Kapel van O.L.Vrouw van Troost
Gelegen op de zuiderse uithoek tov het kasteel, zoals men deze veel aantrof bij domeinen van kastelen. Toen men in 1972 na de afbraak van de oude kapel van O.L.Vrouw van Troost, begon met het uitgraven voor de fundamenten van de nieuwe kapel, ontdekte men dat er nog een oudere kapel in de grond zat. Deze werd uitgegraven en bewaard zodat we in de kapel deze crypte aantreffen.
Auteur: Sigge
Meer informatie
Kapel

Paterskerk Tienen
De eerste Begijnhofkerk in België werd in 1240 gebouwd te Luik. Als tweede oudste begijnhof wordt vaak Tienen vermeld, waar in 1245 met de bouw van de vroeggotische Begijnhofkerk werd gestart. De vlakke voorgevel bevatte geen klokkentoren. De plattegrond bestond uit drie beuken en een niet uitspringende pseudo-transept uit de 13de eeuw. Het koor en de zijkapellen dateren uit de 14de eeuw. Van het schip zijn enkel de spitsbooggewelven tegen de voorgevel bewaard gebleven. Die tonen duidelijk aan dat alle bogen op eenvoudige vierkante zuilen rustten. De kerk bezat een gelambrizeerd houten tongewelf.
Meer informatie
Kerk

De Kapel van Onze-Lieve-Vrouw-Ten-Steen
Hier stond een leprozerie . Pas in 1331 werd de kapel ter ere van Sint - Maurus ingewijd . Gelovigen roepen Sint- Maurus aan bij hoofdpijn . Je zou genezen door te bidden met 1 van de metalen kronen op het hoofd. Bij de stenen die de leprozerie ommuurden stond een beeldje van Onze-Lieve-Vrouw . Omdat heel wat bedevaarders hier kwamen bidden, kreeg het beeldje uiteindelijk een plaats in de kapel. Je kan gerust een kijkje nemen in de kapel .
Auteur: nanatje
Meer informatie
Kapel

De kerk van Saint-Médard
De kerk van Saint-Médard werd rond 1175 door de graven van Duras afgestaan aan de hospitaalorde van Sint-Jan van Jeruzalem.
De huidige kerk in gotische stijl werd opgetrokken uit plaatselijke bouwmaterialen (gres en kalksteen).
Het koor met een halfrond chevet en aan de buitenkant een verhoging met twee niveaus met lage ramen met rondboog onder een muurarcade, en het dwarsschip dat uitgeeft op twee apsiskapellen, verraden nog steeds een romaanse invloed.
De constructie werd voltooid in het begin van de 14de eeuw met de hoge delen van het schip en de toren.
Enkel de gewelven van de zijbeuken en de apsiskapellen zijn origineel. Die van het hoofdschip en het dwarsschip dateren uit 1759.
Monument geklasseerd (21 décembre 1936)
Uitstekende erfgoed uit Wallonië
Auteur: Wizpr.guide
Kerk

Sint-Germanuskerk
Tienen werd ooit de blanke stad genoemd wegens zijn witgekalkte gevels, maar tegenwoordig vooral vanwege zijn witte torens. Van op afstand zijn er vier zichtbaar: van west naar oost de nieuwe watertoren, de kerken van Onze-Lieve-Vrouw en Sint-Germanus en de koeltoren van de suikerraffinaderij. De toren van Sint-Germanus is hiervan veruit de oudste: romaans, met zijn basis uit de 12de en 13de eeuw. De kerk staat er ook erg geprivilegieerd: op de hoogte van de Veemarkt, onder meer bereikbaar via twee steile trappen, met een stemmig beiaardhoekje aan de Apostelenhof. De kerk is tevens een voorbeeld van de bouwstenen uit de streek, vooral het kwartsiet van Overlaar. De toren (65 meter) en zijn beiaard (54 klokken) zijn bij gelegenheid te bezoeken. In de kerk tref je de organist aan het werk. Deze kerk is vereerd met het oudste kerkorgel van de Nederlanden. Na rampen in onder meer 1536 en 1635, zijn delen gotisch verbouwd. Mettertijd kwamen delen van de kerk ,,scheef'' te staan. Het koor is zeven graden uit de as van de beuk opgetrokken en de torenspits verzakte na een ontploffing in de stad. In 2003 werden drie muurschilderingen van Yvan Struys ingewijd. Met de steun van de provincie Vlaams-Brabant
Auteur: Wizpr.guide
Kerk

