Boulevard - Glabbeek
Auteur: scanini
Meer informatie
Cafe

Sint-Bartholomeus
Neogotische bakstenen kerk waarvan de toren ooit is omgedraaid.   Bloemendorp Waanrode bezit een neogotische kerk uit 1902. Nadat de toren, het dak en het orgel zwaar beschadigd werden door een blikseminslag in 1877, werd de kerk immers vernieuwd en vergroot. Het koor, de sacristie, de grafkapel en een stuk van een zijbeuk zijn overgebleven van de vorige 16de eeuwse, gotische kerk. Voor de kerk staat het standbeeld van de Torendraaier. In 1902 werd de westertoren afgebroken en heropgebouwd aan de zuidwestkant. Dit leverde de inwoners van Waanrode de bijnaam ‘Torendraaiers’ op. Met de steun van de provincie Vlaams-Brabant
Auteur: Wizpr.guide
Meer informatie
Erfgoed

Glabbeek
Glabbeek is een plaats en gemeente in de Belgische provincie Vlaams-Brabant. De gemeente telt ruim 5000 inwoners en ligt op een hoogte van 62 meter.
De dorpsnaam betekent "gladde beek", en dus vergelijkbaar met de namen Klabbeek , een deelgemeente van Tubeke, en in Duitsland Gladbeck en Mönchengladbach. De plaatsnaam Glabais nabij Genepiën is ook afgeleid van "Glabbeek".
Auteur: Wikipedia
Meer informatie
Gemeente

Bekkevoort
Bekkevoort is een plaats en gemeente in de Belgische provincie Vlaams-Brabant. De gemeente telt ruim 6.000 inwoners en ligt op een hoogte van 64 meter.
Alle historische gegevens hebben betrekking op de huidige gemeente, inclusief deelgemeenten, zoals ontstaan na de fusie van 1 januari 1977.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Sint-Margriete-Houtem
Sint-Margriete-Houtem, ook geschreven Sint-Margriet Houtem, is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant en een deelgemeente van de stad Tienen. Sint-Margriet Houtem was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977.Voor de fusie grensde Sint-Margriete-Houtem aan het veld Rode over een kleine afstand aan Neerlinter. Bovendien kwam Bunsbeek niet alleen aan de noordkant tot tegen Houtem. Een aantal percelen in het gehucht Stok "omarmden" de gemeente in het noordoosten. Aldus bestond Houtem uit een gewone kern en een langgerekt gebied dat zich tot tegen Neerlinter uitstrekte. Deze ingewikkelde situatie werd sterk vereenvoudigd, doordat enkele percelen werden toegevoegd aan Kortenaken.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Oplinter
Oplinter is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant en een deelgemeente van de stad Tienen. Oplinter was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977.Volgens de gangbare verklaring is Linter een samenstelling uit lind + ter, met de betekenis "lindeboom". Deze verklaring is onhoudbaar. In plaatsnamen met Lind/Lint, die Gysseling in zijn Toponymisch Woordenboek opgeeft, gaat het telkens over een plaats "bij een linde of een lindenbos". Deze plaats kan zijn: vruchtbaar aangeslibd land zoals in Lindau, een bosje op hoge zandgrond zoals in Lindelo, een woeste vlakte zoals in Lindveld, een hofstede zoals in Lindweiler, enz. "Lindeboom" komt echter nergens als plaatsnaam voor. Daarom moeten we Linter eerder verbinden met Lintaruurde , een onbekende plaats in Friesland, te verklaren als "voorde in de beek genoemd Lintara". Lintara was de oude naam van de Genovevabeek. Het voorvoegsel Op heeft de betekenis opwaarts, naar boven. De dorpsnaam Oplinter betekent aldus "de stroomopwaartse nederzetting bij de Lintara". Zo werd de waternaam een dorpsnaam.
Deelgemeente

Kapellen
Kapellen is een plaats en een deelgemeente van Glabbeek in de provincie Vlaams-Brabant. Kapellen was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977.Onder het ancien régime was Kapellen een zelfstandige heerlijkheid. Juridisch viel het onder de meierij van Halen, in het kwartier van Leuven van het hertogdom Brabant. Na de Franse invasie werd Kapellen als gemeente ingedeeld bij het kanton Glabbeek van het Dijledepartement. Dit departement werd nadat de Fransen verdreven waren omgevormd tot de provincie Zuid-Brabant, de latere Belgische provincie Brabant.

