Hakendover
Hakendover, gelegen nabij de Sint-Truidersteenweg, is vooral bekend om zijn processie op paasmaandag, waarbij de paarden door de velden draven om een goede oogst af te smeken.
Auteur: Lannoo
Meer informatie
Gemeentecentrum

La ferme de La Ramée
De gebouwen van de oude abdij van de cisterciënzers, gesticht in 1207 en rond 1215 overgebracht naar Jodoigne, dateren uit de 18de eeuw. Ze werden in de revolutie verkocht en zijn grotendeels verwoest, met uitzondering van een van de vleugels van het abdissenkwartier. De aangrenzende boerderij en abdijhoeve, opmerkelijke constructies uit de 18de eeuw, wisten ook te overleven. De schuur, een van de grootste van het land, biedt een indrukwekkend zicht op een immens geraamte dat op zuilen rust. Het geheel werd omgevormd tot seminarie- en ontvangstcentrum met een theaterzaal.
Auteur: Wizpr.guide
Meer informatie
Erfgoed

La Forge
Meer informatie
Restaurant

Sint-Germanuskerk
Tienen werd ooit de blanke stad genoemd wegens zijn witgekalkte gevels, maar tegenwoordig vooral vanwege zijn witte torens. Van op afstand zijn er vier zichtbaar: van west naar oost de nieuwe watertoren, de kerken van Onze-Lieve-Vrouw en Sint-Germanus en de koeltoren van de suikerraffinaderij. De toren van Sint-Germanus is hiervan veruit de oudste: romaans, met zijn basis uit de 12de en 13de eeuw. De kerk staat er ook erg geprivilegieerd: op de hoogte van de Veemarkt, onder meer bereikbaar via twee steile trappen, met een stemmig beiaardhoekje aan de Apostelenhof. De kerk is tevens een voorbeeld van de bouwstenen uit de streek, vooral het kwartsiet van Overlaar. De toren (65 meter) en zijn beiaard (54 klokken) zijn bij gelegenheid te bezoeken. In de kerk tref je de organist aan het werk. Deze kerk is vereerd met het oudste kerkorgel van de Nederlanden. Na rampen in onder meer 1536 en 1635, zijn delen gotisch verbouwd. Mettertijd kwamen delen van de kerk ,,scheef'' te staan. Het koor is zeven graden uit de as van de beuk opgetrokken en de torenspits verzakte na een ontploffing in de stad. In 2003 werden drie muurschilderingen van Yvan Struys ingewijd. Met de steun van de provincie Vlaams-Brabant
Auteur: Wizpr.guide
Kerk

Onze-Lieve-Vrouw-ten-Poelkerk
De ranke kerk op de Grote Markt dankt haar naam aan de ,,poel’’ waarop ze is gebouwd. Naar de verering van Onze-Lieve-Vrouw-aan-de-poel verwijst onder meer de grot aan de kant van de "Heldensquare". De legende vertelt dat in de 12de eeuw een deugdzaam man werd vermoord en in deze poel werd geworpen. Een vrouw voorspelde de bouw van een tempel op die plaats. Sedert die dag gebeurden er bij deze poel mirakels. Daarom gaf Hertog Jan I van Brabant de toestemming om er een kerk te bouwen. De kerk (1357-15de eeuw) is ontworpen door architect Jan van Oisy, die er dertig jaar mee zoet was. Tot op de dag van vandaag blijven restaurateurs aan het werk. De kerkhaan (25 kilo) en het torenkruis (8 meter lang) zijn zopas teruggeplaatst na bijna 25 jaar. Typisch aan de kerk is dat het schip nooit werd gebouwd. De voorgevel leunt daardoor meteen tegen twee dwarsbeuken aan. De nissen in de portalen zijn verfijnd gebeeldhouwd maar verloren hun beelden. In het interieur is werk van de Aarschottenaar Pieter-Jozef Verhaegen aanwezig. De 'Kruisoprichting' van Niklaas De Backer (1689) is een kopie naar Jan Van Dyck.
Auteur: Wizpr.guide
Kerk