Onze-Lieve-Vrouw-ten-Poelkerk
De ranke kerk op de Grote Markt dankt haar naam aan de ,,poel’’ waarop ze is gebouwd. Naar de verering van Onze-Lieve-Vrouw-aan-de-poel verwijst onder meer de grot aan de kant van de "Heldensquare". De legende vertelt dat in de 12de eeuw een deugdzaam man werd vermoord en in deze poel werd geworpen. Een vrouw voorspelde de bouw van een tempel op die plaats. Sedert die dag gebeurden er bij deze poel mirakels. Daarom gaf Hertog Jan I van Brabant de toestemming om er een kerk te bouwen. De kerk (1357-15de eeuw) is ontworpen door architect Jan van Oisy, die er dertig jaar mee zoet was. Tot op de dag van vandaag blijven restaurateurs aan het werk. De kerkhaan (25 kilo) en het torenkruis (8 meter lang) zijn zopas teruggeplaatst na bijna 25 jaar. Typisch aan de kerk is dat het schip nooit werd gebouwd. De voorgevel leunt daardoor meteen tegen twee dwarsbeuken aan. De nissen in de portalen zijn verfijnd gebeeldhouwd maar verloren hun beelden. In het interieur is werk van de Aarschottenaar Pieter-Jozef Verhaegen aanwezig. De 'Kruisoprichting' van Niklaas De Backer (1689) is een kopie naar Jan Van Dyck.
Auteur: Wizpr.guide

16de eeuwse kapel
De 16de eeuwse laatgotische kapel domineert het uitzicht over Hoegaarden vanuit Hauthem, op 105 meter hoogte. De kapel is eind jaren zestig van de 20ste eeuw gerestaureerd en sedertdien frequent onderhouden. De oudste beeldhouwwerken zijn in veiligheid gebracht in de schatkamer van de Sint-Gorgoniuskerk. Het schilderij (17de eeuw) op het hoofdaltaar stelt de marteling van Sint-Gorgonius voor. De zijaltaren dragen schilderijen met een kruisiging en met de heilige Rochus. Een van de beelden is van de heilige Katharina, hier aanbeden tegen huidaandoeningen. Het kleine doksaal achteraan draagt het jaartal 1755. Het torentje met klok kwam er in de 17de eeuw bij. De kapel bestaat uit een beuk en een koor, met sterk hellend dak en spits torentje. Ze is opgetrokken in steen uit het nabije Gobertange (Geldenaken) met banden in steen van Overlaar (Hoegaarden). Met de steun van de provincie Vlaams-Brabant
Kapel

