Hageland
Het Hageland is een streek in het westen van Limburg en strekt zich uit tot het gebied tussen Aarschot, Leuven, Tienen en Diest. De benaming werd eerst opgetekend in 1528: het Hagelant. Zoals verwacht heeft de benaming iets te maken met dicht kreupelhout ("hage"). De naam werd gegeven toen, na de grote ontginningen in de middeleeuwen, het Hageland als enig bosrijk gebied in het hertogdom Brabant was overgebleven.
Auteur: RouteYou Regios
Meer informatie
Toeristische regio

Vml. abdij Maagdendaal
Auteur: jmdur
Meer informatie
Hoeve

Lubbeek
In de 17e eeuw werd Pellenberg een baronie. In 1781 werd de steenweg tussen Leuven en Diest voltooid, die ook door Lubbeek liep en waarheen de parochie Sint-Bernard zou ontstaan. Bij de Tiendaagse Veldtocht werd ook gevochten in Lubbeek en in Pellenberg werd uiteindelijk het wapenstilstandsverdrag getekend dat een einde maakte aan deze veldtocht.
Auteur: Wikipedia
Meer informatie
Deelgemeente

Oplinter
Oplinter is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant en een deelgemeente van de stad Tienen. Oplinter was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977.Volgens de gangbare verklaring is Linter een samenstelling uit lind + ter, met de betekenis "lindeboom". Deze verklaring is onhoudbaar. In plaatsnamen met Lind/Lint, die Gysseling in zijn Toponymisch Woordenboek opgeeft, gaat het telkens over een plaats "bij een linde of een lindenbos". Deze plaats kan zijn: vruchtbaar aangeslibd land zoals in Lindau, een bosje op hoge zandgrond zoals in Lindelo, een woeste vlakte zoals in Lindveld, een hofstede zoals in Lindweiler, enz. "Lindeboom" komt echter nergens als plaatsnaam voor. Daarom moeten we Linter eerder verbinden met Lintaruurde , een onbekende plaats in Friesland, te verklaren als "voorde in de beek genoemd Lintara". Lintara was de oude naam van de Genovevabeek. Het voorvoegsel Op heeft de betekenis opwaarts, naar boven. De dorpsnaam Oplinter betekent aldus "de stroomopwaartse nederzetting bij de Lintara". Zo werd de waternaam een dorpsnaam.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Hoeleden
Hoeleden is een deelgemeente van Kortenaken , gelegen langs de rechteroever van de Velp. Hoeleden was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977.De oorsprong van het toponiem Hoeleden is onzeker, maar het komt waarschijnlijk uit het Oudnederlandse woord hol, dat land met holten betekent.Er zijn zowat dertien verschillende schrijfwijzen van de dorpsnaam ontdekt, waarvan de meest gebruikte Holede , Hoole en Houl zijn.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Sint-Martinuskerk
De Sint-Martinuskerk is een kerkgebouw in Kerkom in de Belgische gemeente Boutersem in de provincie Vlaams-Brabant. De kerk ligt aan de Kerkstraat met naast de kerk een ommuurd kerkhof.
Het gebouw bestaat uit een ingebouwde westtoren, een eenbeukig schip met drie traveeën en een smaller koor met twee traveeën. De toren is opgetrokken in zandsteen en heeft een spitsboogvormig portaal met vierpas en een ingesnoerde naaldspits. De rest van het gebouw is hoofdzakelijk in baksteen opgetrokken in classicistische stijl. Het schip en het koor hebben rondboogvensters en hoekblokken, maar geen steunberen. Het geheel wordt gedekt onder een zadeldak.
Kerk

Park van het kasteel van Kersbeek
Landschappelijk park met vijver aangelegd rond 1860 op een site met een feodale motte en ouder 'huis van plaisantie', oorspronkelijk circa 4 hectare, rond 1890 (na de bouw van een neogotisch kasteel) uitgebreid tot bijna 5,5 hectare (zonder
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Park

Sint-Corneliuskapel
Pittoresk gotisch gebouw van kwartsiet en kalkzandsteen. De plattegrond ontplooit een ingebouwde westertoren, een enkele beuk en een koor uitlopend op een driezijdige apsis.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Kapel

