Kapel van O.L.Vrouw van Troost
Gelegen op de zuiderse uithoek tov het kasteel, zoals men deze veel aantrof bij domeinen van kastelen. Toen men in 1972 na de afbraak van de oude kapel van O.L.Vrouw van Troost, begon met het uitgraven voor de fundamenten van de nieuwe kapel, ontdekte men dat er nog een oudere kapel in de grond zat. Deze werd uitgegraven en bewaard zodat we in de kapel deze crypte aantreffen.
Auteur: Sigge
Meer informatie
Kapel

Sint-Joris Oorbeek
De eerste kerk moet er uitgezien hebben zoals deze van "Overlaar" een gehucht van Tienen, ze was de hofkerk van de Heren van Oorbeek, verwoest in 1635. De verwoeste grafsteen van de Heren van Oorbeek, van Rijkel Loobos Vilters. Cathlijn van Oorbeecke stierf in 1475 , vinden we terug op de kerkmuur ingemetseld. De kerk is classicistische stijl van rond de jaren 1778, opgetrokken uit bak- en zandsteen. De oude kerkhofmuur die aan de westkant gelegen is, is een mogelijk uitleg als onderdeel van onze oude kerk. Tot voor kort kon men de begraafplaats van de Heer Henri Persoons burgemeester van Tienen benoemd door Napoleon in 1808 hier vinden onder het kruisbeeld op het kerkhof, maar werd spijtig door de stad Tienen opgeruimd. De kerk omvat oa altaren van de periode 1750-1790, biechtstoel 1651 en een geklasseerd orgel van Adrien Rochet 1791. Ietwat weinig voorkomend is ook dat de vloer van de sacristie in dezelfde stijl is als deze van de kerk zelf. De kerk zal binnenkort waarschijnlijk geklasseerd worden door Monumenten en Landschappen. Ze is enkel te bezoeken tijdens de eucharistievieringen die je terug kan vinden op deze website van Oorbeek.
Auteur: Sigge
Meer informatie
Kerk

Paterskerk Tienen
Vertrek aan de oude Begijnhofkerk Tienen beter gekend als de Paterskerk (in 1976 werd de kerk door een hevige brand grotendeels vernield)
Auteur: JM fietser
Meer informatie
Kerk

Toreke (het)
Auteur: scanini
Museum

Sint-Martinuskerk
De Sint-Martinuskerk is een kerkgebouw in Kerkom in de Belgische gemeente Boutersem in de provincie Vlaams-Brabant. De kerk ligt aan de Kerkstraat met naast de kerk een ommuurd kerkhof.
Het gebouw bestaat uit een ingebouwde westtoren, een eenbeukig schip met drie traveeën en een smaller koor met twee traveeën. De toren is opgetrokken in zandsteen en heeft een spitsboogvormig portaal met vierpas en een ingesnoerde naaldspits. De rest van het gebouw is hoofdzakelijk in baksteen opgetrokken in classicistische stijl. Het schip en het koor hebben rondboogvensters en hoekblokken, maar geen steunberen. Het geheel wordt gedekt onder een zadeldak.
Auteur: Wikipedia
Kerk

Kasteel van Blekkom
Het Kasteel van Blekkom is een kasteel uit de negentiende eeuw dat in het gelijknamige gehucht Blekkom staat.
Het 'kasteel' is een alleenstaand, neoclassicistisch herenhuis, in 1859 gebouwd naar een ontwerp van architect Victor Jamaer in opdracht van Hyacinthe de Maret, de eerste burgemeester van de in 1866 zelfstandig geworden gemeente Loksbergen.
Auteur: Wikipedia
Kasteel

Natuurgebied de Grote Ge(k)te
De Grote Ge(k)te is een natuurgebied in de Grote Gete Vallei tussen Zoutleeuw en Linter. Het is een lappendeken uit van populierbossen, wilgenstruwelen, elzenbroekbossen en graslanden. Kleine waterlopen en grachten doorsnijden de vallei. Deze mooie lap natuur van 210 hectare is het leefgebied van enkele bijzondere koesterburen zoals de kamsalamander, ijsvogel, boerenzwaluw, sleedoornpage, waterspitsmuis, watervleermuis en weidebeekjuffer. Je vindt het wandelgebied van de Grote Ge(k)te langs de fietsroute "Ijzerenweg" op het einde van de Dotermontstraat in Linter, tussen de fietsknooppunten 50 en 58.
Auteur: Dromos
Natuurgebied

