Vliegveld Schaffen
BEL, Leuven, Diest, Vliegveld Schaffen
Auteur: Niels2
Meer informatie
POI

De Goede Lieden van Moelstede
Volgens een overlevering visten inwoners van het gehucht Molenstede het beeld van "Onze-Lieve-Vrouw van Diest" op uit de Demer terwijl het rechtstaand naar Diest dreef. "De Goede Lieden van Moelstede" kregen daarom sinds 1488 het voorrecht het beeld te dragen in de jaarlijkse ommegang te Diest. De Onze-Lieve-Vrouwgilde, die uit dit gebruik ontstond, is de eerste bekende vereniging van Molenstede. Deze legende leverde de inspiratie voor dit beeld.
Auteur: Eddy&Rita
Meer informatie
Legende

Water zorgt voor leven!
Observeer hier even de natuur: elzen, riet en (knot)wilgen geven deze plek een pittoresk karakter. Een leigracht voert water aan en in het elzenbroekbosje vlakbij borrelt kwelwater op. Kikkers , padden en salamanders verkiezen zo’n vochtige leefomgeving. In het cultuurlandschap leven amfibieën vooral in veedrinkpoelen en sloten. Op de zacht hellende oever, waar zonnewarmte tot op de bodem doordringt, ontstaan ideale levensvoorwaarden voor larven en insecten. Libellen, waterkevers en slakken, weten de poel ook te waarderen. Reiger en ooievaar komen hier water en voedsel zoeken of gebruiken de amfibieënpoel als wasplaats. Veel bewoners van kleine waterpartijen leven zowel op het land als in het water. Daarom is ook de omgeving rond de poel van groot belang. Langs de oevers groeien hoge kruidachtige planten, die ideale schuilplaatsen zijn voor de kwetsbare poelbewoners. Vissen zijn hier minder welkom, want sommige vissoorten woelen voortdurend de bodem om en maken zo het water troebel. Bovendien eten ze de eieren en larven van amfibieën. Deze poel moet de vestiging van drijvende waterweegbree bewerkstelligen. Dit is een prioritaire soort in de Europese habitatrichtlijnen, die het Europese natuurbeleid vorm geeft. Door het verdwijnen van open waters gevoed door kwel, is deze soort sterk bedreigd. www.natuurpunt.be
Auteur: Eddy&Rita
Meer informatie
Natuurgebied

Sint-Bartholomeus
Neogotische bakstenen kerk waarvan de toren ooit is omgedraaid.   Bloemendorp Waanrode bezit een neogotische kerk uit 1902. Nadat de toren, het dak en het orgel zwaar beschadigd werden door een blikseminslag in 1877, werd de kerk immers vernieuwd en vergroot. Het koor, de sacristie, de grafkapel en een stuk van een zijbeuk zijn overgebleven van de vorige 16de eeuwse, gotische kerk. Voor de kerk staat het standbeeld van de Torendraaier. In 1902 werd de westertoren afgebroken en heropgebouwd aan de zuidwestkant. Dit leverde de inwoners van Waanrode de bijnaam ‘Torendraaiers’ op. Met de steun van de provincie Vlaams-Brabant
Auteur: Wizpr.guide
Erfgoed

