Boulevard - Glabbeek
Auteur: scanini
Meer informatie
Cafe

Manege Sint-Jorishoeve
MANEGE SINT-JORISHOEVE, MEER DAN PAARDRIJDEN ALLEEN Manege Sint-Jorishoeve focust op een aangename sfeer, respect voor paard en ruiter en vooral op het beleven van veel plezier met paarden. PAARDENBOERDERIJ Manege Sint-Jorishoeve is nog een echte "paardenboerderij". Jaren geleden werden de boerenactiviteiten omgeruild tot paardenactiviteiten. In een authentiek kader kunnen kinderen en volwassenen genieten van pony's en paarden in de prachtige omgeving van het Brabantse Hageland. EEN MANEGE VOOR HET HELE GEZIN Manege Sint-Jorishoeve richt zich niet enkel op kinderen, maar ook op volwassenen. We zijn van mening dat het nooit te laat is om te leren paardrijden en moedigen ouders aan om samen met hun kinderen leuke tijden te beleven bij ons. Kijk op www.sint-jorishoeve.be
Auteur: wandelenrondleuven
Meer informatie
Manège

Sint-Bartholomeus
Neogotische bakstenen kerk waarvan de toren ooit is omgedraaid.   Bloemendorp Waanrode bezit een neogotische kerk uit 1902. Nadat de toren, het dak en het orgel zwaar beschadigd werden door een blikseminslag in 1877, werd de kerk immers vernieuwd en vergroot. Het koor, de sacristie, de grafkapel en een stuk van een zijbeuk zijn overgebleven van de vorige 16de eeuwse, gotische kerk. Voor de kerk staat het standbeeld van de Torendraaier. In 1902 werd de westertoren afgebroken en heropgebouwd aan de zuidwestkant. Dit leverde de inwoners van Waanrode de bijnaam ‘Torendraaiers’ op. Met de steun van de provincie Vlaams-Brabant
Auteur: Wizpr.guide
Meer informatie
Erfgoed

Kortenaken
De landelijke gemeente bestaat uit 5 deelgemeenten en één gehucht. In totaal zijn er 7 dorpskernen, omdat de deelgemeente Kersbeek-Miskom uit twee kerkdorpen bestaat. In het brede valleigebied van de Velpe vormen de boomgaarden een vertrouwd beeld. Daarnaast is de gemeente ook een agrarisch lappendeken: uitgestrekte akkers en weilanden komen veelvuldig voor. Kortenaken leeft van veeteelt, land- en tuinbouw. Echte dorpskernen vindt men er niet. Het is een grote lintbebouwing van kern naar kern met daarachter een agrarisch geheel. Kortenaken is de derde grootste perengemeente van België en om die reden komen er elk jaar vele seizoensarbeiders om vooral peren te plukken/sorteren en teneinde de bomen te snoeien. Het grote merendeel van de werkende inwoners zijn pendelaars die hun inkomen moeten zoeken buiten de gemeente. De gemeente telt ruim 7.500 inwoners.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Bunsbeek
Bunsbeek is een deelgemeente en dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant. De deelgemeente behoort tot de gemeente Glabbeek. Bunsbeek was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977. Het dorp is de hoofdplaats en tevens grootste plaats van de deelgemeente.De huidige naam Bunsbeek is voorafgegaan door onder andere Bunsbecce uit 1125, Bunesbeck uit 1178 en Bunesbecke uit 1198. De naam is een samentrekking van het woord Buns of Bunes en het woord beek. De oorsprong van Buns is onzeker, verklaringen zijn onder andere de beek van Buna of van Buno.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Sint-Margriete-Houtem
Sint-Margriete-Houtem, ook geschreven Sint-Margriet Houtem, is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant en een deelgemeente van de stad Tienen. Sint-Margriet Houtem was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977.Voor de fusie grensde Sint-Margriete-Houtem aan het veld Rode over een kleine afstand aan Neerlinter. Bovendien kwam Bunsbeek niet alleen aan de noordkant tot tegen Houtem. Een aantal percelen in het gehucht Stok "omarmden" de gemeente in het noordoosten. Aldus bestond Houtem uit een gewone kern en een langgerekt gebied dat zich tot tegen Neerlinter uitstrekte. Deze ingewikkelde situatie werd sterk vereenvoudigd, doordat enkele percelen werden toegevoegd aan Kortenaken.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Hoeleden
Hoeleden is een deelgemeente van Kortenaken , gelegen langs de rechteroever van de Velp. Hoeleden was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977.De oorsprong van het toponiem Hoeleden is onzeker, maar het komt waarschijnlijk uit het Oudnederlandse woord hol, dat land met holten betekent.Er zijn zowat dertien verschillende schrijfwijzen van de dorpsnaam ontdekt, waarvan de meest gebruikte Holede , Hoole en Houl zijn.