Chapelle Notre-Dame-du-Marché
De Notre-Damekapel , ook de 'Chapelle du Marché genoemd, is herkenbaar aan haar toren die bekroond is met een originele gedraaide spits uit de eerste helft van de 17e eeuw. Ze bevindt zich op de Grand-Place en dat was vroeger de Place du Marché. Ze werd intra-muros met stenen van Gobertange opgetrokken in de 14e eeuw, dankzij de milde burgers en ambachtslui van de stad. De kapel heeft een toren met vier niveaus, een enkele beuk met twee traveeën en een koor met een veelhoekige koorafsluiting. Een portaal in gotische stijl is ingewerkt in een spitsboogstructuur met daarboven een hoog venster. Voorbij het portaal en de westelijke toren markeert een spitsboog de overgang naar het kerkschip, dat licht krijgt via vier vensters, en naar het koor met zijn spitsboogvensters. De bodem is geplaveid met een damboordpatroon, waarin stenen van Gobertange afgewisseld zijn met kalkstenen uit de Maasstreek. De kapel werd tot de 18e eeuw verschillende keren heringericht, aangepast en uitgebreid - onder meer ten gevolge van een brand in de 17e eeuw. Ze werd in haar geheel gerestaureerd en die werken werden beëindigd in 2011. Het meubilair bestaat onder meer uit een barok hoogaltaar dat gewijd is aan Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans, in 1716 gerealiseerd door Guillaume Castagne uit Namen. Het altaar in de linker zijbeuk is gewijd aan de Maagd, dat aan de rechterzijde aan Ste-Rita. Voorheen was het gewijd aan St-Roch, de heilige die werd aangeroepen in tijden van epidemies. De kapel herbergt een opmerkelijk monument, een cenotaaf in blauwe hardsteen boven de grafsteen van graaf Winand de Glymes en zijn echtgenote Michelle de Yedeghem, overleden in de tweede helft van de 17e eeuw. Zij waren samen met de familie de l’Escaille, belangrijke lokale personages. De grafsteen lag oorspronkelijk in het koor, vervolgens in het kerkschip, maar werd tijdens de restauratie verplaatst naar de bijkerk die de sacristie vervangt. Monument geklasseerd op 24/12/1958
Erfgoed

Het oude stadhuis
Het oude stadhuis, dat momenteel onderdak biedt aan culturele verenigingen en diensten, is niet het eerste gebouw dat deze functie kreeg in Jodoigne. Er was sprake van een gemeenschapshuis dat in slechte staat verkeerde in de tweede helft van de 16e eeuw. Het huidige gebouw in classicistische stijl, gewoonlijk 'Hôtel des Libertés' genoemd, dateert van de eerste helft van de 18e eeuw, zoals de jaartallen 1733 en 1734 aangeven. Het is er gekomen, net zoals het Kasteel van het Graafschap of het Kasteel Pastur, gelegen in de rue du Château, dankzij een opdracht van Graaf de Romrée aan architect Verreucken, na de brand op de Grand-Place in 1710. Het oude stadhuis heeft een gevel die gebouwd werd met stenen van Gobertange, net zoals veel lokale gebouwen. Het is bereibaar via een centraal bordes met een leuning in smeedijzer. De hoofdgevel heeft twee niveaus met vijf traveeën die goed te onderscheiden zijn vanwege de verschillende behandeling van de oppervlakte, enerzijds met bossage, anderzijds met dunne houwstenen. Bovenaan onderscheidt men een driehoekig fronton met een ovalen oculus. Het gebouw onderging een restauratie door J. Clément tijdens het interbellum. Geklasseerd op 26/11/1973
Erfgoed

De stadswallen
De stad Jodoigne was ooit volledig omgeven met wallen die vermoedelijk dateerden uit de 13e eeuw, maar die de in de loop der eeuwen werden vernield. Vandaag heeft de stad nog enkel gedeeltelijke maar relatief belangrijke overblijfselen van de muur. De resten geven een idee van de min of meer diehoekige vorm van de versterking, die acht of negen torens telde en verschillende poorten. De muren omcirkelden de oorspronkelijke burcht, de voorganger van het huidge kasteel Pastur, de Grand-Place of Place du Marché en het middeleeuwse stadje. De Saint-Médardkerk, die vandaag deel uitmaakt van het uitzonderlijk erfgoed van Wallonië, lag evenwel buiten de stadsmuren. De belangrijkste stukken van de muur die bewaard zijn gebleven, bevinden zich aan de achterzijde van het nummer 4 in de rue Saint-Jean. Het gaat om een halfronde toren en een relatief consequent deel van de muur zelf. Andere resten van de versterking in breuksteen en steen van Gobertange zijn te zien achter het nummer 13 van de rue du Château, achter de nummers 1 tot 11 van de rue de la Grande Montagne en de nummers 8a, 9 en 10 van de Grand-Place (in het hart van het burggraafschap) en ten slotte in de rue du Sergent Sortet, achter het nummer 25 of het oud kasteel Ghobert. Geklasseerd op 07/07/1976
Erfgoed

