Kerk van Zelk
De kerk van Zelk is gelegen nabij de samenvloeiing van de Velp en de Demer. De classicistische Sint-Pancratiuskerk dateert uit 1767. De kerk werd uitgebreid met zijkapellen in 1939. Ook het interieur is uit de 18e eeuw. De parochiekerk van Zelk is toegewijd aan Sint-Pancratius. Het bakstenen kerkgebouw heeft een ingebouwde westertoren en eenbeukig schip. In 1938 - 1939 werden twee zijkapellen toegevoegd. De kerk is niet beschermd.
Auteur: Dromos
Meer informatie
Kerk

Boulevard - Glabbeek
Meer informatie
Cafe

Water zorgt voor leven!
Observeer hier even de natuur: elzen, riet en (knot)wilgen geven deze plek een pittoresk karakter. Een leigracht voert water aan en in het elzenbroekbosje vlakbij borrelt kwelwater op. Kikkers , padden en salamanders verkiezen zo'n vochtige leefomgeving. In het cultuurlandschap leven amfibieën vooral in veedrinkpoelen en sloten. Op de zacht hellende oever, waar zonnewarmte tot op de bodem doordringt, ontstaan ideale levensvoorwaarden voor larven en insecten.
Auteur: Eddy&Rita
Meer informatie
Natuurgebied

kerk Testelt
Auteur: VCD
POI

Sint-Bartholomeus
Neogotische bakstenen kerk waarvan de toren ooit is omgedraaid.   Bloemendorp Waanrode bezit een neogotische kerk uit 1902. Nadat de toren, het dak en het orgel zwaar beschadigd werden door een blikseminslag in 1877, werd de kerk immers vernieuwd en vergroot. Het koor, de sacristie, de grafkapel en een stuk van een zijbeuk zijn overgebleven van de vorige 16de eeuwse, gotische kerk. Voor de kerk staat het standbeeld van de Torendraaier. In 1902 werd de westertoren afgebroken en heropgebouwd aan de zuidwestkant. Dit leverde de inwoners van Waanrode de bijnaam ‘Torendraaiers’ op. Met de steun van de provincie Vlaams-Brabant
Auteur: Wizpr.guide
Erfgoed

Vlooybergtoren
De Vlooybergtoren, Tielt Winge
Zwevende trap in roestvrij Cortenstaal, de kleur verwijst naar het ijzerzandsteenerfgoed.
Ruim 20 meter lang en 11 meter hoog.
De uitkijktrap is ingeplant op één van de hoogst gelegen locaties (± 80 m) van het Hageland.
Bij helder weer kan je vanop de toren in het westen de koeltorens van Electrabel zien in Vilvoorde en de schachten van de Limburgse koolmijnen in het oosten.
Auteur: VCD
Uitzichttoren

Sint-Margriete-Houtem
Sint-Margriete-Houtem, ook geschreven Sint-Margriet Houtem, is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant en een deelgemeente van de stad Tienen. Sint-Margriet Houtem was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977.Voor de fusie grensde Sint-Margriete-Houtem aan het veld Rode over een kleine afstand aan Neerlinter. Bovendien kwam Bunsbeek niet alleen aan de noordkant tot tegen Houtem. Een aantal percelen in het gehucht Stok "omarmden" de gemeente in het noordoosten. Aldus bestond Houtem uit een gewone kern en een langgerekt gebied dat zich tot tegen Neerlinter uitstrekte. Deze ingewikkelde situatie werd sterk vereenvoudigd, doordat enkele percelen werden toegevoegd aan Kortenaken.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Oplinter
Oplinter is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant en een deelgemeente van de stad Tienen. Oplinter was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977.Volgens de gangbare verklaring is Linter een samenstelling uit lind + ter, met de betekenis "lindeboom". Deze verklaring is onhoudbaar. In plaatsnamen met Lind/Lint, die Gysseling in zijn Toponymisch Woordenboek opgeeft, gaat het telkens over een plaats "bij een linde of een lindenbos". Deze plaats kan zijn: vruchtbaar aangeslibd land zoals in Lindau, een bosje op hoge zandgrond zoals in Lindelo, een woeste vlakte zoals in Lindveld, een hofstede zoals in Lindweiler, enz. "Lindeboom" komt echter nergens als plaatsnaam voor. Daarom moeten we Linter eerder verbinden met Lintaruurde , een onbekende plaats in Friesland, te verklaren als "voorde in de beek genoemd Lintara". Lintara was de oude naam van de Genovevabeek. Het voorvoegsel Op heeft de betekenis opwaarts, naar boven. De dorpsnaam Oplinter betekent aldus "de stroomopwaartse nederzetting bij de Lintara". Zo werd de waternaam een dorpsnaam.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Kasteel van Blekkom
Het Kasteel van Blekkom is een kasteel uit de negentiende eeuw dat in het gelijknamige gehucht Blekkom staat.
Het 'kasteel' is een alleenstaand, neoclassicistisch herenhuis, in 1859 gebouwd naar een ontwerp van architect Victor Jamaer in opdracht van Hyacinthe de Maret, de eerste burgemeester van de in 1866 zelfstandig geworden gemeente Loksbergen.
Auteur: Wikipedia
Kasteel

