Vliegveld Schaffen
BEL, Leuven, Diest, Vliegveld Schaffen
Auteur: Niels2
Meer informatie
POI

Kerk van Zelk
De kerk van Zelk is gelegen nabij de samenvloeiing van de Velp en de Demer. De classicistische Sint-Pancratiuskerk dateert uit 1767. De kerk werd uitgebreid met zijkapellen in 1939. Ook het interieur is uit de 18e eeuw. De parochiekerk van Zelk is toegewijd aan Sint-Pancratius. Het bakstenen kerkgebouw heeft een ingebouwde westertoren en eenbeukig schip. In 1938 - 1939 werden twee zijkapellen toegevoegd. De kerk is niet beschermd.
Auteur: Dromos
Meer informatie
Kerk

Vml. abdij Maagdendaal
Auteur: jmdur
Meer informatie
Hoeve

Water zorgt voor leven!
Observeer hier even de natuur: elzen, riet en (knot)wilgen geven deze plek een pittoresk karakter. Een leigracht voert water aan en in het elzenbroekbosje vlakbij borrelt kwelwater op. Kikkers , padden en salamanders verkiezen zo'n vochtige leefomgeving. In het cultuurlandschap leven amfibieën vooral in veedrinkpoelen en sloten. Op de zacht hellende oever, waar zonnewarmte tot op de bodem doordringt, ontstaan ideale levensvoorwaarden voor larven en insecten.
Auteur: Eddy&Rita
Natuurgebied

Vlooybergtoren
De Vlooybergtoren, Tielt Winge
Zwevende trap in roestvrij Cortenstaal, de kleur verwijst naar het ijzerzandsteenerfgoed.
Ruim 20 meter lang en 11 meter hoog.
De uitkijktrap is ingeplant op één van de hoogst gelegen locaties (± 80 m) van het Hageland.
Bij helder weer kan je vanop de toren in het westen de koeltorens van Electrabel zien in Vilvoorde en de schachten van de Limburgse koolmijnen in het oosten.
Auteur: VCD
Uitzichttoren

Averbode
Averbode is een deelgemeente van Scherpenheuvel-Zichem in de Belgische provincie Vlaams-Brabant. De dialectnaam voor Averbode is "Eiverbeu", “Eiverbeur” of "Everbeur". Van 1928 tot 1977 was Averbode een zelfstandige gemeente. Geografisch en taalkundig behoort Averbode tot de Zuiderkempen.In de onmiddellijke omgeving van de Abdij van Averbode, gesticht in 1134, was eeuwenlang nauwelijks bewoning. Pas in het laatste kwart van de 19e eeuw was er sprake van het gelijknamige gehucht, soms ook Everbode en Den Haak genoemd.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Glabbeek
Glabbeek is een plaats en gemeente in de Belgische provincie Vlaams-Brabant. De gemeente telt ruim 5000 inwoners en ligt op een hoogte van 62 meter.
De dorpsnaam betekent "gladde beek", en dus vergelijkbaar met de namen Klabbeek , een deelgemeente van Tubeke, en in Duitsland Gladbeck en Mönchengladbach. De plaatsnaam Glabais nabij Genepiën is ook afgeleid van "Glabbeek".
Auteur: Wikipedia
Gemeente