Het orgel van de kerk van Notre-Dame de la Visitation
De kerk van Notre-Dame de la Visitation werd in de tweede helft van de 18e eeuw gebouwd in baksteen en natuursteen door architect Jaumotte. Ze bestaat uit drie beuken met vijf traveeën die uitgeven op een apsis met afgekapte zijden. Een vierkante toren in steen van Gobertange, afgezoomd met bijgebouwtjes in dezelfde steen, domineert de kerk met zijn grote veelhoekige torenspits. Een eerste restauratie begon in 1839. De kerk grenst aan een afgesloten begraafplaats. Vlakbij ligt de boerderij van de heer of 'cense Risbais' die laat vermoeden dat hier oorspronkelijk een herencomplex heeft gelegen. De kerk is opgesmukt met overvloedig meubilair uit de 18e eeuw (preekstoel, altaren, biechtstoelen, doopvont). Op de galerij rechtover het koor staat een geklasseerd orgel uit 1724 van orgelmaker Louis I Delhaye. Het stond vroeger in de parochiekerk van Rupelmonde, maar werd in 1839 verkocht aan de kerk van Onze-Lieve-Vrouw van Sint-Niklaas-Waas vooraleer in Mélin te belanden. De orgelkast, het werk van een zekere Meester Alexandre, omgaf vroeger een orgel uit 1626 dat gemaakt was door Philips Snoeck. Het nieuwe instrument van Louis I Delhaye nam de plaats in en de orgelkast maakt nog steeds deel uit van het meubilair van de kerk van Rupelmonde. Na belangrijke restauratiewerken in 1852 kreeg het instrument zijn huidig uitzicht. Het bestaat uit een centrale toren omgeven met velden en twee kleine laterale torentjes. Andere aanpassingen gebeurden blijkbaar niet. Geklasseerd op 29/08/1990 (orgel)

De pastorie van Mélin
De oude pastorie van Mélin, die zich rechts van de kerk van Notre-Dame de la Visitation bevindt, werd gebouwd in de eerste helft van de 18e eeuw. Oorspronkelijk bestond ze uit een gebouw met één verdieping en twee kernen, gebouwd in baksteen en steen van Gobertange, en een dak met dakpannen. In het midden was er een omlijste deur met daarboven een rondboog en een oculus omgeven met voluten. Een supplementair half-niveau, zeer goed geïntegreerd, werd bijgebouwd tijdens de eerste helft van de 19e eeuw. In die tijd bouwde men ook de omheiningsmuur met zijn gietijzeren hek. Het haakse bijgebouw, opgetrokken met dezelfde materialen, dateert net als het hoofdgebouw uit de 18e eeuw. Het geheel werd gerestaureerd. Geklasseerd op 18/07/1991

Het orgel van Sainte-Gertrudekerk
De kerk is een classicistisch gebouw in baksteen en steen van Gobertange, opgetrokken op een kleine hoogte die de beek van le Piétrain domineert. Ze heeft een smalle vierkante toren met ronde bijgebouwtjes, die bekroond is met een hoge veelhoekige spits. Achter deze toren bevindt zich een kerkschip zonder zijbeuken, met drie traveeën en een koor met afgeschuinde zijden. Het jaartal 1768, datum van de reconstructie van het gebouw, siert het timpaan van het portaal. De kerk was oorspronkelijk gewijd aan Sainte-Gertrude, maar momenteel aan Saint-Gabriel de l’Addolorata. Een ommuurde begraafplaats omringt het gebouw. De kerk onderscheidt zich door haar orgel in Lodewijk XV stijl dat zich op de galerij rechtover het koor bevindt. Het werd gebouwd in 1756 door een orgelmaker die niemand zich nog herinnert. Het instrument heeft sindsdien slechts enkele kleine wijzigingen ondergaan. De orgelkast, relatief compact, toont weelderige omlijstingen en een hoofdcartouche in rocaille-stijl. Ze omgeeft een instrument dat bestaat uit twee torens omkaderd met velden. Geklasseerd op 29/08/1990 (orgel)