16de eeuwse kapel
De 16de eeuwse laatgotische kapel domineert het uitzicht over Hoegaarden vanuit Hauthem, op 105 meter hoogte. De kapel is eind jaren zestig van de 20ste eeuw gerestaureerd en sedertdien frequent onderhouden. De oudste beeldhouwwerken zijn in veiligheid gebracht in de schatkamer van de Sint-Gorgoniuskerk. Het schilderij (17de eeuw) op het hoofdaltaar stelt de marteling van Sint-Gorgonius voor. De zijaltaren dragen schilderijen met een kruisiging en met de heilige Rochus. Een van de beelden is van de heilige Katharina, hier aanbeden tegen huidaandoeningen. Het kleine doksaal achteraan draagt het jaartal 1755. Het torentje met klok kwam er in de 17de eeuw bij. De kapel bestaat uit een beuk en een koor, met sterk hellend dak en spits torentje. Ze is opgetrokken in steen uit het nabije Gobertange (Geldenaken) met banden in steen van Overlaar (Hoegaarden). Met de steun van de provincie Vlaams-Brabant
Kapel

Het orgel van Saint-Martinkerk
De Saint-Martinkerk werd op het einde van de 18e eeuw  gebouwd in baksteen en witte steen door architect Jean-François Wincqz. De kerk toont een geometrische gevel met in het midden een toren en een portaal met daarboven een cartouche met een ovalen oculus. Het brede kerkschip eindigt op een rechthoekig koor dat lijkt uit te kijken op een kleine terreinverhoging, begrensd door de muur van de begraafplaats naast de kerk. Het meubilair bestaat vooral uit een hoogaltaar dat afkomstig is van de abdij van la Ramée en een preekstoel uit het midden van de 18e eeuw. Het als monument geklasseerde orgel, gebouwd in 1864, is het werk van orgelmaker Polycarpe-Florentin Cappuyns-Keulemans uit Mechelen. Het bevindt zich op een galerij rechtover het koor. In het begin van de 20e eeuw onderging het een eerste restauratie en in het begin van de jaren 1990 volgde een tweede. Het orgel kenmerkt zich door een later toegevoegde pijpengevel, die bestaat uit drie torens die de velden omkaderen. Geklasseerd op 29/08/1990 (orgel)
Erfgoed

Het orgel van de kerk van Notre-Dame de la Visitation
De kerk van Notre-Dame de la Visitation werd in de tweede helft van de 18e eeuw gebouwd in baksteen en natuursteen door architect Jaumotte. Ze bestaat uit drie beuken met vijf traveeën die uitgeven op een apsis met afgekapte zijden. Een vierkante toren in steen van Gobertange, afgezoomd met bijgebouwtjes in dezelfde steen, domineert de kerk met zijn grote veelhoekige torenspits. Een eerste restauratie begon in 1839. De kerk grenst aan een afgesloten begraafplaats. Vlakbij ligt de boerderij van de heer of 'cense Risbais' die laat vermoeden dat hier oorspronkelijk een herencomplex heeft gelegen. De kerk is opgesmukt met overvloedig meubilair uit de 18e eeuw (preekstoel, altaren, biechtstoelen, doopvont). Op de galerij rechtover het koor staat een geklasseerd orgel uit 1724 van orgelmaker Louis I Delhaye. Het stond vroeger in de parochiekerk van Rupelmonde, maar werd in 1839 verkocht aan de kerk van Onze-Lieve-Vrouw van Sint-Niklaas-Waas vooraleer in Mélin te belanden. De orgelkast, het werk van een zekere Meester Alexandre, omgaf vroeger een orgel uit 1626 dat gemaakt was door Philips Snoeck. Het nieuwe instrument van Louis I Delhaye nam de plaats in en de orgelkast maakt nog steeds deel uit van het meubilair van de kerk van Rupelmonde. Na belangrijke restauratiewerken in 1852 kreeg het instrument zijn huidig uitzicht. Het bestaat uit een centrale toren omgeven met velden en twee kleine laterale torentjes. Andere aanpassingen gebeurden blijkbaar niet. Geklasseerd op 29/08/1990 (orgel)
Erfgoed

