Hakendover
Hakendover, gelegen nabij de Sint-Truidersteenweg, is vooral bekend om zijn processie op paasmaandag, waarbij de paarden door de velden draven om een goede oogst af te smeken.
Auteur: Lannoo
Meer informatie
Gemeentecentrum

Het toreke
Op 13 mei 1847 stelde stadsarchitect François Drossaert een ontwerpdossier samen voor de bouw van een nieuwe gevangenis achter het politiebureau op de Grote Markt. Op 1 oktober 1848 werd het gebouw in dienst genomen. Tot 1862 zat men hier ook daadwerkelijk de politiestraffen uit. Na de restauratie in 1978 werd het ingericht als museum. Na 20 jaar werd het museum gerenoveerd en gevoelig uitgebreid. Hierbij werd niet alleen de tentoonstellingsruimte verdubbeld, maar werd ook voldoende ruimte voorzien om de museumstukken in optimale omstandigheden te bewaren.
Auteur: KoBe'Ke
Meer informatie
Gevangenis

Begijnhof
Een begijnhof werd altijd gebouwd aan de stadsrand en was een wereld op zich... Begijnen waren vrome vrouwen die niet tot een kloosterorde behoorden.
Meer informatie

Antoine Dignef, won eigenlijk de Vuelta
Antoine Dignef werd geboren op 3 oktober 1910 in Velm en won eigenlijk in 1935 de Vuelta... als hij niet door een motorrijder omvergereden zou zijn. Hij verloor hierdoor 20 minuten.
In de eerste echte bergrit die hij ooit betwistte, zonder versnellingsapparaat en over de slechte Spaanse wegen, reed de jonge Haspengouwer alle Madrilenen, Catalanen en Basken op grote afstand, zelfs de klimmers met bruine benen die stierenbloed dronken , en de dwergen uit de bergen van Torrelavega en Galicië. Na de laatste col vlamde hij nog lang alleen verder zonder te verzwakken en zonder ooit Spaans landschap te hebben gezien. Hij meende vele minuten voorsprong te hebben, maar plots kwam er een toeterende vrachtwagen die hem aanmaande om dringend te stoppen. Drie Spaanse renners sprongen eruit en stapten heimelijk terug op hun fiets. Er werden frisse bidons uitgedeeld en bananen, ook aan Toine. Iedereen lachte of dat gewoon was, er zat zelfs een officieel naast de chauffeur. Toine van Velm verstond niets van het gedoe, van de uitleg in een zo vreemde taal, en de Belg dacht dat er een wegvergissing was geweest, met neutralisatie. Maar neen, voor de koersinrichters was het gewoon veel beter dat de drie Catalanen voor de ritzege zouden gaan sprinten en zo gebeurde het ook. Toine aanvaardde dit, maakte geen ruzie, kreeg wat pesetas en zweeg. Hij won toen die Ronde van Catalonië niet, maar hij won wel de levenslange vriendschap van al die toffe Catalanen.
Vooral in 1935 was Antoine Dignef zeer sterk. De oorlog en problemen met zijn gezondheid verplichtten hem van te stoppen toen hij nog geen 30 jaar oud was. Hij werd cafébaas en taxichauffeur.
Auteur: Visit Limburg
Verhaal