Hoeve uit de 19de eeuw
In 1874 ingetekend op het kadaster als een volledig nieuw opgetrokken hoeve omgeven door een grote boomgaard, ter vervanging van een oudere hoeve. Semi-gesloten hoeve bestaande uit een U-vormige volume aan de straatzijde en een vrijstaand woonhuis aan de open zijde. Circa 1880 werd de schuur ten oosten verlengd en circa 1911 door middel van een klein volume met het woonhuis verbonden waardoor de hoeve een meer gesloten karakter kreeg. Achteraan recentere loodsen.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Hoeve

Dorpswoning van 1744
Eénverdiepingshuis met zadeldak gedateerd 1776 op de sluitsteen van de voordeur; baksteenbouw met gebruik van zandsteen voor de deur- en vensteromlijsting; een der laatst gedateerde voorbeelden van kruisvensters, weliswaar onder een ietwat gewijzigde vorm: dubbel steekboograam voorzien van uitspringende sluitstenen, en geprofileerd middenkalf en -stijl; steekboogdeur met tussendorpel en uitspringende sleutel.
Huis

Ruekebosberg
De "Ruekebosberg" gelegen in Kortenaken
Auteur: gpscyclingtour
Helling

Galgenbergstraat
Waarnaar de Galgenbergstraat leidde in de loop van de geschiedenis is zonder meer duidelijk. Noteer dat je dicht bij de grens van het buurdorp bent. Net zoals de kerncentrales vandaag dicht bij de landsgrenzen gebouwd worden, zo gaven onze voorvaderen er de voorkeur aan om de galg, die geassocieerd werd met het kwaad, liefst zover mogelijk van het dorpscentrum te situeren.
Auteur: Lannoo
POI

Milieuvriendelijk Fruitbedrijf Vanhellemont
Ben je op zoek naar lekker streekfruit, dan ben je hier op het juiste adres. Jonagold appels, Durondeau-peren en de natuurlijke afgeleide producten ervan zoals heerlijke jenevers of perenadvocaat. Alles gemaakt van fruit van eigen teelt. Je kan naast aankopen en degusteren, het bedrijf ook bezoeken. In de degustatieruimte is plaats voor 100 bezoekers! Wees ook niet verrast als je de stemmen van schoolkinderen hoort. Dit bedrijf krijgt jaarlijks veel nieuwsgierige jongeren over de vloer die graag iets bijleren en zo (her)ontdekken hoe gezond fruit en natuurlijk fruitsap zijn.
Auteur: Straffe Streek
Bedrijf

Hageling-bio wijnbouw
De wijngaard waar de druiven voor de Hageling worden verbouwd bevindt zich ten noorden van Tienen op de Deelberg. In 1993 werden er 2700 druivenstokken aangeplant van verschillende rassen, later werden ook meer resistente rassen aangeplant. Alle druiven worden op ecologische wijze geteeld, dit wil zeggen dat er geen chemische bemesting, insect -of onkruidbestrijding aan te pas komt. De teelt en de verwerking worden gecontroleerd door BLIK (B2) het controleorganisme voor de biologische landbouw en verlopen volgens de EG richtlijn nr. 2092/91. Daardoor dragen deze wijnen het “BIOGARANTIE” label sinds 1995. Hou je van bio en ben je benieuwd hoe de bioteelt én verwerking tot wijn in zijn werk gaat, maak dan een snel een afspraak !
Auteur: anneleen nijs
Wijngaard

Viander
Recreatiedomein Viander is een wandelpark dat zich uitstrekt over 8 hectaren.Je kan er rustig verpozen aan één van de drie visvijvers.Voor de kinderen zijn er verschillende speeltoestellen.Er is ook een dierenparkje met ezeltjes,geitjes en andere dieren met een hoge aaibaarheidsfactor.Je kan er ook drankjes en snacks kopen of je kan er je meegebrachte lunchpakket opeten.
Auteur: JadeEs
Recreatie

