Hakendover
Hakendover, gelegen nabij de Sint-Truidersteenweg, is vooral bekend om zijn processie op paasmaandag, waarbij de paarden door de velden draven om een goede oogst af te smeken.
Auteur: Lannoo
Meer informatie
Gemeentecentrum

Zoutleeuw
Zoutleeuw is gelegen in het Hageland.
De betekenis van zout is nooit afdoende verklaard. Lange tijd was Zoutleeuw de verst landinwaarts gelegen havenstad, waar zout werd ingevoerd. Zoutleeuw ligt aan de rivier de Kleine Gete.
Enkele bezienswaardigheden zijn:
De Sint-Leonarduskerk op de Grote Markt, zowat de enige kerk in BelgiÙ met een intact gebleven laat-gotisch interieur. Deze kerk met haar torens behoort sinds 1999 tot het Werelderfgoed van de UNESCO.
Het Stadhuis, gebouwd door Rombout Keldermans II vanaf 1529.
Het Vleeshuis van Zoutleeuw, ten onrechte de Lakenhalle genoemd. Het Vleeshuis bestond al in de 13de eeuw. In het Vleeshuis bevonden zich vleesbanken, die erfelijk waren. Ze werden net als onroerend goed beschreven met reengenoten.
Het Lakenhuis, in het archief zelden Lakenhalle genoemd, grensde aan de Spiegel.
De BethaniÙnschuur, enig overblijfsel van het klooster van BethaniÙn of Sint-Maria-Magdalena. Dit klooster van de reguliere kanunnikessen van Sint-Augustinus werd gesticht in 1478. I
De Rode Leeuw, voormalige herberg naast het Stadhuis.
De Spiegel, op de Grote Markt 23, ten onrechte Spiegelhuis genoemd. De bouwdatum is onbekend. Oude prentkaarten geven 1471 aan.
(bron: wikipedia)
Auteur: Sarah De Keyzer
Meer informatie
Stad

St.-Leonarduskerk
De Sint Leonarduskerk in Zoutleeuw (13de - 16e eeuw) werd gebouwd ter vervanging van een romaanse kapel die hier in 1125 door Benedictijnen uit Vlierbeek werd opgetrokken. Het grootste deel is opgetrokken in de gotische stijl, de oudste delen zijn romaans (raam in de westgevel). De twee torens zijn met elkaar verbonden via een galerij over de middenbeuk.
Het elegante kruisingstorentje bevat een klokkenspel met 24 klokken. Deze kerk met haar torens behoort sinds 1999 tot het Werelderfgoed van de UNESCO.
De kerk ontsnapte aan de beeldenstorm. Ook de Franse revolutie doorstond ze vrijwel ongeschonden omdat drie kanunniken de eed van trouw aflegden aan het Frans regime. Ze wordt ook het reliekschrijn van Brabant genoemd.
(bron: wikipedia)
Auteur: Sarah De Keyzer
Meer informatie
Kerk

Kapel van O.L.Vrouw van Troost
Gelegen op de zuiderse uithoek tov het kasteel, zoals men deze veel aantrof bij domeinen van kastelen. Toen men in 1972 na de afbraak van de oude kapel van O.L.Vrouw van Troost, begon met het uitgraven voor de fundamenten van de nieuwe kapel, ontdekte men dat er nog een oudere kapel in de grond zat. Deze werd uitgegraven en bewaard zodat we in de kapel deze crypte aantreffen.
Auteur: Sigge
Kapel

Sint-Joris Oorbeek
De eerste kerk moet er uitgezien hebben zoals deze van "Overlaar" een gehucht van Tienen, ze was de hofkerk van de Heren van Oorbeek, verwoest in 1635. De verwoeste grafsteen van de Heren van Oorbeek, van Rijkel Loobos Vilters. Cathlijn van Oorbeecke stierf in 1475 , vinden we terug op de kerkmuur ingemetseld. De kerk is classicistische stijl van rond de jaren 1778, opgetrokken uit bak- en zandsteen. De oude kerkhofmuur die aan de westkant gelegen is, is een mogelijk uitleg als onderdeel van onze oude kerk. Tot voor kort kon men de begraafplaats van de Heer Henri Persoons burgemeester van Tienen benoemd door Napoleon in 1808 hier vinden onder het kruisbeeld op het kerkhof, maar werd spijtig door de stad Tienen opgeruimd. De kerk omvat oa altaren van de periode 1750-1790, biechtstoel 1651 en een geklasseerd orgel van Adrien Rochet 1791. Ietwat weinig voorkomend is ook dat de vloer van de sacristie in dezelfde stijl is als deze van de kerk zelf. De kerk zal binnenkort waarschijnlijk geklasseerd worden door Monumenten en Landschappen. Ze is enkel te bezoeken tijdens de eucharistievieringen die je terug kan vinden op deze website van Oorbeek.
Auteur: Sigge
Kerk