Onze-Lieve-Vrouw Bezoekingkerk
In de levendige dorpskern van Wilderen (met brouwerij-stokerij en fietsroute door de fruitstreek) vindt u deze mooie kerk omgeven door een oud kerkhof. De rechthoekige, romaanse toren zou teruggaan tot 1150. Deze (defensieve) westertoren bezit een uitzonderlijk ingesnoerd schildzadeldak dat bekroond wordt met twee kruisen. Bij de bouw werden donkere kwartsietblokken (uit Tienen) afgewisseld met lichte Gobertangesteen. Deze techniek is eerder kenmerkend voor Brabant, wat aantoont dat Wilderen zich op de grens van de Brabantse en de Zuid-Limburgse traditie bevindt.
In 1858 werd het smalle, romaanse kerkschip vervangen door een neoclassicistische zaalkerk in baksteen. De glasramen met rijke iconografie werden geschonken door plaatselijke families in de periode tussen 1909 (koor) en 1925 (schip).
Aan het hoofdaltaar verwijst het schilderij “Onze-Lieve-Vrouw Ten Hemelopneming” naar de oude benaming van de kerk. De muurschilderingen in het koor (1920) verwijzen daarentegen naar de nieuwe naam van de kerk.
Het meubilair telt verschillende beelden, waaronder een Onze-Lieve-Vrouwebeeld met Kind uit gepolychromeerd hout (begin 17de eeuw), een Sint-Sebastiaan (17de eeuw) en Sint-Rochus uit gepolychromeerd hout (tweede helft 17de eeuw). De twee zijaltaren zijn uit de eerste helft van de 18de eeuw. Bemerk verder de twee biechtstoelen, de koorlezenaar (18de eeuw) en een bidstoel (midden 18de eeuw).
Op het kerkhof ziet u verschillende oude grafkruisen (16de tot 18de eeuw). Ga op zoek naar de graftombe van de adellijke familie d’Oultremont, de graven van het kasteel Duras. Zij werden hier begraven omdat het kasteeldorp Duras geen kerk had.
Auteur: Wizpr.guide
Kerk

Oude Watermolen
Deze watermolen, gelegen in de Sint-Jansstraat, was lange tijd eigendom van het Kapittel van Hoksem die hem in 1685 verpachtte. De laatste molenaar was Albert Gellens (1916 - 1981). Sinds zijn overlijden lag de molen stil. De molen is momenteel privébezit en in handen van een vrijwillige molenaar. Hij restaureerde de molen volledig en wekt er nu zijn eigen groene energie mee op. De molen kan enkel langs de buitenzijde worden bezichtigd. Op afspraak en op bepaalde vaste tijdstippen leidt de molenaar je graag rond in de molen. De vaste data worden bekendgemaakt via de facebook-pagina van de molen.
Auteur: De Tuinen van Hoegaarden
Erfgoed

Sint-Quirinus
Heterogeen geheel met omringend kerkhof: westtoren, een beuk van drie traveeën, een uitspringend transept en een driezijdig koor, geflankeerd door sacristieën. Gotisch koor van bak- en zandsteen, op sokkel van ijzerzandsteen, versterkt door typisch Brabantse steunberen (15de eeuw?); noordsacristie uit dezelfde tijd. Gotisch transept van dezelfde materialen uit de 16de eeuw. Bakstenen beuk heropgebouwd in 1748 (steen in de noordgevel), waarbij de oude zijbeuken weggelaten werden; binnenin sporen van de spitsboog der zijbeuk (ook buiten zichtbaar); oostelijke zuilen van de zijbeuk op eigenaardige wijze opnieuw gebruikt. Stucplafonds en zuidsacristie uit de 18de eeuw. Toren en bijbouwen gedagtekend 1847.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Gebedsplaats

Sint-Cyriacuskerk van Budingen
Het dorpscentrum van Budingen (een deelgemeente van Zoutleeuw) wordt gedomineerd door de classicistische Sint-Cyriacuskerk, waarvan de bouw werd aangevat in 1788. De onderbouw van de toren in ijzerzandsteen met zijn typische kleur dateert nog uit het begin van de 18de eeuw. Het kerkje bevat enkele kerkmeubelen uit de 17de en 18de eeuw, naast nog oudere beelden, onder meer een Sint-Ambrosius uit het einde van de 15de eeuw.
Auteur: Lannoo
Kerk

Landen
Landen ligt in het Vlaams-Brabantse deel van Haspengouw. Het stadje dankt zijn naam trouwens aan zijn vruchtbare bodem: in 1050 werd het genoteerd als Landane, hetgeen zoveel betekent als 'bebouwde akkers'. Akkers zijn er vandaag ook nog op de hellingen rond Landen.
Auteur: Lannoo
Dorp

Koninklijk Atheneum
Het Koninklijk Atheneum Tienen is een middelbare overheidsschool van het gemeenschapsonderwijs die in 1920 ontstond toen de Staat het Gemeentecollege van Tienen overnam. In 1944 werd de school door een Duitse tank beschoten en zo zwaar beschadigd dat na de oorlog nieuwbouw noodzakelijk bleek. Het nieuwe atheneum (1953) werd een voor zijn tijd modern gebouw, met ruime klassen en puik uitgeruste vaklokalen. Met zijn sobere lijn en bijna 100 meter gevellengte is de school de blikvanger van de Gilainstraat.
School

