Het toreke
Auteur: carinegovaert
Meer informatie
Gevangenis

Manege Sint-Jorishoeve
MANEGE SINT-JORISHOEVE, MEER DAN PAARDRIJDEN ALLEEN Manege Sint-Jorishoeve focust op een aangename sfeer, respect voor paard en ruiter en vooral op het beleven van veel plezier met paarden. PAARDENBOERDERIJ Manege Sint-Jorishoeve is nog een echte "paardenboerderij". Jaren geleden werden de boerenactiviteiten omgeruild tot paardenactiviteiten. In een authentiek kader kunnen kinderen en volwassenen genieten van pony's en paarden in de prachtige omgeving van het Brabantse Hageland. EEN MANEGE VOOR HET HELE GEZIN Manege Sint-Jorishoeve richt zich niet enkel op kinderen, maar ook op volwassenen. We zijn van mening dat het nooit te laat is om te leren paardrijden en moedigen ouders aan om samen met hun kinderen leuke tijden te beleven bij ons. Kijk op www.sint-jorishoeve.be
Auteur: wandelenrondleuven
Meer informatie
Manège

Heilig-Hart beeld Wezemaal
Het monumentaal H. Hartbeeld op de Wijngaardberg is indrukwekkend groot. Het Christusbeeld strekt beschermend zijn handen uit over het dorp. Het was de parochiegemeenschap van Wezemaal die het beeld er oprichtte in 1926 op de plek waar vroeger de windmolen van Wezemaal stond. Deze windmolen werd bewust in brand gestoken door de Belgische troepen in de eerste wereldoorlog, om te voorkomen dat de Duitse soldaten er hun uitzichtpunt zouden hebben.
Auteur: denHale
Meer informatie
Standbeeld

Damiaanmuseum
Het Damiaanmuseum is ondergebracht in het geboortehuis van de wereldberoemde Pater Damiaan, in 1840 geboren als Jozef De Veuster. In 1859 trad hij toe tot de orde van de picpussen. Vier jaar later vertrok hij als missionaris naar Hawaï. Hij gaf zich op als vrijwilliger voor overplaatsing naar de melaatsenkolonie op Molokaï. Daar ijverde hij ruim tien jaar voor een menswaardiger bestaan van de lepralijders. Hij bezweek er in 1889, zelf aangetast door de ziekte. Intussen heeft zijn inzet wereldwijd weerklank gevonden. De paters picpussen kochten in 1895 het geboortehuis en bouwden er een klooster naast. In 1975 werd het kloostercomplex omgevormd tot een geriatrische instelling. De oude neogotische kloosterkapel is intussen de parochiekerk van Sint-Jozef Arbeider geworden.
Auteur: Lannoo
Museum

Pater Damiaanmuseum
Na de dood van Pater Damiaan in 1889 werd het geboortehuis door de Paters der Heilige Harten aangekocht met de bedoeling hierin een kloostergemeenschap te vestigen.
In de twee woonkamers staan nog een bed, de linnenkoffer, tafels, olielampen, de open haard, de feesttafel en een kwartierstaat. De kloosterkapel, ingericht in de vroegere keuken, is bewaard gebleven. In deze kapel bevindt zich de kist waarin Pater Damiaan in 1889 begraven werd en waarin hij in 1936 door het schoolschip Mercator naar België werd overgebracht.
Auteur: Toerisme Scheldeland
Museum

De Oude Hansbrug
In 1914 werd de brug door het zich terugtrekkende Belgische leger vernield, maar later opnieuw hersteld. Ook in de Tweede Wereldoorlog werd de brug vernield en nadien terug hersteld. Op aandringen van de geschiedkundige kringen van Haacht en Keerbergen werd de brug op 16 maart 1998 als monument geklasseerd. De nieuwe Oude Hansbrug is voortaan enkel nog toegankelijk voor fietsers en voetgangers. bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Oude_Hansbrug
Auteur: Blauwkruikje
Brug