Assent
Assent is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant en een deelgemeente van de gemeente Bekkevoort. Het was een zelfstandige gemeente van 1922, toen het werd afgesplitst van de gemeente Kaggevinne-Assent, tot het bij de fusie van 1977 toegevoegd werd aan de gemeente Bekkevoort.Waaruit de naam Assent zou ontstaan zijn is niet voldoende gekend. Carnoy verklaart de naam als: oogstland. Lindemans aanziet de vorm Asnôth als synoniem van bath: bad. De naam Hasnoch werd vermeld in een akte van 838. Een edelman, Hotbert genaamd, schonk aan de abdij van Sint-Truiden zijn bezittingen te "Hasnoch super fluvio MERBATO in pago Hasbaniensi sive Diostiensi". Met de rivier of beek Merbato is zeer waarschijnlijk Meerbeek bedoeld.

Kasteel van Blekkom
Het Kasteel van Blekkom is een kasteel uit de negentiende eeuw dat in het gelijknamige gehucht Blekkom staat.
Het 'kasteel' is een alleenstaand, neoclassicistisch herenhuis, in 1859 gebouwd naar een ontwerp van architect Victor Jamaer in opdracht van Hyacinthe de Maret, de eerste burgemeester van de in 1866 zelfstandig geworden gemeente Loksbergen.
Kasteel

Sint-Jansbergklooster
Het Sint-Jansbergklooster is een voormalig klooster in Zelem in de Belgische provincie Limburg. Het klooster heette oorspronkelijk Sint-Jansdal en is vernoemd naar Sint-Jan de Doper.
Dit klooster, van de orde der Kartuizers, werd gesticht in 1329 door de Heer van Diest en diens tweede vrouw, Johanna van Vlaanderen. Tijdens de 14e en 15e eeuw breidde het klooster zich uit. Door de troepen van Willem van Oranje werd het echter, in 1582, verwoest. Hiermee ging ook een zeer belangrijke bibliotheek verloren.
Klooster

Vallei van de Velpe tussen Dalemse molen en Kortenaken
De Velp stroomt in de Demer nabij Halen en vloeit voor een deel evenwijdig met de Begijnenbeek en de Grote Gete. In de vallei zijn nog heel wat eeuwenoude landschapsstructuren zoals kleine percelen met knotwilgenrijen en houtkanten te bemerken. De Velp is de rivier die het water van zandlemig Hageland afvoert. In de vallei zijn nog enkele mooie watermolensites. De vallei is van groot belang omwille van de flora en de fauna, onder meer op ornithologisch vlak. In de tweede helft van de 19de eeuw werden op tal van plaatsen in het alluvium van de Velp de beemden omgezet in bos- of populieraanplantingen. Voorheen bestonden nog grote delen van de vallei uit open uitgestrekte beemden.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Vallei

Slagveld van Halen
Het slagveld van Halen is gelegen op de overgang tussen het reliëfrijke Hageland en de depressie van het Halensbroek waar de Velpe, Gete, Herk en Demer samenvloeien. Het landschap is er zacht glooiend door de aanwezigheid van heuvels en ingesneden beekvalleien. De Mettenberg die mee bepalend is geweest voor de ligging van dit slagveld bij het begin van de Eerste Wereldoorlog, is één van de uitlopers van de keten van restheuvels – ook getuigenheuvels genoemd- in het noordoosten van Vlaams-Brabant tot in Limburg. Kenmerkend voor deze rug is zijn zuidwest-noordoost georiënteerde structuur. Hij dankt zijn ontstaan aan een ZW-NO lopende geul, die ruwweg 10 miljoen jaar geleden door de opkomende Diestiaanzee met glauconiethoudende zanden raakte opgevuld. Een ijzerzandsteenkap beschermde de zandlaag tegen erosie door afspoelend regenwater. Wat ooit een geul was, kwam daardoor in reliëf te staan (Borremans 2015; Dusar e.a. 2014).
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Veldslag