Tielt
Tielt is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant, en een deelgemeente van de gemeente Tielt-Winge. Het was een zelfstandige gemeente tot ze bij de fusie van 1977 deel ging uitmaken van de nieuwe fusiegemeente Tielt-Winge.
Tielt ligt in het Hageland aan de weg van Meensel-Kiezegem naar Rillaar die de weg van Leuven naar Diest ten zuiden van de dorpskom kruist. In het noorden van de deelgemeente ligt de autosnelweg A2/E314 waarmee Tielt een aansluiting heeft. Het dorp heeft twee parochies: deze toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw vormt de eigenlijke dorpskom terwijl de parochie toegewijd aan Sint-Martinus ten zuiden hiervan aan de steenweg ligt. Tielt heeft zich door zijn ligging ontwikkeld van een landbouwdorp tot een landelijk woondorp met nog enige landbouwactiviteit.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Oplinter
Oplinter is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant en een deelgemeente van de stad Tienen. Oplinter was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977.Volgens de gangbare verklaring is Linter een samenstelling uit lind + ter, met de betekenis "lindeboom". Deze verklaring is onhoudbaar. In plaatsnamen met Lind/Lint, die Gysseling in zijn Toponymisch Woordenboek opgeeft, gaat het telkens over een plaats "bij een linde of een lindenbos". Deze plaats kan zijn: vruchtbaar aangeslibd land zoals in Lindau, een bosje op hoge zandgrond zoals in Lindelo, een woeste vlakte zoals in Lindveld, een hofstede zoals in Lindweiler, enz. "Lindeboom" komt echter nergens als plaatsnaam voor. Daarom moeten we Linter eerder verbinden met Lintaruurde , een onbekende plaats in Friesland, te verklaren als "voorde in de beek genoemd Lintara". Lintara was de oude naam van de Genovevabeek. Het voorvoegsel Op heeft de betekenis opwaarts, naar boven. De dorpsnaam Oplinter betekent aldus "de stroomopwaartse nederzetting bij de Lintara". Zo werd de waternaam een dorpsnaam.
Deelgemeente

Sint-Martinuskerk
De Sint-Martinuskerk is een kerkgebouw in Kerkom in de Belgische gemeente Boutersem in de provincie Vlaams-Brabant. De kerk ligt aan de Kerkstraat met naast de kerk een ommuurd kerkhof.
Het gebouw bestaat uit een ingebouwde westtoren, een eenbeukig schip met drie traveeën en een smaller koor met twee traveeën. De toren is opgetrokken in zandsteen en heeft een spitsboogvormig portaal met vierpas en een ingesnoerde naaldspits. De rest van het gebouw is hoofdzakelijk in baksteen opgetrokken in classicistische stijl. Het schip en het koor hebben rondboogvensters en hoekblokken, maar geen steunberen. Het geheel wordt gedekt onder een zadeldak.
Kerk

Sint-Bartholomeuskerk
De Sint-Bartholomeuskerk is een kerk in het Belgische dorp Waanrode. Het is de parochiekerk van de Sint-Bartholomeusparochie.
Over de oorsprong van de Sint-Bartholomeuskerk is niets bekend. Ze wordt reeds in 1139 vermeld in het Latijn als ecclesia, en op 31 mei 1272 erkennen de zonen van ridder Hendrik van Velp dat de tienden en het patronaat over de kerk van Waanrode wel degelijk aan de abdij Maagdendal toebehoren.
Kerk

Sint-Jansbergklooster
Het Sint-Jansbergklooster is een voormalig klooster in Zelem in de Belgische provincie Limburg. Het klooster heette oorspronkelijk Sint-Jansdal en is vernoemd naar Sint-Jan de Doper.
Dit klooster, van de orde der Kartuizers, werd gesticht in 1329 door de Heer van Diest en diens tweede vrouw, Johanna van Vlaanderen. Tijdens de 14e en 15e eeuw breidde het klooster zich uit. Door de troepen van Willem van Oranje werd het echter, in 1582, verwoest. Hiermee ging ook een zeer belangrijke bibliotheek verloren.
Klooster

De oude tramroute
Je staat op de bedding van de vroegere tramlijn Aarschot-Tielt die op 21 januari 1898 door de Nationale Maatschappij van Buurtspoorwegen geopend werd. De bedding ligt aan de rand van het Ralisbos, vandaag nog altijd een groene long in het midden van het dorp. De tram, in het begin een stoomtram op steenkool, werd in de volksmond 'de zwarte tram' genoemd en was samengesteld uit een locomotief, goederenwagons, reizigersrijtuigen en een dienstwagen voor het personeel. De lijn werd in 1953 stopgezet en vervangen door een autobuslijn.
Auteur: Landelijke Gilden fiets-, wandel- en autoroutes
Spoorlijn