De kapel Saint-Antoine
Dit klein landelijk kapelletje met een rechthoekig schip zonder zijbeuken, gewijd aan Saint Antoine, werd volledig opgetrokken met houwsteen van Gobertange. Het werd al in geschriften vermeld in de 16e eeuw. In de zuidelijke gevel steken twee oculi. Het schip sluit aan op een smaller driezijdig koor in baksteen en steen van Gobertange. Een klokkentoren uit de tweede helft van de 17e eeuw werd afgebroken in 2001. Hij verrees boven een eenvoudig barok portaal met een chronogram uit de eerste helft van de 18e eeuw. Waarschijnlijk was de kapel, die vroeger ook een begraafplaats had, verbonden aan een leprozenhuis. Monument en site geklasseerd op 27/07/1983

3)Grote Markt
Deze 'tweede grootste markt van België werd gedeeltelijk aangelegd op een drooggelegde drassige weide met poel. Dit verklaarrt meteen de naam van de kerk die gebouwd werd op dit mooie marktplein: de Onze-Lieve-Vrouw ten Poelkerk.
Plein

Noduwez
Noduwez is een plaats en deelgemeente van de Belgische gemeente Orp-Jauche. Noduwez ligt in de provincie Waals-Brabant, telt ongeveer 900 inwoners en was tot 1 januari 1977 een zelfstandige gemeente.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Sint Ermelindiskerk
De vroegere Sint-Bartholomeuskerk - huidige Sint-Ermelindiskerk - was een belangrijke landelijke kerk en voormalig bedevaartsoord. Ze is gewijd aan de Heilige Ermelindis, de plaatselijke heilige, waar nog jaarlijks de processie voor uitgaat. Deze kerk herbergt ook de fraaie gotische grafsteen van jonker Lybrecht van Meldert, waarop hij afgebeeld is in volle wapenrusting. Elk jaar op Pinkstermaandag gaat de Sint-Ermelindisprocessie uit met heel wat figuranten. Naast de Sint-Ermelindiskerk zie je de barokke kapel die dateert uit de 17de eeuw. De kapel werd gebouwd boven het graf van de patroonheilige Sint-Ermelindis. De kapel wordt voor het eerst vermeld in de 13de eeuw. In de 14de eeuw wordt ze geciteerd onder verschillende benamingen. Het huidig gebouw werd in 1629 op initiatief van Jacobus d'Oyenbrugghe gebouwd op het oostelijk uiteinde van het kerkhof en verfraaid in 1691. Het is een zaalkapel met hexagonaal (=zeshoekig) afgesloten apsis (=veelhoekige uitbouw die het koor afsluit) en vlakke westgevel. Ze is opgetrokken in bakstenen, afwisselend in kop- en speklagen.
Auteur: De Tuinen van Hoegaarden

Donjon
Deze woontoren werd gerestaureerd in 1984 en is een vroeggotisch vierkant gebouw, in witte Gobertangesteen, dat als woning diende voor de plaatselijke heren. De Donjon was de zetel van een heerlijkheid die afhing van de hertog van Brabant. Vroeger bestond deze donjon uit een kelder, een verhoogd gelijkvloerse verdieping die het eigenlijke woongedeelte vormde, en een eerste verdieping of slaapruimte. In 1568 maakte een brand de woontoren onbewoonbaar en vandaag blijven alleen de 2 onderste verdiepingen bewaard. De Donjon kan bezichtigd worden in de hoek Overhemstraat met Sint Ermelindisstraat te Meldert.
Auteur: De Tuinen van Hoegaarden

Kasteel van Meldert
In 1572 wordt in geschreven bronnen voor het eerst melding gemaakt van het kasteel van Meldert, maar er stond vroeger al een kasteel. Omstreeks 1845 werd het afgebroken op initiatief van gravin Vander Noot die in de plaats het huidige neogotische kasteel liet optrekken. Het domein werd in 1957 aangekocht door de Aalmoezeniers van de Arbeid die er het Sint-Janscollege inrichtten. Tip: Wandelen in het natuurgebied Meldertbos kan. Het kasteelpark is vrij toegankelijk en wordt beheerd door Natuurpunt. Het is een oud bos met heel wat voorjaarsbloeiers met interessante cultuurhistorische elementen. Wie weet kruist een ringslang wel je pad. Of speur in de herfst naar de zeldzame rode kelkzwam!
Auteur: De Tuinen van Hoegaarden