Gedenkmonument Cyclisten
Monument en kruis gelegen bovenaan in de berm van een holle weg in een omhaagd perk met treurwilg te bereiken via een houten trap. Op deze locatie heeft de Duitse cavalerie op 12 augustus 1914 hevige charges uitgevoerd op de nabijgelegen hoeve "IJzerwinning" waar het centrum van de Belgische stelling gelegen was. De cyclisten of Zwarte Duivels namen de Duitsers onder vuur in de holle weg. Zwarte duivels is een naam die door de Duitsers gegeven werd aan de wielrijders die Halen verdedigden "Schwarze Teufel". De Zwarte Duivels hebben hier zware verliezen geleden. Het gedenkteken werd ingehuldigd op 15 mei 1976 en werd opgericht onder impuls van Jozef Stroobants en het 1ste Regiment Cyclisten op een stukje grond van de familie Stroobants, bezielers van het museum "Slag der Zilveren Helmen". Het "Europees kruis" werd tijdens de 75-jarige herdenking in 1989 opgericht als eerbetoon aan alle gesneuvelden samen met de aanplanting van de treurwilg.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Monument

Sint-Germanus
De Sint-Germanuskerk van Miskom is een in bak- en natuursteen opgetrokken bescheiden parochiekerk waarvan het koor dateert uit circa 1600 en het schip in 1785 gedeeltelijk werd herbouwd. In 1874-1877 werd ze uitgebreid naar ontwerp van Louis van Arenbergh. Historiek Naar verluidt bezat Miskom reeds in de 13de eeuw een kerk of kapel door toedoen van het kapittel van Saint-Lambert in Luik die er het patronaatsrecht en een derde van de tienden bezat. Rond 1600 verwierf de abdij van Villers deze rechten. Het tweede derde van de tienden kwam toe aan de abdij van Maagdendal, het derde aan de pastoor. Over de voorloper van de huidige kerk is zeer weinig bekend. Volgens Wauters was het een driebeukige kruiskerk bestaande uit een schip van vier traveeën, een ingebouwde westtoren en een door steunberen verstevigd, twee traveeën diep koor met driezijdige sluiting. In 1619, 1702 en 1751 werden er herstellingen uitgevoerd en wegens te klein werd ze in 1785 gedeeltelijk herbouwd. In 1874-1877 werd ze uitgebreid naar ontwerp van de Leuvense architect Louis Van Arenbergh (1834-1882), provinciaal architect en onder meer ontwerper van de Heilig Hartkerk van Kessel-Lo (1875) en de Sint-Lambertuskerk te Heverlee. Het project omvatte naast de uitbreiding met één travee aan de westzijde de bouw van twee sacristieën en een nieuwe westtoren met aanleunende doopkapel en berging. Tezelfdertijd werden twee koorvensters gedicht, nieuwe vensters geplaatst en de beukwanden van steunberen voorzien. In tegenstelling tot wat oorspronkelijk was gepland werd de oude oostsacristie niet gesloopt.
Gebedsplaats

Halen
In Halen staan de Zwarte Duivels hoog in aanzien. Die naam verwijst niet naar een of ander hedendaags sportteam, maar naar de legendarische Compagnie Eerste Cyclisten (ook Karabiniers-Wielrijders) die een heldenrol speelde tijdens de Slag van de Zilveren Helmen in Halen op 12 augustus 1914. Tijdens deze veldslag behaalde het Belgische leger zijn enige overwinning op de Duitsers. Deze fietsende Compagnie bezorgde de Duitse tegenstrever zoveel problemen dat die hen schwarze Teufel noemde. De compagnies wielrijders-karabiniers werden opgericht in 1898 en weer opgeheven na de Eerste Wereldoorlog. Ook tijdens de gevechten aan de IJzer speelden deze soldaten een belangrijke rol.
Auteur: Lannoo
Historische gebeurtenis

Hageling-bio wijnbouw
De wijngaard waar de druiven voor de Hageling worden verbouwd bevindt zich ten noorden van Tienen op de Deelberg. In 1993 werden er 2700 druivenstokken aangeplant van verschillende rassen, later werden ook meer resistente rassen aangeplant. Alle druiven worden op ecologische wijze geteeld, dit wil zeggen dat er geen chemische bemesting, insect -of onkruidbestrijding aan te pas komt. De teelt en de verwerking worden gecontroleerd door BLIK (B2) het controleorganisme voor de biologische landbouw en verlopen volgens de EG richtlijn nr. 2092/91. Daardoor dragen deze wijnen het “BIOGARANTIE” label sinds 1995. Hou je van bio en ben je benieuwd hoe de bioteelt én verwerking tot wijn in zijn werk gaat, maak dan een snel een afspraak !
Auteur: anneleen nijs
Wijngaard