Averbode
Averbode is een deelgemeente van Scherpenheuvel-Zichem in de Belgische provincie Vlaams-Brabant. De dialectnaam voor Averbode is "Eiverbeu", “Eiverbeur” of "Everbeur". Van 1928 tot 1977 was Averbode een zelfstandige gemeente. Geografisch en taalkundig behoort Averbode tot de Zuiderkempen.In de onmiddellijke omgeving van de Abdij van Averbode, gesticht in 1134, was eeuwenlang nauwelijks bewoning. Pas in het laatste kwart van de 19e eeuw was er sprake van het gelijknamige gehucht, soms ook Everbode en Den Haak genoemd.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Roosbeek
Roosbeek is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant en een deelgemeente van Boutersem. Roosbeek was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1970.De eerste schrijfwijzen waren Roscebeke en Rosebeke en zou kunnen voortspruiten uit de Salisch-Frankische vorm van “rietbeek". Ten tijde van de Romeinse overheersing strekte zich in een groot deel van Roosbeek één groot moeras uit. Rond 840 werd het zoals Kerkom bezit van de abdij van Cornelimunster en kwam vervolgens, langs het kapittel van Sint-Lambertus te Luik, grotendeels in handen van de abdij van Villers.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Oplinter
Oplinter is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant en een deelgemeente van de stad Tienen. Oplinter was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977.Volgens de gangbare verklaring is Linter een samenstelling uit lind + ter, met de betekenis "lindeboom". Deze verklaring is onhoudbaar. In plaatsnamen met Lind/Lint, die Gysseling in zijn Toponymisch Woordenboek opgeeft, gaat het telkens over een plaats "bij een linde of een lindenbos". Deze plaats kan zijn: vruchtbaar aangeslibd land zoals in Lindau, een bosje op hoge zandgrond zoals in Lindelo, een woeste vlakte zoals in Lindveld, een hofstede zoals in Lindweiler, enz. "Lindeboom" komt echter nergens als plaatsnaam voor. Daarom moeten we Linter eerder verbinden met Lintaruurde , een onbekende plaats in Friesland, te verklaren als "voorde in de beek genoemd Lintara". Lintara was de oude naam van de Genovevabeek. Het voorvoegsel Op heeft de betekenis opwaarts, naar boven. De dorpsnaam Oplinter betekent aldus "de stroomopwaartse nederzetting bij de Lintara". Zo werd de waternaam een dorpsnaam.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Sint-Martinuskerk
De Sint-Martinuskerk is een kerkgebouw in Kerkom in de Belgische gemeente Boutersem in de provincie Vlaams-Brabant. De kerk ligt aan de Kerkstraat met naast de kerk een ommuurd kerkhof.
Het gebouw bestaat uit een ingebouwde westtoren, een eenbeukig schip met drie traveeën en een smaller koor met twee traveeën. De toren is opgetrokken in zandsteen en heeft een spitsboogvormig portaal met vierpas en een ingesnoerde naaldspits. De rest van het gebouw is hoofdzakelijk in baksteen opgetrokken in classicistische stijl. Het schip en het koor hebben rondboogvensters en hoekblokken, maar geen steunberen. Het geheel wordt gedekt onder een zadeldak.
Kerk

Kasteel van Blekkom
Het Kasteel van Blekkom is een kasteel uit de negentiende eeuw dat in het gelijknamige gehucht Blekkom staat.
Het 'kasteel' is een alleenstaand, neoclassicistisch herenhuis, in 1859 gebouwd naar een ontwerp van architect Victor Jamaer in opdracht van Hyacinthe de Maret, de eerste burgemeester van de in 1866 zelfstandig geworden gemeente Loksbergen.
Kasteel

Sint-Jansbergklooster
Het Sint-Jansbergklooster is een voormalig klooster in Zelem in de Belgische provincie Limburg. Het klooster heette oorspronkelijk Sint-Jansdal en is vernoemd naar Sint-Jan de Doper.
Dit klooster, van de orde der Kartuizers, werd gesticht in 1329 door de Heer van Diest en diens tweede vrouw, Johanna van Vlaanderen. Tijdens de 14e en 15e eeuw breidde het klooster zich uit. Door de troepen van Willem van Oranje werd het echter, in 1582, verwoest. Hiermee ging ook een zeer belangrijke bibliotheek verloren.
Klooster

Het Moment abdijcafé
Zicht op de Onze-Lieve-Vrouwbasiliek van de paters Norbertijnen vanop het Uitgeversplein. De abdij lanceerde niet alleen een korf Averbode-producten, maar creëerde op haar domein ook het belevingscentrum Het Moment waar ambachten opnieuw worden beoefend. Zo kregen oude dienstgebouwen een nieuwe bestemming: nu bieden ze onderdak aan een abdijcafé met huisbrouwerij, een kaasrijperij, een bakkerij en een abdijwinkel. Het Moment versterkt en verbreedt de nieuwe “roeping” van Averbode als poort naar het ruime Merodegebied in het algemeen en Poort Gerhagen in het bijzonder alleen. Tegelijkertijd wordt de abdij als oaseplek van stilte, bezinning, gebed en reflectie gevrijwaard. Verder werd de omgevingskwaliteit versterkt door het herstel van de aanwezige dreven en het verbeteren van de paden. Meer info: www.averbodemoment.be
Auteur: Blauwkruikje
Cafe