Marollenkapel
Het is een laatgotisch gebouw uit het midden van de 16de eeuw, dat omstreeks 1765 werd voorzien van een klokkentorentje en vergroot met een sacristie. Voor de noordgevel staan 2 oude lindebomen. Voormalige bedevaartplaats tegen huidziekten. Jaarlijks gaat de processie nog uit.

Sint-Catharinakapel Hauthem
Het is een laatgotisch gebouw uit het midden van de 16e-eeuw, dat omstreeks 1765 werd voorzien van een klokkentorentje en vergroot met een sacristie. Voor de noordgevel staan 2 oude lindebomen. Voormalige bedevaartplaats Openingsuren: Open van 1 juni tot 30 september op zaterdag en zondag van 10 tot 18 uur. *Sint-Catharinakapel hauthem Locatie: Hauthem z/n, 3320 Hoegaarden

Holle weg Longa
De holle weg, onderdeel van de Romeinse verbindingsweg Tienen-Landen via Ardevoorde, heeft een belangrijke esthetische en natuurwetenschappelijke waarde. De holle weg Longa, die de gehuchten Ardevoorde en Meer met elkaar verbindt, is ongeveer één kilometer lang en over nagenoeg de volledige lengte circa tien meter diep. De weg ligt in het verlengde van de Ardevoortstraat en sluit aan op de Grote Steenweg. Hij doorkruist een vrij uitgestrekt agrarisch gebied. De as van deze weg vormt de taalgrens. Fysische geografie De holle weg doorsnijdt de volgende geologische lagen: onderaan komen glauconiethoudend zand met leem- en psammietbanken en fijn glauconiethoudend zand voor. Deze lagen dateren uit het eoceen. boven deze tertiaire lagen ligt een op sommige plaatsen vrij dikke laag leem. in het deel van de holle weg dat zich het dichtst bij de Kleine Gete bevindt komt alluvium van deze rivier voor.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Pad

Huizen van Ranst
Op de Wolmarkt bevinden zich enkele van de mooiste woningen van de stad, die oorspronkelijk eigendom waren van de adelijke familie van Ranst. Waarschijnlijk vormden de van Ransthuizen (nrs. 15-17, 19 en 21) oorspronkelijk één groot geheel. Men veronderstelt dat deze huizen reeds in de 15de eeuw in het bezit gekomen zijn van deze familie. Verscheidene leden werkten zich in de stad op tot belangrijke openbare functionarissen. Zo werden Adrianus (1568) en Jacobus (1653) van Ranst beiden burgemeester van Tienen.
De huidige woningen zijn na 1635 gebouwd, nadat de originele gebouwen totaal verwoest werden tijdens de "Tiense furie". De rijk versierde muurankers, aangebracht op de voorgevel, bevestigen dat de woningen nr. 15-17 gebouwd werden in 1636. Het huis nr. 19 uit 1661 is een dubbelhuis, bestaande uit twee verdiepingen met een hoger opgetrokken middenstuk, onder een zadeldak dat tussen zijtrapgevels gevat is. In de eerste bouwlaag van dit huis kan men Toscaanse kapitelen bewonderen, die op de tweede verdieping in Ionische zuilen eindigen. De fraai geriemde vensteromlijstingen zijn uitgevoerd in Lodewijk XIV-stijl. De mooie barokke rondboogdeur is te bereiken via een pui van vier treden. Op de centrale sluitsteen stond het nu weggekapte wapenschild afgebeeld, met daarboven een sterk overhangend fronton.
De drie woningen zijn een mooi voorbeeld van de samensmelting van verschillende stijlen, namelijk de traditionele bak- en zandstijl, de barok en de Lodewijk XIV-stijl
Auteur: jorenpardon
Gebouw

