Hoegaarden Brouwerij
Wist je dat je een Witteke of Hoegaards witbier op een specifieke manier moet inschenken. Het glas moet eerst afgespoeld worden of even in het ijs liggen, dan moet je de helft van het flesje uitschenken, de gistsluier losmaken door het flesje 'zestien maal' te draaien en dan de rest uitschenken. Het overtollige schuim mag verwijderd worden. In een café krijgt men voor een Hoegaarden van 25cl een typisch blokkig hoegaardenglas.
Auteur: Dromos
Meer informatie
Brouwerij

Sint-Rochuskapel
De Sint-Rochuskapel bevindt zich in het domein Mariadal. De gewezen kloosterkerk van de paters Bogaarden werd gebouwd in de tweede helft van de 18de eeuw en is opgetrokken in baksteen met lijstwerk en hoekkettingen van Gobertangesteen. Met het stucwerk van het interieur is de kapel een mooi architecturaal geheel in laatbarokstijl. Het interieur is rijk, stijlvol en stemmig. Het meubilair in Lodewijk XVIe stijl, vomt één geheel met retabel, lambrisering, schijn- en echte deuren, tochtportaal en doksaal met orgel. De communiebank in rococostijl, de geschilderde kruisweg van E. Wante en tien prachtige glasramen maken van het geheel een bezienswaardig fijn gerestaureerd monument. Met de steun van de provincie Vlaams-Brabant
Auteur: Wizpr.guide
Meer informatie
Kerk

Sint-Gorgoniuskerk
De toren in witte gobertangesteen uit de streek domineert van verre het beeld van de brouwersgemeente. De kerk staat bekend als grootste rococokerk van het land. Ze kwam tot stand met kapitaal van de brouwers in 1754-59, nadat de oudere romaanse kerk was ingestort. De cartouche op de in 2006 gerestaureerde toren verwijst naar Alpäidis, gravin van Hoegaarden, die omstreeks 977-987 het Hoegaardse kapittel stichtte. Het Kapittelhuis en – park (toegankelijk) naast de kerk verwijzen hier ook naar. Kerk en andere gebouwen in de dorpskom getuigen van de welstand die de quasi autonome Luikse enclave in het hertogdom Brabant wist te verwerven. Onder de kerktoren is een beveiligde schatkamer ingericht met een romaans doopvont, een gotisch beeldhouwwerk en de palmezel die jaarlijks met palmzondag in processie wordt rondgedragen. Opvallend zijn ook de preekstoel, biechtstoelen en het omvangrijke koorgestoelte. Let wel op waar u loopt: de notabele bouwheren van weleer rusten in de crypte onder u. De bedevaartskapel  van Sint-Katharina (18de eeuw) in het gehucht Hauthem is tevens geopend. De kapel is onder meer bereikbaar via een panoramisch wandelcircuit van 5km. Met de steun van de provincie Vlaams-Brabant
Auteur: Wizpr.guide
Meer informatie
Kerk

Necropolis
Necropolis Een honderdtal meter verder fiets je voorbij de voormalige Sint-Pieterskerk uit het begin van de 13de eeuw . Tijdens WO 1 heeft men in deze in onbruik geraakte parochiekerk 139 gesneuvelde Belgische soldaten begraven . De bijna honderd jaar oude glasramen dragen bij tot de mystieke sfeer in deze unieke begraafplaats . ga gerust even aanbellen bij nr. 185  , als je deze Necropolis wil bezoeken .
Auteur: nanatje
POI

église Notre-Dame de l'Assomption
Auteur: BobVerheyen
Kerk

Delbrassinne Motors s.a.
Route de Landen 166 4280 Hannut Tél. : 019 51 24 40 Fax : 019 51 41 15 E-mail : info@delbrassinne.net.bmw.be Website: http://www.delbrassinne.bmw.be
Auteur: BMW fietsroutes
Bedrijf

van Osch Tienen
Ambachtenlaan 2A 3300Tienen Tel.: 016 81 25 39 Fax: 016 82 23 19 Email: info@vanoschtienen.net.bmw.be Website: http://www.vanosch.bmw.be
Auteur: BMW fietsroutes
Bedrijf