Mariapark
Afhankelijk van de appreciatie van de bezoeker: een immense 'folly' of een religieuze thematuin bedoeld als bedevaartsoord rond Onze-Lieve-Vrouw, met Lourdesgrot en – door 'landschappelijke' kronkelpaden verbonden – zeven staties die de 'zeven smarten' uitbeelden tegen de achtergrond van diverse 'antieke' bouwstijlen; aangelegd tussen 1935 en 1960 op bebost terrein van 3 hectare; uitbundig rocaillewerk van A. Janssens en O. Tondeleir.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Park

Sint-Corneliuskapel
Pittoresk gotisch gebouw van kwartsiet en kalkzandsteen. De plattegrond ontplooit een ingebouwde westertoren, een enkele beuk en een koor uitlopend op een driezijdige apsis.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Kapel

Belgische militaire begraafplaats van Houtem
Het 3de Duitse legercorps en een deel van het 9de rukten onder bevel van generaal von Kluck op naar de Grote Gete tussen Halen en Tienen. Het Belgische 22ste linieregiment was in Sint-Margriete-Houtem ingekwartierd, rond Grimde werd de linie bezet door het 3de linieregiment. De 3de Gemengde Brigade beschutte de zuidwest- tot zuidoostkant van Tienen. Ze hadden als taak om de Getelinie te verdedigen, de aftocht van het Belgische leger te dekken en het van een omsingeling te behoeden.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Begraafplaats

Kerk van Neerlinter
De kerk van Neerlinter is toegewijd aan Sint-Follianus. Volgens een oorkonde uit 1139 bestond deze kerk reeds lang. De kerk diende verscheidene keren herbouwd te worden. Nu eens omdat ze te klein was, dan weer omdat ze was afgebrand (een paar keer) of omdat een ijzeren kruis door het dak stortte. Vandaag vraagt het daarom enig speurwerk om delen van de kerk in een bepaalde eeuw te situeren.
Auteur: Lannoo

Brusselsestraat
Anders dan de naam Brusselsestraat laat vermoeden, is dat geen chique winkelstraat, maar een landelijke weg die met fruitbomen en dennen is afgezoomd. De naam heeft dan ook niets met Brussel te maken, maar zou een vervorming zijn van de naam van de heuvel, Rutsenberg.
Auteur: Lannoo
POI

K31 - Stuw op de grote Leigracht
K31 is de stuw die de verbinding vormt tussen de Demer en de Zwarte Beek. Normaal bevindt de stuw zich steeds onder water en is er een verbinding tussen beide waterlopen. Vissen die via de Demer vanuit Aarschot of Zichem komen, passeren langs de stuw en kunnen stroomopwaarts zwemmen naar Velpe, Gete, Mangelbeek en Herk.
Bij natte periodes zorgt de stuw er voor dat er niet te veel water vanuit Limburg stroomafwaarts stroomt, maar dat het kan geborgen worden stroomopwaarts in het Schulens Broek. Na zo’n periode wordt de stuw opnieuw neergelaten zodat het overtollige water uit het Schulens Broek kan wegstromen. Kortom, deze stuw is belangrijk om het waterregime stroomopwaart van de Demer te regelen.
Auteur: Jan Rymenams
Gemaal

K29 - Uitlaat en verbindingsgracht met de Zwarte Beek
Wanneer het wachtbekken gevuld werd en nadien de dreiging van een wateroverlast terug hersteld is, moet uiteraard het water uit het wachtbekken weg kunnen vloeien. Dat gebeurt hier, in de Zwarte Beek. In 2013 ontwierp de VMM een nieuw traject voor de Grote Leigracht omdat de bestaande loop te weinig capaciteit bezat. Bij het lozen van het water uit het bekken wordt rekening gehouden met de waterstanden van de Zwarte Beek. Indien deze te hoog is, wordt gewacht met lozen tot het water in de Zwarte Beek voldoende gedaald is.
Deze uitlaat zorgt er eveneens voor dat wanneer het buitenbekken zich vult, de waterstand niet te hoog wordt. Door een te hoge waterstand zou het water van de Leugenbeek opstuwen en het centrum van Webbekom onder water komen te staan. Deze functie is dus dezelfde als wat we beschreven hebben bij de inlaat K24.
Ook hier werd recent (2023) een uitkijktoren voorzien.
Auteur: Jan Rymenams
Gemaal