Vlooybergtoren
Een stukje surrealisme midden in het Hagelandse landschap. Deze zwevende uitkijktrap in roestbruin Cortenstaal torent elf meter hoog boven de Vlooyberg in Tielt-Winge. Het uitzicht reikt van Vilvoorde tot de Limburgse koolmijnen.
Auteur: tvl
Toren

Taxus met boomkapel op de Kwikkelberg
Ten zuiden van Binkom (deelgemeente van Lubbeek) staat op het kruispunt van de Boutersemstraat, Kwikkelberg en Schakelveldstraat een oude taxus (Taxus baccata) met boomkapel. Hij is van oudsher omgeven door akkers. De bebouwing aan het kruispunt gaat terug tot de voorlaatste eeuwwisseling. Deze 9 meter hoge boom heeft een stamomtrek van 2,90 meter (gemeten op 0,20 meter hoogte). De maximale diameter van de kroon bedraagt 8 meter. De taxus is een beeldbepalend object aan het kruispunt. Hij heeft een representatieve groeivorm voor de soort die tot uiting komt in een sobere kunstsnoeivorm. Bij deze beheervorm uit het verleden contrasteert een strakke rechthoekige snoei onderaan met de niet gesnoeide kruin er boven. Over de leeftijd van deze taxus is weinig gekend. Wel staat vast dat hij er al in de tweede helft van de 19de eeuw stond. Deze boom vormt een eenheid met een religieus element: destijds hing er een houten kapelletje aan de taxus met een klein Mariabeeld en twee porseleinen vaasjes voor bloemen. Jaarlijks werd de boomkapel op 1 mei getooid met een krans. Enkele decennia geleden werd de boomkapel kapot geslagen door vandalen. Het huidige kapelletje heeft geen enkele waarde en de traditie om een krans op te hangen, raakte in onbruik. Het kruispunt heeft aan charme ingeboet sinds de verbreding van de Boutersemstraat en het verdwijnen van de kasseiverharding. Desondanks blijft de statige taxus het kruispunt domineren.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Boom

Sint-Corneliuskapel
Pittoresk gotisch gebouw van kwartsiet en kalkzandsteen. De plattegrond ontplooit een ingebouwde westertoren, een enkele beuk en een koor uitlopend op een driezijdige apsis.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Kapel

Sint-Germanus
De Sint-Germanuskerk van Miskom is een in bak- en natuursteen opgetrokken bescheiden parochiekerk waarvan het koor dateert uit circa 1600 en het schip in 1785 gedeeltelijk werd herbouwd. In 1874-1877 werd ze uitgebreid naar ontwerp van Louis van Arenbergh. Historiek Naar verluidt bezat Miskom reeds in de 13de eeuw een kerk of kapel door toedoen van het kapittel van Saint-Lambert in Luik die er het patronaatsrecht en een derde van de tienden bezat. Rond 1600 verwierf de abdij van Villers deze rechten. Het tweede derde van de tienden kwam toe aan de abdij van Maagdendal, het derde aan de pastoor. Over de voorloper van de huidige kerk is zeer weinig bekend. Volgens Wauters was het een driebeukige kruiskerk bestaande uit een schip van vier traveeën, een ingebouwde westtoren en een door steunberen verstevigd, twee traveeën diep koor met driezijdige sluiting. In 1619, 1702 en 1751 werden er herstellingen uitgevoerd en wegens te klein werd ze in 1785 gedeeltelijk herbouwd. In 1874-1877 werd ze uitgebreid naar ontwerp van de Leuvense architect Louis Van Arenbergh (1834-1882), provinciaal architect en onder meer ontwerper van de Heilig Hartkerk van Kessel-Lo (1875) en de Sint-Lambertuskerk te Heverlee. Het project omvatte naast de uitbreiding met één travee aan de westzijde de bouw van twee sacristieën en een nieuwe westtoren met aanleunende doopkapel en berging. Tezelfdertijd werden twee koorvensters gedicht, nieuwe vensters geplaatst en de beukwanden van steunberen voorzien. In tegenstelling tot wat oorspronkelijk was gepland werd de oude oostsacristie niet gesloopt.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Gebedsplaats