Sint Germanuskerk
De grote westbouw, met oorspronkelijk 2 torens werd pas in de 13de eeuw toegevoegd.In de 14de eeuw werd het schip gotisch verbouwd waarbij de 2 torens verdwenen.
Auteur: sinblauw
Kerk

Suikermuseum
Een bezoek aan het gloednieuwe Suikermuseum mag zeker niet op het programma ontbreken. In dit museum gaan we op zoek naar de 'verloren smaak van suiker'. Kleurrijke animatiefiguren roepen op om de bron van het onheil op te sporen. Het wordt een tocht langs verhalen, geluiden en sfeerbeelden uit de kleurrijke wereld van suiker.
Het museum omvat verscheidene afdelingen, gespreid over de 3 verdiepingen van de vroegere stadshallen. Alle aspecten komen aan bod: de boeiende sociale geschiedenis, de bietenoogst, de honingproductie van de bijen, tot alle mogelijke toepassingen van suiker. Op de zolderverdieping van het museum is een ruimte voorzien voor tijdelijke tentoonstellingen, opgesteld voor de duur van één jaar.
Het Suikermuseum maakt gebruik van de nieuwste museumtechnieken. Een bezoek gebeurt aan de hand van een luistergids.
Museum

Velm
Velm werd beroemd als het dorp van de film Rundskop. Rundskop is een Belgische misdaadfilm uit 2011 onder regie van Michaël R. Roskam. Het is een misdaaddrama over boeren en gangsters tegen de achtergrond van de Belgische hormonenmaffia. Het is voornamelijk gesproken in een Limburgs dialect, het Truierlands. Jacky Vanmarsenille is een veeboer uit Sint-Truiden in Limburg die zijdelings connecties heeft met de hormonenmaffia. Door een trauma uit zijn jeugd heeft hij het moeilijk in zijn omgang met vrouwen en stapelen de problemen zich op in zijn leven. Zeker wanneer hij een bekende uit zijn verleden ontmoet. Jacky Vanmarsenille wordt meesterlijk vertolkt door Matthias Schoenaerts.
Auteur: Dromos
Deelgemeente

POI

Kerkstraat
Beklimmingscode van RouteYou : E_3_d
Lengte : 0.5 km
Stijging : 27 m
Gemiddelde hellingsgraad : 2 m / 100 m - 2.42 %
Maximale hellingsgraad : 8.56 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Tieltsestraat
Beklimmingscode van RouteYou : E_5_e
Lengte : 0.97 km
Stijging : 22 m
Gemiddelde hellingsgraad : 2 m / 100 m - 2.22 %
Maximale hellingsgraad : 4.58 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Hoxemsesteenweg
Beklimmingscode van RouteYou : E_5_e
Lengte : 0.85 km
Stijging : 20 m
Gemiddelde hellingsgraad : 2 m / 100 m - 1.81 %
Maximale hellingsgraad : 4.14 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Bremberg
Beklimmingscode van RouteYou : E_3_d

Terroir-Wijnsafari: Wijndomein Petrushoeve
Wijndomein Petrushoeve is een wijn- en belevingshoeve in Bekkevoort, Vlaams-Brabant. Het domein heeft een geschiedenis die teruggaat tot de 16e eeuw, toen er al kluizenaars wijn verbouwden. Sinds 2010 plantte de familie Calders er verschillende soorten wijnranken aan, waarmee ze witte, rode en mousserende wijnen produceren. Je kan er ook overnachten in een wijnvat, genieten van de kinderboerderij, de hoogstamboomgaard en de bloemenweide, of deelnemen aan teambuildings en evenementen.
Auteur: Terroir Tours
Wijnbrouwerij