POI

Blereberg
Beklimmingscode van RouteYou : E_3_d
Lengte : 0.7 km
Stijging : 35 m
Gemiddelde hellingsgraad : 5 m / 100 m - 4.75 %
Maximale hellingsgraad : 7.09 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Averbode: Abdij
Waarom in godsnaam in deze Anders Bekeken-rit kiezen voor een abdij?
Wel, het moet gezegd: “de paterkes” kenden “hunne” stiel. Kaas maken, bier brouwen, brood bakken en jawel, ook boeken drukken. Wie ooit de film De Witte zag of de tv-serie Wij, Heren van Zichem zal zich misschien herinneren dat de Witte een jobke had in de drukkerij. En wie al wat ouder is kent misschien nog, van in de lagere school de serie schoolboekjes: Zonnekind en Zonnestraal, of Zonneland en Doremi.
Wat aanvankelijk stielgewijs bedoeld was voor eigen gebruik of missiewerk, groeide later uit tot stukjes economie. De “paterkes” doen het al lang niet meer zelf.
De drukkerij die in de abdij gevestigd was sloot de deuren in 2004, maar de uitgeverij bestaat nog steeds. De Averbode-kaas wordt intussen gemaakt door Belgomilk en Milcobel. Het abdijbrood Averbode wordt gebakken door La Lorraine Bakery Group, en het abdijbier Averbode wordt inmiddels gebrouwen door brouwerij Huyghe in Melle. De “paterkes” hebben zich intussen geschoold in de stiel van “commerce”.
In 2016 werd na de restoratie binnen de abdijmuren een belevingscentrum opgericht, een abdijwinkel, een brasserie, een bakkerij, een kaasrijperij en een microbrouwerij opgericht. Het oog en de schone schijn willen ook wat?
Tip
Parkeren in de omgeving om in “de lekjesdreef” een ijsje te gaan likken is vaak problematisch, dus voor wie geen tijd heeft zetten we onze rit gewoon verder.
Auteur: Linx+
Abdij

Een fraaie pastorie, ... ver van de kerk
Midden in de velden zie je de pastorie, maar een kerk zie je niet in de onmiddellijke buurt. Vreemd? Wel, op het grondgebied van het vroegere Tielt waren er zowaar twee parochies: het gekende bedevaartsoord van Onze-Lieve-Vrouw en deze van Sint-Martinus. Deze laatste parochie die bediend werd door de norbertijnen van Opheylissem, had lang geen eigen pastorie. Pas op het einde van de 17de eeuw werd door de pastoor Frederik Adams (1695-1717) met de hulp van familie en vrienden een eerste, degelijke pastorie gebouwd. Weliswaar op zo’n 500 meter van het kerk. Trouwens Adams zou de eerste vaste bedienaar zijn van de parochie. In die periode leefden de bedienaars van beide parochies op gespannen voet. Een van de oorzaken was de verdeling van het tiendenrecht.
Het huidig aanzicht kreeg het gebouw in 1741 onder pastoor Essinck die vijftig jaar lang van 1725 tot 1775 dorpsherder zou zijn.
De laatste bewoner van de pastorie was de flamboyante parochiepriester Van Slagmolen, pastoor tussen 1954 en 1972.
In 1996 verwierf de gemeente het gebouw en zou het grondig laten restaureren. Enige tijd waren hier de toeristische dienst en het heemkundig museum gevestigd. Vandaag herbergt het gebouw de kantoren van het Regionaal Landschap Noord-Hageland. De herbestemming werd betaald met Europese, Vlaamse en provinciale fondsen.
Architecturaal is het een typisch dubbelhuis in traditionele zand- en baksteenstijl. Het uitzicht wordt in belangrijke mate bepaald door de als klokgevel uitgewerkte middentravee die – opvallend - zowel aan de voorzijde als de achterzijde van het gebouw te zien is. Let ook eens op de klassieke vormgeving van de deurlijsten met aansluitend een ovaal bovenlicht zoals men dat kan zien bij enkele andere huizen die opgetrokken zijn in dezelfde periode in deze streek.
De pastorie werd zoals dat de gewoonte was omgeven door een ruime pastorietuin.
Auteur: Jan Rymenams
Herenhuis

