Sint-Martinuskerk
De Sint-Martinuskerk is een kerkgebouw in Kerkom in de Belgische gemeente Boutersem in de provincie Vlaams-Brabant. De kerk ligt aan de Kerkstraat met naast de kerk een ommuurd kerkhof.
Het gebouw bestaat uit een ingebouwde westtoren, een eenbeukig schip met drie traveeën en een smaller koor met twee traveeën. De toren is opgetrokken in zandsteen en heeft een spitsboogvormig portaal met vierpas en een ingesnoerde naaldspits. De rest van het gebouw is hoofdzakelijk in baksteen opgetrokken in classicistische stijl. Het schip en het koor hebben rondboogvensters en hoekblokken, maar geen steunberen. Het geheel wordt gedekt onder een zadeldak.
Auteur: Wikipedia
Meer informatie
Kerk

Sint-Pieterskerk
De Sint-Pieterskerk of de Kerk van Sint-Pietersbanden is een kleine kerk in de parochie Sint-Pieters te Vissenaken .
De Sint-Pieterskerk is een eenbeukige classicistische kerk met ingebouwde westertoren. Ze is gebouwd in 1767. Als bouwmaterialen werd vooral gebruikgemaakt van baksteen en zandsteen. Naast de kerk bevindt zich de ommuurde pastorie uit 1636, opgetrokken in Vlaamse renaissancestijl. In de 18e eeuw werden wijzigingen aangebracht aan de ingangsdeur en aan het interieur.
Auteur: Wikipedia
Meer informatie
Kerk

Steenveldstraat
Steenveldstraat is een holle weg in Linden, Lubbeek met een gemiddeld stijgingspercentage van 7% en max. rond de 11% https://www.strava.com/segments/1123767
Auteur: tournst
Meer informatie
Helling

Kasseihelling Kerkstraat
Een lange kasseistrook met in het begin een fameuze klim. Na de bocht naar links blijft het verder stijgen op soms wat ruwe kasseien. Eenmaal boven volgt nog een lange streep rechtdoor langs de fruitbomen, over degelijke kassei. De passage van de wielerwedstrijd "dwars door het Hageland" maakt van deze strook een beruchte portie kasseien. Lengte kasseistrook: 750m. Body-shake gevoel: Let's Shake Forever (lang en lastig bergop).
Auteur: Gert Pelgrims
Kasseistrook

Linden
Linden is ten oosten van Leuven gelegen, tussen de steenweg Leuven-Diest en de Chartreuzenberg. Het noordelijke deel van het omschreven gebied omvat een helling met het Ronde Bos, het Bleekbos en de Kratenberg.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Deelgemeente

Nieuwrode
Dit is het centrum van Nieuwrode.
Meer informatie op Wikipedia
Auteur: Gastondc1
Gemeentecentrum

Het Toreke
De tentoonstelling 'Doodgewoon! Rituelen van leven en dood in de Romeinse tijd' in museum het Toreke toont ons de vondsten van de grootste archeologische site van de Benelux (20 ha): de Gallo-Romeinse schatten van het Grijpenveld in Tienen.
In het luik 'Rituelen van dood' bezoek je de magische wereld van de dodenrituelen in de Romeinse tijd. Blikvanger is de levensgrote reconstructie van de grafkamer van het ontdekte tumulusgraf van Grijpen. Het luik 'Rituelen van leven' opent een venster op de diepste gevoelens van onze medemens die hier 2.000 jaar geleden leefde. Wat deed een koppel om de vruchtbaarheid te bevorderen? Wat deed men na afwijzing van een geliefde? Hoe probeerde men onheil af te wenden?
Deze tentoonstelling over de Gallo-Romeinen in Tienen werd in een nieuw kleedje gestopt en toegankelijker gemaakt voor iedereen. Enkele leuke doe-hoekjes dompelen je helemaal onder in de Romeinse wereld. Speel zelf antropoloog: stel een skelet samen en bepaal of het een man of een vrouw, een jongen of een meisje was. Laat je toekomst voorspellen door de Gallo-Romeinse goden. Achterhaal aan de hand van de dierenpuzzels welke stukken van de offerdieren ook effectief opgegeten werden ...
Het Toreke organiseert het hele jaar door ook tijdelijke tentoonstellingen en kan individueel of onder begeleiding van een gids bezocht worden.
Auteur: gita kinnaer
Museum