De pastorie van Mélin
De oude pastorie van Mélin, die zich rechts van de kerk van Notre-Dame de la Visitation bevindt, werd gebouwd in de eerste helft van de 18e eeuw. Oorspronkelijk bestond ze uit een gebouw met één verdieping en twee kernen, gebouwd in baksteen en steen van Gobertange, en een dak met dakpannen. In het midden was er een omlijste deur met daarboven een rondboog en een oculus omgeven met voluten. Een supplementair half-niveau, zeer goed geïntegreerd, werd bijgebouwd tijdens de eerste helft van de 19e eeuw. In die tijd bouwde men ook de omheiningsmuur met zijn gietijzeren hek. Het haakse bijgebouw, opgetrokken met dezelfde materialen, dateert net als het hoofdgebouw uit de 18e eeuw. Het geheel werd gerestaureerd. Geklasseerd op 18/07/1991

De kapel Saint-Antoine
Dit klein landelijk kapelletje met een rechthoekig schip zonder zijbeuken, gewijd aan Saint Antoine, werd volledig opgetrokken met houwsteen van Gobertange. Het werd al in geschriften vermeld in de 16e eeuw. In de zuidelijke gevel steken twee oculi. Het schip sluit aan op een smaller driezijdig koor in baksteen en steen van Gobertange. Een klokkentoren uit de tweede helft van de 17e eeuw werd afgebroken in 2001. Hij verrees boven een eenvoudig barok portaal met een chronogram uit de eerste helft van de 18e eeuw. Waarschijnlijk was de kapel, die vroeger ook een begraafplaats had, verbonden aan een leprozenhuis. Monument en site geklasseerd op 27/07/1983

L'église Saint-Sulpice Kerk
L'église Saint-Sulpice - Neerheylissem Locatie : Rue de la station – Neerheylissem FR Ce remarquable édifice roman fut construit en tuffeau vers la fin du 12ème siècle. Il fut restauré et en partie transformé au 18ème siècle. D'un style roman mosan très prononcé, l'imposante tour carrée aux murs épais domine l'ensemble composé d'une nef bordée de collatéraux, de transepts et d'une abside à trois pans. A l'intérieur, le mobilier sobre et la pénombre imposée par le manque d'ouverture, propre au style roman, créent une ambiance de mystère et incitent au recueillement. L'église Saint-Sulpice de Neerheylissem abrite aujourd'hui des orgues qui datent probablement de 1720. Il aura fallu près de 30 années aux hélécinois pour retrouver cette superbe pièce de plus de 800 tuyaux, aujourd'hui entièrement restaurée par la manufacture d'orgue de Bruxelles. A l'extérieur, c'est dans le soleil de fin d'après-midi que la pierre de Lincent (ou de Linsmeau, le village voisin) donne ses plus belles tonalités en jaune-ocre. L'édifice est classé comme monument depuis 1938. NL Dit opmerkelijk romaans gebouw werd gebouwd in tufsteen rond het einde van de 12e eeuw. Het werd gerestaureerd en gedeeltelijk verbouwd in de 18e eeuw. De indrukwekkende toren met zijn dikke muren, overduidelijk in romaanse stijl, domineert het geheel, dat bestaat uit een schip met zijbeuken, een transept en een driezijdige apsis. In het interieur zorgen het sobere meubilair en de halve duisternis die te wijten is aan de kleine ramen – wat typisch is voor de romaanse stijl – voor een mysterieuze sfeer die aanzet tot bezinning. De Saint-Sulpicekerk van Neerheylissem herbergt vandaag een orgel dat waarschijnlijk dateert van 1720. Het heeft 30 jaar geduurd vooraleer de inwoners dit prachtig instrument met 800 pijpen terug zagen, na een volledige restauratie in een orgelfabriek in Brussel. Buiten geven de stenen van Lincent (of Linsmeau, het naburige dorp) hun mooiste okerkleur in de late namiddagzon. Het gebouw is geklasseerd als monument sinds 1938.
Auteur: Rencontrez vos voisins
Kerk

