Lunch
In het kasteel van Duras, in de omgeving van Sint-Truiden, verbleven sinds 1175 kasteleinen die het bevel voerden over de grafelijke burcht en soms politionele taken uitvoerden. Op het domein van het kasteel bevindt zich ook een mammoetboom met een omtrek van ongeveer 4,8 meter. Het kasteel werd in 1948 geklasseerd als beschermd monument.
Auteur: Koen.Peeters
Meer informatie
POI

Zoutleeuw
Zoutleeuw is gelegen in het Hageland.
De betekenis van zout is nooit afdoende verklaard. Lange tijd was Zoutleeuw de verst landinwaarts gelegen havenstad, waar zout werd ingevoerd. Zoutleeuw ligt aan de rivier de Kleine Gete.
Enkele bezienswaardigheden zijn:
De Sint-Leonarduskerk op de Grote Markt, zowat de enige kerk in BelgiÙ met een intact gebleven laat-gotisch interieur. Deze kerk met haar torens behoort sinds 1999 tot het Werelderfgoed van de UNESCO.
Het Stadhuis, gebouwd door Rombout Keldermans II vanaf 1529.
Het Vleeshuis van Zoutleeuw, ten onrechte de Lakenhalle genoemd. Het Vleeshuis bestond al in de 13de eeuw. In het Vleeshuis bevonden zich vleesbanken, die erfelijk waren. Ze werden net als onroerend goed beschreven met reengenoten.
Het Lakenhuis, in het archief zelden Lakenhalle genoemd, grensde aan de Spiegel.
De BethaniÙnschuur, enig overblijfsel van het klooster van BethaniÙn of Sint-Maria-Magdalena. Dit klooster van de reguliere kanunnikessen van Sint-Augustinus werd gesticht in 1478. I
De Rode Leeuw, voormalige herberg naast het Stadhuis.
De Spiegel, op de Grote Markt 23, ten onrechte Spiegelhuis genoemd. De bouwdatum is onbekend. Oude prentkaarten geven 1471 aan.
(bron: wikipedia)
Auteur: Sarah De Keyzer
Meer informatie
Stad

Begijnhof
Een begijnhof werd altijd gebouwd aan de stadsrand en was een wereld op zich... Begijnen waren vrome vrouwen die niet tot een kloosterorde behoorden.
Meer informatie

Bogaardenklooster
De bogaarden -of beggaarden- waren de mannelijke tegenhangers van de begijnen. Het was een groep vrome mannen, die men oorspronkelijk 'beguini' noemden. Rond 1250 werden ze vooral 'beghardi' genoemd. Ze leefden net als hun vrouwelijke 'collega's' in afzonderlijke woningen, gegroepeerd rond een centraal kerkgebouw.
Klooster

Sint-Leonarduskerk
Het monumentaal gotisch gebouw werd grotendeels opgetrokken tussen de 13de en de 16de eeuw. De Sint-Leonarduskerk is rijk aan kunstschatten en dankt voornamelijk daaraan haar internationale bekendheid. De Beeldenstorm in 1566 en de Franse Revolutie gingen vrijwel ongemerkt aan de kerk voorbij, waardoor het indrukwekkende kunstpatrimonium bewaard bleef: retabels, schilderijen, heiligenbeelden, koper- en zilverwerk, misgewaden en andere devote voorwerpen. Hierna worden een aantal pronkstukken genoemd. Een van de pronkstukken is de pas gerestaureerde sacramentstoren. Dit tabernakel, in witte steen van Avesnes, is gemaakt in de ateliers van Cornelis Floris de Vriendt te Antwerpen en is in 1552 opgericht in Zoutleeuw. De toren is 18 meter hoog, heeft negen verdiepingen en bevat ongeveer 200 beeldjes met taferelen uit het Oude en het Nieuwe Testament. De koperen paaskandelaar is 5.68m hoog en weegt ongeveer 950 kg. Hij werd gegoten door Renier van Thienen. Het is de op één na grootste paaskandelaar van Europa. De zijkapellen werden in de 16de eeuw bijgebouwd door de gilden en bevatten een schat aan retabels: een Sint-Anna-retabel (16de eeuw), Sint-Rochus-retabels (15de en 16de eeuw), een Onze-Lieve-Vrouw-retabel (16de eeuw) en een Sint-Leonardusretabel (15de eeuw). Met de steun van de provincie Vlaams-Brabant
Auteur: Wizpr.guide
Erfgoed