Wijndries
Helling in holle weg, lengte 400m, gemiddeld stijgingspercentage van 8%, maximum 14%
Auteur: tournst
Helling

Sint-Quirinus
Heterogeen geheel met omringend kerkhof: westtoren, een beuk van drie traveeën, een uitspringend transept en een driezijdig koor, geflankeerd door sacristieën. Gotisch koor van bak- en zandsteen, op sokkel van ijzerzandsteen, versterkt door typisch Brabantse steunberen (15de eeuw?); noordsacristie uit dezelfde tijd. Gotisch transept van dezelfde materialen uit de 16de eeuw. Bakstenen beuk heropgebouwd in 1748 (steen in de noordgevel), waarbij de oude zijbeuken weggelaten werden; binnenin sporen van de spitsboog der zijbeuk (ook buiten zichtbaar); oostelijke zuilen van de zijbeuk op eigenaardige wijze opnieuw gebruikt. Stucplafonds en zuidsacristie uit de 18de eeuw. Toren en bijbouwen gedagtekend 1847.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Gebedsplaats

café De Smid
Het café De Smid werd ooit door een smid gebouwd, die van de dorpskern naar de spoorlijn verhuisde toen hij de opdracht kreeg er onderdelen voor te maken. De man had een goed oog in de dorst van de reizigers en installeerde meteen ook een café, dat druk werd bezocht door zowel vroege als late reizigers.
Auteur: Lannoo
Cafe

Sint-Cyriacuskerk van Budingen
Het dorpscentrum van Budingen (een deelgemeente van Zoutleeuw) wordt gedomineerd door de classicistische Sint-Cyriacuskerk, waarvan de bouw werd aangevat in 1788. De onderbouw van de toren in ijzerzandsteen met zijn typische kleur dateert nog uit het begin van de 18de eeuw. Het kerkje bevat enkele kerkmeubelen uit de 17de en 18de eeuw, naast nog oudere beelden, onder meer een Sint-Ambrosius uit het einde van de 15de eeuw.
Auteur: Lannoo

Samenvloeiing van Grote Gete en Kleine Gete
Samenvloeiing van de Grote en de Kleine Gete. Nadien vormen deze samen gewoonweg de Gete. In Halen, zo'n 15 kilometer verder, mondt de Gete uit in de Demer.
Auteur: Lannoo
Rivier

Hageland
Het Hageland situeert zich grosso modo tussen de steden Leuven, Tienen, Zoutleeuw, Diest en Aarschot. De oudste vermelding van de term Hageland zou dateren van 1528. Het woord zou niets anders betekenen dan 'bosland'. En daaraan is hier alvast geen tekort. Naast de talrijke grotere en kleinere bossen zul je zeker ook genieten van de vele fruitbomen langs de route. Laagstammige appelaars en perelaars zijn hier bijna even belangrijk. Af en toe merk je ook enkele authentieke hoogstamboomgaarden. De heuvels zijn meestal niet hoger dan tachtig of negentig meter: hoogteverschillen van meer dan dertig meter zijn er op deze route niet te overwinnen. Aardig om te weten is dat de heuvels in feite versteende zandbanken zijn, die overbleven nadat de Diestiaanzee zich zeven miljoen jaar geleden uit het huidige Vlaanderen terugtrok.
Regio centrum