Eliksem
Eliksem is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant en een deelgemeente van Landen. Het landelijk dorpje ligt aan de Kleine Gete. Eliksem was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1971.Bij de onafhankelijkheid van België inventariseerde geograaf Philippe Vandermaelen in dit dorp 37 vakwerkhuizen, een kerk, twee watermolens en een brouwerij. Er waren 184 inwoners. De inventaris omvat verder details over de natuurlijke omgeving, bodems, landbouwproductie en veestapel. Ook het wegennetwerk van toen is beschreven.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Neerheylissem
Neerheylissem is een dorp in de Belgische provincie Waals-Brabant en een deelgemeente van Hélécine.Neerheylissem is een uitbreiding van Heilissem . Deze Germaanse naam is te reconstrueren als Hailingahaima, dit is "woning van de lieden van Hailo". Het voorvoegsel "neer" wijst op het feit dat het lager gelegen is .
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Jauchelette
Jauchelette is een dorp in de Belgische provincie Waals-Brabant en een deelgemeente van Geldenaken. Tot 1 januari 1977 was het een zelfstandige gemeente. Het dorp ligt aan Grote Gete. Zowel de Nederlandstalige als Franstalige naam van deze plaats verwijzen indirect naar de nabij gelegen plaats Geten .
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Saint-Martinkerk
De Saint-Martinkerk werd op het einde van de 18e eeuw  gebouwd in baksteen en witte steen door architect Jean-François Wincqz. De kerk toont een geometrische gevel met in het midden een toren en een portaal met daarboven een cartouche met een ovalen oculus. Het brede kerkschip eindigt op een rechthoekig koor dat lijkt uit te kijken op een kleine terreinverhoging, begrensd door de muur van de begraafplaats naast de kerk. Het meubilair bestaat vooral uit een hoogaltaar dat afkomstig is van de abdij van la Ramée en een preekstoel uit het midden van de 18e eeuw. Het als monument geklasseerde orgel, gebouwd in 1864, is het werk van orgelmaker Polycarpe-Florentin Cappuyns-Keulemans uit Mechelen. Het bevindt zich op een galerij rechtover het koor. In het begin van de 20e eeuw onderging het een eerste restauratie en in het begin van de jaren 1990 volgde een tweede. Het orgel kenmerkt zich door een later toegevoegde pijpengevel, die bestaat uit drie torens die de velden omkaderen. Geklasseerd op 29/08/1990 (orgel)
Auteur: 48475

Sint Ermelindiskerk
De vroegere Sint-Bartholomeuskerk - huidige Sint-Ermelindiskerk - was een belangrijke landelijke kerk en voormalig bedevaartsoord. Ze is gewijd aan de Heilige Ermelindis, de plaatselijke heilige, waar nog jaarlijks de processie voor uitgaat. Deze kerk herbergt ook de fraaie gotische grafsteen van jonker Lybrecht van Meldert, waarop hij afgebeeld is in volle wapenrusting. Elk jaar op Pinkstermaandag gaat de Sint-Ermelindisprocessie uit met heel wat figuranten. Naast de Sint-Ermelindiskerk zie je de barokke kapel die dateert uit de 17de eeuw. De kapel werd gebouwd boven het graf van de patroonheilige Sint-Ermelindis. De kapel wordt voor het eerst vermeld in de 13de eeuw. In de 14de eeuw wordt ze geciteerd onder verschillende benamingen. Het huidig gebouw werd in 1629 op initiatief van Jacobus d'Oyenbrugghe gebouwd op het oostelijk uiteinde van het kerkhof en verfraaid in 1691. Het is een zaalkapel met hexagonaal (=zeshoekig) afgesloten apsis (=veelhoekige uitbouw die het koor afsluit) en vlakke westgevel. Ze is opgetrokken in bakstenen, afwisselend in kop- en speklagen.
Auteur: De Tuinen van Hoegaarden

Marollenkapel
Het is een laatgotisch gebouw uit het midden van de 16de eeuw, dat omstreeks 1765 werd voorzien van een klokkentorentje en vergroot met een sacristie. Voor de noordgevel staan 2 oude lindebomen. Voormalige bedevaartplaats tegen huidziekten. Jaarlijks gaat de processie nog uit.
Auteur: De Tuinen van Hoegaarden

Sint-Catharinakapel Hauthem
Het is een laatgotisch gebouw uit het midden van de 16e-eeuw, dat omstreeks 1765 werd voorzien van een klokkentorentje en vergroot met een sacristie. Voor de noordgevel staan 2 oude lindebomen. Voormalige bedevaartplaats Openingsuren: Open van 1 juni tot 30 september op zaterdag en zondag van 10 tot 18 uur. *Sint-Catharinakapel hauthem Locatie: Hauthem z/n, 3320 Hoegaarden
Auteur: De Tuinen van Hoegaarden
Kapel