Terroir-Wijnsafari: Wijndomein Petrushoeve
Wijndomein Petrushoeve is een wijn- en belevingshoeve in Bekkevoort, Vlaams-Brabant. Het domein heeft een geschiedenis die teruggaat tot de 16e eeuw, toen er al kluizenaars wijn verbouwden. Sinds 2010 plantte de familie Calders er verschillende soorten wijnranken aan, waarmee ze witte, rode en mousserende wijnen produceren. Je kan er ook overnachten in een wijnvat, genieten van de kinderboerderij, de hoogstamboomgaard en de bloemenweide, of deelnemen aan teambuildings en evenementen.
Auteur: Terroir Tours
Wijnbrouwerij

Lekdreef Averbode
Wandelaars, fietsers, buurtbewoners, toeristen, in de dreef over de abdijpoort is het een vrolijke processie van mensen die een ijsje komen kopen aan een van de ijskarretjes. “Als kind kwamen wij hier geregeld een crèmeke lekken. De ijskarretjes staan bekend om hun grote bollen”, knipoogt Jochen.
Dat hier duchtig gelekt wordt, is geen recent fenomeen: al van in 1928 wordt er op deze plek roomijs aan de man gebracht. Averbode was toen al een bekend bedevaartsoord en de laatste stop op weg naar Scherpenheuvel. “Tot enkele jaren geleden mocht je nog met de auto in de Lekdreef rijden, zoals het hier in de volksmond heet. Dan moest je vaak je ijsje in een stofwolk opeten, maar nu is het hier gelukkig autovrij gemaakt.”
Wie nog energie overheeft, kan met zijn ijsje in de hand nog even via een monumentale trap naar de neogotische Kroningskapel bovenop de Kijkuit-heuvel.
Auteur: GVA - Gazet van Antwerpen
Toeristische attractie

De oude Pastorij van Miskom
Aan de overkant van de kerk staat zijdelings afgekeerd van de weg, de oude pastorie. Het is wat men noemt een zand-bakstenen dubbelhuis uit 1792. De oude pastorie zou tijdens de godsdiensttroebelen in de 17de eeuw verwoest zijn. Volgens Wauters bestond ze alleszins niet meer in 1613. Lange tijd nadien had Miskom geen eigen bedienaar. Het zou de pastoor van Kersbeek zijn die de diensten waarnam. Wanneer er begin 18de eeuw een nieuwe pastorie gebouwd werd, ontstond er later onenigheid tussen pastoor en bevolking omdat de pastoor hier niet wilde wonen het gebouw voor eigen profijt verhuurde.
Historisch gebouw

Sint-Rochuskapel. Waar de pest niet verder kon.
De oudste kaart waar de kapel vermeld staat is deze van Villaret, daterend van halverwege de 18de eeuw. Maar er zou reeds eerder een kapel gestaan hebben. De legende gaat dat ze werd opgericht op de plaats waar in 1624 de pest werd tegengehouden. Deze had reeds Kortenaken en delen van Miskom geteisterd, maar werd tegengehouden wanneer men aan de bouw van de kapel begon. Dat het er een voor de heilige Sint-Rochus was, was vanzelfsprekend. Sint-Rochus was zowat de meest populaire pestheilige.
Opvallend was dat de kapel in de jaren na de ‘Spaanse griep’, die Europa teisterde op het einde van de Eerste Wereldoorlog, een bijzondere toeloop kende.
De kapel werd in 1924 – zie jaarsteen in de geveltop – heropgebouwd. Oorspronkelijk was het de bedoeling om een rijkere kapel te voorzien, maar de inbreng van de offerblok en de beperkte crowd funding maakte dat na de Eerste Wereldoorlog een meer bescheiden plan moest worden uitgevoerd, weliswaar getekend door kanunnik Raymond Lemaire. Het aspect is neoromaans. Het eeuwenoude beeld van Sint-Rochus werd in 1994 gestolen en vervangen door een beeld dat een gift was van de Vrienden van de Sint-Rochusparochie uit Aarschot. Maar dat kunnen we vandaag blijkbaar niet meer zien want de kapel lijkt een stapelplaats van kerkstoelen en wacht nog op een herinrichting van het inerieur.
Kapel