Kasteel van Blekkom
Het Kasteel van Blekkom is een kasteel uit de negentiende eeuw dat in het gelijknamige gehucht Blekkom staat.
Het 'kasteel' is een alleenstaand, neoclassicistisch herenhuis, in 1859 gebouwd naar een ontwerp van architect Victor Jamaer in opdracht van Hyacinthe de Maret, de eerste burgemeester van de in 1866 zelfstandig geworden gemeente Loksbergen.
Kasteel

De oude tramroute
Je staat op de bedding van de vroegere tramlijn Aarschot-Tielt die op 21 januari 1898 door de Nationale Maatschappij van Buurtspoorwegen geopend werd. De bedding ligt aan de rand van het Ralisbos, vandaag nog altijd een groene long in het midden van het dorp. De tram, in het begin een stoomtram op steenkool, werd in de volksmond 'de zwarte tram' genoemd en was samengesteld uit een locomotief, goederenwagons, reizigersrijtuigen en een dienstwagen voor het personeel. De lijn werd in 1953 stopgezet en vervangen door een autobuslijn.
Auteur: Landelijke Gilden fiets-, wandel- en autoroutes
Spoorlijn

Vlooybergtoren
De Vlooybergtoren lijkt wel een trap naar de hemel te zijn. Hij is 11,28 meter hoog, 20 meter lang, weegt 13 ton en rust op een sokkel van massief beton. Hij blijft overeind door 12 kabels van 35 meter die in de berg verankerd zijn. De bekleding met cortenstaal is een knipoog naar de ijzerhoudende zandsteen in de ondergrond. Als je de 55 treden beklimt, sta je op meer dan 90 meter boven de zeespiegel. Op heldere dagen zie je links de koeltorens van Vilvoorde en rechts de mijnschachten van Beringen liggen. De Vlooybergtoren werd als decor gebruikt in de Vier-serie Callboys.
Auteur: Landelijke Gilden fiets-, wandel- en autoroutes
Uitzichttoren

Bomenrij met 8 knoteiken en 2 knotwilgen
Ten zuiden van de dorpskern van Kapellen ligt een weiland met dertien opmerkelijke knotbomen. Deze hoger gelegen locatie is historisch bekend als de Drogeweide. Het betreft acht zomereiken (Quercus robur), en twee knotwilgen (Salix sp.)langsheen de Bergeveldstraat. Deze knotbomen zijn beeldbepalend, vooral omwille van hun hoogte en representatieve groeivorm. De grootste knoteik heeft een stamomtrek van 3,21 meter op 1,50 meter hoogte gemeten en bij de grootste knotwilg 2,89 meter. Lager in het weiland staan nog drie knotessen.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Boom

Semi-gesloten hoeve
Semi-gesloten hoeve van het eind van de 18de - begin 19de eeuw. Bakstenen gebouwen, witgekalkt aan de erfzijde, onder zadeldaken (Vlaamse pannen, mechanische pannen voor het woonhuis), gegroepeerd rondom het rechthoekig erf, door een hek van de straat afgesloten.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Hoeve

Pastorie Sint-Germanusparochie
Dubbelhuis met twee verdiepingen, gedateerd 1792 (muurankers in de zijgevel). Voorgevel van baksteen voorzien van een zandstenen sokkel en regelmatige hoekstenen; rechthoekige vensters en deur met vlakke zandstenen omlijstingen verrijkt met een uitstekende sluitsteen.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Begijnhof