Werchter
Werchter is een deelgemeente van Rotselaar, een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant. De plaats ligt aan de samenvloeiing van de Dijle en de Demer en wordt tot de Zuiderkempen gerekend. Werchter was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977.Werchter maakte in de 14e eeuw samen met Rotselaar en Haacht deel uit van de baronie Rotselaar die in 1533 in handen kwam van het hertogdom Aarschot. Wakkerzeel werd in 1577 een aparte parochie, Tremelo in 1783. In 1795 werd Werchter een zelfstandige gemeente in het Dijledepartement. In 1837 werd het gehucht Tremelo een zelfstandige gemeente. Werchter bleef zelfstandig tot aan de gemeentelijke herinrichting van 1977. Het gehucht Wakkerzeel werd op dat moment bij de gemeente Haacht gevoegd en Werchter zelf werd samen met Wezemaal bij Rotselaar gevoegd.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Abdij van Vlierbeek
De abdij van Vlierbeek is een voormalige benedictijnenabdij ten noordoosten van Leuven, op het grondgebied van de deelgemeente Kessel-Lo.
Op de locatie werd in 1127 door de benedictijnen van Affligem een priorij gesticht. Het stuk grond aan de Vlierbeek was twee jaar daarvoor door Godfried met de baard aan de abdij van Affligem geschonken. In 1163 of 1165 werd de priorij tot abdij verheven. De Benedictijnen maakten de omliggende gronden vruchtbaar en speelden een grote rol in de overdracht van kennis in de streek. In de loop van zeven eeuwen werkten de monniken bijna constant aan hun abdijcomplex. Vaak moesten ze ook herstellen wat het vuur en de vernielzucht hadden verwoest.
Auteur: Wikipedia
Abdij

Oplinter
Oplinter is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant en een deelgemeente van de stad Tienen. Oplinter was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977.Volgens de gangbare verklaring is Linter een samenstelling uit lind + ter, met de betekenis "lindeboom". Deze verklaring is onhoudbaar. In plaatsnamen met Lind/Lint, die Gysseling in zijn Toponymisch Woordenboek opgeeft, gaat het telkens over een plaats "bij een linde of een lindenbos". Deze plaats kan zijn: vruchtbaar aangeslibd land zoals in Lindau, een bosje op hoge zandgrond zoals in Lindelo, een woeste vlakte zoals in Lindveld, een hofstede zoals in Lindweiler, enz. "Lindeboom" komt echter nergens als plaatsnaam voor. Daarom moeten we Linter eerder verbinden met Lintaruurde , een onbekende plaats in Friesland, te verklaren als "voorde in de beek genoemd Lintara". Lintara was de oude naam van de Genovevabeek. Het voorvoegsel Op heeft de betekenis opwaarts, naar boven. De dorpsnaam Oplinter betekent aldus "de stroomopwaartse nederzetting bij de Lintara". Zo werd de waternaam een dorpsnaam.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Sint-Martinuskerk
De Sint-Martinuskerk is een kerkgebouw in Kerkom in de Belgische gemeente Boutersem in de provincie Vlaams-Brabant. De kerk ligt aan de Kerkstraat met naast de kerk een ommuurd kerkhof.
Het gebouw bestaat uit een ingebouwde westtoren, een eenbeukig schip met drie traveeën en een smaller koor met twee traveeën. De toren is opgetrokken in zandsteen en heeft een spitsboogvormig portaal met vierpas en een ingesnoerde naaldspits. De rest van het gebouw is hoofdzakelijk in baksteen opgetrokken in classicistische stijl. Het schip en het koor hebben rondboogvensters en hoekblokken, maar geen steunberen. Het geheel wordt gedekt onder een zadeldak.
Kerk

Sint-Maartenskerk
De eerste, kleine Sint-Maartenskerk was opgetrokken uit keien en arduinsteen en bedekt met een schaliëndak. Rond 1100 werd een romaanse kerk opgetrokken. De heilige Himelinus zou er volgens de overlevering in 631 begraven zijn en dat maakte van de kerk een centrum van volksdevotie. Eeuwenlang kwamen pelgrims uit alle windstreken ernaartoe. Boven het graf van de heilige, aan de ingang, was een altaar opgericht met erboven een muurschildering die Sint-Hemelinus voorstelde. Aan het altaar, achter een gesloten deur, was een grote put. Pelgrims haalden aarde uit deze put - er stond een ladder met wel zeven sporten in, zo diep was hij - en namen die mee naar huis. Zij mengden de aarde in het eten van mens en dier en hoopten zo ziekten te genezen. Het altaar met het beeld van de heilige werd door Franse en Hollandse troepen in 1635 vernield.
Kerk