Koninklijk Atheneum
Tijdens het optrekken van het nieuwe gebouw moest de school elders ondergebracht worden. Hiervoor had de Tiense Suikerraffinaderij de lokalen van haar "'Patronaat" in de Beaudouinstraat afgestaan. Op 18 november 1953 werden de nieuwe gebouwen van het Atheneum plechtig ingewijd in het bijzijn van de minister van Nationale Opvoeding, de heer Harmel. Het nieuwe Koninklijk Atheneum van Tienen vormt een indrukwekkend geheel van gebouwen. De lengte van de voorgevel, uitziend op de Gilainstraat, bedraagt niet minder dan 98,35 meter. Het Koninklijk Atheneum Tienen - den athenai- heeft een rijke geschiedenis van bijna honderd jaar op zijn naam. In 2020 willen we dit op een gepaste wijze vieren.
School

Het Toreke
De tentoonstelling 'Doodgewoon! Rituelen van leven en dood in de Romeinse tijd' in museum het Toreke toont ons de vondsten van de grootste archeologische site van de Benelux (20 ha): de Gallo-Romeinse schatten van het Grijpenveld in Tienen.
In het luik 'Rituelen van dood' bezoek je de magische wereld van de dodenrituelen in de Romeinse tijd. Blikvanger is de levensgrote reconstructie van de grafkamer van het ontdekte tumulusgraf van Grijpen. Het luik 'Rituelen van leven' opent een venster op de diepste gevoelens van onze medemens die hier 2.000 jaar geleden leefde. Wat deed een koppel om de vruchtbaarheid te bevorderen? Wat deed men na afwijzing van een geliefde? Hoe probeerde men onheil af te wenden?
Deze tentoonstelling over de Gallo-Romeinen in Tienen werd in een nieuw kleedje gestopt en toegankelijker gemaakt voor iedereen. Enkele leuke doe-hoekjes dompelen je helemaal onder in de Romeinse wereld. Speel zelf antropoloog: stel een skelet samen en bepaal of het een man of een vrouw, een jongen of een meisje was. Laat je toekomst voorspellen door de Gallo-Romeinse goden. Achterhaal aan de hand van de dierenpuzzels welke stukken van de offerdieren ook effectief opgegeten werden ...
Het Toreke organiseert het hele jaar door ook tijdelijke tentoonstellingen en kan individueel of onder begeleiding van een gids bezocht worden.
Auteur: gita kinnaer
Museum

Suikermuseum
Een bezoek aan het gloednieuwe Suikermuseum mag zeker niet op het programma ontbreken. In dit museum gaan we op zoek naar de 'verloren smaak van suiker'. Kleurrijke animatiefiguren roepen op om de bron van het onheil op te sporen. Het wordt een tocht langs verhalen, geluiden en sfeerbeelden uit de kleurrijke wereld van suiker.
Het museum omvat verscheidene afdelingen, gespreid over de 3 verdiepingen van de vroegere stadshallen. Alle aspecten komen aan bod: de boeiende sociale geschiedenis, de bietenoogst, de honingproductie van de bijen, tot alle mogelijke toepassingen van suiker. Op de zolderverdieping van het museum is een ruimte voorzien voor tijdelijke tentoonstellingen, opgesteld voor de duur van één jaar.
Het Suikermuseum maakt gebruik van de nieuwste museumtechnieken. Een bezoek gebeurt aan de hand van een luistergids.
Museum

kerk
De kerk dankt haar naam aan de poel waarop ze werd opgegetrokken en - zoals gebruikelijk was rond die tijd - aan een legende uit de 12de eeuw. Een eervol man zou zijn vermoord waarna zijn lijk in deze poel werd geworpen. Daarop voorspelde een vrouw dat er uit de poel een tempel zou oprijzen. Omdat sinds die dag heel wat mirakels aan de poel werden toegeschreven, gaf de toenmalige Hertog van Brabant Jan I de opdracht tot de bouw van een kerk, ter verering van deze vrouw (Onze-Lieve-Vrouw-ten-Poele))
Auteur: jochenmeeus
POI

POI

GS Bikers rit 3 voor team C in 2026