Sint-Germanuskerk
Tienen werd ooit de blanke stad genoemd wegens zijn witgekalkte gevels, maar tegenwoordig vooral vanwege zijn witte torens. Van op afstand zijn er vier zichtbaar: van west naar oost de nieuwe watertoren, de kerken van Onze-Lieve-Vrouw en Sint-Germanus en de koeltoren van de suikerraffinaderij. De toren van Sint-Germanus is hiervan veruit de oudste: romaans, met zijn basis uit de 12de en 13de eeuw. De kerk staat er ook erg geprivilegieerd: op de hoogte van de Veemarkt, onder meer bereikbaar via twee steile trappen, met een stemmig beiaardhoekje aan de Apostelenhof. De kerk is tevens een voorbeeld van de bouwstenen uit de streek, vooral het kwartsiet van Overlaar. De toren (65 meter) en zijn beiaard (54 klokken) zijn bij gelegenheid te bezoeken. In de kerk tref je de organist aan het werk. Deze kerk is vereerd met het oudste kerkorgel van de Nederlanden. Na rampen in onder meer 1536 en 1635, zijn delen gotisch verbouwd. Mettertijd kwamen delen van de kerk ,,scheef'' te staan. Het koor is zeven graden uit de as van de beuk opgetrokken en de torenspits verzakte na een ontploffing in de stad. In 2003 werden drie muurschilderingen van Yvan Struys ingewijd. Met de steun van de provincie Vlaams-Brabant
Auteur: Wizpr.guide

Onze-Lieve-Vrouw-ten-Poelkerk
De ranke kerk op de Grote Markt dankt haar naam aan de ,,poel’’ waarop ze is gebouwd. Naar de verering van Onze-Lieve-Vrouw-aan-de-poel verwijst onder meer de grot aan de kant van de "Heldensquare". De legende vertelt dat in de 12de eeuw een deugdzaam man werd vermoord en in deze poel werd geworpen. Een vrouw voorspelde de bouw van een tempel op die plaats. Sedert die dag gebeurden er bij deze poel mirakels. Daarom gaf Hertog Jan I van Brabant de toestemming om er een kerk te bouwen. De kerk (1357-15de eeuw) is ontworpen door architect Jan van Oisy, die er dertig jaar mee zoet was. Tot op de dag van vandaag blijven restaurateurs aan het werk. De kerkhaan (25 kilo) en het torenkruis (8 meter lang) zijn zopas teruggeplaatst na bijna 25 jaar. Typisch aan de kerk is dat het schip nooit werd gebouwd. De voorgevel leunt daardoor meteen tegen twee dwarsbeuken aan. De nissen in de portalen zijn verfijnd gebeeldhouwd maar verloren hun beelden. In het interieur is werk van de Aarschottenaar Pieter-Jozef Verhaegen aanwezig. De 'Kruisoprichting' van Niklaas De Backer (1689) is een kopie naar Jan Van Dyck.

Het orgel van Sainte-Gertrudekerk
De kerk is een classicistisch gebouw in baksteen en steen van Gobertange, opgetrokken op een kleine hoogte die de beek van le Piétrain domineert. Ze heeft een smalle vierkante toren met ronde bijgebouwtjes, die bekroond is met een hoge veelhoekige spits. Achter deze toren bevindt zich een kerkschip zonder zijbeuken, met drie traveeën en een koor met afgeschuinde zijden. Het jaartal 1768, datum van de reconstructie van het gebouw, siert het timpaan van het portaal. De kerk was oorspronkelijk gewijd aan Sainte-Gertrude, maar momenteel aan Saint-Gabriel de l’Addolorata. Een ommuurde begraafplaats omringt het gebouw. De kerk onderscheidt zich door haar orgel in Lodewijk XV stijl dat zich op de galerij rechtover het koor bevindt. Het werd gebouwd in 1756 door een orgelmaker die niemand zich nog herinnert. Het instrument heeft sindsdien slechts enkele kleine wijzigingen ondergaan. De orgelkast, relatief compact, toont weelderige omlijstingen en een hoofdcartouche in rocaille-stijl. Ze omgeeft een instrument dat bestaat uit twee torens omkaderd met velden. Geklasseerd op 29/08/1990 (orgel)
Erfgoed