Het Moment abdijcafé
Op het terras van het abdijcafé is het heerlijk vertoeven. Met een mooi uitzicht op de abdij kan je genieten van een lekkere Averbode, of het ter plaatse gebrouwen Momentum-bier. Bij slecht weer kan je perfect in de binnenzaal met huisbrouwerij terecht. De ideale plaats om een mooie wandeling of fietstocht af te sluiten. http://averbodemoment.be/nl/
Auteur: Gert Pelgrims
Cafe

Pastorie Sint-Pietersparochie
Pastorie gelegen aan het kerkplein ten westen van de Sint-Pieterskerk, in 1859 kadastraal geregistreerd als "nouvelle construction". Onderkelderd bakstenen dubbelhuis van drie traveeën en twee bouwlagen onder geknikt zadeldak (nok evenwijdig aan de straat, mechanische pannen). Aan beide zijden aanbouw onder lessenaarsdak. Sobere lijstgevel met rechthoekige vensters en deur onder blauwe hardstenen latei en bakstenen rollaag, blauwe hardstenen lekdrempels.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Gebouw

Belgische militaire begraafplaats van Houtem
Het 3de Duitse legercorps en een deel van het 9de rukten onder bevel van generaal von Kluck op naar de Grote Gete tussen Halen en Tienen. Het Belgische 22ste linieregiment was in Sint-Margriete-Houtem ingekwartierd, rond Grimde werd de linie bezet door het 3de linieregiment. De 3de Gemengde Brigade beschutte de zuidwest- tot zuidoostkant van Tienen. Ze hadden als taak om de Getelinie te verdedigen, de aftocht van het Belgische leger te dekken en het van een omsingeling te behoeden.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Begraafplaats

Kerk van Neerlinter
De kerk van Neerlinter is toegewijd aan Sint-Follianus. Volgens een oorkonde uit 1139 bestond deze kerk reeds lang. De kerk diende verscheidene keren herbouwd te worden. Nu eens omdat ze te klein was, dan weer omdat ze was afgebrand (een paar keer) of omdat een ijzeren kruis door het dak stortte. Vandaag vraagt het daarom enig speurwerk om delen van de kerk in een bepaalde eeuw te situeren.
Auteur: Lannoo
Kerk

Scherpenheuvel
In Scherpenheuvel kunt u aansluiten bij de vele toeristen die met grote getale in bussen worden aangevoerd om vervolgens een rondje langs de kruisweg te maken en dan snel de vol met religieuze kitschwinkeltjes staande straten in te duiken. De terrassen staan intussen klaar om ze vol te proppen met bier en wafels.
Auteur: RouteYou Route Generator
Dorp

K31 - Stuw op de grote Leigracht
K31 is de stuw die de verbinding vormt tussen de Demer en de Zwarte Beek. Normaal bevindt de stuw zich steeds onder water en is er een verbinding tussen beide waterlopen. Vissen die via de Demer vanuit Aarschot of Zichem komen, passeren langs de stuw en kunnen stroomopwaarts zwemmen naar Velpe, Gete, Mangelbeek en Herk.
Bij natte periodes zorgt de stuw er voor dat er niet te veel water vanuit Limburg stroomafwaarts stroomt, maar dat het kan geborgen worden stroomopwaarts in het Schulens Broek. Na zo’n periode wordt de stuw opnieuw neergelaten zodat het overtollige water uit het Schulens Broek kan wegstromen. Kortom, deze stuw is belangrijk om het waterregime stroomopwaart van de Demer te regelen.
Auteur: Jan Rymenams
Gemaal