Kasteel de la Coste (Zuurbemde)
Kasteel De La Coste
Het kasteel "De La Coste" ligt in de vallei van de Velpe op 350 m van Zuurbemde (straat) en is via een zijweg met deze straat verbonden. Sinds 1965 is dit kasteel een bejaardentehuis. Het heet nu “Arcadia“.
De hoeve Festraets stond volgens de Ferrariskaart (1771 - 1778, WAENRODE 131 (T 1) (3) in U-vorm op 375 m ten zuiden van de kerk van Zuurbemde en was door een veldweg verbonden met de oude weg naar Hoeleden.
In 1820 - 1825 bouwde Edmond-Charles de la Coste het middelste gedeelte van het kasteel met vijf traveeën, een verdieping met viervlakkig dak en een terras in het midden. Het is in neoclassicistische stijl opgetrokken: een middenrisaliet (het zuidelijk vooruit springend deel) heeft op de benedenverdieping drie rondboogvensters, drie rechthoekige vensters op de eerste verdieping en drie halve vensters in het dak. Er is een mooi verhoogd terras met balustrade aan deze zuidwestelijk gerichte voorgevel. Onder de kroonlijst zijn steigergaten aangebracht, afgeboord met zandsteen. Dit gedeelte staat naast andere hoevegebouwen in de Atlas der Wegen (1841-1845).
In 1850 bouwde de la Coste aan het centrale deel de twee zijvleugels in hoefijzervorm, die telkens eindigen op een vierkantig paviljoen. De hoeve werd toen afgebroken. In de zuidwestelijke gevels van deze paviljoenen bevindt zich telkens een grote deur met rondbogen. De meeste vensterschijven zijn nog in geblazen glas. De zuidoostelijke gevel van het oorspronkelijk vierkante gebouw heeft aan de vrije zijde een groot raam met een ruit uit één stuk. Deze doet dienst als een soort spiegel voor de rechthoekige vijver, die als een klein “petit canal” in zuidoostelijke richting ligt.
Binnenin vindt men nog mooie schouwen en mooi stukwerk aan de zolderingen. Vroeger vertrok uit de as van het hoefijzer een dreef of koetsweg van 1,5 km lang, die uitgaf op de provinciale weg Tienen - Diest. Van deze dreef is nog een stuk (350 m) bewaard gebleven.
Achter het kasteel ligt een Engelse tuin met twee vijvers. Een ijskelder met koepelgewelf staat nog langs de randweg van het park, op 75 m van het kasteel in noordoostelijke richting. Dit was vroeger de “ koelkast" van het kasteel. Tijdens de winter werden dan door de werklieden grote ijsblokken uit de vijver gehakt . Deze moesten het vlees, dat aan haken hing, helpen bewaren tijdens de warme periode, tot de nieuwe slachttijd in de herfst of winter. Een ijskelder stak gedeeltelijk in de grond en was meestal nog flink met aarde en gras als natuurlijke isolatie bedekt. De ingang aan de noordzijde is dichtgemetseld. Een gedeelte van de oude tuinmuur is bewaard gebleven.
Auteur: Laurent_J
Kasteel

POI

Alsberg
Beklimmingscode van RouteYou : E_4_d
Lengte : 1.1 km
Stijging : 45 m
Gemiddelde hellingsgraad : 4 m / 100 m - 3.98 %
Maximale hellingsgraad : 6.43 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Blereberg
Beklimmingscode van RouteYou : E_3_d
Lengte : 0.7 km
Stijging : 35 m
Gemiddelde hellingsgraad : 5 m / 100 m - 4.75 %
Maximale hellingsgraad : 7.09 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Roeselberg
Beklimmingscode van RouteYou : E_3_d
Lengte : 0.65 km
Stijging : 40 m
Gemiddelde hellingsgraad : 6 m / 100 m - 6.04 %
Maximale hellingsgraad : 8.86 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou

Kersbeek
Kersbeek is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant. Samen met Miskom vormt het Kersbeek-Miskom, een deelgemeente van Kortenaken. Kersbeek ligt zo'n anderhalve kilometer ten zuidwesten van Miskom.Kersbeek werd voor het eerst vermeld in 1139 als "Kyersbeche". De naam komt van de Germaanse woorden kressan en baki, welke "waterkers" en "beek" betekenen. De naam is verwant met die van de Duitse stad Kierspe.
Gemeente

Parochiekerk Onze - Lieve - Vrouw - Geboorte
Volgens de volksmond wordt Pepijn van Landen vermeld als de stichter van Kapellen. Omdat er in de buurt van Antwerpen – waar Pepijn ook over vele landerijen beschikte – ook al een Kapellen bestond kreeg het dorp de naam Nieuwerkapellen of Nova Capella. Pepijn van Landen wordt ook beschouwd als de stichter van de O.-L.-Vrouw-Geboortekerk, die werd gebouwd als tegengewicht voor de tempel van de Romeinse godin der Liefde op de gelijknamige Venusberg. bron: Pastorale zone St. Franciscus - Glabbeek
Auteur: Blauwkruikje
Kerk