Romeinse Heirbaan
Links van de Breisemstraat ligt het Galgeveld. de naam verwijst naar een middeleeuwse executieplaats waar misdadigers genadeloos opgeknoopt werden.In de verte links zie je een hoge fabrieksschoorsteen van de voormalige steenbakkerij Nelissen.Daar net voor was ooit een Romeinse grafheuvel opgericht. En archeologen hebben in deze zone ook resten van een Merovingisch grafveld teruggevonden (6de à 7de eeuw). Het brozen Mercurius- en Venusbeeldje die je in het museum
'het Toreke' kan zien, werden ook hier opgegraven. Als je van op de straat naar rechts kijkt, zie je in de verte de witte watertoren van Vissenaken. Daar bevindt zich vermoedelijk ook een Romeinse grafkamer onder de grond.
Auteur: tracy dehert
Weg

Grafkamer van een Tumulus
onder het voetpad voor het huis aan de De Brouwerstraat 10 werd in 1951 de grafkamer van een tumulus (= grafheuvel) uit de 2de eeuw opgegraven. De heuvel zelf was, net zoals vele ander grafheuvels, al eeuwen verdwenen. Alleen de ondergronds houten grafkamer was bewaard gebleven. Hierin bevond zich een loden koffer met crematieresten en een hele reeks kostbaarheden zoals een bronzen steelpan (met en zeldzaam reliëf op de bodem van de pan) en een bronzen schenkkan in de vorm van een mediterrane wijnzak. Deze prachtige, originele topstukken uit de 1ste eeuw kan je in het museum 'het Toreke' bewonderen.
Auteur: tracy dehert
Begraafplaats

suikermuseum
Professor Zucchero, de virtuele gids, bezit de gave om de bezoeker te reduceren tot een stofje, niemendalletje ter grootte van een molecule. En dan gaan we samen met kleurrijke animatiefiguren op zoek naar de zoete smaak van suiker.
Het museum omvat verscheidene afdelingen, gespreid over de 3 verdiepingen van de vroegere stadshallen.
Alle aspecten komen aan bod: van de suikerbietenteelt tot de verwerking ervan tot suikerproducten, het gebruik van suiker in voeding, de invloed ervan op onze gezondheid en het gebruik van suiker in de kunst.
Auteur: jochenmeeus
Museum

Chartreuzenbos
Het Chartreuzenbos is een bos in de Belgische gemeente Holsbeek en is onderdeel van een van de belangrijkste natuurgebieden van het Hageland.
Het bos is ongeveer 70 hectare groot. Het Chartreuzenbos is Europees beschermd als onderdeel van Natura 2000-gebied 'Valleien van de Winge en de Motte met valleihellingen' .
Auteur: Wikipedia
Bos

POI

Kerkstraat
Beklimmingscode van RouteYou : E_3_d
Lengte : 0.5 km
Stijging : 27 m
Gemiddelde hellingsgraad : 2 m / 100 m - 2.42 %
Maximale hellingsgraad : 8.56 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Houwaartseberg
Beklimmingscode van RouteYou : E_3_d
Lengte : 0.62 km
Stijging : 31 m
Gemiddelde hellingsgraad : 6 m / 100 m - 5.55 %
Maximale hellingsgraad : 9.46 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Pellenberg
Beklimmingscode van RouteYou : E_1_c
Lengte : 0.34 km
Stijging : 31 m
Gemiddelde hellingsgraad : 9 m / 100 m - 8.67 %
Maximale hellingsgraad : 11.49 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou

Chartreuzenberg
Beklimmingscode van RouteYou : D_4_d

Roeselberg
Beklimmingscode van RouteYou : E_3_d

Alsberg

wijndomein Graevenberger
In 1980 werd op de Beniksberg wijngaard Graevenberger aangeplant met de druivenrassen Pinot Noir en Muller-Thürgau.
De zuidelijke oriëntatie, de afscherming van de koude oost- en noordenwind en de ijzerhoudende zandsteen zorgen voor een ideale locatie voor wijnbouw.
In 1994 werden bijkomende druivenrassen aangeplant: Bacchus, Chardonnay en Pinot Gris.
De huidige wijnbouwers, Erwin Blomsma en Saskia Broeckx, namen de wijngaard over in 2016.
Vandaag staan er circa 1400 wijnstokken: Bacchus, Chardonnay, Dornfelder, Müller-Thurgau, Pinot Gris en Pinot Noir.
Auteur: Wim Willems
Wijngaard