K29 - Uitlaat en verbindingsgracht met de Zwarte Beek
Wanneer het wachtbekken gevuld werd en nadien de dreiging van een wateroverlast terug hersteld is, moet uiteraard het water uit het wachtbekken weg kunnen vloeien. Dat gebeurt hier, in de Zwarte Beek. In 2013 ontwierp de VMM een nieuw traject voor de Grote Leigracht omdat de bestaande loop te weinig capaciteit bezat. Bij het lozen van het water uit het bekken wordt rekening gehouden met de waterstanden van de Zwarte Beek. Indien deze te hoog is, wordt gewacht met lozen tot het water in de Zwarte Beek voldoende gedaald is.
Deze uitlaat zorgt er eveneens voor dat wanneer het buitenbekken zich vult, de waterstand niet te hoog wordt. Door een te hoge waterstand zou het water van de Leugenbeek opstuwen en het centrum van Webbekom onder water komen te staan. Deze functie is dus dezelfde als wat we beschreven hebben bij de inlaat K24.
Ook hier werd recent (2023) een uitkijktoren voorzien.
Auteur: Jan Rymenams
Gemaal

Kerkstraat
Beklimmingscode van RouteYou : E_3_d
Lengte : 0.5 km
Stijging : 27 m
Gemiddelde hellingsgraad : 2 m / 100 m - 2.42 %
Maximale hellingsgraad : 8.56 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Blereberg
Beklimmingscode van RouteYou : E_3_d
Lengte : 0.7 km
Stijging : 35 m
Gemiddelde hellingsgraad : 5 m / 100 m - 4.75 %
Maximale hellingsgraad : 7.09 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Averbode: Abdij
Waarom in godsnaam in deze Anders Bekeken-rit kiezen voor een abdij?
Wel, het moet gezegd: “de paterkes” kenden “hunne” stiel. Kaas maken, bier brouwen, brood bakken en jawel, ook boeken drukken. Wie ooit de film De Witte zag of de tv-serie Wij, Heren van Zichem zal zich misschien herinneren dat de Witte een jobke had in de drukkerij. En wie al wat ouder is kent misschien nog, van in de lagere school de serie schoolboekjes: Zonnekind en Zonnestraal, of Zonneland en Doremi.
Wat aanvankelijk stielgewijs bedoeld was voor eigen gebruik of missiewerk, groeide later uit tot stukjes economie. De “paterkes” doen het al lang niet meer zelf.
De drukkerij die in de abdij gevestigd was sloot de deuren in 2004, maar de uitgeverij bestaat nog steeds. De Averbode-kaas wordt intussen gemaakt door Belgomilk en Milcobel. Het abdijbrood Averbode wordt gebakken door La Lorraine Bakery Group, en het abdijbier Averbode wordt inmiddels gebrouwen door brouwerij Huyghe in Melle. De “paterkes” hebben zich intussen geschoold in de stiel van “commerce”.
In 2016 werd na de restoratie binnen de abdijmuren een belevingscentrum opgericht, een abdijwinkel, een brasserie, een bakkerij, een kaasrijperij en een microbrouwerij opgericht. Het oog en de schone schijn willen ook wat?
Tip
Parkeren in de omgeving om in “de lekjesdreef” een ijsje te gaan likken is vaak problematisch, dus voor wie geen tijd heeft zetten we onze rit gewoon verder.
Auteur: Linx+
Abdij

Terroir-Wijnsafari: Wijndomein Petrushoeve
Wijndomein Petrushoeve is een wijn- en belevingshoeve in Bekkevoort, Vlaams-Brabant. Het domein heeft een geschiedenis die teruggaat tot de 16e eeuw, toen er al kluizenaars wijn verbouwden. Sinds 2010 plantte de familie Calders er verschillende soorten wijnranken aan, waarmee ze witte, rode en mousserende wijnen produceren. Je kan er ook overnachten in een wijnvat, genieten van de kinderboerderij, de hoogstamboomgaard en de bloemenweide, of deelnemen aan teambuildings en evenementen.
Auteur: Terroir Tours
Wijnbrouwerij