Sint-Andreas
Neogotische kruisbasiliek van 1890. Omgevend, ommuurd kerkhof.
Gebedsplaats

Sint-Germanus
De Sint-Germanuskerk van Miskom is een in bak- en natuursteen opgetrokken bescheiden parochiekerk waarvan het koor dateert uit circa 1600 en het schip in 1785 gedeeltelijk werd herbouwd. In 1874-1877 werd ze uitgebreid naar ontwerp van Louis van Arenbergh. Historiek Naar verluidt bezat Miskom reeds in de 13de eeuw een kerk of kapel door toedoen van het kapittel van Saint-Lambert in Luik die er het patronaatsrecht en een derde van de tienden bezat. Rond 1600 verwierf de abdij van Villers deze rechten. Het tweede derde van de tienden kwam toe aan de abdij van Maagdendal, het derde aan de pastoor. Over de voorloper van de huidige kerk is zeer weinig bekend. Volgens Wauters was het een driebeukige kruiskerk bestaande uit een schip van vier traveeën, een ingebouwde westtoren en een door steunberen verstevigd, twee traveeën diep koor met driezijdige sluiting. In 1619, 1702 en 1751 werden er herstellingen uitgevoerd en wegens te klein werd ze in 1785 gedeeltelijk herbouwd. In 1874-1877 werd ze uitgebreid naar ontwerp van de Leuvense architect Louis Van Arenbergh (1834-1882), provinciaal architect en onder meer ontwerper van de Heilig Hartkerk van Kessel-Lo (1875) en de Sint-Lambertuskerk te Heverlee. Het project omvatte naast de uitbreiding met één travee aan de westzijde de bouw van twee sacristieën en een nieuwe westtoren met aanleunende doopkapel en berging. Tezelfdertijd werden twee koorvensters gedicht, nieuwe vensters geplaatst en de beukwanden van steunberen voorzien. In tegenstelling tot wat oorspronkelijk was gepland werd de oude oostsacristie niet gesloopt.
Gebedsplaats

Belgische militaire begraafplaats van Houtem
Het 3de Duitse legercorps en een deel van het 9de rukten onder bevel van generaal von Kluck op naar de Grote Gete tussen Halen en Tienen. Het Belgische 22ste linieregiment was in Sint-Margriete-Houtem ingekwartierd, rond Grimde werd de linie bezet door het 3de linieregiment. De 3de Gemengde Brigade beschutte de zuidwest- tot zuidoostkant van Tienen. Ze hadden als taak om de Getelinie te verdedigen, de aftocht van het Belgische leger te dekken en het van een omsingeling te behoeden.
Begraafplaats

Lindeberg
De "Lindeberg" gelegen in Halen
Auteur: gpscyclingtour
Helling

Hageling-bio wijnbouw
De wijngaard waar de druiven voor de Hageling worden verbouwd bevindt zich ten noorden van Tienen op de Deelberg. In 1993 werden er 2700 druivenstokken aangeplant van verschillende rassen, later werden ook meer resistente rassen aangeplant. Alle druiven worden op ecologische wijze geteeld, dit wil zeggen dat er geen chemische bemesting, insect -of onkruidbestrijding aan te pas komt. De teelt en de verwerking worden gecontroleerd door BLIK (B2) het controleorganisme voor de biologische landbouw en verlopen volgens de EG richtlijn nr. 2092/91. Daardoor dragen deze wijnen het “BIOGARANTIE” label sinds 1995. Hou je van bio en ben je benieuwd hoe de bioteelt én verwerking tot wijn in zijn werk gaat, maak dan een snel een afspraak !
Auteur: anneleen nijs
Wijngaard