Onze-Lieve-Vrouw-ten-Poelkerk
De kerk, een parel van de hooggotiek, gebouwd in de veertiende een vijftiende eeuw, dankt haar naam aan de poel waarop ze werd opgetrokken en - zoals gebruikelijk was rond die tijd - aan een legende uit de 12de eeuw. Een eervol man zou zijn vermoord waarna zijn lijk in deze poel werd geworpen. Daarop voorspelde een vrouw dat er uit de poel een tempel zou oprijzen. Omdat sinds die dag heel wat mirakels aan de poel werden toegeschreven, gaf de toenmalige hertog van Brabant Jan I de opdracht tot de bouw van een kerk, ter verering van deze vrouw. Aan de noordzijde bevindt zich een bedevaartsgrotje met beneden achter de tralies de Haspoelbron.
Auteur: Jonathan Holslag

De Motte van Stakenborg, de oude kern van Lubbeek
Je moet al goed kijken om de plek naast het houten vlonder te zien waar ooit een vroegmiddeleeuwse versterking op een heuveltje in het natte veengebied stond. Een motte is een defensieve versterking bestaande uit een toren of donjon op een heuvel, gelegen in een door houten palissaden omgeven en doorgaans cirkelvormige plek. Binnen de omheining konden mens en vee van het dorp schuilen en zich tegen aanvallers verdedigen. Niet toevallig ligt de verdediging op een lage, natte plek. Misschien kon het gebied omringd worden door grachten of onder water gezet worden. De natte veengrond zal alleszins voor de aanvallers een vervelende hindernis geweest zijn.
De versterking behoorde eerst aan de familie Hove en werd dan ook op het einde van de 13de eeuw vermeld als Hof ten Hove. Maar rond 1500 kwam ze in handen van een andere familie en de plek heette van dan af stakenborg. Toevallig of niet, maar ‘stakenborg’ zou wel eens kunnen verwijzen naar een versterking (borg) omgeven door staken (palissades).
Bij de opgravingen op het einde van de 19de eeuw vond men o.a. fundamenten, bakstenen en pannen, potscherven, houtskool,… maar ook een ridderspoor uit de 13de eeuw. Verrassend was dat er tevens funderingen van Romeinse oorsprong gevonden werden. De Romeins-Gallische heirbaan tussen Tienen en Elewijt liep hier trouwens niet zover vandaan. Vreemd werd reeds op de Ferrariskaart van 250 jaar geleden de heuvel vermeld als ‘Tombe de Lubbeeck’. Was dat een fantasierijke interpretatie in een eeuw dat men een voorliefde had voor de klassieken.
In 1887 groef de toenmalige eigenaar de heuvel af en we zien vandaag slechts nog een verhevenheid van zo’n 3 meter hoog.
Men heeft hier ook sporen van een nu verdwenen 13e-eeuwse watermolen gevonden. Sterker nog, hier in de buurt zou de oudste kern van Lubbeek ontstaan zijn. Het lijkt ons evenwel niet de meest aangename plek en het moet ons dan ook niet verwonderen dat kerk en dorp zich iets meer naar het zuiden en het westen ontwikkeld heeft, op de vruchtbare leemgrond aan de rand van de vallei.
Auteur: Jan Rymenams
Kasteel

Turkije aan de Molenbeek? Een Onze-Lieve-Vrouw uit Bosnië?
Hier zien we in een boom aan de oude Processieweg een beeld van O.L.Vrouw. Reeds van zeer vroeg in de middeleeuwen werden langsheen wegen en vaak aan kruispunten kruisen en kapellen geplaatst. In veel gevallen zijn ze een uiting van volksdevotie. Niet zelden werden kruisen en kapelletjes aan een boom geplaatst of werden er in gehangen. Hier zien we het beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Medjugorje, een klein bergdorp in Bosnië-Herzegovina, waar sinds 1981 verschijningen zouden plaats vinden. Het Vaticaan heeft in september – na lange jaren – zijn goedkeuring gegeven als een plaats van bedevaart en geloof, maar spreekt zich niet uit over de verschijningen en dialogen.
Op de Vandermaelenkaart en de stafkaart van 1864 heet deze plek nog ‘Turkegem’. ‘Turkey’ wordt het eerst vermeld op de stafkaart van 1893 en Terkeien zien we in 1930 verschijnen. Volgens Jacques Haflants heeft deze naam niets te maken met het land Turkije, maar is het een verbastering van Ter Keien, verwijzend naar de stenen die in de grond zaten en die bij het bewerken van de akkers naar boven kwamen. Als je even op de akkers gaat kijken, zien we inderdaad veel keien.
Auteur: Jan Rymenams
Landschapselement