Hellegat
Beklimmingscode van RouteYou : E_4_c

Lastberg

HOUWAARTSE BERGWANDELING 9,5KM - de vallei van de Motte! Houwaart
Deze wandeling gaat van start aan de kerk van Houwaart. Via een smal wandelpadje komen we uit bij een groot open veld. In de verte zien we een Hagelandse heuvel in het landschap, dit is de Houwaartsberg. We wandelen verder en na 1 km passeren we een kapelletje met de naam Kapel St. Jozef onder de linden. We passeren nadien de flanken van de Houwaartsberg. De eerste wijngaarden duiken op deze flanken op. Tussen kilometer 1 en 2 van de wandeling heb je een zeer typische Hagelandse omgeving. Na 2 km gewandeld te hebben wisselen we de wijngaarden in voor een holle weg die ons naar de top van de Houwaartsberg leidt over een afstand van 350 meter. Wanneer we boven komen is er een panoramamoment. Bovenop de berg kijk je uit over heel de streek. Bovenop kom je nog enkele wijngaarden tegen. Daarna beginnen we te dalen langs enkele boswegen en een kasseistrook. Wanneer we 4,5 km ver zijn gaan we opnieuw richting de Houwaartsberg, weliswaar langs een andere kant. Bij 5 km op de teller gaan we de heuvel terug op en af. Via enkele veldwegen gaan we naar het drukste punt van de wandeling. Net voor we 6 km in de benen hebben moeten we de Rijksweg (N223) oversteken. Eens de weg over, wandelen we het kasteeldomein van Horst binnen. We gaan het bos in dat achter het Kasteel van Horst ligt. We wandelen dit bos door en na 7 km pakken we een veldweg langs de Winge, een zijrivier van de Demer. Via enkele veldwegen en rustige verharde wegen gaan we terug richting het centrum van Houwaart. Wanneer we 9 km hebben komen we terug uit bij de open weiden achter de kerk. Via deze veldweg gaan we terug richting de kerk van Houwaart, waar onze wandeling eindigt.
Auteur: ROUTELAND
Route start

Een fraaie pastorie, ... ver van de kerk
Midden in de velden zie je de pastorie, maar een kerk zie je niet in de onmiddellijke buurt. Vreemd? Wel, op het grondgebied van het vroegere Tielt waren er zowaar twee parochies: het gekende bedevaartsoord van Onze-Lieve-Vrouw en deze van Sint-Martinus. Deze laatste parochie die bediend werd door de norbertijnen van Opheylissem, had lang geen eigen pastorie. Pas op het einde van de 17de eeuw werd door de pastoor Frederik Adams (1695-1717) met de hulp van familie en vrienden een eerste, degelijke pastorie gebouwd. Weliswaar op zo’n 500 meter van het kerk. Trouwens Adams zou de eerste vaste bedienaar zijn van de parochie. In die periode leefden de bedienaars van beide parochies op gespannen voet. Een van de oorzaken was de verdeling van het tiendenrecht.
Het huidig aanzicht kreeg het gebouw in 1741 onder pastoor Essinck die vijftig jaar lang van 1725 tot 1775 dorpsherder zou zijn.
De laatste bewoner van de pastorie was de flamboyante parochiepriester Van Slagmolen, pastoor tussen 1954 en 1972.
In 1996 verwierf de gemeente het gebouw en zou het grondig laten restaureren. Enige tijd waren hier de toeristische dienst en het heemkundig museum gevestigd. Vandaag herbergt het gebouw de kantoren van het Regionaal Landschap Noord-Hageland. De herbestemming werd betaald met Europese, Vlaamse en provinciale fondsen.
Architecturaal is het een typisch dubbelhuis in traditionele zand- en baksteenstijl. Het uitzicht wordt in belangrijke mate bepaald door de als klokgevel uitgewerkte middentravee die – opvallend - zowel aan de voorzijde als de achterzijde van het gebouw te zien is. Let ook eens op de klassieke vormgeving van de deurlijsten met aansluitend een ovaal bovenlicht zoals men dat kan zien bij enkele andere huizen die opgetrokken zijn in dezelfde periode in deze streek.
De pastorie werd zoals dat de gewoonte was omgeven door een ruime pastorietuin.
Auteur: Jan Rymenams
Herenhuis