Rozenstraat
Beklimmingscode van RouteYou : E_5_d
Lengte : 0.7 km
Stijging : 20 m
Gemiddelde hellingsgraad : 3 m / 100 m - 2.51 %
Maximale hellingsgraad : 7.46 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Kerkstraat
Beklimmingscode van RouteYou : E_3_d
Lengte : 0.5 km
Stijging : 27 m
Gemiddelde hellingsgraad : 2 m / 100 m - 2.42 %
Maximale hellingsgraad : 8.56 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Doornhof
Beklimmingscode van RouteYou : E_3_d
Lengte : 0.5 km
Stijging : 26 m
Gemiddelde hellingsgraad : 5 m / 100 m - 5.14 %
Maximale hellingsgraad : 7.81 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou

Blereberg

Miskom
Miskom is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant. Samen met Kersbeek vormt het Kersbeek-Miskom, een deelgemeente van Kortenaken. Ten oosten van Miskom ligt het gehucht Vroente.Op het eind van het ancien régime werd Miskom een gemeente. In 1825 werd de gemeente al opgeheven en samengevoegd met Kersbeek tot de nieuwe gemeente Kersbeek-Miskom.
Gemeente

Parochiekerk Onze - Lieve - Vrouw - Geboorte
Volgens de volksmond wordt Pepijn van Landen vermeld als de stichter van Kapellen. Omdat er in de buurt van Antwerpen – waar Pepijn ook over vele landerijen beschikte – ook al een Kapellen bestond kreeg het dorp de naam Nieuwerkapellen of Nova Capella. Pepijn van Landen wordt ook beschouwd als de stichter van de O.-L.-Vrouw-Geboortekerk, die werd gebouwd als tegengewicht voor de tempel van de Romeinse godin der Liefde op de gelijknamige Venusberg. bron: Pastorale zone St. Franciscus - Glabbeek
Auteur: Blauwkruikje
Kerk

kasseistrook
kasseistrook van 800m met passage langs een militaire begraafplaats. Op deze begraafplaats liggen er 173 Belgische soldaten, die overwegend tot het 2de en 22ste Linieregiment behoorden, begraven. Op één na sneuvelden allen tijdens de gevechten bij Oplinter en Sint-Margriete-Houtem op 18 augustus 1914.
Auteur: WK Punten
Kasseistrook

Vlooiberg

Een fraaie pastorie, ... ver van de kerk
Midden in de velden zie je de pastorie, maar een kerk zie je niet in de onmiddellijke buurt. Vreemd? Wel, op het grondgebied van het vroegere Tielt waren er zowaar twee parochies: het gekende bedevaartsoord van Onze-Lieve-Vrouw en deze van Sint-Martinus. Deze laatste parochie die bediend werd door de norbertijnen van Opheylissem, had lang geen eigen pastorie. Pas op het einde van de 17de eeuw werd door de pastoor Frederik Adams (1695-1717) met de hulp van familie en vrienden een eerste, degelijke pastorie gebouwd. Weliswaar op zo’n 500 meter van het kerk. Trouwens Adams zou de eerste vaste bedienaar zijn van de parochie. In die periode leefden de bedienaars van beide parochies op gespannen voet. Een van de oorzaken was de verdeling van het tiendenrecht.
Het huidig aanzicht kreeg het gebouw in 1741 onder pastoor Essinck die vijftig jaar lang van 1725 tot 1775 dorpsherder zou zijn.
De laatste bewoner van de pastorie was de flamboyante parochiepriester Van Slagmolen, pastoor tussen 1954 en 1972.
In 1996 verwierf de gemeente het gebouw en zou het grondig laten restaureren. Enige tijd waren hier de toeristische dienst en het heemkundig museum gevestigd. Vandaag herbergt het gebouw de kantoren van het Regionaal Landschap Noord-Hageland. De herbestemming werd betaald met Europese, Vlaamse en provinciale fondsen.
Architecturaal is het een typisch dubbelhuis in traditionele zand- en baksteenstijl. Het uitzicht wordt in belangrijke mate bepaald door de als klokgevel uitgewerkte middentravee die – opvallend - zowel aan de voorzijde als de achterzijde van het gebouw te zien is. Let ook eens op de klassieke vormgeving van de deurlijsten met aansluitend een ovaal bovenlicht zoals men dat kan zien bij enkele andere huizen die opgetrokken zijn in dezelfde periode in deze streek.
De pastorie werd zoals dat de gewoonte was omgeven door een ruime pastorietuin.
Auteur: Jan Rymenams
Herenhuis