Mariapark
Namaakruïnes, Egyptische beelden, versteende boomstammen, een kopie van de Lourdesgrot… van de sereniteit en het evenwicht van de abdij naar de op het eerste gezicht kitsch van het naastgelegen Mariapark, het is een grote clash. “Dit park is in 1936 ingewijd, maar was pas helemaal klaar in 1960”, vertelt Jochen. “Het past helemaal in de tijdsgeest van toen. In de jaren 30 van vorige eeuw ontstond er een grote mariadevotie.” Die was te danken aan de heiligverklaring van Bernadette Soubirous in 1933 en de Mariaverschijningen in Banneux en Beauraing datzelfde jaar.
Via een lus ontdek je zeven beeldengroepen in kunstbeton die verwijzen naar de Zeven Smarten van Maria, zoals de vlucht naar Egypte of de ontmoeting van Maria en Jezus met zijn kruis. De Zoo van Antwerpen diende trouwens als inspiratie voor de ontwerpers. “Bij de Egyptische tempel bijvoorbeeld zijn net als in het olifantenverblijf van de Zoo echte hiërogliefen aangebracht.”
Het park was al opgenomen in de inventaris Historische Tuinen en Parken van Vlaanderen en is sinds vorig jaar erkend als monument.
Auteur: GVA - Gazet van Antwerpen
Park

Sint-Jansbergklooster
De meest waarschijnlijke auteur van het Vlaams literair werk Elckerlijc is de kartuizer Petrus Dorlandus van Diest, verbonden aan dit kartuizerklooster te Zelem.
Het toneelstuk Den Spyeghel der Salicheyt van Elckerlijc behandelt een even eenvoudig als universeel gegeven: wat doe je als je plotseling te horen krijgt dat je zeer binnenkort gaat sterven? Hoe neem je, met je lichamelijke vermogens nog intact en bij volle bewustzijn, afscheid van het leven en van de mensen en dingen die je daarin hebben vergezeld? De thematiek (de reis naar het einde van het leven) is bewust tijd- en plaatsloos gehouden zodat “elckerlijc mensch” (ieder mens) zich aangesproken voelt.
Auteur: Pascal Brackman
Klooster

De Sint-Germanuskerk (Miskom) en een merkwaardig museum van devotie
De Sint-Germanuskerk van Miskom kijkt een beetje vanuit de hoogte op je neer. Je moet even zoeken om in het Kerkstraatje de trappen naar de ingang te vinden. Maar verrassend heeft men aan de straat een lift geïnstalleerd voor minder mobiele kerkgangers.
De kerk is een neogotische constructie uit ca. 1875 van de architect Louis Van Arenbergh. Hij was de tweede generatie van Leuvense architecten die als provinciaal architecten heel wat kerkgebouwen in het Hageland op hun naam staan hebben. Alleen het zand- en bakstenen koor dateert nog uit de 17de eeuw. In 1970 werd de kerk reeds gedesaffecteerd en bedoeld om afgebroken te worden. De afbraak werd gelukkig door het KCML tegengehouden omwille van de archeologische waarde van het koor en het dorpsgezicht. Sinds 2014 is hier Museum voor Volksdevotie gevestigd dat reeds 10 jaren lang in de schoollokalen onderdak had. Het loont zeker de moeite om hier binnen te stappen. Een bezoek laat je een overweldigend beeld zien van volksheiligen en duizenden devotionalia. De conservator zal je met een warm hart ontvangen en je honderuit vertellen. Let wel even op de openingsuren.
Rond de kerk ligt het kerkhof zoals het meer dan een halve eeuw geleden verlaten werd. Het is een getuigenis van een eeuw dorpsleven.
Auteur: Jan Rymenams
Museum

De oude Pastorij van Miskom
Aan de overkant van de kerk staat zijdelings afgekeerd van de weg, de oude pastorie. Het is wat men noemt een zand-bakstenen dubbelhuis uit 1792. De oude pastorie zou tijdens de godsdiensttroebelen in de 17de eeuw verwoest zijn. Volgens Wauters bestond ze alleszins niet meer in 1613. Lange tijd nadien had Miskom geen eigen bedienaar. Het zou de pastoor van Kersbeek zijn die de diensten waarnam. Wanneer er begin 18de eeuw een nieuwe pastorie gebouwd werd, ontstond er later onenigheid tussen pastoor en bevolking omdat de pastoor hier niet wilde wonen het gebouw voor eigen profijt verhuurde.
Historisch gebouw