De Saint-Pierrekerk
Deze kerk die gewijd is aan Saint-Pierre, bestaat  uit twee onderscheiden delen waarvan er slechts één geklasseerd is als monument. Het oudste gedeelte van het gebouw, in de tweede helft van de 12e eeuw opgetrokken in natuursteen, beperkt zich tot een romaanse toren net voor het koor. Bij deze vierkante toren begint een gotisch koor uit de 13e eeuw. Dat onderscheidt zich door friezen met een reeks spitsboogjes, waarvan de voet gesculpteerd is met plantenmotieven en een mensenhoofd. Sommige zijn hermaakt en herinneren aan de reeks spitsboogjes op het onderste deel van de toren, waarvan de voet ook omlijst is en waarvan er één een mensenhoofd toont. Het schip, aan de andere kant van de toren, werd afgebroken om plaats te maken voor drie beuken in eclectische stijl, gebouwd met baksteen en natuursteen. De nieuwe constructie dateert van het einde van de 19e eeuw en is van de hand van architect Émile Coulon, die ook tekende voor de Saint-Lambertkerk. Het gebouw is omgeven door een afgesloten tuin, die ook de pastorie en de begraafplaats omvat. Geklasseerd op 03/08/1956

Overhespen
Overhespen is een dorp en deelgemeente van de gemeente Linter in de provincie Vlaams-Brabant. Overhespen was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1971.Bij de definitieve vastlegging van de taalgrens in 1963 werd het Nederlandstalige Overhespen overgeheveld van het Arrondissement Borgworm in de Provincie Luik naar het Arrondissement Leuven in de toenmalige Provincie Brabant.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Orp-le-Grand
Orp-le-Grand is een plaats en deelgemeente van de Belgische gemeente Orp-Jauche. Groot-Adorp, zoals de Nederlandse naam van Orp-le-Grand luidt, ligt in de provincie Waals-Brabant en telt ongeveer 2200 inwoners.Maret en Orp-le-Petit, gelegen ten noorden en ten zuiden van het dorp Orp-le-Grand, zijn onderdeel van Orp-le-Grand. Tot 1 januari 1977 was het een zelfstandige gemeente.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Attenhoven
Attenhoven is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant en een deelgemeente van de stad Landen. Tussen 1971 en 1977 maakte Neerlanden deel uit van de gemeente Attenhoven. Daarna werden beide bij de stad Landen gevoegd.De eerste vermelding van de plaats stamt uit 1189 en maakt gewag van de Latijnse vorm Ottonis curtem. De eerste Nederlandstalige vermelding van Attenhoven stamt uit 1262.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Grand-Hallet
Grand-Hallet is een dorp in de Belgische provincie Luik en een deelgemeente van de stad Hannuit. Het was een zelfstandige gemeente tot het bij de fusie van 1977 toegevoegd werd aan de gemeente Hannuit.
Grand-Hallet ligt in het noordwesten van de gemeente Hannuit. De dorpskom ligt ten westen van de N64, de weg naar Tienen die over het grondgebied van de deelgemeente loopt. Grand-Hallet is een landbouwdorp in Droog-Haspengouw met nog veel akkerbouw en veeteelt.

Art Sanctuary
De Betoverende Tuin opent opnieuw haar deuren en nodigt de bezoeker uit voor een reis doorheen mysteries en schoonheden, transformaties en metamorfoses. Dwalend langs een kersenlaan, vindt de bezoeker kronkelende paden, diepe vijvers, bossen met geheime kamers, kapellen, een labyrint en ondertussen luistert, kijkt en hoort hij ... Deze grote natuurlijke tuin, gesitueerd op de overgang van Vlaams naar Frans, verwelkomt een verrassende, internationale kunsttentoonstelling. Het is eclectisch, met een veelheid aan uitdrukkingsvormen zowel naar geest als naar vorm, verbazingwekkend mooi, soms humoristisch, soms burlesk, poëtisch maar ook bedachtzaam of meditatief ... Het is een "Tentoonstelling geïnspireerd door en in dialoog met de natuur." Eenendertig kunstenaars uit België, Frankrijk, Indonesië, Nederland, Noorwegen en het Verenigd Koninkrijk, zijn vertegenwoordigd met werken in glas, steen, metaal, hout, textiel en keramiek, land art en street art, klankinstallaties en muziek. "De Betoverende Tuin" ligt halfweg tussen Brussel en Luik (40km), nabij "De Vlaamse Toontuinen" in Hoegaarden, in het mooie Haspengouwse landschap rond Jodoigne, op de fietsroute tussen Tienen en Namur (Ravel), dicht bij de N25 (Tienen - Charleroi), die de E40 (Brussel – Liège, afrit 25) verbindt met de E411 (Brussel – Namur, afrit 11)
Auteur: Art Sanctuary
Tentoonstellingsruimte