Kasteeldreef
Beklimmingscode van RouteYou : E_3_c

Café Boerenhof
Café ’t Boerenhof is het wielercafé van het Hageland waar tal van wielervedetten kind aan huis zijn: Eddy Merckx, Roland Liboton, Guido Vancalster, Ivan Basso en vele andere.
Het ligt in het geboortedorp van Eddy Merckx. Originele koerstruitjes, souvenirs en foto's van Eddy Merckx, je vindt het er allemaal. Voor je aan de Hagelandse Eddy Merckxroute begint, kan je hier even tot rust komen.
Café Boerenhof is ook het fanlokaal van profrenner Dylan Teuns.
In de zomer is het heerlijk genieten van het zonnetje op het prachtige terras.
Auteur: Mediahuis België
Cafe

De Motte van Stakenborg, de oude kern van Lubbeek
Je moet al goed kijken om de plek naast het houten vlonder te zien waar ooit een vroegmiddeleeuwse versterking op een heuveltje in het natte veengebied stond. Een motte is een defensieve versterking bestaande uit een toren of donjon op een heuvel, gelegen in een door houten palissaden omgeven en doorgaans cirkelvormige plek. Binnen de omheining konden mens en vee van het dorp schuilen en zich tegen aanvallers verdedigen. Niet toevallig ligt de verdediging op een lage, natte plek. Misschien kon het gebied omringd worden door grachten of onder water gezet worden. De natte veengrond zal alleszins voor de aanvallers een vervelende hindernis geweest zijn.
De versterking behoorde eerst aan de familie Hove en werd dan ook op het einde van de 13de eeuw vermeld als Hof ten Hove. Maar rond 1500 kwam ze in handen van een andere familie en de plek heette van dan af stakenborg. Toevallig of niet, maar ‘stakenborg’ zou wel eens kunnen verwijzen naar een versterking (borg) omgeven door staken (palissades).
Bij de opgravingen op het einde van de 19de eeuw vond men o.a. fundamenten, bakstenen en pannen, potscherven, houtskool,… maar ook een ridderspoor uit de 13de eeuw. Verrassend was dat er tevens funderingen van Romeinse oorsprong gevonden werden. De Romeins-Gallische heirbaan tussen Tienen en Elewijt liep hier trouwens niet zover vandaan. Vreemd werd reeds op de Ferrariskaart van 250 jaar geleden de heuvel vermeld als ‘Tombe de Lubbeeck’. Was dat een fantasierijke interpretatie in een eeuw dat men een voorliefde had voor de klassieken.
In 1887 groef de toenmalige eigenaar de heuvel af en we zien vandaag slechts nog een verhevenheid van zo’n 3 meter hoog.
Men heeft hier ook sporen van een nu verdwenen 13e-eeuwse watermolen gevonden. Sterker nog, hier in de buurt zou de oudste kern van Lubbeek ontstaan zijn. Het lijkt ons evenwel niet de meest aangename plek en het moet ons dan ook niet verwonderen dat kerk en dorp zich iets meer naar het zuiden en het westen ontwikkeld heeft, op de vruchtbare leemgrond aan de rand van de vallei.
Auteur: Jan Rymenams
Kasteel