Sint-Rochuskapel. Waar de pest niet verder kon.
De oudste kaart waar de kapel vermeld staat is deze van Villaret, daterend van halverwege de 18de eeuw. Maar er zou reeds eerder een kapel gestaan hebben. De legende gaat dat ze werd opgericht op de plaats waar in 1624 de pest werd tegengehouden. Deze had reeds Kortenaken en delen van Miskom geteisterd, maar werd tegengehouden wanneer men aan de bouw van de kapel begon. Dat het er een voor de heilige Sint-Rochus was, was vanzelfsprekend. Sint-Rochus was zowat de meest populaire pestheilige.
Opvallend was dat de kapel in de jaren na de ‘Spaanse griep’, die Europa teisterde op het einde van de Eerste Wereldoorlog, een bijzondere toeloop kende.
De kapel werd in 1924 – zie jaarsteen in de geveltop – heropgebouwd. Oorspronkelijk was het de bedoeling om een rijkere kapel te voorzien, maar de inbreng van de offerblok en de beperkte crowd funding maakte dat na de Eerste Wereldoorlog een meer bescheiden plan moest worden uitgevoerd, weliswaar getekend door kanunnik Raymond Lemaire. Het aspect is neoromaans. Het eeuwenoude beeld van Sint-Rochus werd in 1994 gestolen en vervangen door een beeld dat een gift was van de Vrienden van de Sint-Rochusparochie uit Aarschot. Maar dat kunnen we vandaag blijkbaar niet meer zien want de kapel lijkt een stapelplaats van kerkstoelen en wacht nog op een herinrichting van het inerieur.
Kapel

Arnoutsmolen, getrapte vissen en elektriciteit
Het is even zoeken voor je het weggetje naar het molenrad gevonden hebt, achteraan het molenhuis. Maar je kan er zeker bij komen. Daar heeft de eigenaar voor gezorgd. En met wat geluk zie je het in 2025 herstelde waterrad draaien.
De eerste molen werd opgericht vóór 1500. In 1853 werd de molen eigendom van de molenaarsfamilie Arnauts; vandaar de naam. oorspronkelijk was dit een 'onderslag'molen. Dit is het oudste type watermolen. Bij onderslagmolens stroomt het water onder het rad door. Het water duwt onderaan tegen het waterwiel waardoor het achteruit draait. Dit type molen komt vooral voor op de wat grotere beken/kleinere rivieren en is typisch voor waterlopen met een klein verval. Toch kan dit type molen in optimale omstandigheden een rendement van 70% halen.
In 1940 werd het gebouw door Belgische soldaten vernield in een poging de opmars van het Duitse leger te vertragen. Reeds in 1941 werd het gebouw terug opgebouwd en werd het waterrad vervangen door een turbine. Tot 1960 gebeurde het malen nog op waterkracht. Door een tegenvallende efficiëntie van de turbine werd overgeschakeld op twee elektromotoren en nog later werden de molenstenen vervangen door een moderne ‘hamermolen’. Daarmee werd sneller, maar grover meel gemaakt dat dan voor veevoeder gebruikt.
De laatste molenaar, Paul Arnauts (1928-2012), bleef nog tot 1986 actief waarna het malen van het koren op deze plaats definitief stopte. Nog later, in 1992, werd de loop van de Velpe aangepast weg van het gebouw en kwam er een nieuw kunstwerk met daarin een stuw, een vistrap en plaats voor een toekomstig waterrad. Het zou nog tot eind 2024 duren eer ditwerd geplaatst en al die tijd stortte het water zich volledig nutteloos doorheen de watergang de diepte in…
Sinds midden juli 2025 is de molen terug actief maar als producent van elektriciteit. In het beste geval kunnen 6 gezinnen hiervan genieten. Een en ander hangt af van het debiet van de Velpe. De ‘Velpestroom’ weegt ongeveer 4 ton, en heeft een diameter van een kleine 6 meter. De generator heeft een vermogen van zo’n 7,5 kW.
Orgelbouwer Stan Arnauts had er zijn atelier.
Naast het rad zie je een brede vistrap. Vissen zouden de trap moeten nemen om stroomopwaarts te geraken, maar of dit werkelijk met zo'n hoge treden kan, is niet duidelijk.
Ga nog even naar de straatkant en bekijk het woonhuis. Dit is een modernistische woning uit het interbellum die sterk doet denken aan een stijl die in Nederland ontstaan is: grijze bakstenen in een bijzonder verband en een driehoekig erker. Op het erf zie je een molensteen.
Watermolen