Erfgoed
De kapel uit 1538 ligt in het gehucht Ossenweg, op de Brabants-Limburgse provinciegrens. De legende vertelt dat het miraculeuze Mariabeeldje in de kapel van de Ossenweg afkomstig is van de kapel op de versterkte Castelberg. Het beeldje werd in de 16de eeuw tijdens het ploegen in een nabijgelegen veld gevonden. Men hing het op aan een eikenboom en al vlug werd het een groeiend centrum van verering. In 1536-1538 werd een kapelletje gebouwd. Door de geweldige volkstoeloop werd de kapel in de loop der eeuwen steeds verder uitgebreid. Dit bedevaartsoord ter ere van Maria is dagelijks toegankelijk. In de buurt bevindt zich het provinciaal domein Het Vinne, een natuurgebied met natuurlijk meer. Met de steun van de provincie Vlaams-Brabant
Auteur: Wizpr.guide

freinetschool TintelTuin Zoutleeuw
De TintelTuin wil op een hedendaagse manier de freinetpedagogie in al zijn aspecten waarmaken door kwaliteitsvol onderwijs te bieden in een boeiende en creatieve omgeving. Milieuzorg Op School is bij ons geen loos begrip. De mooie natuur rondom onze school nodigt uit om bewust met MOS bezig te zijn. Er worden geiten en kippen gehouden, via een beurtrol verzorgd door de kinderen, er is een TintelmoesTuin met vergeten groenten en frambozenstruiken, er zijn projecten rond watervervuiling en zwerfvuil. De school neemt ook deel aan DikkeTruienDag, Walk For Water én vanaf schooljaar 2013-2014 werken de leerlingen zelf mee aan een ‘GROEN MASTERPLAN’ om ‘den buiten’ grondig aan te pakken. Een wandeling langs de Gete, een expeditie door de open velden of bezoekjes aan het Vinne gebeuren regelmatig spontaan naar aanleiding van gespreksrondes. De TintelTuin creëert zo een uitermate boeiende omgeving voor levend leren.
Auteur: TintelTuin
School

Eliksem
Eliksem is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant en een deelgemeente van Landen. Het landelijk dorpje ligt aan de Kleine Gete. Eliksem was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1971.Bij de onafhankelijkheid van België inventariseerde geograaf Philippe Vandermaelen in dit dorp 37 vakwerkhuizen, een kerk, twee watermolens en een brouwerij. Er waren 184 inwoners. De inventaris omvat verder details over de natuurlijke omgeving, bodems, landbouwproductie en veestapel. Ook het wegennetwerk van toen is beschreven.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Kasteel van Duras
Het kasteel van Duras is een kasteel in Duras, een deelgemeente van de Belgische stad Sint-Truiden. Het kasteel is een typisch voorbeeld van de neoclassicistische architectuur, zoals die zich aan het eind van de 18e eeuw ontwikkelde.
Oorspronkelijk stond er op deze plaats een oude waterburcht van de graven van Duras, die al in 1102 werd genoemd. Het huidige kasteel is gebouwd tussen 1787 en 1789 naar een ontwerp van Ghislain-Joseph Henry. De opdracht voor de bouw werd gegeven door de toenmalige eigenaren, de familie Van der Noot, waartoe onder andere Hendrik van der Noot behoorde, één van de voornaamste grootgrondbezitters in Brabant. In deze tijd van dreigende revolutie was het optrekken van een dergelijk kostbaar en de aandacht trekkend gebouw een gewaagde onderneming.
Auteur: Wikipedia
Kasteel

Ezemaal
Ezemaal is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant en een deelgemeente van Landen. Het dorp ligt aan de Kleine Gete. Ezemaal was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1971.Het toponiem Ezemaal is mogelijk een samenstelling uit "hees" en "maal" . De betekenis van de naam kan dan ook samengevat worden als moerassige plek in het kreupelhoutbos of helling in het kreupelhoutbos.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Overhespen
Overhespen is een dorp en deelgemeente van de gemeente Linter in de provincie Vlaams-Brabant. Overhespen was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1971.Bij de definitieve vastlegging van de taalgrens in 1963 werd het Nederlandstalige Overhespen overgeheveld van het Arrondissement Borgworm in de Provincie Luik naar het Arrondissement Leuven in de toenmalige Provincie Brabant.
Deelgemeente