Abbaye de la Ramée
De toeristische plaats "Abbaye de la Ramée" is gelegen in Jodoigne.
http://fr.wikipedia.org/wiki/Abbaye_de_la_Ram%C3%A9e
Auteur: serfke
Toeristische attractie

Huizen van Ranst
Op de Wolmarkt bevinden zich enkele van de mooiste woningen van de stad, die oorspronkelijk eigendom waren van de adelijke familie van Ranst. Waarschijnlijk vormden de van Ransthuizen (nrs. 15-17, 19 en 21) oorspronkelijk één groot geheel. Men veronderstelt dat deze huizen reeds in de 15de eeuw in het bezit gekomen zijn van deze familie. Verscheidene leden werkten zich in de stad op tot belangrijke openbare functionarissen. Zo werden Adrianus (1568) en Jacobus (1653) van Ranst beiden burgemeester van Tienen.
De huidige woningen zijn na 1635 gebouwd, nadat de originele gebouwen totaal verwoest werden tijdens de "Tiense furie". De rijk versierde muurankers, aangebracht op de voorgevel, bevestigen dat de woningen nr. 15-17 gebouwd werden in 1636. Het huis nr. 19 uit 1661 is een dubbelhuis, bestaande uit twee verdiepingen met een hoger opgetrokken middenstuk, onder een zadeldak dat tussen zijtrapgevels gevat is. In de eerste bouwlaag van dit huis kan men Toscaanse kapitelen bewonderen, die op de tweede verdieping in Ionische zuilen eindigen. De fraai geriemde vensteromlijstingen zijn uitgevoerd in Lodewijk XIV-stijl. De mooie barokke rondboogdeur is te bereiken via een pui van vier treden. Op de centrale sluitsteen stond het nu weggekapte wapenschild afgebeeld, met daarboven een sterk overhangend fronton.
De drie woningen zijn een mooi voorbeeld van de samensmelting van verschillende stijlen, namelijk de traditionele bak- en zandstijl, de barok en de Lodewijk XIV-stijl
Auteur: jorenpardon
Gebouw

Koninklijk Atheneum
Tijdens het optrekken van het nieuwe gebouw moest de school elders ondergebracht worden. Hiervoor had de Tiense Suikerraffinaderij de lokalen van haar "'Patronaat" in de Beaudouinstraat afgestaan. Op 18 november 1953 werden de nieuwe gebouwen van het Atheneum plechtig ingewijd in het bijzijn van de minister van Nationale Opvoeding, de heer Harmel. Het nieuwe Koninklijk Atheneum van Tienen vormt een indrukwekkend geheel van gebouwen. De lengte van de voorgevel, uitziend op de Gilainstraat, bedraagt niet minder dan 98,35 meter. Het Koninklijk Atheneum Tienen - den athenai- heeft een rijke geschiedenis van bijna honderd jaar op zijn naam. In 2020 willen we dit op een gepaste wijze vieren.
School

het toreke
Op 13 mei 1847 stelde stadsarchitect François Drossaert een ontwerpdossier samen voor de bouw van een nieuwe gevangenis achter het politiebureau op de Grote Markt. Op 1 oktober 1848 werd het gebouw in dienst genomen. Tot 1862 zat men hier ook daadwerkelijk de politiestraffen uit. Na de restauratie in 1978 werd het ingericht als museum.
Na 20 jaar werd het museum gerenoveerd en gevoelig uitgebreid. Hierbij werd niet alleen de tentoonstellingsruimte verdubbeld, maar werd ook voldoende ruimte voorzien om de museumstukken in optimale omstandigheden te bewaren.
Auteur: jonathanpaesmans
Museum

POI

Rue Saint-Pierre
Beklimmingscode van RouteYou : E_4_d
Lengte : 0.45 km
Stijging : 21 m
Gemiddelde hellingsgraad : 5 m / 100 m - 4.75 %
Maximale hellingsgraad : 9.34 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

GS Bikers rit 3 voor team B in 2026