Een bijzondere combinatie: een elektriciteitscabine en het Heilig Hart van Maria.
Het is een beetje wonderlijk, deze combinatie van een bescheiden kapel en een hoge elektriciteitskabine.
Deze elektriciteitscabine dateert uit het interbellum. Hier werd elektrische middenspanning omgezet in laagspanning alvorens die lokaal te distribueren. Eigenaar is de Provinciale Brabantsche Elektriciteitsmaatschappij. De PBE werd opgericht in 1928. Deze maatschappij bestaat nog steeds als onderdeel van het huidige Fluvius. Deze vereniging zorgde voor de uitrol van het elektriciteitsnet in de voormalige provincie Brabant. Hiervoor werden in de hele regio deze elektriciteitscabines geplaatst. Ondertussen zijn er een groot aantal verdwenen. De cabine vormt een zeldzame getuigenis van de uitrol van nutsvoorzieningen en modernisering van de landelijke gemeenten.
Het gebouw bestaat uit een monolitische toren van bakstenen op een betonnen voet. De voet is aan de voorzijde voorzien van bossagewerk. De baksteen is een oranje-roze baksteen, zeer typisch voor het interbellum in deze streek. Het bakstenen deel is gebouwd in een kruisverband, de hoekpilasters in een gestrekt verband. Centraal in het verdiepte veld bevindt zich een plakkaat in baksteen met een bekleding in cement met het opschrift: ‘Provinciale Brabantsche Electriciteits Maatschappij PBE’. Bovenaan het verdiepte veld zijn er metalen aanhechtingspunten aanwezig waar steunen voor kabels zijn aangehecht. Je ziet nog enkele oorspronkelijke glazen en porseleinen isolatoren waar oorspronkelijk de elektriciteitskabels toekwamen. Aan de cabine lopen nog bovengrondse elektriciteitskabels die het gebouw ingaan. Het is dus duidelijk dat het gebouw nog een functie heeft. Boven het bakstenen deel is er opnieuw een betonnen plaat. Het geheel is bekroond met een uitstekend plat dak in gewapend beton. De betonijzers komen bloot te liggen.
In de schaduw van de cabine staat een eenvoudige kapel. Nergens konden we een naam voor de kapel terugvinden of aan wie ze oorspronkelijk was toegewijd. Wanneer je binnenkijkt zie je een beeld van het heilig Hart van Maria. Bijzonder is ook dat hoog boven de voorzijde een niskappeltje achter glas werd gemaakt. dat doet sterk denken aan de vroegere gewoonte in de streek om de huizen van een kapelnis te voorzien.
Gebouw