Sint-Trudokerk (Webbekom)
Geschiedenis
Vermoedelijk stond op deze plaatsreeds in de zevende eeuw het ‘eigenkerkje’ van de heer Wicbold. In de 16de eeuw heeft de kerk te lijden gehad van de Gelderse opstanden (1507) en van de beeldenstorm (1578). Dat Webbekom het tijdens die periode erg moeilijk had door het krijgsgewoel, blijkt uit het feit dat er bijna 30 jaar moeten overgaan, tot in 1606, opdat de kerk opnieuw gewijd wordt.
Opvallend is dat in de nochtans economisch gunstige 18de eeuw, de kerk sterk in verval geraakt. Ondanks een relatieve welvaart, zouden veel abdijen hun parochiekerken verwaarlozen en de inkomsten gebruiken voor de luxueuze vernieuwbouw van de moederhuizen. Zo noteerde de deken bij een visitatie dat het bovenste deel van de toren, waarin de klok hing, dreigde in te storten. De sacristie aan de noordzijde was zelfs te vochtig voor het bewaren van de attributen. De kerkhofmuur was vervallen en ontbrak grotendeels aan de oost- en zuidzijde. Met als gevolg dat varkens, geiten, kippen en honden het kerkhof konden binnendringen.In 1785 klaagden de parochianen uit Assent de erg slechte toestand aan en beweerden ze dat de gelovigen de kerk niet meer in durfden uit vrees dat deze op hun hoofden zou neerstorten. Zelfs de pastoor en de kapelaan waagden niet meer door de grote deur naar binnen te gaan. Ze hadden daarom in de zuidelijke muur een poortje laten maken. De toren lag open, het klokkengestoelte en de zoldering was verrot. De kerkmuren vertoonden scheuren. Onder druk van de Oostenrijkse overheid die de tiendheffers van de parochies verplichtte om fatsoenlijke bedehuizen en pastorieën in te richten, werd de kerk heropgebouwd in 1790.
Architectuur
Het herstel of heropbouw van de kerken in deze periode is dan ook een van de redenen waarom we heel wat kerkgebouwen in een classicistische stijl zien verschijnen. Dat merk je hier aan de algemeen eenvoudige opbouw die in contrast staat met de meer monumentaal uitgewerkte toegang. Het voorkomen wordt overwegend bepaald door het gebruik van baksteen . Maar twee aspecten zijn interessant om op te merken. De ijzerzandsteen is nog niet verdwenen, maar neemt een minder belangrijke plaats in als sokkel van de muren. En voor de meer prestigieuze delen werd hardsteen ('arduin') gebruikt. Deze steensoort blijkt de sterk dooraderde Maaslandse hardsteen te zijn. Dit hoeft ons ook niet te verwonderen, want Sint-Truiden behoorde tot het prinsbisdom Luik. Handelsbetrekkingen met de groeven aan de Maas zullen daarom meer voor de hand gelegen hebben dan met het andere belangrijke ontginningscentrum van de hardsteen uit die periode, namelijk Ecaussinnes in Henegouwen.
Auteur: Jan Rymenams
Kerk