Belgische militaire begraafplaats van Houtem
Het 3de Duitse legercorps en een deel van het 9de rukten onder bevel van generaal von Kluck op naar de Grote Gete tussen Halen en Tienen. Het Belgische 22ste linieregiment was in Sint-Margriete-Houtem ingekwartierd, rond Grimde werd de linie bezet door het 3de linieregiment. De 3de Gemengde Brigade beschutte de zuidwest- tot zuidoostkant van Tienen. Ze hadden als taak om de Getelinie te verdedigen, de aftocht van het Belgische leger te dekken en het van een omsingeling te behoeden.
Begraafplaats

Brusselsestraat
Anders dan de naam Brusselsestraat laat vermoeden, is dat geen chique winkelstraat, maar een landelijke weg die met fruitbomen en dennen is afgezoomd. De naam heeft dan ook niets met Brussel te maken, maar zou een vervorming zijn van de naam van de heuvel, Rutsenberg.
Auteur: Lannoo
POI

Abdij van Averbode
Op de plaats waar de provincies Antwerpen, Limburg en Vlaams-Brabant samenkomen, werd in 1134 de Norbertijnerabdij van Averbode gesticht. In de loop van de jaren werd de abdij stelselmatig uitgebreid. Zo kom je de abdij ondermeer binnen langs een 14e eeuwse gotische poort in ijzerzandsteen.
De kerk en het abdijgebouw werden in 1499 door blikseminslag zwaar beschadigd. Tijdens de 16e eeuw moesten de Norbertijnen verscheidene keren een veilig onderkomen zoeken in hun refugehuis van Diest en later Averbode verlaten om zich eerst in Sint-Truiden, daarna in Diest te vestigen. In 1604 lieten de omstandigheden het toe om terug te keren.
Tussen 1664 en 1672 werd de indrukwekkende Abdijkerk gebouwd. Zowel de gevel als het interieur zijn weelderig versierd in barokstijl. Van de overige abdijgebouwen moet nog het prachtige Prelaatskwartier vermeld worden. Het werd tussen 1712 en 1732 gebouwd in laatbarokke stijl.
Auteur: RouteYou Route Generator
Abdij

Hageling-bio wijnbouw
De wijngaard waar de druiven voor de Hageling worden verbouwd bevindt zich ten noorden van Tienen op de Deelberg. In 1993 werden er 2700 druivenstokken aangeplant van verschillende rassen, later werden ook meer resistente rassen aangeplant. Alle druiven worden op ecologische wijze geteeld, dit wil zeggen dat er geen chemische bemesting, insect -of onkruidbestrijding aan te pas komt. De teelt en de verwerking worden gecontroleerd door BLIK (B2) het controleorganisme voor de biologische landbouw en verlopen volgens de EG richtlijn nr. 2092/91. Daardoor dragen deze wijnen het “BIOGARANTIE” label sinds 1995. Hou je van bio en ben je benieuwd hoe de bioteelt én verwerking tot wijn in zijn werk gaat, maak dan een snel een afspraak !
Auteur: anneleen nijs
Wijngaard