Toren Ter Heide
Aan de Terheidelaan De Toren. De bovenste verdieping van de toren en de bekroning ervan met een peerspits kwamen er nadat de door oorlogsgeweld beschadigde toren in 1619 was verworven door Arnold van Eynatten. Hij liet er in 1631 ook een nieuwe woning in bak- en zandsteen optrekken. De hoge schoorsteen naast de toren is nog een getuige van de brouwerij, die hier in 1909 door Denis Smedts werd ingericht met de toepasselijke naam 'De Toren'. De brouwerij bleef in werking tot 1939. De toren die sinds 3 juli 1942 een beschermd monument is, kreeg in 1948 een grondige retauratiebeurt.
Auteur: Blauwkruikje
Historisch gebouw

Pastorie Sint-Hubertusparochie
Voorheen afhankelijk van de abdij van Park en opgetrokken onder het abbatiaat van Ferdinand de Loyers. Ingemetseld abtswapen boven de deur. A 1758 gedateerd dubbelhuis met twee verdiepingen en schilddak voorzien van drie met fronton bekroonde dakvensters. Baksteenbouw verlevendigd met zandstenen hoekkettingen, deuromlijsting en verticale banden die de raamposten met elkaar verbinden en opgaan tot onder de holrond bepleisterde kroonlijst. Fraaie, laat-Louis XIV-deur: geprofileerde stijlen op hoge neuten. Smalle imposten en licht gebogen latei met sluitsteen onder een waterlijst in de vorm van een gebogen en gekornist hoofdgestel. De twee aanbouwseltjes werden onlangs afgebroken.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Huis

Bezoekerscentrum van de Hagelandse wijn
In het centrum van Wezemaal vind je het Bezoekerscentrum van de Hagelandse Wijn. Het centrum is ingericht in een prachtig gerestaureerd 19de eeuws neogotisch gebouw. In de tentoonstellingsruimte ontdek je hoe het heuvelachtige landschap van het Hageland is ontstaan. Je leert er ook de streek rond de Wijngaardberg kennen aan de hand van een maquette. Zin in een glas wijn? Kies dan je favoriete Hagelandse wijn die er te koop aangeboden wordt of maak een afspraak voor een wijnproeverij in het wijnkeldertje onder het bezoekerscentrum (vanaf 15 personen). Open tijdens de zomerperiode vanaf de start van de paasvakantie tot en met het herfstverlof van dinsdag tot vrijdag van 13 tot 17 uur, zaterdag en zondag van 14 tot 18 uur. Gesloten op maandag. Tijdens de winterperiode enkel open op zondag van 13 tot 17 uur. Voor groepen en mits afspraak, wordt het bezoekerscentrum ook geopend buiten de openingsuren.
Auteur: Landelijke Gilden fiets-, wandel- en autoroutes
Bezoekerscentrum

sint-martinuskerk
De Sint-Martinuskerk, een beschermd monument, is een gotisch gebouw van lokale ijzerzandsteen, met vijf beuken, een uitspringende kruisbeuk, een veelhoekig gesloten koor en een zware westertoren met verdiepingen van kalkzandsteen. De kerk vormt een harmonieus geheel, ondanks de verschillen in de gebruikte bouwmaterialen en bouwactiviteiten door de eeuwen heen. De oorspronkelijke spitse toren werd na een brand in 1860 vervangen door een stomp dak. Het interieur is versierd met schilderijen uit de 16de, 17de en 18de eeuw. Wezemaal was in de late Middeleeuwen een pelgrimsoord. In de kerk bevindt zich een beeldje van de Heilige Sint-Job, die werd aanroepen tegen ongeneeslijke ziekten, puisten en huidaandoeningen. Achteraan in de kerk staat het mooie barokke koorhek van 1626, met spijlen uit messing. Elke spijl draagt op de vierhoekige voet een opschrift met vermelding van de schenker en zijn wapenschild.
Auteur: Landelijke Gilden fiets-, wandel- en autoroutes
Kerk