De pastorij (Webbekom)
Net naast de kerk bevindt zich de vroeger pastorij. Onder het bewind van de Oostenrijkse keizer Jozef II werden de tiendheffers van de parochie verplicht om er voor te zorgen dat de religieuze gebouwen voor gemeenschap en bedienaars fatsoenlijk en degelijk waren. Voor er deze pastorie was, hadden de dorpspastoors van Webbekom geen specifiek voorziene woonst, maar huurden een woongelegenheid of bouwden er een met eigen middelen. Sommige pastoors verbleven zelfs in Diest en namen tot ongenoegen van de parochianen zelfs niet de moeite om in Webbekom te verblijven.
In 1775, voor de kerk herbouwd werd, bouwde pastoor Eggen op deze plaats een pastorij. Op die plek was er ook een ‘straatje’ dat volgens de dorpsherder een ‘schuylplaetse was voor bedelaers ende ontuchtige lieden’. Maar bij de bouw van de pastorij saneerde Eggen drastisch de omgeving: hij kocht het straatje op en integreerde het in zijn bouwplannen.
Ook hier zijn alle kenmerken van een classicistische woonst aanwezig. Het dubbelhuis is afgedekt met een mansardedak. De middenrisaliet heeft een bijkomende verdieping en wordt bekroond door een driehoekig fronton met een radvenster. Baksteen primeert, maar het voorkomen wordt verrijkt met witte zandsteen uit Gobertange voor de omlijstingen van de rechthoekige vensters en ingangsdeur.
Voor wie goede ogen heeft: je kan volgend bouwopschrift op de plint zien, links van de ingang: ‘M. EGGEN PASTOR/ IN WEBBECOM/ 1775/ R.D./ THIBAUT RECTOR A :SP.B:/ IN MARIENDAEL.’. Thibaut was de rector van het klooster Mariëndael uit Diest en een van de voornaamste tiendheffers van de parochie.
Auteur: Jan Rymenams
Historisch gebouw

K24 - Verdeelwerk en pomp
Voor we de werking uitleggen, moet je weten dat het wachtbekken bestaat uit twee delen die zowel apart als samen kunnen fungeren, namelijk een binnen- en een buitenbekken. Beiden worden van mekaar gescheiden door een dijk. Het buitenbekken sluit aan bij de wallen van Diest.
Op deze plaats wordt het overtollige water van de Leugebeek in het wachtbekken ‘Webbekoms Broek’ gelaten. In normale omstandigheden watert de Leugebeek af in de Kleine Leigracht in het buitenbekken. Dat kan vanzelfsprekend alleen wanneer de waterstand in het Broek lager is dan in de Leugenbeek. Maar wanneer bij overvloedige regenval het buitenbekken als waterreservoir geactiveerd wordt, wordt het water van de Kleine Leigracht en dus ook van de Leugenbeek opgestuwd. Om te beletten dat men stroomopwaarts van de Leugenbeek in de dorpskern van Webbekom wateroverlast krijgt, kan een schuif in dit kunstwerk K24 er voor zorgen dat de Leugenbeek losgekoppeld wordt van de Kleine Leigracht. Praktisch gebeurt dit wanneer het water van de Kleine Leibeek stijgt tot het peil van 21m. Het water stroomt dan de pompkelder binnen en wordt naar het binnenbekken overgepompt. Dat gebeurt zomaar eventjes aan een debiet van 2m3 per seconde door de permanent aanwezige pompen. Door het plaatsen een extra pomp kan met het debiet met nog eens met 2m3 per seconde verhogen.
Auteur: Jan Rymenams
Gemaal

Natuurbeheer: rietlanden
In het binnenbekken zien we dicht tegen de dorpskom uitgebreide rietvelden, terwijl verderop, dichter tegen de Demer aan graslanden liggen. Iedereen verwacht spontaan dat het dichter bij de rivier natter is, maar dat is zelden waar. De bodem aan de rivieroevers is zandiger en ligt zelfs iets hoger dan het omgevend land. Dit zijn de oeverwallen waar bij overstroming zwaardere zandkorrels werden afgezet. Verder van de rivier overheersen in de bodem de kleinere kleikorrels. Deze houden het vocht langer vast. Maar beslissend voor de natte klei is het kwelwater dat van de omringende hoger gelegen heuvels hier aan de oppervlakte komt.
Natuurgebied

Bloemenrijk voorjaar aan de Keerdijk
Hoewel een vochtig en nat gebied eerder zijn soortenrijkdom in de zomer zal laten zien, kan je in mei reeds aan de Keerdijk overdonderd worden door de overdadidge pracht van het fluitekruid, meidoorn en tal van bloeiende grassoorten.
Deze weg, de Keerdijk, liep van de kerk van Webbekom naar de spoorweg. De oude benaming voor deze dijk was Keerwei en werd reeds vernoemd in de 15de eeuw. ‘Keer’ komt van ‘kar’ en de weg was dus een brede drogere wei waarover meerdere karren naast mekaar naar de stad konden rijden. Pas in de 18de eeuw wordt ‘wei’ gewijzigd in ‘dijk’. De betekenis van dijk is deze van een weg die opgehoogd werd ten opzicht van het omringende land. Uiteraard met de bedoeling om zowel winter als zomer een droge weg door de broeken te hebben.
Natuurgebied