freinetschool TintelTuin Zoutleeuw
De TintelTuin wil op een hedendaagse manier de freinetpedagogie in al zijn aspecten waarmaken door kwaliteitsvol onderwijs te bieden in een boeiende en creatieve omgeving. Milieuzorg Op School is bij ons geen loos begrip. De mooie natuur rondom onze school nodigt uit om bewust met MOS bezig te zijn. Er worden geiten en kippen gehouden, via een beurtrol verzorgd door de kinderen, er is een TintelmoesTuin met vergeten groenten en frambozenstruiken, er zijn projecten rond watervervuiling en zwerfvuil. De school neemt ook deel aan DikkeTruienDag, Walk For Water én vanaf schooljaar 2013-2014 werken de leerlingen zelf mee aan een ‘GROEN MASTERPLAN’ om ‘den buiten’ grondig aan te pakken. Een wandeling langs de Gete, een expeditie door de open velden of bezoekjes aan het Vinne gebeuren regelmatig spontaan naar aanleiding van gespreksrondes. De TintelTuin creëert zo een uitermate boeiende omgeving voor levend leren.
Auteur: TintelTuin
School

Sint-Martinuskerk
De Sint-Martinuskerk is een kerkgebouw in Kerkom in de Belgische gemeente Boutersem in de provincie Vlaams-Brabant. De kerk ligt aan de Kerkstraat met naast de kerk een ommuurd kerkhof.
Het gebouw bestaat uit een ingebouwde westtoren, een eenbeukig schip met drie traveeën en een smaller koor met twee traveeën. De toren is opgetrokken in zandsteen en heeft een spitsboogvormig portaal met vierpas en een ingesnoerde naaldspits. De rest van het gebouw is hoofdzakelijk in baksteen opgetrokken in classicistische stijl. Het schip en het koor hebben rondboogvensters en hoekblokken, maar geen steunberen. Het geheel wordt gedekt onder een zadeldak.
Auteur: Wikipedia
Kerk

Wijndries
Helling in holle weg, lengte 400m, gemiddeld stijgingspercentage van 8%, maximum 14%
Auteur: tournst
Helling

Sint-Quirinus
Heterogeen geheel met omringend kerkhof: westtoren, een beuk van drie traveeën, een uitspringend transept en een driezijdig koor, geflankeerd door sacristieën. Gotisch koor van bak- en zandsteen, op sokkel van ijzerzandsteen, versterkt door typisch Brabantse steunberen (15de eeuw?); noordsacristie uit dezelfde tijd. Gotisch transept van dezelfde materialen uit de 16de eeuw. Bakstenen beuk heropgebouwd in 1748 (steen in de noordgevel), waarbij de oude zijbeuken weggelaten werden; binnenin sporen van de spitsboog der zijbeuk (ook buiten zichtbaar); oostelijke zuilen van de zijbeuk op eigenaardige wijze opnieuw gebruikt. Stucplafonds en zuidsacristie uit de 18de eeuw. Toren en bijbouwen gedagtekend 1847.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Gebedsplaats

Grote Markt
De fraaie verzameling gebouwen op de Zoutleeuwse Grote Markt getuigt van het rijke verleden van de stad. Het laatgotische stadhuis maakt indruk, samen met de voormalige lakenhalle ernaast. De ontwerper van het 16de-eeuwse stadhuis was een lid van de familie Keldermans, een Mechelse bouwmeestersdynastie die zelfs tot in Nederland aan de slag was. Zoutleeuw kreeg zijn bouwvergunning voor de lakenhalle op nieuwjaarsdag 1316 van hertog Jan III, die er toen op bezoek was. Op de gevel van het gebouw zie je de beelden van de heilige Leonardus en de heilige Blasius, respectievelijk de patroonheiligen van de stad en van de wevers.
Auteur: Lannoo
Plein