Het kasteel van Lubbeek. Absoluut geen luchtkasteel.
Van hieruit hebben we een gezicht op het vroegere kasteel de Biolley-T'Serclaes. Maar voor het in 1798 tijdens de Franse overheersing in handen kwam van burgers, was deze plek eeuwenlang eigendom van de Sint-Geertruiabdij te Leuven. Einde 14e eeuw was er reeds sprake van het Hof ter Capelle. Capelle zal dan wel verwezen hebben naar het bedevaartsoord van Onze-Lieve-Vrouw, vlakbij. Naast het landbouwhof werd een huis van plaisantie gebouwd. Dat was een plek om zich terug te trekken uit de drukte van de stad of om verkoeling te zoeken op hete zomerdagen. Op het einde van het ancien régime was het uitgegroeid tot een luxueus verblijf voor deze reguliere kanunniken. Op de kaart van Ferraris zien we de strakke en geometrische aanleg van het park. De grote vijvers, waarvan er nu slechts enkele overschieten, namen een belangrijke plaats in en waren belangrijk voor de viskweek. Trouwens, aan het domein was ook een boerderij verbonden. In de loop van de 19de eeuw zou het goed herhaaldelijk aangepast worden en evolueerde het strakke Franse park naar een romantisch Engels park, zoals we het nu nog grotendeels zien.
Na gewisseld te zijn van enkele eigenaars, werd het in 1853 aangekocht door Theodoor de T'Serclaes de Wommersom, lid van een eeuwenoude adellijke familie. Hij had zich tijdens de strijd van de Belgische onafhankelijkheid onderscheiden. Hij werd trouwens tijdens de gevechten zwaar gewond. Op 2 juli 1840 trouwde hij in Verviers met Marie Anne de Biolley (1822-1859), dochter van textielbaron, burggraaf en senator Raymond de Biolley. Zijn zoon, Evrard T'Serclaes, was een vroom katholiek. Hij liet in 1890 een neogotische slotkapel bouwen in het kader van de ‘herkerstening’ van het domein, waarbij de als te bloot ervaren beelden die refereerden aan de klassieke oudheid, werden verwijderd en naar verluidt zelfs werden begraven.
Theodoor ontpopte hij zich als een verdediger van de Vlaamse taal, de taal van de meerderheid van de Belgen. In twee toespraken in juni 1849, verzette hij zich tegen de volgens hem nefaste taalpolitiek van de regering Lebeau en voorspelde de grootste gevaren voor de Belgische eenheid, indien de door de meerderheid in het land gesproken 'Vlaamse' taal verder zou worden verdrukt.
'T Serclaes was een devoot man. Hij werd begraven in de familiekelder in Wommersom, gekleed in de pij van de Derde Orde van Sint-Franciscus, waarvan hij lid was. In zijn testament had hij de wens uitgedrukt dat zijn hart in een koperen koffertje zou bewaard worden in de basiliek van Scherpenheuvel. Een speciale tegel in de basiliek geeft de plaats aan waar het hart werd bijgezet.
Auteur: Jan Rymenams
Kasteel

Turkije aan de Molenbeek? Een Onze-Lieve-Vrouw uit Bosnië?
Hier zien we in een boom aan de oude Processieweg een beeld van O.L.Vrouw. Reeds van zeer vroeg in de middeleeuwen werden langsheen wegen en vaak aan kruispunten kruisen en kapellen geplaatst. In veel gevallen zijn ze een uiting van volksdevotie. Niet zelden werden kruisen en kapelletjes aan een boom geplaatst of werden er in gehangen. Hier zien we het beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Medjugorje, een klein bergdorp in Bosnië-Herzegovina, waar sinds 1981 verschijningen zouden plaats vinden. Het Vaticaan heeft in september – na lange jaren – zijn goedkeuring gegeven als een plaats van bedevaart en geloof, maar spreekt zich niet uit over de verschijningen en dialogen.
Op de Vandermaelenkaart en de stafkaart van 1864 heet deze plek nog ‘Turkegem’. ‘Turkey’ wordt het eerst vermeld op de stafkaart van 1893 en Terkeien zien we in 1930 verschijnen. Volgens Jacques Haflants heeft deze naam niets te maken met het land Turkije, maar is het een verbastering van Ter Keien, verwijzend naar de stenen die in de grond zaten en die bij het bewerken van de akkers naar boven kwamen. Als je even op de akkers gaat kijken, zien we inderdaad veel keien.
Auteur: Jan Rymenams
Landschapselement

De Dorpskring. Een drukke rotonde envreemd vogelgekwetter.
Het centrum van Lubbeek bestaat uit een groot plein dat ‘dorpskring’ noemt. Dit uitzicht kreeg het pas na de Tweede wereldoorlog toen gemeentehuis en dorpsschool werden afgebroken.
250 jaar geleden, op de Ferrariskaart zien we deze cirkelvormige aanleg, maar binnen die cirkel zien we akkers, hagen en enkele boerderijen. In 1841 liep er reeds een weg dwars over het plein op het traject van de vroegere boomrij van de Ferrariskaart. Misschien dat deze cirkel oorspronkelijk ook een gemeenschappelijke dries was met rondom huizen en boerderijen. Op het einde van de 18de eeuw en later werden die gemeenschappelijke gronden vaak verkaveld en bebouwd.
Vandaag is dit toch wel een vrij kaal en weinig sfeervol plein met druk verkeer. Dat er op de rotonde kunstmatig vogeltjesgekweel uit een nepconstructie komt, is ronduit surrealistisch. Het is eens iets anders dan de muzak in de winkelstraten van de stad.
Dorpszicht

