Kerk van Hoegaarden
VolksCafé geselecteerd voor een reportage over volksCafés in Vlaanderen van het Nieuwsblad.
Auteur: Dromos
Meer informatie
Kerk

Goudberg
Bij de aanleg van de autosnelweg E40 in 1970 werden er tientallen versteende bomen blootgelegd. In 1990 werden er maateregelen genomen om dit patrimonium te beschermen. Het gaat om moerascipressen uit een subtropisch moeras van ongeveer 55 miljoen jaar oud. Deze cipressen zijn vergelijkbaar met de cipressen die men nu aantreft in de moerassen van Florida, China en Vietnam. In de loop der tijden werd het plantaardige materiaal van de bomen, die onder een klei- en siltlaag bedolven waren, molecule per molecule vervangen door kiezel, waarbij de interne structuur van het hout bewaard bleef. In de geosite kan je ook een geologische doorsnede zien in de tertiaire en quartaire bodems.
Auteur: Dromos
Meer informatie
Geologisch punt

Begijnhof
Een begijnhof werd altijd gebouwd aan de stadsrand en was een wereld op zich... Begijnen waren vrome vrouwen die niet tot een kloosterorde behoorden.
Meer informatie

Bogaardenklooster
De bogaarden -of beggaarden- waren de mannelijke tegenhangers van de begijnen. Het was een groep vrome mannen, die men oorspronkelijk 'beguini' noemden. Rond 1250 werden ze vooral 'beghardi' genoemd. Ze leefden net als hun vrouwelijke 'collega's' in afzonderlijke woningen, gegroepeerd rond een centraal kerkgebouw.
Klooster

Sint-Rochuskapel
De Sint-Rochuskapel bevindt zich in het domein Mariadal. De gewezen kloosterkerk van de paters Bogaarden werd gebouwd in de tweede helft van de 18de eeuw en is opgetrokken in baksteen met lijstwerk en hoekkettingen van Gobertangesteen. Met het stucwerk van het interieur is de kapel een mooi architecturaal geheel in laatbarokstijl. Het interieur is rijk, stijlvol en stemmig. Het meubilair in Lodewijk XVIe stijl, vomt één geheel met retabel, lambrisering, schijn- en echte deuren, tochtportaal en doksaal met orgel. De communiebank in rococostijl, de geschilderde kruisweg van E. Wante en tien prachtige glasramen maken van het geheel een bezienswaardig fijn gerestaureerd monument. Met de steun van de provincie Vlaams-Brabant
Auteur: Wizpr.guide
Kapel

De kerk van Saint-Médard
De kerk van Saint-Médard werd rond 1175 door de graven van Duras afgestaan aan de hospitaalorde van Sint-Jan van Jeruzalem.
De huidige kerk in gotische stijl werd opgetrokken uit plaatselijke bouwmaterialen (gres en kalksteen).
Het koor met een halfrond chevet en aan de buitenkant een verhoging met twee niveaus met lage ramen met rondboog onder een muurarcade, en het dwarsschip dat uitgeeft op twee apsiskapellen, verraden nog steeds een romaanse invloed.
De constructie werd voltooid in het begin van de 14de eeuw met de hoge delen van het schip en de toren.
Enkel de gewelven van de zijbeuken en de apsiskapellen zijn origineel. Die van het hoofdschip en het dwarsschip dateren uit 1759.
Monument geklasseerd (21 décembre 1936)
Uitstekende erfgoed uit Wallonië
Auteur: Wizpr.guide
Kerk