De Sint Martinuskerk: een architectonisch voorbeeld van vier eeuwen geschiedenis.
De Sint Martinuskerk – en de naam wijst trouwens op een parochie van het eerste uur van de christianisatie in onze contreien- zal reeds van in de 12de eeuw door de norbertijnen van de abdij van ’t Park (Leuven) bediend worden. En die leverden ‘degelijke kwaliteit’ want een priester had meestal reeds tien studiejaren achter de rug voor hij parochieherder werd. Verschillende pastoors van Lubbeek brachten het zelfs tot abt van de abdij. Dit zal veranderen wanneer de orde tijdens de Franse overheersing wordt afgeschaft.
Het kerkgbouw
De witstenen, 22 meter hoge toren dateert uit de 15de eeuw, op een moment dat het economisch nog goed ging in het Hageland. De witte Lediaanse stenen komen waarschijnlijk uit groeven die de abdij in Bertem bezat. De bouwstijl is gotisch.
Het schip heeft een andere signatuur. Dat merken we aan de vorm van de ramen en het gebruik van baksteen. Dit kerkgedeelte is ruim 200 jaar jonger dan de toren en dateert van 1778, tijdens de bloeiende Oostenrijkse periode. Het waarschijnlijk oude Romaanse gedeelte was erg vervallen en veel te klein geworden: er zijn zo’n 800 communicanten in Lubbeek en er is slechts plaats voor 300. Nochtans zullen de parochianen heel wat te doen hebben en zelfs een gerechtelijke zaak moeten aanspannen, alvorens de abdij aan de eisen tegemoet komt. Het schip werd gebouwd op hetzelfde moment dat De Ferraris de Kabinetskaart tekende. Deze bouwstijl noemen we classicisme. En tenslotte hebben we het koor, dat in stijl gelijkaardig oogt als het schip. Maar het werd ongeveer 80 jaar later gebouwd, op een moment dat de kerk te klein werd voor de aangroeiende parochiebevolking. De arrondissementsbouwmeester Alexander Van Arenberg (1799-1877), die voor veel kerken in het Hageland zijn sporen heeft nagelaten, behield de bouwstijl.
De kareelstenen voor die laatste verbouwing zouden door de gemeente gebakken en geleverd worden. De klei haalde men uit een groeve vlak bij de kerk. De eiken voor het houtwerk haalde men uit het naburige Kerkbos en voor het vervoer van de materialen rekende men op de vrijwillige bijdrage van de parochianen. Dit laatste is trouwens iets wat elders in het Hageland ook gebeurde en beschouwd werd als een belangrijke uiting van vroomheid.
Het kerkhof
het is uitzonderlijk dat dergelijk plattelandskerkhof in het centrum van het dorp bewaard bleef. Er zijn meerdere fraaie graftekens te bewonderen. De oudste grafmonumenten zijn gegroepeerd ter hoogte van respectievelijk de noordwand van het koor en de noord- en zuidwand van de zijbeuken. Ze zijn uitgevoerd in blauwe hardsteen met een neoclassicistische of neogotische vormgeving. Ze dateren overwegend uit de 19de en de eerste helft van de 20ste eeuw en getuigen van de rijkdom van de adellijke families. De overheersende types zijn het sarcofaagmodel met omheind grafperk en de opstaande grafsteen met kruisbekroning. Naast de lokale vooraanstaanden zijn de graven van priesters sterk vertegenwoordigd.
Auteur: Jan Rymenams