K29 - Uitlaat en verbindingsgracht met de Zwarte Beek
Wanneer het wachtbekken gevuld werd en nadien de dreiging van een wateroverlast terug hersteld is, moet uiteraard het water uit het wachtbekken weg kunnen vloeien. Dat gebeurt hier, in de Zwarte Beek. In 2013 ontwierp de VMM een nieuw traject voor de Grote Leigracht omdat de bestaande loop te weinig capaciteit bezat. Bij het lozen van het water uit het bekken wordt rekening gehouden met de waterstanden van de Zwarte Beek. Indien deze te hoog is, wordt gewacht met lozen tot het water in de Zwarte Beek voldoende gedaald is.
Deze uitlaat zorgt er eveneens voor dat wanneer het buitenbekken zich vult, de waterstand niet te hoog wordt. Door een te hoge waterstand zou het water van de Leugenbeek opstuwen en het centrum van Webbekom onder water komen te staan. Deze functie is dus dezelfde als wat we beschreven hebben bij de inlaat K24.
Ook hier werd recent (2023) een uitkijktoren voorzien.
Auteur: Jan Rymenams
Gemaal

POI

Kerkstraat
Beklimmingscode van RouteYou : E_3_d
Lengte : 0.5 km
Stijging : 27 m
Gemiddelde hellingsgraad : 2 m / 100 m - 2.42 %
Maximale hellingsgraad : 8.56 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Blereberg
Beklimmingscode van RouteYou : E_3_d
Lengte : 0.7 km
Stijging : 35 m
Gemiddelde hellingsgraad : 5 m / 100 m - 4.75 %
Maximale hellingsgraad : 7.09 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Een fraaie pastorie, ... ver van de kerk
Midden in de velden zie je de pastorie, maar een kerk zie je niet in de onmiddellijke buurt. Vreemd? Wel, op het grondgebied van het vroegere Tielt waren er zowaar twee parochies: het gekende bedevaartsoord van Onze-Lieve-Vrouw en deze van Sint-Martinus. Deze laatste parochie die bediend werd door de norbertijnen van Opheylissem, had lang geen eigen pastorie. Pas op het einde van de 17de eeuw werd door de pastoor Frederik Adams (1695-1717) met de hulp van familie en vrienden een eerste, degelijke pastorie gebouwd. Weliswaar op zo’n 500 meter van het kerk. Trouwens Adams zou de eerste vaste bedienaar zijn van de parochie. In die periode leefden de bedienaars van beide parochies op gespannen voet. Een van de oorzaken was de verdeling van het tiendenrecht.
Het huidig aanzicht kreeg het gebouw in 1741 onder pastoor Essinck die vijftig jaar lang van 1725 tot 1775 dorpsherder zou zijn.
De laatste bewoner van de pastorie was de flamboyante parochiepriester Van Slagmolen, pastoor tussen 1954 en 1972.
In 1996 verwierf de gemeente het gebouw en zou het grondig laten restaureren. Enige tijd waren hier de toeristische dienst en het heemkundig museum gevestigd. Vandaag herbergt het gebouw de kantoren van het Regionaal Landschap Noord-Hageland. De herbestemming werd betaald met Europese, Vlaamse en provinciale fondsen.
Architecturaal is het een typisch dubbelhuis in traditionele zand- en baksteenstijl. Het uitzicht wordt in belangrijke mate bepaald door de als klokgevel uitgewerkte middentravee die – opvallend - zowel aan de voorzijde als de achterzijde van het gebouw te zien is. Let ook eens op de klassieke vormgeving van de deurlijsten met aansluitend een ovaal bovenlicht zoals men dat kan zien bij enkele andere huizen die opgetrokken zijn in dezelfde periode in deze streek.
De pastorie werd zoals dat de gewoonte was omgeven door een ruime pastorietuin.
Auteur: Jan Rymenams
Herenhuis

Mijmeren en snoepen van peren
Halverwege de helling nodigt deze rustbank uit om even te rusten. Je hebt hier een prachtig uitzicht op eeuwenoude akkers, het groene lint van de vallei en als je goed kijkt zie je de toren van de Onze-Lieve-Vrouwekerk van Tielt. De bodem van het pad langs de bosrand is zandig, de leem is weggespoeld en hier en daar zie je stukjes bruine ijzerzandsteen. Een beetje verder is er een kleine perenboomgaard als een voorbode van de grote fruitpercelen in het zuidelijker gelegen Meensel-Kiezegem.
Auteur: Jan Rymenams
Zitbank