Chapelle Notre-Dame-du-Marché
De Notre-Damekapel , ook de 'Chapelle du Marché genoemd, is herkenbaar aan haar toren die bekroond is met een originele gedraaide spits uit de eerste helft van de 17e eeuw. Ze bevindt zich op de Grand-Place en dat was vroeger de Place du Marché. Ze werd intra-muros met stenen van Gobertange opgetrokken in de 14e eeuw, dankzij de milde burgers en ambachtslui van de stad. De kapel heeft een toren met vier niveaus, een enkele beuk met twee traveeën en een koor met een veelhoekige koorafsluiting. Een portaal in gotische stijl is ingewerkt in een spitsboogstructuur met daarboven een hoog venster. Voorbij het portaal en de westelijke toren markeert een spitsboog de overgang naar het kerkschip, dat licht krijgt via vier vensters, en naar het koor met zijn spitsboogvensters. De bodem is geplaveid met een damboordpatroon, waarin stenen van Gobertange afgewisseld zijn met kalkstenen uit de Maasstreek. De kapel werd tot de 18e eeuw verschillende keren heringericht, aangepast en uitgebreid - onder meer ten gevolge van een brand in de 17e eeuw. Ze werd in haar geheel gerestaureerd en die werken werden beëindigd in 2011. Het meubilair bestaat onder meer uit een barok hoogaltaar dat gewijd is aan Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans, in 1716 gerealiseerd door Guillaume Castagne uit Namen. Het altaar in de linker zijbeuk is gewijd aan de Maagd, dat aan de rechterzijde aan Ste-Rita. Voorheen was het gewijd aan St-Roch, de heilige die werd aangeroepen in tijden van epidemies. De kapel herbergt een opmerkelijk monument, een cenotaaf in blauwe hardsteen boven de grafsteen van graaf Winand de Glymes en zijn echtgenote Michelle de Yedeghem, overleden in de tweede helft van de 17e eeuw. Zij waren samen met de familie de l’Escaille, belangrijke lokale personages. De grafsteen lag oorspronkelijk in het koor, vervolgens in het kerkschip, maar werd tijdens de restauratie verplaatst naar de bijkerk die de sacristie vervangt. Monument geklasseerd op 24/12/1958
Auteur: Wizpr.guide
Erfgoed

Het oude stadhuis
Het oude stadhuis, dat momenteel onderdak biedt aan culturele verenigingen en diensten, is niet het eerste gebouw dat deze functie kreeg in Jodoigne. Er was sprake van een gemeenschapshuis dat in slechte staat verkeerde in de tweede helft van de 16e eeuw. Het huidige gebouw in classicistische stijl, gewoonlijk 'Hôtel des Libertés' genoemd, dateert van de eerste helft van de 18e eeuw, zoals de jaartallen 1733 en 1734 aangeven. Het is er gekomen, net zoals het Kasteel van het Graafschap of het Kasteel Pastur, gelegen in de rue du Château, dankzij een opdracht van Graaf de Romrée aan architect Verreucken, na de brand op de Grand-Place in 1710. Het oude stadhuis heeft een gevel die gebouwd werd met stenen van Gobertange, net zoals veel lokale gebouwen. Het is bereibaar via een centraal bordes met een leuning in smeedijzer. De hoofdgevel heeft twee niveaus met vijf traveeën die goed te onderscheiden zijn vanwege de verschillende behandeling van de oppervlakte, enerzijds met bossage, anderzijds met dunne houwstenen. Bovenaan onderscheidt men een driehoekig fronton met een ovalen oculus. Het gebouw onderging een restauratie door J. Clément tijdens het interbellum. Geklasseerd op 26/11/1973
Historisch gebouw