Het 'radiofabriekske'
Op dit gebouw staat in het groot ‘Radiofabriek’ geschreven. Tieltenaar Clovis Vander Weyden was een zoon van ‘garde Sus’ - mensen hadden vroeger een bijnaam - en richtte in 1935 samen met zijn broers Romain en Basiel dit bijzondere fabriekje op. Oorspronkelijk startten zij het bedrijf in een bijgebouw van het ouderlijk huis, maar al snel werkten er 35 mensen. In tegenstelling tot wat de naam laat vermoeden, maakte het bedrijf alleen de meubels om er radio’s in te plaatsen. Tijdens de moeilijke oorlogsjaren was diversifiëring noodzakelijk en in die periode produceerden ze houten schoenzolen en sluitstukken voor handtassen.
Het hoogtepunt viel na de Tweede Wereldoorlog: begin jaren vijftig werkten hier zo’n 120 mensen. In 1945 werd dan ook dit gebouw gerealiseerd. De gouden jaren waren snel voorbij en vanaf 1955 ging het bergaf. In de jaren zestig wilde Philips de fabriek overnemen, maar de broers van Clovis zagen dat niet zitten. Uiteindelijk sloten de fabrieksdeuren in 1970.
Auteur: Jan Rymenams
Fabriek

Het Stenen Huis, meer dan het oudste woonhuis van Tielt-Winge
Deze in 1648 gedateerde voormalige afspanning bevindt zich op het gehucht Heuvel, langs de oude Leuvensebaan. Zoals de benaming suggereert was het Stenen Huis waarschijnlijk één van de eerste stenen woningen in de streek. De ligging langs de toenmalige oude Leuvensebaan, tussen Leuven en Diest, maakte het een aantrekkelijke locatie voor een afspanning. Er was echter zeker een eerder gebouw: minstens vanaf 1609 kwam het schepencollege hier ter plaatse bijeen ‘int leeuken’, een naam die ook nog in de 18de eeuw zou doorleven als het ‘leeuwkenshof’.
Op een tiendenkaart van 1717 is het Stenen Huis voorgesteld als een omgracht complex met een woonhuis, een viertal bijgebouwen en een waterput met hefboom. Het pand is opgetrokken in traditionele bak- en zandsteenstijl met beperkt gebruik van natuursteen. Kijk eens naar de ramen: boven het raam zie je twee ontlastingsboogjes met daarboven nog eens een overkoepelende boog. Dit minder gebruikelijk ontlastingssysteem is illustratief voor de ruimere en rijkere 17e-eeuwse landelijke woning.
Sinds jaren ijvert de eigenaar om het pand zo oorspronkelijk mogelijk te restaureren. Eind 2018 werd gestart met het herstel van het omgevend landschap. In samenwerking met Regionaal Landschap Noord-Hageland en de Nationale Boomgaardenstichting werd 70 are boomgaard heraangeplant. Oude kaarten tonen aan dat het Stenen Huis vroeger omringd was met hoogstamboomgaarden. Daarom werden 38 hoogstammen aangeplant met lokale rassen van appels, peren, pruimen, perziken, kweeperen, okkernoten, kersen en krieken. Het areaal werd omringd door 300 meter meidoornhaag.
Het hoeft ons dan ook niet te verwonderen dat de eigenaar zich inzet voor restaureren en conserveren van het roerend en onroerend erfgoed en het herstellen van het cultuurhistorisch landschap rond het dorpsgezicht. Met tal van activiteiten wil hij het draagvlak voor erfgoed bij het groot publiek vergroten via lezingen, wandelingen en cursussen. Succesvol zijn de opledingen in hagen vlechten, bomen knotten en maaien. Verder beschikt hij over bronnenmateriaal en documentatie over Tielt-Winge.
Voor er zomaar aan herstel van het beschermde gebouw gedacht werd, werd een bouwhistorisch én een archeologisch onderzoek uitgevoerd. Eind 2022 werd het hersteldossier goedgekeurd. We zijn benieuwd hoe het oude pand in zijn glorie zal herrijzen.
Auteur: Jan Rymenams
Historisch gebouw

De Wijngaardberg. IJzerschollen in de holle weg
Wanneer we deze holle weg afdalen dan zien op regelmatige plaatsen stevige platen van bruine steen. Dit is ijzerzandsteen. Het verhaal is waarschijnlijk bekend. Het begint allemaal met het feit dat hier in geologische tijden enkele miljoenen jaren geleden deze regio bespoeld werd door een zee. Men spreekt van de Dietstiaanzee of ook wel van de Hagelandse golf. Op bepaalde plaatsen verzamelde zich in gleuven van de zeebodem zand dat rijk was aan glauconiet. Glauconiet bevat onder ander veel ijzer. Wanneer de zee zich terugtrok en het land boven water kwam te liggen begonnen onder invloed van wind, zon en regen de bodemvormende processen.
Zo werd het ijzer in de bovengrond naar beneden gespoeld en kitte samen tot ijzerbanken. Land waar geen ijzerbanken waren, werd door erosie weggespoeld en die ijzerbanken werden dan als heuvels zichtbaar in het landschap.
Geologisch punt