Sint-Cyriacuskerk van Budingen
Het dorpscentrum van Budingen (een deelgemeente van Zoutleeuw) wordt gedomineerd door de classicistische Sint-Cyriacuskerk, waarvan de bouw werd aangevat in 1788. De onderbouw van de toren in ijzerzandsteen met zijn typische kleur dateert nog uit het begin van de 18de eeuw. Het kerkje bevat enkele kerkmeubelen uit de 17de en 18de eeuw, naast nog oudere beelden, onder meer een Sint-Ambrosius uit het einde van de 15de eeuw.
Auteur: Lannoo

het toreke
Op 13 mei 1847 stelde stadsarchitect François Drossaert een ontwerpdossier samen voor de bouw van een nieuwe gevangenis achter het politiebureau op de Grote Markt. Op 1 oktober 1848 werd het gebouw in dienst genomen. Tot 1862 zat men hier ook daadwerkelijk de politiestraffen uit. Na de restauratie in 1978 werd het ingericht als museum.
Na 20 jaar werd het museum gerenoveerd en gevoelig uitgebreid. Hierbij werd niet alleen de tentoonstellingsruimte verdubbeld, maar werd ook voldoende ruimte voorzien om de museumstukken in optimale omstandigheden te bewaren.
Auteur: jonathanpaesmans
Museum

De Huizen van Ranst
Op de Wolmarkt bevinden zich enkele van de mooiste woningen van de stad, die oorspronkelijk eigendom waren van de adelijke familie van Ranst. Waarschijnlijk vormden de van Ransthuizen (nrs. 15-17, 19 en 21) oorspronkelijk één groot geheel. Men veronderstelt dat deze huizen reeds in de 15de eeuw in het bezit gekomen zijn van deze familie. Verscheidene leden werkten zich in de stad op tot belangrijke openbare functionarissen. Zo werden Adrianus (1568) en Jacobus (1653) van Ranst beiden burgemeester van Tienen.
Auteur: jonathanpaesmans
Gebouw

Suikermuseum
Een bezoek aan het gloednieuwe Suikermuseum mag zeker niet op het programma ontbreken. In dit museum gaan we op zoek naar de 'verloren smaak van suiker'. Kleurrijke animatiefiguren roepen op om de bron van het onheil op te sporen. Het wordt een tocht langs verhalen, geluiden en sfeerbeelden uit de kleurrijke wereld van suiker.
Het museum omvat verscheidene afdelingen, gespreid over de 3 verdiepingen van de vroegere stadshallen. Alle aspecten komen aan bod: de boeiende sociale geschiedenis, de bietenoogst, de honingproductie van de bijen, tot alle mogelijke toepassingen van suiker. Op de zolderverdieping van het museum is een ruimte voorzien voor tijdelijke tentoonstellingen, opgesteld voor de duur van één jaar.
Het Suikermuseum maakt gebruik van de nieuwste museumtechnieken. Een bezoek gebeurt aan de hand van een luistergids.
Museum

Sint-Germanuskerk
Op de Veemarkt, het eerste middeleeuwse marktplein van Tienen, staat de Sint-Germanuskerk. De opeenvolgende vergrotingen, verbouwingen en restauraties, van oorspronkelijke klein abdijkerkje uit de 9de eeuw naar parochiekerk, leverden een samenvoeging van verschillende stijlen op, gaande van Romaans naar hooggotisch. Van de Romaanse viertorenbasiliek, met Maas- en Rijnlandse invloeden, bleef alleen de vroeg 13de-eeuwse westbouw bewaard

POI

Kerkstraat
Beklimmingscode van RouteYou : E_3_d
Lengte : 0.5 km
Stijging : 27 m
Gemiddelde hellingsgraad : 2 m / 100 m - 2.42 %
Maximale hellingsgraad : 8.56 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Tieltsestraat
Beklimmingscode van RouteYou : E_5_e
Lengte : 0.97 km
Stijging : 22 m
Gemiddelde hellingsgraad : 2 m / 100 m - 2.22 %
Maximale hellingsgraad : 4.58 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Hoxemsesteenweg
Beklimmingscode van RouteYou : E_5_e
Lengte : 0.85 km
Stijging : 20 m
Gemiddelde hellingsgraad : 2 m / 100 m - 1.81 %
Maximale hellingsgraad : 4.14 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou

Terroir-Wijnsafari: Wijndomein Petrushoeve
Wijndomein Petrushoeve is een wijn- en belevingshoeve in Bekkevoort, Vlaams-Brabant. Het domein heeft een geschiedenis die teruggaat tot de 16e eeuw, toen er al kluizenaars wijn verbouwden. Sinds 2010 plantte de familie Calders er verschillende soorten wijnranken aan, waarmee ze witte, rode en mousserende wijnen produceren. Je kan er ook overnachten in een wijnvat, genieten van de kinderboerderij, de hoogstamboomgaard en de bloemenweide, of deelnemen aan teambuildings en evenementen.
Auteur: Terroir Tours
Wijnbrouwerij

Bollenberg
Beklimmingscode van RouteYou : E_5_d

Onze-Lieve-Vrouw-ten-Poelkerk
De kerk, een parel van de hooggotiek, gebouwd in de veertiende een vijftiende eeuw, dankt haar naam aan de poel waarop ze werd opgetrokken en - zoals gebruikelijk was rond die tijd - aan een legende uit de 12de eeuw. Een eervol man zou zijn vermoord waarna zijn lijk in deze poel werd geworpen. Daarop voorspelde een vrouw dat er uit de poel een tempel zou oprijzen. Omdat sinds die dag heel wat mirakels aan de poel werden toegeschreven, gaf de toenmalige hertog van Brabant Jan I de opdracht tot de bouw van een kerk, ter verering van deze vrouw. Aan de noordzijde bevindt zich een bedevaartsgrotje met beneden achter de tralies de Haspoelbron.
Auteur: Jonathan Holslag

De Motte van Stakenborg, de oude kern van Lubbeek
Je moet al goed kijken om de plek naast het houten vlonder te zien waar ooit een vroegmiddeleeuwse versterking op een heuveltje in het natte veengebied stond. Een motte is een defensieve versterking bestaande uit een toren of donjon op een heuvel, gelegen in een door houten palissaden omgeven en doorgaans cirkelvormige plek. Binnen de omheining konden mens en vee van het dorp schuilen en zich tegen aanvallers verdedigen. Niet toevallig ligt de verdediging op een lage, natte plek. Misschien kon het gebied omringd worden door grachten of onder water gezet worden. De natte veengrond zal alleszins voor de aanvallers een vervelende hindernis geweest zijn.
De versterking behoorde eerst aan de familie Hove en werd dan ook op het einde van de 13de eeuw vermeld als Hof ten Hove. Maar rond 1500 kwam ze in handen van een andere familie en de plek heette van dan af stakenborg. Toevallig of niet, maar ‘stakenborg’ zou wel eens kunnen verwijzen naar een versterking (borg) omgeven door staken (palissades).
Bij de opgravingen op het einde van de 19de eeuw vond men o.a. fundamenten, bakstenen en pannen, potscherven, houtskool,… maar ook een ridderspoor uit de 13de eeuw. Verrassend was dat er tevens funderingen van Romeinse oorsprong gevonden werden. De Romeins-Gallische heirbaan tussen Tienen en Elewijt liep hier trouwens niet zover vandaan. Vreemd werd reeds op de Ferrariskaart van 250 jaar geleden de heuvel vermeld als ‘Tombe de Lubbeeck’. Was dat een fantasierijke interpretatie in een eeuw dat men een voorliefde had voor de klassieken.
In 1887 groef de toenmalige eigenaar de heuvel af en we zien vandaag slechts nog een verhevenheid van zo’n 3 meter hoog.
Men heeft hier ook sporen van een nu verdwenen 13e-eeuwse watermolen gevonden. Sterker nog, hier in de buurt zou de oudste kern van Lubbeek ontstaan zijn. Het lijkt ons evenwel niet de meest aangename plek en het moet ons dan ook niet verwonderen dat kerk en dorp zich iets meer naar het zuiden en het westen ontwikkeld heeft, op de vruchtbare leemgrond aan de rand van de vallei.
Auteur: Jan Rymenams
Kasteel