Het Ralisbroek, een zeldzaam kwelgebied
Het Ralisbroek dat we nu ervaren als een bos was lange tijd een nat grasland. De tram zou hier in 1904 nog door de weilanden rijden. Het grondwater is wat men noemt ‘kwel’: het komt van hoger gelegen gebieden en glijdt als het ware op een ondoordringbare kleilaag hier naartoe. Op dit lage punt wordt het water naar boven gestuwd.
Vanaf het interbellum werd het grasland stilaan omgezet naar bos om ongeveer in de jaren 1980 het huidige bosareaal bereikt te hebben. We vermoeden dat het bos vooral naar een aanplant van canadabomen evolueerde, maar zeker zijn we niet. Vandaag zien we trouwens veel hakhout van els staan.
Dat de broeken kunstmatig ontwaterd werden, kunnen we afleiden uit de vaak rechte loop van de beken in het gebied naar de Tieltse Motte en aan een raster van kleine beken op sommige plaatsen in de buurt van de Motte. De belangrijkste beek in het Ralis is de ‘Grootspanseel’.
Op de biologische waarderingskaart is het gebied als ‘biologisch zeer waardevol’ gekarteerd. Op de natte kleigronden spreekt men van zowel een alluviaal elzen-essenbos, met zomereik, wilg en berk en als een zuur eikenbos met zomereik en berk.
Het gebied is grotendeels een VEN-gebied. Dit wil zeggen dat het behoort tot het Vlaams Ecologisch Netwerk bestaande uit een selectie van de waardevolste en gevoeligste natuurgebieden in Vlaanderen. Een grasland waarlangs we passeren, behoort trouwens tot de ‘historisch permanente graslanden (HPG) en andere permanente graslanden in Vlaanderen, beschermd door de natuurwetgeving’.
De meest opvallende (voorkomende) bomen en struiken zijn canadapopulier, zomereik, vlier, hazelaar, els, esdoorn, af en toe een berk, eerder uitzonderlijk een es, beuk, hulst, meerdere braamsoorten, …
De wilde hulst die hier en daar opschiet is een interessante soort omdat ze kenmerkend is voor de Atlantische bossen van het koele, vochtige klimaat. In het oosten van Europa komt de soort in de bossen niet meer in het wild voor.
Als kruiden zagen we aan de drogere boszoom o.a. valse salie, nagelkruid, klimop, mannetjesvaren, wijfjesvaren, een enkele naaldvaren, moerasspiraea, hondsdraf, look-zonder-look, een zeldzame hoprank… In de natste gedeelten blijkt ijle zegge (Carex remota) aspectbepalend te zijn. Opvallend is dat brandnetel beperkt aanwezig is: een indicatie dat de stikstofvervuiling niet massaal is. Mogelijks beletten de hoge grondwaterstanden in het voorjaar dat de brandnetel – die doorgaans een snellere vegetatieve ontwikkeling in het voorjaar kent dan andere soorten- flink uitloopt.
Auteur: Jan Rymenams
Bos