Abdij van Vlierbeek - Westerpoort
De abdij van Vlierbeek ontstond in 1125 en werd verbouwd tot in 1796. Ze werd gesticht door de Benedictijnen uit Affligem. Het huidige complex bestaat uit een neoclassicistische kerk en het neoclassicistische nieuwe abtskwartier, dat een nooit voltooid 18e eeuwse complex behoord. Achter het nieuwe abtskwartier vind men het 16e eeuwse oude abtskwartier, gebouwd in traditionele bak- en zandsteen stijl. De kelders gaan terug tot de late middeleeuwen en vormen het oudste deel van het abdijcomplex. Rondom het hoofdcomplex vindt men de oude abdijhoeve en enkele dienstgebouwen. Van deze gebouwen is de 16de eeuwse westpoort het oudste. Op het kerkhof bevinden zich grafmonumenten van beroemde personen. Geniet van een heerlijk drankje in het populaire volkscafé 'In de Rozenkrans' (www.in-den-rozenkrans.be)
Auteur: Landelijke Gilden fiets-, wandel- en autoroutes
Abdij

Hof ter Winge
Het Hof ter Winge in Nieuwrode (Holsbeek), vlak bij de grens met de gemeente Rotselaar, is van het langgeveltype, bevat nog authentiek vakwerk met eiken balken en werd gebouwd in 1681. Het meest befaamde deel van de hoeve is het bakhuis. De Bakkersgilde van Wezemaal bakt hier al bijna dertig jaar lang elke donderdag brood op grootmoeders wijze, op basis van een recept dat ze kregen van een oude bakker.
Auteur: Lannoo
Herenwoonst

Bezoekerscentrum van de Hagelandse wijn
In het Hageland wordt op diverse plaatsen aan wijnbouw gedaan. Op sommige plaatsen werd er al eeuwen geleden mee begonnen, op andere plaatsen is deze activiteit recenter. Om een beeld te krijgen van de wijnbouw in deze regio is een bezoek aan het bezoekerscentrum een uitstekende eerste stap. Op een overzichtskaart zie je waar de wijngaarden gelegen zijn en hoe
je langs deze wijngaarden kunt fietsen of wandelen. Daarnaast is er ook een overzichtskaart van de wandelmogelijkheden in de Wingevallei. En omdat je nu toch in Wezemaal bent, wil je beslist ook de maquette van de Wijngaardberg bekijken, met daarop de Wijngaardwandeling aangeduid. Om te proeven van de Hagelandse wijn moet je naar de wijnkelder (enkel voor groepen, na afspraak), ingericht door de vzw Steenen Muur. Je kunt er proeven van
wijnen gemaakt op basis van de diverse druivenrassen die in het Hageland aangeplant worden: Chardonnay, Pinot Gris, Pinot Noir en Dornfelder.
INFO:
Bezoekerscentrum van de Hagelandse wijn, Kerkstraat 16, 3111 Wezemaal, 016 29 68 30.
Auteur: Gastondc1
Wijnbrouwerij

Grafkamer van een Tumulus
onder het voetpad voor het huis aan de De Brouwerstraat 10 werd in 1951 de grafkamer van een tumulus (= grafheuvel) uit de 2de eeuw opgegraven. De heuvel zelf was, net zoals vele ander grafheuvels, al eeuwen verdwenen. Alleen de ondergronds houten grafkamer was bewaard gebleven. Hierin bevond zich een loden koffer met crematieresten en een hele reeks kostbaarheden zoals een bronzen steelpan (met en zeldzaam reliëf op de bodem van de pan) en een bronzen schenkkan in de vorm van een mediterrane wijnzak. Deze prachtige, originele topstukken uit de 1ste eeuw kan je in het museum 'het Toreke' bewonderen.
Auteur: tracy dehert
Begraafplaats

suikermuseum
Professor Zucchero, de virtuele gids, bezit de gave om de bezoeker te reduceren tot een stofje, niemendalletje ter grootte van een molecule. En dan gaan we samen met kleurrijke animatiefiguren op zoek naar de zoete smaak van suiker.
Het museum omvat verscheidene afdelingen, gespreid over de 3 verdiepingen van de vroegere stadshallen.
Alle aspecten komen aan bod: van de suikerbietenteelt tot de verwerking ervan tot suikerproducten, het gebruik van suiker in voeding, de invloed ervan op onze gezondheid en het gebruik van suiker in de kunst.
Auteur: jochenmeeus
Museum