Gloire de Duras
Wijndomein Gloire de Duras is gelegen in het hart van Haspengouw, namelijk in Wilderen (Sint-Truiden). Ikzelf, Peter Nijskens, ben naast wijnbouwer ook fulltime fruitteler. Wijndomein Gloire de Duras is een echt familieproject. Samen met mijn vrouw Hilde en drie kinderen (Laura, Gert-Jan en Isaline) proberen we iets mooi te maken van ons wijndomein.
BETEKENIS GLOIRE DE DURAS
De betekenis van de naam ‘Gloire de Duras’ is tweeledig. Voor de eerste betekenis keren we terug in de tijd, meer bepaald naar de middeleeuwen. In deze periode was het dorp Wilderen (bij Sint-Truiden), waar het wijndomein gelegen is, een heerlijkheid van Duras. Een heerlijkheid is een oude bestuursvorm waarbij de inwoners van die heerlijkheid onder het gezag stonden van de leenheer. Wanneer we heerlijkheid vertalen, komen we uit op ‘gloire’. Aangezien de wijngaarden zowel in Wilderen als in Duras liggen, kozen we de naam ‘Gloire de Duras’. De tweede betekenis duidt op het feit dat wij ernaar streven om heerlijke wijnen te maken.
di, wo, do, vr: wijn afhalen enkel na bestelling van 17-19u
za: wijn afhalen enkel na bestelling van 12-14u
zo, ma: gesloten om wijn af te halen
Auteur: Cheerio
Wijngaard

Kasteel van Duras
Het Kasteel van Duras, gelegen in Sint-Truiden, is een prachtig voorbeeld van neoclassicistische architectuur en kent een rijke geschiedenis die teruggaat tot de 12e eeuw. Oorspronkelijk stond hier een waterburcht van de graven van Duras, voor het eerst vermeld in 1102. Tussen 1787 en 1789 werd het huidige kasteel gebouwd door baron Jean Joseph Van der Noot en zijn echtgenote Florence de Ruyssche, naar een ontwerp van architect Ghislain-Joseph Henry.
Het kasteel heeft historische banden met het Nederlandse koningshuis. Henriette d'Oultremont, de zus van Charles d'Outremont die met Louise van der Noot was getrouwd, huwde in 1843 met koning Willem I der Nederlanden. Om met deze katholieke Belgische te kunnen trouwen, deed Willem I afstand van de troon. Een deel van hun briefwisseling wordt bewaard in het kasteelarchief, terwijl de rest in een Nederlands museum te vinden is. ​
Het Kasteel van Duras diende ook als decor voor de misdaadroman 'Het meisje in de ijskelder' van Herman Grouwels. In dit boek wordt in de oude ijskelder van het kasteel een skelet gevonden, wat leidt tot een intrigerend onderzoek dat de lezer meeneemt naar het begin van de 20e eeuw. ​
Omgeven door een uitgestrekt domein van meer dan 300 hectare, bestaande uit bossen, weilanden, akkers en een ommuurde moestuin met wijngaard, biedt het kasteel een prachtig landschap dat typerend is voor Haspengouw.
Auteur: Cheerio
Kasteel

Kapel Heilige Familie (Assent) Bekkevoort
De kapel werd gebouwd in de 19de eeuw door de weldoener Frans Janssens. Hij werd geboren op 31 januari 1839. Zijn ouders waren welstellende landbouwers, die in Klein-Kempen te Bekkevoort woonden. In 1865 werd hij lid van de kerkfabriek in Bekkevoort en bleef dit tot aan zijn dood op 25 januari 1900. Zija grafsteen staat op het kerkhof achter de kerk van Bekkevoort.
De kapel is in erfpacht van de gemeente Bekkevoort.
Bron: infobordje aan de kapel
Auteur: Eddy&Rita
Kapel

Brouwerij en Distilleerderij Wilderen
Een authentiek industrieel monument anno 1743 in het hart van het Truiense streekdorpje Wilderen te midden van uitgestrekte fruitboomgaarden. Een hedendaagse brouwerij en distilleerderij, een imposante alcoholstokerij uit 1890 en een monumentale Haspengouwse vakwerkhoeve maken deel uit van dit uniek verhaal. Deze vakwerkhoeve dient vandaag de dag het brouwerijcafé met groot terras waar ze de zelf gebrouwen bieren waaronder Tripel Kanunnik, Cuvée Clarisse, Wilderen Goud enz ... en spirits zoals Double You Gin, Omerta Rum, Wild Weasel Whisky en jenevers schenken. Ook aan de kinderen werd gedacht met een reuze zandbak en speeltuin. "Storytelling" in het kwadraat ... !!
Auteur: Visit Limburg
Cafe

GS Bikers rit 14 voor team A in 2026