Oplinter
Oplinter is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant en een deelgemeente van de stad Tienen. Oplinter was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977.Volgens de gangbare verklaring is Linter een samenstelling uit lind + ter, met de betekenis "lindeboom". Deze verklaring is onhoudbaar. In plaatsnamen met Lind/Lint, die Gysseling in zijn Toponymisch Woordenboek opgeeft, gaat het telkens over een plaats "bij een linde of een lindenbos". Deze plaats kan zijn: vruchtbaar aangeslibd land zoals in Lindau, een bosje op hoge zandgrond zoals in Lindelo, een woeste vlakte zoals in Lindveld, een hofstede zoals in Lindweiler, enz. "Lindeboom" komt echter nergens als plaatsnaam voor. Daarom moeten we Linter eerder verbinden met Lintaruurde , een onbekende plaats in Friesland, te verklaren als "voorde in de beek genoemd Lintara". Lintara was de oude naam van de Genovevabeek. Het voorvoegsel Op heeft de betekenis opwaarts, naar boven. De dorpsnaam Oplinter betekent aldus "de stroomopwaartse nederzetting bij de Lintara". Zo werd de waternaam een dorpsnaam.

Orsmaal-Gussenhoven
Orsmaal-Gussenhoven is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant en een deelgemeente van Linter. De deelgemeente bestaat uit de vergroeide kernen Orsmaal en Gussenhoven. Orsmaal-Gussenhoven was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1971.Op de Ferrariskaart uit de jaren 1770 zijn de plaatsen weergegeven als de bij elkaar liggende dorpjes Gutsenhoven en Orsmael. Op het eind van het ancien régime werden Orsmaal en Gussenhoven beide een gemeente. De twee gemeente werden in 1826 opgeheven en verenigd in de gemeente Orsmaal-Gussenhoven.

Runkelen
Runkelen is een dorp in de Belgische provincie Limburg en een deelgemeente van Sint-Truiden. Het dorp heeft een oppervlakte van 1,86 km² en telde in 2001 425 inwoners.
Runkelen werd in 1366 voor het eerst vermeld als Runkeren. Het maakte steeds deel uit van het graafschap Duras en was kerkelijk afhankelijk van de parochie Wilderen. Pas in 1773 werd Runkelen een aparte heerlijkheid. Zij bleef wel in het bezit van de graaf van Duras, die ook de titel heer van Runkelen droeg.

Sint-Bartholomeus
Een neoclassicistische kerk (1880) van de zeer productieve architectenfamilie Van Arenbergh. De kerk van het dorp Halle (Zoutleeuw) behoorde aanvankelijk tot het Prinsbisdom Luik en lag vlakbij de grens met het vroegere Hertogdom Brabant. De neoclassicistische kerk werd voltooid in 1880 naar het ontwerp van architect A. Van Arenbergh, een telg uit een architectengeslacht die het uitzicht van heel wat kerken in de regio bepaald heeft. De ingebouwde toren kijkt uit op een driebeukig schip van vijf traveeën en een recht afgesloten koor. Het koor is ouder dan de rest van de kerk en dateert uit 1772. De kerk werd opgebouwd in baksteen met hoek- en raamomlijstingen in natuursteen. Het interieur en het meubilair van de kerk dateren hoofdzakelijk uit de 19de eeuw met uitzondering van de romaanse doopvont en de 18de-eeuwse altaren. De doopvont achteraan de kerk dateert uit de 12de eeuw en is één van de oudste van België. De hardstenen kuip is versierd met maskers en florale thema’s en word afgesloten door een koperen deksel met kruis. In de kerk vindt je bovendien enkele eeuwenoude grafmonumenten uit de 16de en de 17de eeuw, waaronder de renaissancistische grafplaat van M. Menten (+1620). Het was in het verleden een prestigieuze zaak om tegen betaling in de kerk begraven te worden. Uit hygiënische overwegingen kwam deze gewoonte in ongebruik.
Auteur: Wizpr.guide
Erfgoed

Holle weg Longa
De holle weg, onderdeel van de Romeinse verbindingsweg Tienen-Landen via Ardevoorde, heeft een belangrijke esthetische en natuurwetenschappelijke waarde. De holle weg Longa, die de gehuchten Ardevoorde en Meer met elkaar verbindt, is ongeveer één kilometer lang en over nagenoeg de volledige lengte circa tien meter diep. De weg ligt in het verlengde van de Ardevoortstraat en sluit aan op de Grote Steenweg. Hij doorkruist een vrij uitgestrekt agrarisch gebied. De as van deze weg vormt de taalgrens. Fysische geografie De holle weg doorsnijdt de volgende geologische lagen: onderaan komen glauconiethoudend zand met leem- en psammietbanken en fijn glauconiethoudend zand voor. Deze lagen dateren uit het eoceen. boven deze tertiaire lagen ligt een op sommige plaatsen vrij dikke laag leem. in het deel van de holle weg dat zich het dichtst bij de Kleine Gete bevindt komt alluvium van deze rivier voor.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Pad