Brouwerij Hoegaarden
Dit is een plek waar speciaalbieren worden bewaakt, bedacht, gemaakt en gedronken. Het is een multifunctioneel bierproject dat draait rond brouwkunst en smaakbeleving. De nieuwe familiebrouwerij maakt zelf nieuwe speciaalbieren, die je kan proeven in het brouwhuis. Er is ook een kleine eetkaart met gerechten die met bier zijn bereid. Pater familias Freddy Delvaux wordt gezien als dé smaakexpert van België als het over bier gaat.
Auteur: tvl
Brouwerij

Vierkantshoeve De 11000 Maagden
De Vierkantshoeve De 11000 Maagden is een pracht van een gesloten hoeve. Er is een opschirft te zien: "IN DE REFUGIE VAN DE ELF DUYSENT MAEGDEN 1748" en ook nog "Sint-Ursula en de 11000 maagden" boven de segmentbooginrijpoort, die toegang verleent tot het binnenhof. De hoeve ontleent dus haar naam aan de legende van SInt-Ursula.
Volgens de "Legenda aurea" was Ursula de beeldschone, wijze en vrome dochter van de christelijke koning Deontus van Bretagne. Haar reputatie was de koning van Engeland ter ore gekomen. Hij zond een ambassadeur naar Deontus om haar ten huwelijk te vragen voor zijn enige zoon Aetherius en eventueel met oorlog te dreigen als vriendelijkheid niet tot een resultaat leidde. Deontus was ten einde raad; hij wilde zijn dochter niet uithuwelijken aan de zoon van de machtige heidense koning die berucht was om zijn wreedheid. Maar Ursula was wiskundig goed bij de pinken en raadde haar vader aan het aanzoek te accepteren op voorwaarde dat de koning haar tien zeer mooie maagden zou sturen, elk vergezeld door 1000 andere maagden en daarbovenop nog duizend maagdelijke gezellinnen voor zichzelf. Ze moest ook voorzien worden van schepen om met het gezelschap op reis te gaan. Verder bedong ze een termijn van drie jaar voor een bedevaart naar Rome en om de jonge prins de gelegenheid te geven het christelijke geloof te bestuderen en zich te laten dopen. De vloot vertrok en legde aan in Keulen. Een engel verscheen aan Ursula om haar mee te delen dat ze na haar reis naar Rome hier zou terugkomen en de martelaarskroon zou ontvangen, samen met al haar reisgenoten. Ze zeilden door naar Bazel en van daar ging het over land verder naar Rome. Daar werden ze verwelkomd door paus Cyriacus, volgens de schrijver de negentiende opvolger van Petrus, maar hij voegt eraan toe dat hij geschrapt werd uit de lijst van pausen omdat hij beslist had zijn pontificaat op te geven en de maagden terug naar Keulen te vergezellen. Ze vertrokken terug naar Keulen. Een aantal edelen en geestelijken sloot zich bij hen aan. Toen ze aankwamen in Keulen werd de stad belegerd door de Hunnen, die het complete gezelschap vermoordden, alleen Ursula bleef gespaard omwille van haar grote schoonheid, op voorwaarde dat ze de bruid zou worden van hun aanvoerder Atilla. Ursula weigerde en werd door Atilla met een pijl doorboord. Aetherius, die ondertussen na de dood van zijn vader koning was geworden, had zich bekeerd tot het christendom. Door een goddelijke boodschap verwittigd, reisde ook hij naar Keulen om er zijn bruid te ontmoeten en stierf er samen met haar de martelaarsdood. Na de slachting werden de Hunnen verdreven door een hemels leger van maagden, uiteraard samengesteld uit de maagden die de Hunnen net hadden gedood.
Auteur: Dromos
Hoeve

Abdijhoeve
Hoeve van bak- en zandsteen uit de eerste helft van de 18de eeuw, gekenmerkt door een abtswapensteen boven de poort. Zijgevel voorzien van schouderstukken en muurvlechtingen. Woonhuis met twee verdiepingen voorzien van rechthoekige ramen en deuren. Rondboogdeuren in de stallen. Twee kleine gebouwen in de hoeken van de binnenplaats; zonnewijzer op de muur van een bijgebouw. Wijzigingen aan de buitengevel: vernieuwing van de vensters en aanbrengen van een tweede ingang (hoeve heden in twee eigendommen onderverdeeld).
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Hoeve