L'église Saint-Sulpice Kerk
L'église Saint-Sulpice - Neerheylissem Locatie : Rue de la station – Neerheylissem FR Ce remarquable édifice roman fut construit en tuffeau vers la fin du 12ème siècle. Il fut restauré et en partie transformé au 18ème siècle. D'un style roman mosan très prononcé, l'imposante tour carrée aux murs épais domine l'ensemble composé d'une nef bordée de collatéraux, de transepts et d'une abside à trois pans. A l'intérieur, le mobilier sobre et la pénombre imposée par le manque d'ouverture, propre au style roman, créent une ambiance de mystère et incitent au recueillement. L'église Saint-Sulpice de Neerheylissem abrite aujourd'hui des orgues qui datent probablement de 1720. Il aura fallu près de 30 années aux hélécinois pour retrouver cette superbe pièce de plus de 800 tuyaux, aujourd'hui entièrement restaurée par la manufacture d'orgue de Bruxelles. A l'extérieur, c'est dans le soleil de fin d'après-midi que la pierre de Lincent (ou de Linsmeau, le village voisin) donne ses plus belles tonalités en jaune-ocre. L'édifice est classé comme monument depuis 1938. NL Dit opmerkelijk romaans gebouw werd gebouwd in tufsteen rond het einde van de 12e eeuw. Het werd gerestaureerd en gedeeltelijk verbouwd in de 18e eeuw. De indrukwekkende toren met zijn dikke muren, overduidelijk in romaanse stijl, domineert het geheel, dat bestaat uit een schip met zijbeuken, een transept en een driezijdige apsis. In het interieur zorgen het sobere meubilair en de halve duisternis die te wijten is aan de kleine ramen – wat typisch is voor de romaanse stijl – voor een mysterieuze sfeer die aanzet tot bezinning. De Saint-Sulpicekerk van Neerheylissem herbergt vandaag een orgel dat waarschijnlijk dateert van 1720. Het heeft 30 jaar geduurd vooraleer de inwoners dit prachtig instrument met 800 pijpen terug zagen, na een volledige restauratie in een orgelfabriek in Brussel. Buiten geven de stenen van Lincent (of Linsmeau, het naburige dorp) hun mooiste okerkleur in de late namiddagzon. Het gebouw is geklasseerd als monument sinds 1938.
Auteur: Rencontrez vos voisins
Kerk

Forville
Forville is een plaats en deelgemeente van de Belgische gemeente Fernelmont. Forville ligt in de provincie Namen en telt ongeveer 1200 inwoners. Tot 1 januari 1977 was het een zelfstandige gemeente. Forville was vroeger een kruispunt van twee buurtspoorweglijnen, Namen - Meeffe en Andenne - Éghezée met een station en stelplaats.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Acosse
Acosse is een dorp in de Belgische provincie Luik en een deelgemeente van Wasseiges. Acosse heeft een oppervlakte van 2,52 km² en telt 248 inwoners . Tot 1 januari 1977 was het een zelfstandige gemeente.Het Haspengouwse dorp, dat voornamelijk leeft van de landbouw, ligt op enkele kilometers ten westen van de N80, de verbindingsweg tussen Sint-Truiden en Namen waardoor het dorp stilaan evolueert naar een woondorp.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Wasseiges
Wasseiges is een gemeente in het arrondissement Borgworm, provincie Luik, België. De gemeente telt ruim 2.500 inwoners. Het dorp Wasseiges ligt aan de Mehaigne, die tot op een vijftigtal meter aan het dorpsplein voorbijstroomt en op deze plek regelmatig buiten haar oevers treedt.
De plaats is waarschijnlijk al sinds het Neolithicum bewoond. Wasseiges ligt aan een aftakking van de heirbaan Bavai-Keulen en in het dorp zijn sporen van een Gallo-Romeinse nederzetting aangetroffen.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Taviers
Taviers is een dorp in de Belgische provincie Namen, en een deelgemeente van de Waalse gemeente Éghezée. Het was een zelfstandige gemeente tot het bij de fusie van 1977 toegevoegd werd aan de gemeente Éghezée.
Taviers ligt aan de weg van Éghezée naar Hannuit en aan de Mehaigne die van west naar oost door het dorp stroomt. Ten oosten van de dorpskom ligt het gehucht Franquenée dat eveneens aan dezelfde weg en rivier gelegen is. Het is een landbouwdorp dat zich stilaan ontwikkelt tot een woondorp.