Keihard: Tiens kwartsiet op de weg
Op dit kruispunt is het de moeite om even naar de kasseistenen te kijken. Logisch dat die hier op het hellend kruispunt liggen. Ze stabiliseren de weg en maken het gemakkelijker om bij slecht weer de helling te nemen.
Tiens kwartsiet werd – zoals je kan vermoeden – ontgonnen ten zuiden van Tienen. In de prehistorie werd het tot ver buiten het gebied van oorsprong verhandeld als pijl- en speerpunten. In de middeleeuwen werd de steengebruikt voor kerken en andere belangrijke gebouwen. Sinds het einde van de 18de eeuw tot in het interbellum werd de steen gebruikt als kasseisteen voor wegen, vooral dan in deze streken. Omwille van de rossige kleur sprak men van ‘Rosse Napoleonskop’ of ‘Tiense vossekop’.
De steen is een geologische eigenaardigheid. De steen ontstond door een compacte neerslag van kiezelzuur, miljoenen jaren geleden.
Geologisch punt

Reuze Houwaartse wijnbank
Deze reuzebank werd hier in de zomer van 2022 geplaatst. Ze meet 6 meter lang en 2,5 meter hoog en is gemaakt van duurzaam Larikshout. Van boven op de bank heb je een mooi uitzicht hebben over de wijngaarden maar zie je ook de Vlooybergtoren.
De Houwaartse Wijnbank werd geplaatst naast de oudste wijngaarden en eronder werden grote stukken ijzerzandsteen gelegd die verwijzen naar de bodem van de Houwaartse Berg.
Het hele project werd begroot op 17.000 euro. De provincie nam hiervan 60% voor haar rekening, de resterende 40% werd betaald door de opbrengst van de Wijnloop, KWB en Scouts Houwaart enerzijds en Hagelandse wijndomeinen anderzijds.
Zitbank

Terroir-Wijnsafari: Wijndomein Petrushoeve
Wijndomein Petrushoeve is een wijn- en belevingshoeve in Bekkevoort, Vlaams-Brabant. Het domein heeft een geschiedenis die teruggaat tot de 16e eeuw, toen er al kluizenaars wijn verbouwden. Sinds 2010 plantte de familie Calders er verschillende soorten wijnranken aan, waarmee ze witte, rode en mousserende wijnen produceren. Je kan er ook overnachten in een wijnvat, genieten van de kinderboerderij, de hoogstamboomgaard en de bloemenweide, of deelnemen aan teambuildings en evenementen.
Auteur: Terroir Tours
Wijnbrouwerij

Rochuskapel, Binkom
Rochuskapel. De zondag na 15 augustus begint de "Octaaf van de Heilige Rochus". Vroeger kwamen de boeren water halen uit de Rochusbron om hun varkens te beschermen tegen de varkenspest.
De heilige Rochus was een pelgrim uit Montpelier, die zieke pestlijders verzorgde. Hij werd ook ziek en trok zich terug in quarantaine. Een hond kwam heb eten geven. HIJ genas maar werd aanzien als een spion tijdens een burgeroorlog en gevangen gezet. Na 5 jaar gevangenis stierf Rochus en dan pas ontdekte men door een moedervlek op zijn been wie hij was. Vandaar de typische afbeelding met het blote been waarop een moedervlek aanwezig is en de hond met brood in zijn mond en de pelgrims kleren en staf.
Hij zou gestorven zijn in 1380 en word aanroepen voor besmettelijke zoals pest en cholera en ook voor moeilijk geneesbare kwalen. We hebben in Vlaanderen veel Rochus kerken, kapeltjes en bedevaartsoorden. Deze te Binkom was er een van; men kwam vroeger van heinde en ver. Dikwijls boeren die water uit de Rochus bron meenamen om in het drinkwater van de varkens en ander vee te mengen. Dit was een bescherming tegen ziektes van het vee.
Auteur: GuidoW
Kapel

GS Bikers rit 21 voor team A in 2026