Doornhof
Beklimmingscode van RouteYou : E_3_d
Lengte : 0.5 km
Stijging : 26 m
Gemiddelde hellingsgraad : 5 m / 100 m - 5.14 %
Maximale hellingsgraad : 7.81 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

kasseistrook
kasseistrook van 800m met passage langs een militaire begraafplaats. Op deze begraafplaats liggen er 173 Belgische soldaten, die overwegend tot het 2de en 22ste Linieregiment behoorden, begraven. Op één na sneuvelden allen tijdens de gevechten bij Oplinter en Sint-Margriete-Houtem op 18 augustus 1914.
Auteur: WK Punten
Kasseistrook

Halens Broek
Het Halens Broek is ook gekend als de Moerassen van Halen. Een broek is een laaggelegen gebied dat blijvend nat is. Dit kan komen door kwel (opwellend grondwater) of door een rivier of beek die regelmatig overstroomt en in sommige winters het land langere tijd overspoelt. Het Halens Broek is nu grotendeels droog gelegd door ophoging voor een industriegebied.
Moerassen zijn een goede bron van volksverhalen en legenden. Dat is hier ook het geval. Mist komt regelmatig en snel op in dit soort laaggelegen plaatsen. Als lucht 's avonds of 's nachts afkoelt dan zakt de relatief zwaardere lucht naar lager gelegen gebieden. En als die koude lucht al verzadigd is met water krijg je kleine waterdruppeltjes en dus mist.
Het verhaal is dat Brouwer Martens bier was gaan afleveren en dat hij de korte weg door het Halens Broek genomen had om naar huis terug te keren. Maar door de mist vond hij de weg niet meer. Toevallig klonk de klok van de kerk van Halen. Zo kon hij zich oriënteren en vond hij de weg terug naar huis. Zo een moeras was zeker niet zonder gevaren. En je kon snel in drijfzand vast raken en er niet meer uitkomen. Dat besefte ook Brouwer Martens. Hij gaf een donatie aan de kerk uit dankbaarheid en vroeg ook om elke dag de klok 3 minuten te laten luiden. En dat zou de oorsprong zijn waarom nu nog steeds de kerkklok van Halen elke dag 3 minuten luidt.
Auteur: RouteYou
Natuurgebied

Kapel Onze Lieve Vrouw van Zeven Weeën
En kapel met vele namen
De kapel Onze Lieve Vrouw van Zeven Weeën of Kapel Moeder van Smarten wordt in de volksmond ook wel eens de Schanskapel genoemd. De naam verwijst naar de Nieuwe Schans, een verschansing, ruim 1 hectare groot, omgeven door een diepe watergracht, omwalling en ophaalbrug. Tijdens de onrustige 17e eeuw zochten bewoners uit de omtrek er bij invallen beschutting. (hoek Steenbergstraat-Schansstraat)
Na het verdwijnen van de oudere kapel werd omstreeks 1925 een nieuwe kapel gebouwd. Een buurtbewoner stond gratis een stukje grond af aan de gemeente. (huidige locatie) Het ontwerp kwam van Max Porters, schoolhoofd en onderwijzer te Zelem. De bouwmaterialen werden aangekocht door de bewonersvan het gehucht. Het gietijzeren metaalwerk werd geleverd door de gieterijen van Zelem (1872-1980). Het torentje werd gemaakt door de ambachtsschool van de Sint-Jansberg (1922-1928) waar Max Porters leraar was. De kapel wordt sinds haar bouw onderhouden door de buurtbewoners.
Bron: Infopaneel bij de kapel
Auteur: Eddy&Rita
Kapel

De Sint-Germanuskerk (Miskom) en een merkwaardig museum van devotie
De Sint-Germanuskerk van Miskom kijkt een beetje vanuit de hoogte op je neer. Je moet even zoeken om in het Kerkstraatje de trappen naar de ingang te vinden. Maar verrassend heeft men aan de straat een lift geïnstalleerd voor minder mobiele kerkgangers.
De kerk is een neogotische constructie uit ca. 1875 van de architect Louis Van Arenbergh. Hij was de tweede generatie van Leuvense architecten die als provinciaal architecten heel wat kerkgebouwen in het Hageland op hun naam staan hebben. Alleen het zand- en bakstenen koor dateert nog uit de 17de eeuw. In 1970 werd de kerk reeds gedesaffecteerd en bedoeld om afgebroken te worden. De afbraak werd gelukkig door het KCML tegengehouden omwille van de archeologische waarde van het koor en het dorpsgezicht. Sinds 2014 is hier Museum voor Volksdevotie gevestigd dat reeds 10 jaren lang in de schoollokalen onderdak had. Het loont zeker de moeite om hier binnen te stappen. Een bezoek laat je een overweldigend beeld zien van volksheiligen en duizenden devotionalia. De conservator zal je met een warm hart ontvangen en je honderuit vertellen. Let wel even op de openingsuren.
Rond de kerk ligt het kerkhof zoals het meer dan een halve eeuw geleden verlaten werd. Het is een getuigenis van een eeuw dorpsleven.
Museum

