maar is het een verbastering van Ter Keien, verwijzend naar de stenen die in de grond zaten en die bij het bewerken van de akkers naar boven kwamen. Als je even op de akkers gaat kijken, zien we inderdaad veel keien.
Auteur: Jan Rymenams
Landschapselement

De Dorpskring. Een drukke rotonde envreemd vogelgekwetter.
Het centrum van Lubbeek bestaat uit een groot plein dat ‘dorpskring’ noemt. Dit uitzicht kreeg het pas na de Tweede wereldoorlog toen gemeentehuis en dorpsschool werden afgebroken.
250 jaar geleden, op de Ferrariskaart zien we deze cirkelvormige aanleg, maar binnen die cirkel zien we akkers, hagen en enkele boerderijen. In 1841 liep er reeds een weg dwars over het plein op het traject van de vroegere boomrij van de Ferrariskaart. Misschien dat deze cirkel oorspronkelijk ook een gemeenschappelijke dries was met rondom huizen en boerderijen. Op het einde van de 18de eeuw en later werden die gemeenschappelijke gronden vaak verkaveld en bebouwd.
Vandaag is dit toch wel een vrij kaal en weinig sfeervol plein met druk verkeer. Dat er op de rotonde kunstmatig vogeltjesgekweel uit een nepconstructie komt, is ronduit surrealistisch. Het is eens iets anders dan de muzak in de winkelstraten van de stad.
Auteur: Jan Rymenams
Dorpszicht

De Sint Martinuskerk: een architectonisch voorbeeld van vier eeuwen geschiedenis.
De Sint Martinuskerk – en de naam wijst trouwens op een parochie van het eerste uur van de christianisatie in onze contreien- zal reeds van in de 12de eeuw door de norbertijnen van de abdij van ’t Park (Leuven) bediend worden. En die leverden ‘degelijke kwaliteit’ want een priester had meestal reeds tien studiejaren achter de rug voor hij parochieherder werd. Verschillende pastoors van Lubbeek brachten het zelfs tot abt van de abdij. Dit zal veranderen wanneer de orde tijdens de Franse overheersing wordt afgeschaft.
Het kerkgbouw
De witstenen, 22 meter hoge toren dateert uit de 15de eeuw, op een moment dat het economisch nog goed ging in het Hageland. De witte Lediaanse stenen komen waarschijnlijk uit groeven die de abdij in Bertem bezat. De bouwstijl is gotisch.
Het schip heeft een andere signatuur. Dat merken we aan de vorm van de ramen en het gebruik van baksteen. Dit kerkgedeelte is ruim 200 jaar jonger dan de toren en dateert van 1778, tijdens de bloeiende Oostenrijkse periode. Het waarschijnlijk oude Romaanse gedeelte was erg vervallen en veel te klein geworden: er zijn zo’n 800 communicanten in Lubbeek en er is slechts plaats voor 300. Nochtans zullen de parochianen heel wat te doen hebben en zelfs een gerechtelijke zaak moeten aanspannen, alvorens de abdij aan de eisen tegemoet komt. Het schip werd gebouwd op hetzelfde moment dat De Ferraris de Kabinetskaart tekende. Deze bouwstijl noemen we classicisme. En tenslotte hebben we het koor, dat in stijl gelijkaardig oogt als het schip. Maar het werd ongeveer 80 jaar later gebouwd, op een moment dat de kerk te klein werd voor de aangroeiende parochiebevolking. De arrondissementsbouwmeester Alexander Van Arenberg (1799-1877), die voor veel kerken in het Hageland zijn sporen heeft nagelaten, behield de bouwstijl.
De kareelstenen voor die laatste verbouwing zouden door de gemeente gebakken en geleverd worden. De klei haalde men uit een groeve vlak bij de kerk. De eiken voor het houtwerk haalde men uit het naburige Kerkbos en voor het vervoer van de materialen rekende men op de vrijwillige bijdrage van de parochianen. Dit laatste is trouwens iets wat elders in het Hageland ook gebeurde en beschouwd werd als een belangrijke uiting van vroomheid.
Het kerkhof
het is uitzonderlijk dat dergelijk plattelandskerkhof in het centrum van het dorp bewaard bleef. Er zijn meerdere fraaie graftekens te bewonderen. De oudste grafmonumenten zijn gegroepeerd ter hoogte van respectievelijk de noordwand van het koor en de noord- en zuidwand van de zijbeuken. Ze zijn uitgevoerd in blauwe hardsteen met een neoclassicistische of neogotische vormgeving. Ze dateren overwegend uit de 19de en de eerste helft van de 20ste eeuw en getuigen van de rijkdom van de adellijke families. De overheersende types zijn het sarcofaagmodel met omheind grafperk en de opstaande grafsteen met kruisbekroning. Naast de lokale vooraanstaanden zijn de graven van priesters sterk vertegenwoordigd.

GS Bikers rit 14 voor team B in 2026