Koninklijk Atheneum
Het Koninklijk Atheneum Tienen is een middelbare overheidsschool van het gemeenschapsonderwijs die in 1920 ontstond toen de Staat het Gemeentecollege van Tienen overnam. In 1944 werd de school door een Duitse tank beschoten en zo zwaar beschadigd dat na de oorlog nieuwbouw noodzakelijk bleek. Het nieuwe atheneum (1953) werd een voor zijn tijd modern gebouw, met ruime klassen en puik uitgeruste vaklokalen. Met zijn sobere lijn en bijna 100 meter gevellengte is de school de blikvanger van de Gilainstraat.
School

suikermuseum
Professor Zucchero, de virtuele gids, bezit de gave om de bezoeker te reduceren tot een stofje, niemendalletje ter grootte van een molecule. En dan gaan we samen met kleurrijke animatiefiguren op zoek naar de zoete smaak van suiker.
Het museum omvat verscheidene afdelingen, gespreid over de 3 verdiepingen van de vroegere stadshallen.
Alle aspecten komen aan bod: van de suikerbietenteelt tot de verwerking ervan tot suikerproducten, het gebruik van suiker in voeding, de invloed ervan op onze gezondheid en het gebruik van suiker in de kunst.
Auteur: jochenmeeus
Museum

Sint-Germanuskerk
Op de Veemarkt, het eerste middeleeuwse marktplein van Tienen, staat de Sint-Germanuskerk. De opeenvolgende vergrotingen, verbouwingen en restauraties, van oorspronkelijke klein abdijkerkje uit de 9de eeuw naar parochiekerk, leverden een samenvoeging van verschillende stijlen op, gaande van Romaans naar hooggotisch. Van de Romaanse viertorenbasiliek, met Maas- en Rijnlandse invloeden, bleef alleen de vroeg 13de-eeuwse westbouw bewaard

POI

Kerkstraat
Beklimmingscode van RouteYou : E_3_d
Lengte : 0.5 km
Stijging : 27 m
Gemiddelde hellingsgraad : 2 m / 100 m - 2.42 %
Maximale hellingsgraad : 8.56 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Hoxemsesteenweg
Beklimmingscode van RouteYou : E_5_e
Lengte : 0.85 km
Stijging : 20 m
Gemiddelde hellingsgraad : 2 m / 100 m - 1.81 %
Maximale hellingsgraad : 4.14 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Terroir-Wijnsafari: Wijndomein Petrushoeve
Wijndomein Petrushoeve is een wijn- en belevingshoeve in Bekkevoort, Vlaams-Brabant. Het domein heeft een geschiedenis die teruggaat tot de 16e eeuw, toen er al kluizenaars wijn verbouwden. Sinds 2010 plantte de familie Calders er verschillende soorten wijnranken aan, waarmee ze witte, rode en mousserende wijnen produceren. Je kan er ook overnachten in een wijnvat, genieten van de kinderboerderij, de hoogstamboomgaard en de bloemenweide, of deelnemen aan teambuildings en evenementen.
Auteur: Terroir Tours
Wijnbrouwerij

Bollenberg
Beklimmingscode van RouteYou : E_5_d
Lengte : 0.42 km
Stijging : 12 m
Gemiddelde hellingsgraad : 3 m / 100 m - 3.19 %
Maximale hellingsgraad : 6.26 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou

Dorpscafé ’t Klein Verlet
'T Klein Verlet is een gezellig dorpscafé gelegen te Meensel-Kiezegem. Het café is ingehuldigd in 2017 en wordt tot op heden uitgebaat door Elke van Edom en Lieven Aertgeerts. Een café met voorliefde voor trappistbieren en bieren van de streek.
Gelegen langs wandel- en fietsroutes, het café waar het fijn vertoeven is. Hier kan je aan het standbeeld van wielerlegende Eddy Merckx -tegenover zijn geboortehuis-, “verletten” en genieten van een drankje en de rust.
Auteur: Mediahuis België
Cafe