Konikspaarden in het Webbekomsbroek
In het broek kan je deze paarden tegenkomen. Het zijn Konikspaarden en worden ingezet in natuurgebieden voor begrazing.
De Konik is van oorsprong een in Polen en Wit-Rusland gehouden paard. Kon is Pools voor paard en Konik is het verkleinwoord paardje. Koniks lijken erg sterk op Tarpans, een uitgestorven oersoort. Koniks zijn sterke, harde werkers maar erg vriendelijke paarden die weinig voedsel nodig hebben.Ze worden vrij oud en hebben eigenlijk geen bijzondere zorgen nodig. Ze kunnen gerust overwinteren. Daarenboven zijn ze erg vruchtbaar en ook hier in het broek werden reeds meermaals veulens geboren.
Natuurgebied

Terroir-Wijnsafari: Wijndomein Petrushoeve
Wijndomein Petrushoeve is een wijn- en belevingshoeve in Bekkevoort, Vlaams-Brabant. Het domein heeft een geschiedenis die teruggaat tot de 16e eeuw, toen er al kluizenaars wijn verbouwden. Sinds 2010 plantte de familie Calders er verschillende soorten wijnranken aan, waarmee ze witte, rode en mousserende wijnen produceren. Je kan er ook overnachten in een wijnvat, genieten van de kinderboerderij, de hoogstamboomgaard en de bloemenweide, of deelnemen aan teambuildings en evenementen.
Auteur: Terroir Tours
Wijnbrouwerij

Mariapark
Namaakruïnes, Egyptische beelden, versteende boomstammen, een kopie van de Lourdesgrot… van de sereniteit en het evenwicht van de abdij naar de op het eerste gezicht kitsch van het naastgelegen Mariapark, het is een grote clash. “Dit park is in 1936 ingewijd, maar was pas helemaal klaar in 1960”, vertelt Jochen. “Het past helemaal in de tijdsgeest van toen. In de jaren 30 van vorige eeuw ontstond er een grote mariadevotie.” Die was te danken aan de heiligverklaring van Bernadette Soubirous in 1933 en de Mariaverschijningen in Banneux en Beauraing datzelfde jaar.
Via een lus ontdek je zeven beeldengroepen in kunstbeton die verwijzen naar de Zeven Smarten van Maria, zoals de vlucht naar Egypte of de ontmoeting van Maria en Jezus met zijn kruis. De Zoo van Antwerpen diende trouwens als inspiratie voor de ontwerpers. “Bij de Egyptische tempel bijvoorbeeld zijn net als in het olifantenverblijf van de Zoo echte hiërogliefen aangebracht.”
Het park was al opgenomen in de inventaris Historische Tuinen en Parken van Vlaanderen en is sinds vorig jaar erkend als monument.
Auteur: GVA - Gazet van Antwerpen
Park

Lekdreef Averbode
Wandelaars, fietsers, buurtbewoners, toeristen, in de dreef over de abdijpoort is het een vrolijke processie van mensen die een ijsje komen kopen aan een van de ijskarretjes. “Als kind kwamen wij hier geregeld een crèmeke lekken. De ijskarretjes staan bekend om hun grote bollen”, knipoogt Jochen.
Dat hier duchtig gelekt wordt, is geen recent fenomeen: al van in 1928 wordt er op deze plek roomijs aan de man gebracht. Averbode was toen al een bekend bedevaartsoord en de laatste stop op weg naar Scherpenheuvel. “Tot enkele jaren geleden mocht je nog met de auto in de Lekdreef rijden, zoals het hier in de volksmond heet. Dan moest je vaak je ijsje in een stofwolk opeten, maar nu is het hier gelukkig autovrij gemaakt.”
Wie nog energie overheeft, kan met zijn ijsje in de hand nog even via een monumentale trap naar de neogotische Kroningskapel bovenop de Kijkuit-heuvel.
Auteur: GVA - Gazet van Antwerpen
Toeristische attractie

GS Bikers rit 19 voor team A in 2026