Parochiekerk Sint-Sulpitius
Westtoren vóór een ruime beuk van drie traveeën, verbreed door een uitspringend transept en een koor, dat uitloopt op een halfronde apsis; sacristie aan de zuidoostzijde. Stoere zandstenen toren in overgangsstijl uit de 13de eeuw, thans met meer gedrongen uitzicht (huidig niveau veel hoger dan oorspronkelijk); bouwwerk met drie verdiepingen voorzien van eenvoudige schietgaten en kleine galmgaten op de klokkenverdieping; begane grond overdekt met kruisribgewelven, aan de westzijde gewijzigd; torenspits uit de 17de eeuw en restauratie in de 20ste eeuw door pastoor Th. Wernerd (opschrift op een voeg aan de westzijde). Overige gedeelten van bak- en zandsteen homogeen gebouwd in classicistische stijl (tweede helft 18de eeuw).
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Kerk

Grote Markt
De fraaie verzameling gebouwen op de Zoutleeuwse Grote Markt getuigt van het rijke verleden van de stad. Het laatgotische stadhuis maakt indruk, samen met de voormalige lakenhalle ernaast. De ontwerper van het 16de-eeuwse stadhuis was een lid van de familie Keldermans, een Mechelse bouwmeestersdynastie die zelfs tot in Nederland aan de slag was. Zoutleeuw kreeg zijn bouwvergunning voor de lakenhalle op nieuwjaarsdag 1316 van hertog Jan III, die er toen op bezoek was. Op de gevel van het gebouw zie je de beelden van de heilige Leonardus en de heilige Blasius, respectievelijk de patroonheiligen van de stad en van de wevers.
Auteur: Lannoo
Plein

Oud Station
De eerste jaren na de opening van het station van Oplinter (1881) stopten de treinen er enkel op marktdagen. Later werd het een gewone halte en vanaf 1889 werd ook vrachtvervoer toegelaten.
Auteur: Sigge
Treinstation

Koninklijk Atheneum
Tijdens het optrekken van het nieuwe gebouw moest de school elders ondergebracht worden. Hiervoor had de Tiense Suikerraffinaderij de lokalen van haar "'Patronaat" in de Beaudouinstraat afgestaan. Op 18 november 1953 werden de nieuwe gebouwen van het Atheneum plechtig ingewijd in het bijzijn van de minister van Nationale Opvoeding, de heer Harmel. Het nieuwe Koninklijk Atheneum van Tienen vormt een indrukwekkend geheel van gebouwen. De lengte van de voorgevel, uitziend op de Gilainstraat, bedraagt niet minder dan 98,35 meter. Het Koninklijk Atheneum Tienen - den athenai- heeft een rijke geschiedenis van bijna honderd jaar op zijn naam. In 2020 willen we dit op een gepaste wijze vieren.
School

Het Toreke
De tentoonstelling 'Doodgewoon! Rituelen van leven en dood in de Romeinse tijd' in museum het Toreke toont ons de vondsten van de grootste archeologische site van de Benelux (20 ha): de Gallo-Romeinse schatten van het Grijpenveld in Tienen.
In het luik 'Rituelen van dood' bezoek je de magische wereld van de dodenrituelen in de Romeinse tijd. Blikvanger is de levensgrote reconstructie van de grafkamer van het ontdekte tumulusgraf van Grijpen. Het luik 'Rituelen van leven' opent een venster op de diepste gevoelens van onze medemens die hier 2.000 jaar geleden leefde. Wat deed een koppel om de vruchtbaarheid te bevorderen? Wat deed men na afwijzing van een geliefde? Hoe probeerde men onheil af te wenden?
Deze tentoonstelling over de Gallo-Romeinen in Tienen werd in een nieuw kleedje gestopt en toegankelijker gemaakt voor iedereen. Enkele leuke doe-hoekjes dompelen je helemaal onder in de Romeinse wereld. Speel zelf antropoloog: stel een skelet samen en bepaal of het een man of een vrouw, een jongen of een meisje was. Laat je toekomst voorspellen door de Gallo-Romeinse goden. Achterhaal aan de hand van de dierenpuzzels welke stukken van de offerdieren ook effectief opgegeten werden ...
Het Toreke organiseert het hele jaar door ook tijdelijke tentoonstellingen en kan individueel of onder begeleiding van een gids bezocht worden.
Auteur: gita kinnaer
Museum