De Motte van Stakenborg, de oude kern van Lubbeek
Je moet al goed kijken om de plek naast het houten vlonder te zien waar ooit een vroegmiddeleeuwse versterking op een heuveltje in het natte veengebied stond. Een motte is een defensieve versterking bestaande uit een toren of donjon op een heuvel, gelegen in een door houten palissaden omgeven en doorgaans cirkelvormige plek. Binnen de omheining konden mens en vee van het dorp schuilen en zich tegen aanvallers verdedigen. Niet toevallig ligt de verdediging op een lage, natte plek. Misschien kon het gebied omringd worden door grachten of onder water gezet worden. De natte veengrond zal alleszins voor de aanvallers een vervelende hindernis geweest zijn.
De versterking behoorde eerst aan de familie Hove en werd dan ook op het einde van de 13de eeuw vermeld als Hof ten Hove. Maar rond 1500 kwam ze in handen van een andere familie en de plek heette van dan af stakenborg. Toevallig of niet, maar ‘stakenborg’ zou wel eens kunnen verwijzen naar een versterking (borg) omgeven door staken (palissades).
Bij de opgravingen op het einde van de 19de eeuw vond men o.a. fundamenten, bakstenen en pannen, potscherven, houtskool,… maar ook een ridderspoor uit de 13de eeuw. Verrassend was dat er tevens funderingen van Romeinse oorsprong gevonden werden. De Romeins-Gallische heirbaan tussen Tienen en Elewijt liep hier trouwens niet zover vandaan. Vreemd werd reeds op de Ferrariskaart van 250 jaar geleden de heuvel vermeld als ‘Tombe de Lubbeeck’. Was dat een fantasierijke interpretatie in een eeuw dat men een voorliefde had voor de klassieken.
In 1887 groef de toenmalige eigenaar de heuvel af en we zien vandaag slechts nog een verhevenheid van zo’n 3 meter hoog.
Men heeft hier ook sporen van een nu verdwenen 13e-eeuwse watermolen gevonden. Sterker nog, hier in de buurt zou de oudste kern van Lubbeek ontstaan zijn. Het lijkt ons evenwel niet de meest aangename plek en het moet ons dan ook niet verwonderen dat kerk en dorp zich iets meer naar het zuiden en het westen ontwikkeld heeft, op de vruchtbare leemgrond aan de rand van de vallei.
Auteur: Jan Rymenams
Kasteel

Turkije aan de Molenbeek? Een Onze-Lieve-Vrouw uit Bosnië?
Hier zien we in een boom aan de oude Processieweg een beeld van O.L.Vrouw. Reeds van zeer vroeg in de middeleeuwen werden langsheen wegen en vaak aan kruispunten kruisen en kapellen geplaatst. In veel gevallen zijn ze een uiting van volksdevotie. Niet zelden werden kruisen en kapelletjes aan een boom geplaatst of werden er in gehangen. Hier zien we het beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Medjugorje, een klein bergdorp in Bosnië-Herzegovina, waar sinds 1981 verschijningen zouden plaats vinden. Het Vaticaan heeft in september – na lange jaren – zijn goedkeuring gegeven als een plaats van bedevaart en geloof, maar spreekt zich niet uit over de verschijningen en dialogen.
Op de Vandermaelenkaart en de stafkaart van 1864 heet deze plek nog ‘Turkegem’. ‘Turkey’ wordt het eerst vermeld op de stafkaart van 1893 en Terkeien zien we in 1930 verschijnen. Volgens Jacques Haflants heeft deze naam niets te maken met het land Turkije, maar is het een verbastering van Ter Keien, verwijzend naar de stenen die in de grond zaten en die bij het bewerken van de akkers naar boven kwamen. Als je even op de akkers gaat kijken, zien we inderdaad veel keien.
Auteur: Jan Rymenams
Landschapselement

De Dorpskring. Een drukke rotonde envreemd vogelgekwetter.
Het centrum van Lubbeek bestaat uit een groot plein dat ‘dorpskring’ noemt. Dit uitzicht kreeg het pas na de Tweede wereldoorlog toen gemeentehuis en dorpsschool werden afgebroken.
250 jaar geleden, op de Ferrariskaart zien we deze cirkelvormige aanleg, maar binnen die cirkel zien we akkers, hagen en enkele boerderijen. In 1841 liep er reeds een weg dwars over het plein op het traject van de vroegere boomrij van de Ferrariskaart. Misschien dat deze cirkel oorspronkelijk ook een gemeenschappelijke dries was met rondom huizen en boerderijen. Op het einde van de 18de eeuw en later werden die gemeenschappelijke gronden vaak verkaveld en bebouwd.
Vandaag is dit toch wel een vrij kaal en weinig sfeervol plein met druk verkeer. Dat er op de rotonde kunstmatig vogeltjesgekweel uit een nepconstructie komt, is ronduit surrealistisch. Het is eens iets anders dan de muzak in de winkelstraten van de stad.
Auteur: Jan Rymenams
Dorpszicht