Brouwerij De Vlier
Brouwerij De Vlier werd op 10 maart 2008 opgericht door Marc Andries, ingenieur in de scheikunde en landbouw, optie biotechnologie. Daarvoor werkte hij in de Brouwerij van Achouffe en Brouwerij Haacht. Oorspronkelijk was de brouwerij gevestigd te Vlierbeek . Vandaar de naam “De Vlier”. Het eerste bier uit 2008 kreeg dan ook de naam “Kessel Blond”, naar Kessel-Lo.Vrij snel werd duidelijk dat de ligging van de eerste brouwerij niet ideaal was. Daarom werd in het najaar van 2009 verhuisd naar Holsbeek. Om de productie te kunnen vergroten, werden 2 gistingstanks van 1000 liter aangekocht.
Brouwerij

Sint-Martinuskerk (Wezemaal)
Als je weet dat bij de bouw van de imposante, het dorp slechts een 500-tal zielen telde, vraag je je af wie zo'n bouwwerk kon bekostigen. De verklaring is eenvoudig. In de 15de eeuw was Wezemaal een internationaal bekend bedevaartsoord van Sint-Job. Sint-Job werd vereerd voor huidaandoeningen en het is in die periode dat onze gewesten geteisterd worden door syfillis.
Net als bij de Sint-Jan-de-Doperkerk in Werchter, zien we hier ook dat de ijzerzandsteen vooral gebruikt werd in het koor uit de 13de eeuw. De toren die enkele eeuwen later, rond 1475, werd opgetrokken, bestaat nagenoeg volledig uit witte zandsteen. Niemand minder dan Matheus de Layens, bouwmeestr van het Leuvens stadhuis, was bij de bouw betrokken.
De kerk werd in 1965 door de bekende kanunnik R.M. Lemaire gerestaureerd. Hiervoor werd opnieuw een groeve geopend op de Wijngaardberg. Dit was een van de laatste pogingen om ter plekke ijzerzandsteen te ontginnen. Er werden moderne middelen ingezet en Lemaire hanteerde zelf al eens de drilboor.
Auteur: Jan Rymenams

POI

Heideberg
Beklimmingscode van RouteYou : E_3_c
Lengte : 0.76 km
Stijging : 42 m
Gemiddelde hellingsgraad : 6 m / 100 m - 5.75 %
Maximale hellingsgraad : 10.98 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Pellenberg
Beklimmingscode van RouteYou : E_1_c
Lengte : 0.34 km
Stijging : 31 m
Gemiddelde hellingsgraad : 9 m / 100 m - 8.67 %
Maximale hellingsgraad : 11.49 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Lastberg
Beklimmingscode van RouteYou : E_3_d
Lengte : 0.79 km
Stijging : 42 m
Gemiddelde hellingsgraad : 5 m / 100 m - 5.32 %
Maximale hellingsgraad : 7.99 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Turkije aan de Molenbeek? Een Onze-Lieve-Vrouw uit Bosnië?
Hier zien we in een boom aan de oude Processieweg een beeld van O.L.Vrouw. Reeds van zeer vroeg in de middeleeuwen werden langsheen wegen en vaak aan kruispunten kruisen en kapellen geplaatst. In veel gevallen zijn ze een uiting van volksdevotie. Niet zelden werden kruisen en kapelletjes aan een boom geplaatst of werden er in gehangen. Hier zien we het beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Medjugorje, een klein bergdorp in Bosnië-Herzegovina, waar sinds 1981 verschijningen zouden plaats vinden. Het Vaticaan heeft in september – na lange jaren – zijn goedkeuring gegeven als een plaats van bedevaart en geloof, maar spreekt zich niet uit over de verschijningen en dialogen.
Op de Vandermaelenkaart en de stafkaart van 1864 heet deze plek nog ‘Turkegem’. ‘Turkey’ wordt het eerst vermeld op de stafkaart van 1893 en Terkeien zien we in 1930 verschijnen. Volgens Jacques Haflants heeft deze naam niets te maken met het land Turkije, maar is het een verbastering van Ter Keien, verwijzend naar de stenen die in de grond zaten en die bij het bewerken van de akkers naar boven kwamen. Als je even op de akkers gaat kijken, zien we inderdaad veel keien.
Auteur: Jan Rymenams
Landschapselement