De oude Pastorij van Miskom
Aan de overkant van de kerk staat zijdelings afgekeerd van de weg, de oude pastorie. Het is wat men noemt een zand-bakstenen dubbelhuis uit 1792. De oude pastorie zou tijdens de godsdiensttroebelen in de 17de eeuw verwoest zijn. Volgens Wauters bestond ze alleszins niet meer in 1613. Lange tijd nadien had Miskom geen eigen bedienaar. Het zou de pastoor van Kersbeek zijn die de diensten waarnam. Wanneer er begin 18de eeuw een nieuwe pastorie gebouwd werd, ontstond er later onenigheid tussen pastoor en bevolking omdat de pastoor hier niet wilde wonen het gebouw voor eigen profijt verhuurde.
Historisch gebouw

Arnoutsmolen, getrapte vissen en elektriciteit
Het is even zoeken voor je het weggetje naar het molenrad gevonden hebt, achteraan het molenhuis. Maar je kan er zeker bij komen. Daar heeft de eigenaar voor gezorgd. En met wat geluk zie je het in 2025 herstelde waterrad draaien.
De eerste molen werd opgericht vóór 1500. In 1853 werd de molen eigendom van de molenaarsfamilie Arnauts; vandaar de naam. oorspronkelijk was dit een 'onderslag'molen. Dit is het oudste type watermolen. Bij onderslagmolens stroomt het water onder het rad door. Het water duwt onderaan tegen het waterwiel waardoor het achteruit draait. Dit type molen komt vooral voor op de wat grotere beken/kleinere rivieren en is typisch voor waterlopen met een klein verval. Toch kan dit type molen in optimale omstandigheden een rendement van 70% halen.
In 1940 werd het gebouw door Belgische soldaten vernield in een poging de opmars van het Duitse leger te vertragen. Reeds in 1941 werd het gebouw terug opgebouwd en werd het waterrad vervangen door een turbine. Tot 1960 gebeurde het malen nog op waterkracht. Door een tegenvallende efficiëntie van de turbine werd overgeschakeld op twee elektromotoren en nog later werden de molenstenen vervangen door een moderne ‘hamermolen’. Daarmee werd sneller, maar grover meel gemaakt dat dan voor veevoeder gebruikt.
De laatste molenaar, Paul Arnauts (1928-2012), bleef nog tot 1986 actief waarna het malen van het koren op deze plaats definitief stopte. Nog later, in 1992, werd de loop van de Velpe aangepast weg van het gebouw en kwam er een nieuw kunstwerk met daarin een stuw, een vistrap en plaats voor een toekomstig waterrad. Het zou nog tot eind 2024 duren eer ditwerd geplaatst en al die tijd stortte het water zich volledig nutteloos doorheen de watergang de diepte in…
Sinds midden juli 2025 is de molen terug actief maar als producent van elektriciteit. In het beste geval kunnen 6 gezinnen hiervan genieten. Een en ander hangt af van het debiet van de Velpe. De ‘Velpestroom’ weegt ongeveer 4 ton, en heeft een diameter van een kleine 6 meter. De generator heeft een vermogen van zo’n 7,5 kW.
Orgelbouwer Stan Arnauts had er zijn atelier.
Naast het rad zie je een brede vistrap. Vissen zouden de trap moeten nemen om stroomopwaarts te geraken, maar of dit werkelijk met zo'n hoge treden kan, is niet duidelijk.
Ga nog even naar de straatkant en bekijk het woonhuis. Dit is een modernistische woning uit het interbellum die sterk doet denken aan een stijl die in Nederland ontstaan is: grijze bakstenen in een bijzonder verband en een driehoekig erker. Op het erf zie je een molensteen.
Watermolen