Slag bij Ramillies
De Slag bij Ramillies vond plaats op 23 mei 1706 en was een van de veldslagen van de Spaanse Successieoorlog. Bij het Waals-Brabantse plaatsje Ramillies versloeg een geallieerde coalitie van Engelse en Nederlandse troepen met Deense hulptroepen onder leiding van John Churchill, eerste hertog van Marlborough, een Frans-Beierse troepenmacht. Deze overwinning dwong de Fransen zich terug te trekken uit een groot gedeelte van de Spaanse Nederlanden.
Gebeurtenis

Sint-Germanuskerk
De Sint-Germanuskerk is een kerk in de Belgische stad Tienen. De bestaande kerk dateert oorspronkelijk uit de 12e eeuw. Ze ligt langs de Veemarkt en de Wolmarkt.
Men situeert de bouw van de kerk vaak nog in de 9e eeuw, steunend op een verondersteld vervalste akte van Karel de Kale van 872. De romaanse kerk werd in werkelijkheid in de eerste helft van de 12de eeuw gebouwd. Volgens sommige bronnen was zij een opvolger van een naburige kerk met dezelfde naam, die reeds vóór 872 werd gesticht vanuit de abdij van Saint-Germain-des-Prés in Parijs. Die kerk lag naar alle waarschijnlijkheid niet exact op dezelfde plaats als de huidige, maar wel zeer dichtbij.

Neerheylissem
Neerheylissem is een dorp in de Belgische provincie Waals-Brabant en een deelgemeente van Hélécine.Neerheylissem is een uitbreiding van Heilissem . Deze Germaanse naam is te reconstrueren als Hailingahaima, dit is "woning van de lieden van Hailo". Het voorvoegsel "neer" wijst op het feit dat het lager gelegen is .

Linsmeel
Linsmeau is met een Romaanse verkleiningsuitgang afgeleid van Lincent, de Franse naam van Lijsem. Linsmeel betekent dus "Klein-Lijsem". De grondvorm Lijsem zelf is een Germaanse naam, samengesteld uit de vleivorm Lindso + haima, ofwel "woning van Lindso".De heerlijkheid van het dorp werd rond het jaar 1000 opgericht en lag in het Hertogdom Brabant. De verschillende opeenvolgende heren verbleven op het plaatselijk kasteel. In 1466 brandde Linsmeel af tijdens de oorlog tussen Bourgondië en het prinsbisdom Luik. Tijdens de Slag bij Neerwinden in 1693 werden het kasteel en de kerk leeggeplunderd.

Orp-le-Grand
Orp-le-Grand is een plaats en deelgemeente van de Belgische gemeente Orp-Jauche. Groot-Adorp, zoals de Nederlandse naam van Orp-le-Grand luidt, ligt in de provincie Waals-Brabant en telt ongeveer 2200 inwoners.Maret en Orp-le-Petit, gelegen ten noorden en ten zuiden van het dorp Orp-le-Grand, zijn onderdeel van Orp-le-Grand. Tot 1 januari 1977 was het een zelfstandige gemeente.

Bomal
Bomal is een dorp in de Belgische provincie Waals-Brabant en een deelgemeente van Ramillies. Het dorp wordt ook wel Bomal-lez-Jodoigne genoemd, naar zijn ligging nabij Geldenaken , ter onderscheid met het gelijknamige Bomal-sur-Ourthe in de provincie Luxemburg. Bomal ligt aan de Grote Gete.
Op de Ferrariskaart uit de jaren 1770 staat de plaats weergegeven als het dorp Bommal. Net ten noorden toont de kaart het gehucht Bommalette, ten zuiden het gehucht Aleux. Bomelette vormde een aparte heerlijkheid. Laloux in het zuiden behoorde tot het Luik en ging bij het ontstaan van de gemeenten naar de gemeente Mont-Saint-André.

Huisbrouwerij Nieuwhuys
Sinds 2006 wordt er opnieuw gebrouwen in café Nieuwhuys, het oudste huis van Hoegaarden. Alpaïde is een donkere tripel vol pit en traditie. Rosdel is een amberkleurig biertje. Hoegaarden doet zijn naam van bierdorp alle eer aan.
Auteur: tvl
Brouwerij

Brouwerij van Hoegaarden
De brouwerij van Hoegaarden is deel van de grote fusiebrouwerij Inbev. Onder deze noemer zijn tal van kleinere brouwerijen mee opgenomen zodat het oude Belgische biergamma nog voor een groot deel bewaard blijft. Na een kort verblijf in Jupille wordt het Hoegaards witbier terug in zijn thuishaven, De Kluis, gebrouwen.
Auteur: anneleen nijs
Brouwerij