Avernas Golf Club
Golfbaan met 9 holes in Engelse stijl met een lengte van 2674 m, ontworpen door architect Martin Hawtree. De uitstekende drainage is volledig aangepast aan het Belgische weer en de baan wordt omringd door weidelandschap waar de wind vrij spel heeft.
Ontvangst in het gezellige clubhouse.
Deze prachtige golfclub ligt op een paar kilometer van de autosnelweg E40, tussen Brussel en Luik.
Dagelijks geopend, behalve op maandagmorgen.
Ladies' Day: 1e en 3e dinsdag van de maand - Senior's Day: 4e donderdag van de maand -
Men's Day: 1e en 3e donderdag van de maand.
-Sport & fysieke activiteit
-Golf
Auteur: Fédération du Tourisme de la province de Liège
Golf

Langeberg
De "Langeberg" gelegen in Landen
Auteur: gpscyclingtour
Helling

Wissebos
Het Wissebos is bekend van de gedichten van Julia Tulkens (1902-1995). Nabij dis bos, op het grondgebied van Wommersom, is de Bergdries. Daar staat 'Het huis der stilte', het vroegere woonhuis van Julia Tulkens.
Auteur: Lannoo
Bos

Huizen van Ranst
Op de Wolmarkt bevinden zich enkele van de mooiste woningen van de stad, die oorspronkelijk eigendom waren van de adelijke familie van Ranst. Waarschijnlijk vormden de van Ransthuizen (nrs. 15-17, 19 en 21) oorspronkelijk één groot geheel. Men veronderstelt dat deze huizen reeds in de 15de eeuw in het bezit gekomen zijn van deze familie. Verscheidene leden werkten zich in de stad op tot belangrijke openbare functionarissen. Zo werden Adrianus (1568) en Jacobus (1653) van Ranst beiden burgemeester van Tienen.
De huidige woningen zijn na 1635 gebouwd, nadat de originele gebouwen totaal verwoest werden tijdens de "Tiense furie". De rijk versierde muurankers, aangebracht op de voorgevel, bevestigen dat de woningen nr. 15-17 gebouwd werden in 1636. Het huis nr. 19 uit 1661 is een dubbelhuis, bestaande uit twee verdiepingen met een hoger opgetrokken middenstuk, onder een zadeldak dat tussen zijtrapgevels gevat is. In de eerste bouwlaag van dit huis kan men Toscaanse kapitelen bewonderen, die op de tweede verdieping in Ionische zuilen eindigen. De fraai geriemde vensteromlijstingen zijn uitgevoerd in Lodewijk XIV-stijl. De mooie barokke rondboogdeur is te bereiken via een pui van vier treden. Op de centrale sluitsteen stond het nu weggekapte wapenschild afgebeeld, met daarboven een sterk overhangend fronton.
De drie woningen zijn een mooi voorbeeld van de samensmelting van verschillende stijlen, namelijk de traditionele bak- en zandstijl, de barok en de Lodewijk XIV-stijl
Auteur: jorenpardon
Gebouw

Koninklijk Atheneum
Tijdens het optrekken van het nieuwe gebouw moest de school elders ondergebracht worden. Hiervoor had de Tiense Suikerraffinaderij de lokalen van haar "'Patronaat" in de Beaudouinstraat afgestaan. Op 18 november 1953 werden de nieuwe gebouwen van het Atheneum plechtig ingewijd in het bijzijn van de minister van Nationale Opvoeding, de heer Harmel. Het nieuwe Koninklijk Atheneum van Tienen vormt een indrukwekkend geheel van gebouwen. De lengte van de voorgevel, uitziend op de Gilainstraat, bedraagt niet minder dan 98,35 meter. Het Koninklijk Atheneum Tienen - den athenai- heeft een rijke geschiedenis van bijna honderd jaar op zijn naam. In 2020 willen we dit op een gepaste wijze vieren.
School

het toreke
Op 13 mei 1847 stelde stadsarchitect François Drossaert een ontwerpdossier samen voor de bouw van een nieuwe gevangenis achter het politiebureau op de Grote Markt. Op 1 oktober 1848 werd het gebouw in dienst genomen. Tot 1862 zat men hier ook daadwerkelijk de politiestraffen uit. Na de restauratie in 1978 werd het ingericht als museum.
Na 20 jaar werd het museum gerenoveerd en gevoelig uitgebreid. Hierbij werd niet alleen de tentoonstellingsruimte verdubbeld, maar werd ook voldoende ruimte voorzien om de museumstukken in optimale omstandigheden te bewaren.
Auteur: jonathanpaesmans
Museum

POI

pinkstermaandag-c
GSB rit voor pinkstermaandag in 2026 (team C)