De Dorpskring. Een drukke rotonde envreemd vogelgekwetter.
Het centrum van Lubbeek bestaat uit een groot plein dat ‘dorpskring’ noemt. Dit uitzicht kreeg het pas na de Tweede wereldoorlog toen gemeentehuis en dorpsschool werden afgebroken.
250 jaar geleden, op de Ferrariskaart zien we deze cirkelvormige aanleg, maar binnen die cirkel zien we akkers, hagen en enkele boerderijen. In 1841 liep er reeds een weg dwars over het plein op het traject van de vroegere boomrij van de Ferrariskaart. Misschien dat deze cirkel oorspronkelijk ook een gemeenschappelijke dries was met rondom huizen en boerderijen. Op het einde van de 18de eeuw en later werden die gemeenschappelijke gronden vaak verkaveld en bebouwd.
Vandaag is dit toch wel een vrij kaal en weinig sfeervol plein met druk verkeer. Dat er op de rotonde kunstmatig vogeltjesgekweel uit een nepconstructie komt, is ronduit surrealistisch. Het is eens iets anders dan de muzak in de winkelstraten van de stad.
Auteur: Jan Rymenams
Dorpszicht

De Sint Martinuskerk: een architectonisch voorbeeld van vier eeuwen geschiedenis.
De Sint Martinuskerk – en de naam wijst trouwens op een parochie van het eerste uur van de christianisatie in onze contreien- zal reeds van in de 12de eeuw door de norbertijnen van de abdij van ’t Park (Leuven) bediend worden. En die leverden ‘degelijke kwaliteit’ want een priester had meestal reeds tien studiejaren achter de rug voor hij parochieherder werd. Verschillende pastoors van Lubbeek brachten het zelfs tot abt van de abdij. Dit zal veranderen wanneer de orde tijdens de Franse overheersing wordt afgeschaft.
Het kerkgbouw
De witstenen, 22 meter hoge toren dateert uit de 15de eeuw, op een moment dat het economisch nog goed ging in het Hageland. De witte Lediaanse stenen komen waarschijnlijk uit groeven die de abdij in Bertem bezat. De bouwstijl is gotisch.
Het schip heeft een andere signatuur. Dat merken we aan de vorm van de ramen en het gebruik van baksteen. Dit kerkgedeelte is ruim 200 jaar jonger dan de toren en dateert van 1778, tijdens de bloeiende Oostenrijkse periode. Het waarschijnlijk oude Romaanse gedeelte was erg vervallen en veel te klein geworden: er zijn zo’n 800 communicanten in Lubbeek en er is slechts plaats voor 300. Nochtans zullen de parochianen heel wat te doen hebben en zelfs een gerechtelijke zaak moeten aanspannen, alvorens de abdij aan de eisen tegemoet komt. Het schip werd gebouwd op hetzelfde moment dat De Ferraris de Kabinetskaart tekende. Deze bouwstijl noemen we classicisme. En tenslotte hebben we het koor, dat in stijl gelijkaardig oogt als het schip. Maar het werd ongeveer 80 jaar later gebouwd, op een moment dat de kerk te klein werd voor de aangroeiende parochiebevolking. De arrondissementsbouwmeester Alexander Van Arenberg (1799-1877), die voor veel kerken in het Hageland zijn sporen heeft nagelaten, behield de bouwstijl.
De kareelstenen voor die laatste verbouwing zouden door de gemeente gebakken en geleverd worden. De klei haalde men uit een groeve vlak bij de kerk. De eiken voor het houtwerk haalde men uit het naburige Kerkbos en voor het vervoer van de materialen rekende men op de vrijwillige bijdrage van de parochianen. Dit laatste is trouwens iets wat elders in het Hageland ook gebeurde en beschouwd werd als een belangrijke uiting van vroomheid.
Het kerkhof
het is uitzonderlijk dat dergelijk plattelandskerkhof in het centrum van het dorp bewaard bleef. Er zijn meerdere fraaie graftekens te bewonderen. De oudste grafmonumenten zijn gegroepeerd ter hoogte van respectievelijk de noordwand van het koor en de noord- en zuidwand van de zijbeuken. Ze zijn uitgevoerd in blauwe hardsteen met een neoclassicistische of neogotische vormgeving. Ze dateren overwegend uit de 19de en de eerste helft van de 20ste eeuw en getuigen van de rijkdom van de adellijke families. De overheersende types zijn het sarcofaagmodel met omheind grafperk en de opstaande grafsteen met kruisbekroning. Naast de lokale vooraanstaanden zijn de graven van priesters sterk vertegenwoordigd.

GS Bikers rit 26 voor team A in 2026