Koninklijk Atheneum
Tijdens het optrekken van het nieuwe gebouw moest de school elders ondergebracht worden. Hiervoor had de Tiense Suikerraffinaderij de lokalen van haar "'Patronaat" in de Beaudouinstraat afgestaan. Op 18 november 1953 werden de nieuwe gebouwen van het Atheneum plechtig ingewijd in het bijzijn van de minister van Nationale Opvoeding, de heer Harmel. Het nieuwe Koninklijk Atheneum van Tienen vormt een indrukwekkend geheel van gebouwen. De lengte van de voorgevel, uitziend op de Gilainstraat, bedraagt niet minder dan 98,35 meter. Het Koninklijk Atheneum Tienen - den athenai- heeft een rijke geschiedenis van bijna honderd jaar op zijn naam. In 2020 willen we dit op een gepaste wijze vieren.
School

het toreke
Op 13 mei 1847 stelde stadsarchitect François Drossaert een ontwerpdossier samen voor de bouw van een nieuwe gevangenis achter het politiebureau op de Grote Markt. Op 1 oktober 1848 werd het gebouw in dienst genomen. Tot 1862 zat men hier ook daadwerkelijk de politiestraffen uit. Na de restauratie in 1978 werd het ingericht als museum.
Na 20 jaar werd het museum gerenoveerd en gevoelig uitgebreid. Hierbij werd niet alleen de tentoonstellingsruimte verdubbeld, maar werd ook voldoende ruimte voorzien om de museumstukken in optimale omstandigheden te bewaren.
Auteur: jonathanpaesmans
Museum

Onze-Lieve-Vrouw ten Poelkerk
De kerk dankt haar naam aan een legende.An de noordzijde van de kerk vindt u het 'grotteke' dat in 1858 werd gebouwd.Dit grotje is nog steeds een bijzondere bedevaartsplaats voor vele Tienenaars.De Onze-Lieve-Vrouw ten Poelkerk is gebouwd in de 14de en de 15de eeuw.Na een brand werd de70 meter hoge toren in 1654 bekroonde met een barokke spits.In de eerste helft van de 19de eeuw vonden enkele verbouwingen plaats en werd de kerk uitgebreid met twee zijkoren en een sacristie.Boven het hoogaltaar bevindt zich een gotisch beeld uit 1362-1363 van Onze-Lieve-Vrouw ten Poel van de hand van Wauter Pans.
Auteur: JadeEs

Suikermuseum
Een bezoek aan het gloednieuwe Suikermuseum mag zeker niet op het programma ontbreken. In dit museum gaan we op zoek naar de 'verloren smaak van suiker'. Kleurrijke animatiefiguren roepen op om de bron van het onheil op te sporen. Het wordt een tocht langs verhalen, geluiden en sfeerbeelden uit de kleurrijke wereld van suiker.
Het museum omvat verscheidene afdelingen, gespreid over de 3 verdiepingen van de vroegere stadshallen. Alle aspecten komen aan bod: de boeiende sociale geschiedenis, de bietenoogst, de honingproductie van de bijen, tot alle mogelijke toepassingen van suiker. Op de zolderverdieping van het museum is een ruimte voorzien voor tijdelijke tentoonstellingen, opgesteld voor de duur van één jaar.
Het Suikermuseum maakt gebruik van de nieuwste museumtechnieken. Een bezoek gebeurt aan de hand van een luistergids.
Museum

Tumuli van het Bos van de Tombes
De Tumuli van het Bos van de Tombes of Tumuli van Mirteaux zijn twee Gallo-Romeinse grafheuvels in de gemeente Hannuit in de Belgische provincie Luik. De heuvels liggen ongeveer een kilometer ten zuiden van Merdorp nabij de weg Rue de la Marsale. Ze lagen op minder dan een kilometer van de Romeinse weg hier ten zuiden van. De heuvels liggen verder ten noorden van Wasseiges.
Bos

POI

GS Bikers rit 9 voor team B in 2026