De Sint Martinuskerk: een architectonisch voorbeeld van vier eeuwen geschiedenis.
De Sint Martinuskerk – en de naam wijst trouwens op een parochie van het eerste uur van de christianisatie in onze contreien- zal reeds van in de 12de eeuw door de norbertijnen van de abdij van ’t Park (Leuven) bediend worden. En die leverden ‘degelijke kwaliteit’ want een priester had meestal reeds tien studiejaren achter de rug voor hij parochieherder werd. Verschillende pastoors van Lubbeek brachten het zelfs tot abt van de abdij. Dit zal veranderen wanneer de orde tijdens de Franse overheersing wordt afgeschaft.
Het kerkgbouw
De witstenen, 22 meter hoge toren dateert uit de 15de eeuw, op een moment dat het economisch nog goed ging in het Hageland. De witte Lediaanse stenen komen waarschijnlijk uit groeven die de abdij in Bertem bezat. De bouwstijl is gotisch.
Het schip heeft een andere signatuur. Dat merken we aan de vorm van de ramen en het gebruik van baksteen. Dit kerkgedeelte is ruim 200 jaar jonger dan de toren en dateert van 1778, tijdens de bloeiende Oostenrijkse periode. Het waarschijnlijk oude Romaanse gedeelte was erg vervallen en veel te klein geworden: er zijn zo’n 800 communicanten in Lubbeek en er is slechts plaats voor 300. Nochtans zullen de parochianen heel wat te doen hebben en zelfs een gerechtelijke zaak moeten aanspannen, alvorens de abdij aan de eisen tegemoet komt. Het schip werd gebouwd op hetzelfde moment dat De Ferraris de Kabinetskaart tekende. Deze bouwstijl noemen we classicisme. En tenslotte hebben we het koor, dat in stijl gelijkaardig oogt als het schip. Maar het werd ongeveer 80 jaar later gebouwd, op een moment dat de kerk te klein werd voor de aangroeiende parochiebevolking. De arrondissementsbouwmeester Alexander Van Arenberg (1799-1877), die voor veel kerken in het Hageland zijn sporen heeft nagelaten, behield de bouwstijl.
De kareelstenen voor die laatste verbouwing zouden door de gemeente gebakken en geleverd worden. De klei haalde men uit een groeve vlak bij de kerk. De eiken voor het houtwerk haalde men uit het naburige Kerkbos en voor het vervoer van de materialen rekende men op de vrijwillige bijdrage van de parochianen. Dit laatste is trouwens iets wat elders in het Hageland ook gebeurde en beschouwd werd als een belangrijke uiting van vroomheid.
Het kerkhof
het is uitzonderlijk dat dergelijk plattelandskerkhof in het centrum van het dorp bewaard bleef. Er zijn meerdere fraaie graftekens te bewonderen. De oudste grafmonumenten zijn gegroepeerd ter hoogte van respectievelijk de noordwand van het koor en de noord- en zuidwand van de zijbeuken. Ze zijn uitgevoerd in blauwe hardsteen met een neoclassicistische of neogotische vormgeving. Ze dateren overwegend uit de 19de en de eerste helft van de 20ste eeuw en getuigen van de rijkdom van de adellijke families. De overheersende types zijn het sarcofaagmodel met omheind grafperk en de opstaande grafsteen met kruisbekroning. Naast de lokale vooraanstaanden zijn de graven van priesters sterk vertegenwoordigd.
Kerk

Meensel-Kiezegem
In Meensel-Kiezegem kan je hier op tal van plaatsen struikelstenen opmerken.
En dit om de volgende verschrikkelijke oorlogsgebeurtenissen te herdenken: Het was in de zomer van 1944 dat Gaston Merckx uit Meensel-Kiezegem werd neergeschoten door drie onbekende jongeren. Tijdens de daaropvolgende vergeldingsrazzia’s van 1 en 11 augustus vielen vier doden en net geen 100 mensen werden gevangen genomen. 71 van hen werden uiteindelijk gedeporteerd en slechts acht keerden na de oorlog nog levend terug naar huis. In het dorp bleven zo 44 weduwen en 95 wezen achter.
Auteur: Mediahuis België

GS Bikers woensdagrit 16 in 2026