De Butsberg, een mysterieuze ‘motte’
De Butsberg is een aangelegd heuveltje, gelegen in de moerassige gronden van het Ralis, nabij de beek het Spanseel, op ongeveer 950 meter ten zuidoosten van de Onze-Lieve-Vrouwkerk. Waartoe het juist gediend heeft, is niet duidelijk. Op de tiendenkaart van 1717 wordt de Butsberg afgebeeld als een cirkelvormig, steil heuveltje, omringd door een brede gracht. Een en ander laat vermoeden dat het om een kleine verdediging gaat. Op 6 april 1902 stelden twee oudheidkundigen, Raeymaekers en de Loë, ter plaatse een onderzoek in zonder evenwel tot opgravingen over te gaan. Zij stelden vast dat het heuveltje aangelegd was met aangevoerd Diesters zand, een hoogte had van ongeveer 2 meter, een doormeter van 16 meter en een helling van ongeveer 15 graden had. Ze zagen eveneens nog een spoor van een gracht. Beide onderzoekers vernamen van enkele inwoners van het dorp dat vroeger over de gracht een brug gelegen zou hebben, steunend op pijlers van witte steen en dat de heuvel jaren voordien gedeeltelijk was afgegraven, waarbij brokken steen en dakpannen gevonden werden. Met de afgegraven aarde werd de gracht gedempt. De Loë interpreteerde dat het heuveltje uit het feodale tijdperk zou dateren waarop een versterking zou gestaan hebben (motte féodale).
Auteur: Jan Rymenams
Burcht

Het Stenen Huis, meer dan het oudste woonhuis van Tielt-Winge
Deze in 1648 gedateerde voormalige afspanning bevindt zich op het gehucht Heuvel, langs de oude Leuvensebaan. Zoals de benaming suggereert was het Stenen Huis waarschijnlijk één van de eerste stenen woningen in de streek. De ligging langs de toenmalige oude Leuvensebaan, tussen Leuven en Diest, maakte het een aantrekkelijke locatie voor een afspanning. Er was echter zeker een eerder gebouw: minstens vanaf 1609 kwam het schepencollege hier ter plaatse bijeen ‘int leeuken’, een naam die ook nog in de 18de eeuw zou doorleven als het ‘leeuwkenshof’.
Op een tiendenkaart van 1717 is het Stenen Huis voorgesteld als een omgracht complex met een woonhuis, een viertal bijgebouwen en een waterput met hefboom. Het pand is opgetrokken in traditionele bak- en zandsteenstijl met beperkt gebruik van natuursteen. Kijk eens naar de ramen: boven het raam zie je twee ontlastingsboogjes met daarboven nog eens een overkoepelende boog. Dit minder gebruikelijk ontlastingssysteem is illustratief voor de ruimere en rijkere 17e-eeuwse landelijke woning.
Sinds jaren ijvert de eigenaar om het pand zo oorspronkelijk mogelijk te restaureren. Eind 2018 werd gestart met het herstel van het omgevend landschap. In samenwerking met Regionaal Landschap Noord-Hageland en de Nationale Boomgaardenstichting werd 70 are boomgaard heraangeplant. Oude kaarten tonen aan dat het Stenen Huis vroeger omringd was met hoogstamboomgaarden. Daarom werden 38 hoogstammen aangeplant met lokale rassen van appels, peren, pruimen, perziken, kweeperen, okkernoten, kersen en krieken. Het areaal werd omringd door 300 meter meidoornhaag.
Het hoeft ons dan ook niet te verwonderen dat de eigenaar zich inzet voor restaureren en conserveren van het roerend en onroerend erfgoed en het herstellen van het cultuurhistorisch landschap rond het dorpsgezicht. Met tal van activiteiten wil hij het draagvlak voor erfgoed bij het groot publiek vergroten via lezingen, wandelingen en cursussen. Succesvol zijn de opledingen in hagen vlechten, bomen knotten en maaien. Verder beschikt hij over bronnenmateriaal en documentatie over Tielt-Winge.
Voor er zomaar aan herstel van het beschermde gebouw gedacht werd, werd een bouwhistorisch én een archeologisch onderzoek uitgevoerd. Eind 2022 werd het hersteldossier goedgekeurd. We zijn benieuwd hoe het oude pand in zijn glorie zal herrijzen.
Historisch gebouw

GS Bikers rit 19 voor team C in 2026