De Velpe en de verdwenen Overmolen
Op het einde van de Strostraat zie je nog de gebouwen van de Overmolen. Een waterrad zie je niet meer. De Overmolen (Overste Molen), Stiersmolen of Molen Van Wilder (naar de eigenaars-molenaars) was een korenwatermolen op de Velpe. Het was eveneens een onderslagmolen waar het water onder het rad doorstroomde. De molen dateert van het einde van de 15de eeuw. Van Wilder kocht hem in 1869. Hij was ook eigenaar van de windmolen van Miskom. De molenaar werkte op beide molens. In 1938 was er brand en diende de molen met de activiteiten te stoppen. We zien hier ook een vistrap.
Maar interessant is dat we hier ene mooi gezicht hebben op de Velpe. De Velpe ontspringt in Opvelp (Bierbeek) en mondt zo'n 35 km verder uit in de Demer bij Halen. De naam komt van het Frankische ‘felwa (wilg) + ‘apa’ (water): wilgenbeek.
In de vallei zijn nog heel wat eeuwenoude landschapsstructuren zoals kleine percelen met knotwilgenrijen en houtkanten te bemerken. De Velpe is de rivier die het water van zandlemig Hageland afvoert. In de vallei zijn nog enkele mooie watermolensites. De vallei is van groot belang omwille van de flora en de fauna, onder meer op ornithologisch vlak. In de tweede helft van de 19de eeuw werden op tal van plaatsen in het alluvium van de Velp de beemden omgezet in bos- of populieraanplantingen. Voorheen bestonden nog grote delen van de vallei uit open uitgestrekte beemden. Hier is dit beemdenlandschap goed bewaard gebleven.
Het alluvium tussen Kortenaken en Kersbeek-Miskom is sinds het einde van de 18de eeuw niet veel gewijzigd: de perceelsstructuur is behouden. Er is nog heel wat perceelsrandbegroeiing die in combinatie met de percelen bos (die er eind 18de eeuw ook al waren) een gecompartimenteerd landschap vormen. Tussen Miskom-Vroente (zie Arnautsmolen) en Miskom-dorp is een deel van de beemden omgezet in akkers en boomgaarden. Graas- en hooilanden met geknotte bomenrijen zijn kenmerkende elementen.
De historische actie rond de Velpe in de jaren 70-80 van vorige eeuw staat symbool voor de werking van de toenmalige Regionale Vereniging Natuur en Landschap (nu Natuurpunt Oost-Brabant). Deze succesvolle actie tegen de aanbestede rechttrekking van de Velpe van Opvelp tot Kortenaken schreef geschiedenis. Het was de hefboom om een einde te maken aan het systematisch rechttrekken van beken ten behoeve van landbouw om drainage te verbeteren en graslanden te kunnen omzetten naar akkers. Daardoor vormt de Velpe nog een structuurrijke en meanderende rivier. Naast de rivier bestaat helaas wel een dicht netwerk van afwateringsgrachten waardoor het landschap verdroogde. Hierdoor verdwenen de meest natte hooilanden en de bijhorende natuurwaarden.
Rivier

De oude jongensschool, een woning voor de hoofdonderwijzer en 'AkkerArt'
In 1617 was er reeds een vermelding van een school in Miskom. De school hier dateert echter van 1860.
Kijk vooral eens op de voormalige speelplaats. Daar ontdek je een fraai stukje muurkunst. Achttien cultuur- en gemeenschapscentra in Oost-Brabant verenigden zich in 2024 als ‘Regio Oo(g)st’. Met hun Boerenproject werd aandacht gevraagd voor de essentiële rol van de lokale landbouw in het oosten van Vlaams-Brabant. Met het streetartproject AkkerArt werd het landelijke karakter van het Hageland en het Dijleland belicht en de boerenstiel gepromoot. In 15 steden en gemeenten is er, op soms onverwachte plaatsen, gloednieuwe street art te vinden.
Hier zien we het werk van Hans Geyens. Hans Geyens is een kunstenaar en letterschilder die zijn inspiratie vindt in de stedelijke omgeving, vooral in de historische en moderne mix van Leuven. Zijn werken, bekend om hun sterke visuele impact, combineren abstractie met grafische kunst. Het gedicht werd geschreven door een inwoner van Kortenaken, nl. Carla Laureys. De juiste volgorde van het gedicht leest van onder naar boven!
Street art

GS Bikers rit 32 voor team C in 2026