de 3 tumuli
Deze tumuli lagen langs de Romeinse hoofdweg Keulen - Boulogne. In ieder geval was één van de overledenen M(arcus) Probius Burrus. Zijn naam was het opschrift van een gouden buisje, dat zich onder één van de heuvels bevond. De heuvels werden in 1892 opgegraven, onder leiding van baron A. de Loë van de Société Archéologique de Bruxelles. Hij liet in de 3 tumuli gangen graven om er op zoek te gaan naar grafkamers. Dit lukte in tumulus 1 en 3. De vondsten werden openbaar verkocht.
Auteur: sinblauw
POI

stadhuis
Het eerste stadhuis is opgericht in 1380 op de Veemarkt.Na de verwoesting van Tienen in 1635,waarbij ook het toenmalige stadhuis en het stadsarchief volledig in vlammen opging,verhuisde het stadscentrum van de Veemarkt naar de huidige Grote Markt.Verschillende panden dienden vervolgens als stadhuis,tot het stadsbestuur in 1711 een patriciërswoning in Vlaamse renaissancestijl aankocht.Architect Drossaert ontwierp in 1835 een nieuwe voorgevel,het stadhuis doet nu denken aan een Griekse tempel.
Auteur: JadeEs
Stadhuis

Onze-Lieve-Vrouw ten Poelkerk
De kerk dankt haar naam aan een legende.An de noordzijde van de kerk vindt u het 'grotteke' dat in 1858 werd gebouwd.Dit grotje is nog steeds een bijzondere bedevaartsplaats voor vele Tienenaars.De Onze-Lieve-Vrouw ten Poelkerk is gebouwd in de 14de en de 15de eeuw.Na een brand werd de70 meter hoge toren in 1654 bekroonde met een barokke spits.In de eerste helft van de 19de eeuw vonden enkele verbouwingen plaats en werd de kerk uitgebreid met twee zijkoren en een sacristie.Boven het hoogaltaar bevindt zich een gotisch beeld uit 1362-1363 van Onze-Lieve-Vrouw ten Poel van de hand van Wauter Pans.
Auteur: JadeEs
Kerk

Het suikermuseum
Een bezoek aan het gloednieuwe Suikermuseum mag zeker niet op het programma ontbreken. In dit museum gaan we op zoek naar de 'verloren smaak van suiker'. Kleurrijke animatiefiguren roepen op om de bron van het onheil op te sporen. Het wordt een tocht langs verhalen, geluiden en sfeerbeelden uit de kleurrijke wereld van suiker.
Het museum omvat verscheidene afdelingen, gespreid over de 3 verdiepingen van de vroegere stadshallen. Alle aspecten komen aan bod: de boeiende sociale geschiedenis, de bietenoogst, de honingproductie van de bijen, tot alle mogelijke toepassingen van suiker. Op de zolderverdieping van het museum is een ruimte voorzien voor tijdelijke tentoonstellingen, opgesteld voor de duur van één jaar.
Gebouw

POI

Dormaal
Ons aller gemeenschappelijke voorouder, teilhardina, leefde 56 miljoen jaar geleden. En u zult het niet geloven, maar dat was hier in Vlaams-Brabant, in Dormaal. Die vond men in een geologische laag van ongeveer 56 miljoen jaar geleden, uit het Peologeen. Het was de periode waar de zoogdieren sterk begonnen door te breken, nadat aan het eind van het Krijt de dino's letterlijk weggebalzen werden door een meteoor. Het type-exemplaar van de soort wordt bewaard in het Museum voor Natuurwetenschappen. Al was teilhardina niet groter dan een veldmuis, ze had reeds alles wat een primaat tot primaat maakt. Er zijn trouwens nog steeds aapjes van dat formaat.
Auteur: Pascal Brackman

Steenberg
Hier op de Steenberg van Wommersom werden de kwartsieten van Tienen ontgonnen. Dat deed men ook in de buurt van Rommersom. Al in de prehistorie was men dol op deze harde stenen om werktuigen te vervaardigen. Je kan hier in de buurt artefacten vinden van prehistorische stenen werktuigen. Je maakt veel kans net nadat een landbouwer het veld omploegt.
Later werd dit gesteent ook als lokale bouwsteen gebruikt. De vorming van deze kwartsieten is gekoppeld aan het toenmalige klimaat van het Paleogeen (56 miljoen jaar geleden). Het silicarijke gronddwater droog tijdens droge periodes heel snel op en lieten harde kwartsietlagen achter. Het was hier toen in Vlaanderen een zwoele 30 °C gemiddeld. Het zou nooit meer zo warm worden.
Auteur: Dromos
Geologisch punt

GS Bikers woensdagrit 13 in 2026