Turkije aan de Molenbeek? Een Onze-Lieve-Vrouw uit Bosnië?
Hier zien we in een boom aan de oude Processieweg een beeld van O.L.Vrouw. Reeds van zeer vroeg in de middeleeuwen werden langsheen wegen en vaak aan kruispunten kruisen en kapellen geplaatst. In veel gevallen zijn ze een uiting van volksdevotie. Niet zelden werden kruisen en kapelletjes aan een boom geplaatst of werden er in gehangen. Hier zien we het beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Medjugorje, een klein bergdorp in Bosnië-Herzegovina, waar sinds 1981 verschijningen zouden plaats vinden. Het Vaticaan heeft in september – na lange jaren – zijn goedkeuring gegeven als een plaats van bedevaart en geloof, maar spreekt zich niet uit over de verschijningen en dialogen.
Op de Vandermaelenkaart en de stafkaart van 1864 heet deze plek nog ‘Turkegem’. ‘Turkey’ wordt het eerst vermeld op de stafkaart van 1893 en Terkeien zien we in 1930 verschijnen. Volgens Jacques Haflants heeft deze naam niets te maken met het land Turkije, maar is het een verbastering van Ter Keien, verwijzend naar de stenen die in de grond zaten en die bij het bewerken van de akkers naar boven kwamen. Als je even op de akkers gaat kijken, zien we inderdaad veel keien.
Auteur: Jan Rymenams
Landschapselement

De Dorpskring. Een drukke rotonde envreemd vogelgekwetter.
Het centrum van Lubbeek bestaat uit een groot plein dat ‘dorpskring’ noemt. Dit uitzicht kreeg het pas na de Tweede wereldoorlog toen gemeentehuis en dorpsschool werden afgebroken.
250 jaar geleden, op de Ferrariskaart zien we deze cirkelvormige aanleg, maar binnen die cirkel zien we akkers, hagen en enkele boerderijen. In 1841 liep er reeds een weg dwars over het plein op het traject van de vroegere boomrij van de Ferrariskaart. Misschien dat deze cirkel oorspronkelijk ook een gemeenschappelijke dries was met rondom huizen en boerderijen. Op het einde van de 18de eeuw en later werden die gemeenschappelijke gronden vaak verkaveld en bebouwd.
Vandaag is dit toch wel een vrij kaal en weinig sfeervol plein met druk verkeer. Dat er op de rotonde kunstmatig vogeltjesgekweel uit een nepconstructie komt, is ronduit surrealistisch. Het is eens iets anders dan de muzak in de winkelstraten van de stad.
Auteur: Jan Rymenams
Dorpszicht

Kerkhofpoëzie
Je moet er even naar zoeken, maar aan de kerkhofmuur zie je het gedicht Montmartre van Bénédicte Lemmelijn. De auteur was de stadsdichter van Zoutleeuw. Zij is gewoon hoogleraar Oud Testament aan de KU Leuven. Sinds 2020 is ze lid pauselijke Bijbelcommissie. Ze publiceert niet alleen toegankelijke boeken over geloof, maar maakt ook fijne poëzie: “Het zijn korte en toegankelijke gedichten over kleine taferelen in het leven van elke dag. Want precies daar speelt het leven zich af … Sta er even bij stil, en geniet ervan.”
Kerkhof Montmartre
Al honderd jaar
schijnt de zon
op deze oude graven,
verwarmt ze
de krul van het kruis
en het vlak van de steen
in arduin.
En heel misschien
voelt de man
die hier rustend ligt nog
een tikkeltje zon,
en misschien verlicht
en verjaagt ze de jicht
van weleer.
Maar oud en koud
vandaag voorbij
want warm in de zon
liggen er,
gekruld in spiraal,
twee poezen
te soezen.
Literaire plaats

Kapel Heilige Familie (Assent) Bekkevoort
De kapel werd gebouwd in de 19de eeuw door de weldoener Frans Janssens. Hij werd geboren op 31 januari 1839. Zijn ouders waren welstellende landbouwers, die in Klein-Kempen te Bekkevoort woonden. In 1865 werd hij lid van de kerkfabriek in Bekkevoort en bleef dit tot aan zijn dood op 25 januari 1900. Zija grafsteen staat op het kerkhof achter de kerk van Bekkevoort.
De kapel is in erfpacht van de gemeente Bekkevoort.
Bron: infobordje aan de kapel
Auteur: Eddy&Rita
Kapel

GS Bikers rit 14 voor team B in 2026