De nieuwe hoeve Kemerlinckx. Een burgemeester, jenever en bier.
Deze doening was op het einde van de 19de eeuw de hoeve met de meeste grond in Miskom, zo’n 45 à 50 ha. Wat we nu zien als een gesloten blok en verkeerdelijk als vierkantshoeve zou bestempeld worden, waren oorspronkelijk losse volumes, gescheiden van mekaar omwille van brandgevaar. Pas in de loop van de tijd zijn ze met mekaar verbonden geraakt. Bemerk bij de dwarsschuren de grote inrijpoorten die toch wel iets zeggen over de rijkdom want hier reden de wagens met opgetast graan en andere veldvruchten binnen. En dat die rijkdom moest beschermd worden zie je bij de westkant van de schuur aan de ramen met tralies.
De hoeve dateert van 1820 en werd gebouwd door Joannes Franciscus II Kemerlinckx (1780-1853), de zoon van een Kemerlinckx uit de 'oude' hoeve 50 meter verderop. Diens zoon – eigenlijk een ‘gewettigd kind’ – zou met een volle nicht trouwen. Het vreemde is dat ze beiden zeven jaar zijn wanneer ze huwen in 1823. Dit kon nog wel in de Hollandse periode en gebeurde om dynastieke of economische redenen. Dat er meer moet achter zitten blijkt uit het feit dat zijn ouders pas in 1831 huwen!
Hij werd burgemeester van Miskom, maar dat was niet zo verwonderlijk want hij was ook hier brouwer en jeneverstoker. Brouwers waren immers rijk genoeg om aan de verkiezingen in een stelsel van cijnsrecht deel te nemen. Er waren geen materiële voorwaarden om verkozen te worden, maar om te kunnen stemmen had je wel rijkdom nodig en werd je kiesrecht bepaald door de hoogte van directe belastingen. Dat verschilde in functie van het aantal inwoners. Voor een dorp van minder dan 1000 inwoners - zoals Miskom - lag het kiesrecht op minder dan 50 frank aan directe belastingen. Geen wonder dat alleen een selecte club de politiek in het dorp bepaalde.
In die periode was een jeneverstokerij vrij logisch op een hoeve waar de granen beschikbaar waren. Omdat deze stokerij niet vergund was, werd ze op het kadaster aangeduid als ‘gevaarlijk gebouw’. De likeurstokerij werd nog voor 1900 opgeheven omwille van een wetgeving die een jaarlijkse vergoeding voorzag voor het stilleggen van de stokerij.
De brouwerij was gekend onder de naam ‘Brouwerij De Ster’ die bieren aan lokale cafés leverde. In de Eerste Wereldoorlog werd het koper gestolen door de Duitsers, maar ondanks startte de brouwerij in 1922 weer op en bleef actief tot 1945. Ze brouwde twee soorten bier voor de lokale herbergen. Dit was rond 1880 niet de enige brouwerij. Er zouden er zo’n drie geweest zijn op de ongeveer 500 bewoners te Miskom.
Hoeve

Huize Nassau
Een karaktervolle bar en bistro in Bohemian sferen, gelegen in het gezellige Zelem. Het bargedeelte is ideaal voor een drankje en een hapje, terwijl het bistro gedeelte uitnodigt tot heerlijk tafelen. Verse ingrediënten, streekproducten, seizoensgebonden gerechten en een vriendelijke bediening in een gemoedelijke sfeer doen u meteen thuis voelen. Binnen hebben we 60 zitplaatsen en in de zomer toveren wij onze tuin om in een zomerbar Bohemian Garden Nassau met maar liefst 80 overdekte zitplaatsen in ons Bohemian Dinner en nog eens 200 extra plaatsen in onze Garden. Combineer jouw bezoek met een leuke wandeling die vertrekt vanuit onze bistro Huize Nassau. Er zijn meerdere wandel- en fietsroutes. We zijn ook voorzien van een oplaadpunt voor elektrische fietsen en een elektrische wagen.
Auteur: Visit Limburg
Cafe

GS Bikers rit 19 voor team A in 2026