De nieuwe hoeve Kemerlinckx. Een burgemeester, jenever en bier.
Deze doening was op het einde van de 19de eeuw de hoeve met de meeste grond in Miskom, zo’n 45 à 50 ha. Wat we nu zien als een gesloten blok en verkeerdelijk als vierkantshoeve zou bestempeld worden, waren oorspronkelijk losse volumes, gescheiden van mekaar omwille van brandgevaar. Pas in de loop van de tijd zijn ze met mekaar verbonden geraakt. Bemerk bij de dwarsschuren de grote inrijpoorten die toch wel iets zeggen over de rijkdom want hier reden de wagens met opgetast graan en andere veldvruchten binnen. En dat die rijkdom moest beschermd worden zie je bij de westkant van de schuur aan de ramen met tralies.
De hoeve dateert van 1820 en werd gebouwd door Joannes Franciscus II Kemerlinckx (1780-1853), de zoon van een Kemerlinckx uit de 'oude' hoeve 50 meter verderop. Diens zoon – eigenlijk een ‘gewettigd kind’ – zou met een volle nicht trouwen. Het vreemde is dat ze beiden zeven jaar zijn wanneer ze huwen in 1823. Dit kon nog wel in de Hollandse periode en gebeurde om dynastieke of economische redenen. Dat er meer moet achter zitten blijkt uit het feit dat zijn ouders pas in 1831 huwen!
Hij werd burgemeester van Miskom, maar dat was niet zo verwonderlijk want hij was ook hier brouwer en jeneverstoker. Brouwers waren immers rijk genoeg om aan de verkiezingen in een stelsel van cijnsrecht deel te nemen. Er waren geen materiële voorwaarden om verkozen te worden, maar om te kunnen stemmen had je wel rijkdom nodig en werd je kiesrecht bepaald door de hoogte van directe belastingen. Dat verschilde in functie van het aantal inwoners. Voor een dorp van minder dan 1000 inwoners - zoals Miskom - lag het kiesrecht op minder dan 50 frank aan directe belastingen. Geen wonder dat alleen een selecte club de politiek in het dorp bepaalde.
In die periode was een jeneverstokerij vrij logisch op een hoeve waar de granen beschikbaar waren. Omdat deze stokerij niet vergund was, werd ze op het kadaster aangeduid als ‘gevaarlijk gebouw’. De likeurstokerij werd nog voor 1900 opgeheven omwille van een wetgeving die een jaarlijkse vergoeding voorzag voor het stilleggen van de stokerij.
De brouwerij was gekend onder de naam ‘Brouwerij De Ster’ die bieren aan lokale cafés leverde. In de Eerste Wereldoorlog werd het koper gestolen door de Duitsers, maar ondanks startte de brouwerij in 1922 weer op en bleef actief tot 1945. Ze brouwde twee soorten bier voor de lokale herbergen. Dit was rond 1880 niet de enige brouwerij. Er zouden er zo’n drie geweest zijn op de ongeveer 500 bewoners te Miskom.
Hoeve

De oude jongensschool, een woning voor de hoofdonderwijzer en 'AkkerArt'
In 1617 was er reeds een vermelding van een school in Miskom. De school hier dateert echter van 1860.
Kijk vooral eens op de voormalige speelplaats. Daar ontdek je een fraai stukje muurkunst. Achttien cultuur- en gemeenschapscentra in Oost-Brabant verenigden zich in 2024 als ‘Regio Oo(g)st’. Met hun Boerenproject werd aandacht gevraagd voor de essentiële rol van de lokale landbouw in het oosten van Vlaams-Brabant. Met het streetartproject AkkerArt werd het landelijke karakter van het Hageland en het Dijleland belicht en de boerenstiel gepromoot. In 15 steden en gemeenten is er, op soms onverwachte plaatsen, gloednieuwe street art te vinden.
Hier zien we het werk van Hans Geyens. Hans Geyens is een kunstenaar en letterschilder die zijn inspiratie vindt in de stedelijke omgeving, vooral in de historische en moderne mix van Leuven. Zijn werken, bekend om hun sterke visuele impact, combineren abstractie met grafische kunst. Het gedicht werd geschreven door een inwoner van Kortenaken, nl. Carla Laureys. De juiste volgorde van het gedicht leest van onder naar boven!
Street art

Huize Nassau
Een karaktervolle bar en bistro in Bohemian sferen, gelegen in het gezellige Zelem. Het bargedeelte is ideaal voor een drankje en een hapje, terwijl het bistro gedeelte uitnodigt tot heerlijk tafelen. Verse ingrediënten, streekproducten, seizoensgebonden gerechten en een vriendelijke bediening in een gemoedelijke sfeer doen u meteen thuis voelen. Binnen hebben we 60 zitplaatsen en in de zomer toveren wij onze tuin om in een zomerbar Bohemian Garden Nassau met maar liefst 80 overdekte zitplaatsen in ons Bohemian Dinner en nog eens 200 extra plaatsen in onze Garden. Combineer jouw bezoek met een leuke wandeling die vertrekt vanuit onze bistro Huize Nassau. Er zijn meerdere wandel- en fietsroutes. We zijn ook voorzien van een oplaadpunt voor elektrische fietsen en een elektrische wagen.
Auteur: Visit Limburg
Cafe

GS Bikers rit 19 voor team B in 2026