De Sint Martinuskerk: een architectonisch voorbeeld van vier eeuwen geschiedenis.
De Sint Martinuskerk – en de naam wijst trouwens op een parochie van het eerste uur van de christianisatie in onze contreien- zal reeds van in de 12de eeuw door de norbertijnen van de abdij van ’t Park (Leuven) bediend worden. En die leverden ‘degelijke kwaliteit’ want een priester had meestal reeds tien studiejaren achter de rug voor hij parochieherder werd. Verschillende pastoors van Lubbeek brachten het zelfs tot abt van de abdij. Dit zal veranderen wanneer de orde tijdens de Franse overheersing wordt afgeschaft.
Het kerkgbouw
De witstenen, 22 meter hoge toren dateert uit de 15de eeuw, op een moment dat het economisch nog goed ging in het Hageland. De witte Lediaanse stenen komen waarschijnlijk uit groeven die de abdij in Bertem bezat. De bouwstijl is gotisch.
Het schip heeft een andere signatuur. Dat merken we aan de vorm van de ramen en het gebruik van baksteen. Dit kerkgedeelte is ruim 200 jaar jonger dan de toren en dateert van 1778, tijdens de bloeiende Oostenrijkse periode. Het waarschijnlijk oude Romaanse gedeelte was erg vervallen en veel te klein geworden: er zijn zo’n 800 communicanten in Lubbeek en er is slechts plaats voor 300. Nochtans zullen de parochianen heel wat te doen hebben en zelfs een gerechtelijke zaak moeten aanspannen, alvorens de abdij aan de eisen tegemoet komt. Het schip werd gebouwd op hetzelfde moment dat De Ferraris de Kabinetskaart tekende. Deze bouwstijl noemen we classicisme. En tenslotte hebben we het koor, dat in stijl gelijkaardig oogt als het schip. Maar het werd ongeveer 80 jaar later gebouwd, op een moment dat de kerk te klein werd voor de aangroeiende parochiebevolking. De arrondissementsbouwmeester Alexander Van Arenberg (1799-1877), die voor veel kerken in het Hageland zijn sporen heeft nagelaten, behield de bouwstijl.
De kareelstenen voor die laatste verbouwing zouden door de gemeente gebakken en geleverd worden. De klei haalde men uit een groeve vlak bij de kerk. De eiken voor het houtwerk haalde men uit het naburige Kerkbos en voor het vervoer van de materialen rekende men op de vrijwillige bijdrage van de parochianen. Dit laatste is trouwens iets wat elders in het Hageland ook gebeurde en beschouwd werd als een belangrijke uiting van vroomheid.
Het kerkhof
het is uitzonderlijk dat dergelijk plattelandskerkhof in het centrum van het dorp bewaard bleef. Er zijn meerdere fraaie graftekens te bewonderen. De oudste grafmonumenten zijn gegroepeerd ter hoogte van respectievelijk de noordwand van het koor en de noord- en zuidwand van de zijbeuken. Ze zijn uitgevoerd in blauwe hardsteen met een neoclassicistische of neogotische vormgeving. Ze dateren overwegend uit de 19de en de eerste helft van de 20ste eeuw en getuigen van de rijkdom van de adellijke families. De overheersende types zijn het sarcofaagmodel met omheind grafperk en de opstaande grafsteen met kruisbekroning. Naast de lokale vooraanstaanden zijn de graven van priesters sterk vertegenwoordigd.

Café de Molenvrienden
Auteur: Vespa Club Tessenderlo
Cafe

Kapel Heilige Familie (Assent) Bekkevoort
De kapel werd gebouwd in de 19de eeuw door de weldoener Frans Janssens. Hij werd geboren op 31 januari 1839. Zijn ouders waren welstellende landbouwers, die in Klein-Kempen te Bekkevoort woonden. In 1865 werd hij lid van de kerkfabriek in Bekkevoort en bleef dit tot aan zijn dood op 25 januari 1900. Zija grafsteen staat op het kerkhof achter de kerk van Bekkevoort.
De kapel is in erfpacht van de gemeente Bekkevoort.
Bron: infobordje aan de kapel
Auteur: Eddy&Rita
Kapel

GS Bikers rit 14 voor team C in 2026