RAVEL Jodoigne
In centrum van JAuche naast de frituur start het nieuw aangelegde stuk RAVEL dat in Ramilles uitkomt op de RAVEL Hoegaarden-Namen
Auteur: JM fietser
Meer informatie
Pad

Hoegaarden Brouwerij
Wist je dat je een Witteke of Hoegaards witbier op een specifieke manier moet inschenken. Het glas moet eerst afgespoeld worden of even in het ijs liggen, dan moet je de helft van het flesje uitschenken, de gistsluier losmaken door het flesje 'zestien maal' te draaien en dan de rest uitschenken. Het overtollige schuim mag verwijderd worden. In een café krijgt men voor een Hoegaarden van 25cl een typisch blokkig hoegaardenglas.
Auteur: Dromos
Meer informatie
Brouwerij

Sint-Rochuskapel
De Sint-Rochuskapel bevindt zich in het domein Mariadal. De gewezen kloosterkerk van de paters Bogaarden werd gebouwd in de tweede helft van de 18de eeuw en is opgetrokken in baksteen met lijstwerk en hoekkettingen van Gobertangesteen. Met het stucwerk van het interieur is de kapel een mooi architecturaal geheel in laatbarokstijl. Het interieur is rijk, stijlvol en stemmig. Het meubilair in Lodewijk XVIe stijl, vomt één geheel met retabel, lambrisering, schijn- en echte deuren, tochtportaal en doksaal met orgel. De communiebank in rococostijl, de geschilderde kruisweg van E. Wante en tien prachtige glasramen maken van het geheel een bezienswaardig fijn gerestaureerd monument. Met de steun van de provincie Vlaams-Brabant
Auteur: Wizpr.guide
Meer informatie
Kapel

Sint-Gorgoniuskerk
De toren in witte gobertangesteen uit de streek domineert van verre het beeld van de brouwersgemeente. De kerk staat bekend als grootste rococokerk van het land. Ze kwam tot stand met kapitaal van de brouwers in 1754-59, nadat de oudere romaanse kerk was ingestort. De cartouche op de in 2006 gerestaureerde toren verwijst naar Alpäidis, gravin van Hoegaarden, die omstreeks 977-987 het Hoegaardse kapittel stichtte. Het Kapittelhuis en – park (toegankelijk) naast de kerk verwijzen hier ook naar. Kerk en andere gebouwen in de dorpskom getuigen van de welstand die de quasi autonome Luikse enclave in het hertogdom Brabant wist te verwerven. Onder de kerktoren is een beveiligde schatkamer ingericht met een romaans doopvont, een gotisch beeldhouwwerk en de palmezel die jaarlijks met palmzondag in processie wordt rondgedragen. Opvallend zijn ook de preekstoel, biechtstoelen en het omvangrijke koorgestoelte. Let wel op waar u loopt: de notabele bouwheren van weleer rusten in de crypte onder u. De bedevaartskapel  van Sint-Katharina (18de eeuw) in het gehucht Hauthem is tevens geopend. De kapel is onder meer bereikbaar via een panoramisch wandelcircuit van 5km. Met de steun van de provincie Vlaams-Brabant
Auteur: Wizpr.guide
Kerk

Tabernakel
Het hoofdaltaar (1783) is het werk van de beeldhouwer A.J. Gillis uit Tienen. De voorzijde stelt David voor die uit de handen van de hogepriester Achimelec de toonbroden ontvangt voor zijn hongerige soldaten. (zie O.T,  1 Sam 21,2-7)
Auteur: Wizpr.guide
Erfgoed

De drie Tumuli
Je staat nu voor de drie imposante Romeinse grafheuvels . Deze heuvels herbergen het graf van slechts 1 persoon ! Dit monument is het enige bovengrondse overblijfsel van het roemrijke Gallo-Romeinse verleden van de stad . Meer uitgebreide informatie en de afbeelding van twee topstukken vind je in het museum ' Het Toreke '
Auteur: nanatje
Begraafplaats

Toreke (het)
Auteur: scanini
Museum

Koninklijk Atheneum
Auteur: scanini
School

De Drie Tumuli
Als je hier langs komt moet je even (100 m) van de weg af om de 'Drie Tumuli' bezoeken. Een uniek historische Gallo-Romeinse begraafplaats Het ligt er nu wat verscholen en pretentieloos bij, maar binnenkort zal deze ganse site in ere hersteld worden.
Auteur: Thierry!
Archeologische site

van Osch Tienen
Ambachtenlaan 2A 3300Tienen Tel.: 016 81 25 39 Fax: 016 82 23 19 Email: info@vanoschtienen.net.bmw.be Website: http://www.vanosch.bmw.be
Auteur: BMW fietsroutes
Bedrijf

De kerk van Saint-Médard
De kerk van Saint-Médard werd rond 1175 door de graven van Duras afgestaan aan de hospitaalorde van Sint-Jan van Jeruzalem.
De huidige kerk in gotische stijl werd opgetrokken uit plaatselijke bouwmaterialen (gres en kalksteen).
Het koor met een halfrond chevet en aan de buitenkant een verhoging met twee niveaus met lage ramen met rondboog onder een muurarcade, en het dwarsschip dat uitgeeft op twee apsiskapellen, verraden nog steeds een romaanse invloed.
De constructie werd voltooid in het begin van de 14de eeuw met de hoge delen van het schip en de toren.
Enkel de gewelven van de zijbeuken en de apsiskapellen zijn origineel. Die van het hoofdschip en het dwarsschip dateren uit 1759.
Monument geklasseerd (21 décembre 1936)
Uitstekende erfgoed uit Wallonië
Kerk

Chapelle Notre-Dame-du-Marché
De Notre-Damekapel , ook de 'Chapelle du Marché genoemd, is herkenbaar aan haar toren die bekroond is met een originele gedraaide spits uit de eerste helft van de 17e eeuw. Ze bevindt zich op de Grand-Place en dat was vroeger de Place du Marché. Ze werd intra-muros met stenen van Gobertange opgetrokken in de 14e eeuw, dankzij de milde burgers en ambachtslui van de stad. De kapel heeft een toren met vier niveaus, een enkele beuk met twee traveeën en een koor met een veelhoekige koorafsluiting. Een portaal in gotische stijl is ingewerkt in een spitsboogstructuur met daarboven een hoog venster. Voorbij het portaal en de westelijke toren markeert een spitsboog de overgang naar het kerkschip, dat licht krijgt via vier vensters, en naar het koor met zijn spitsboogvensters. De bodem is geplaveid met een damboordpatroon, waarin stenen van Gobertange afgewisseld zijn met kalkstenen uit de Maasstreek. De kapel werd tot de 18e eeuw verschillende keren heringericht, aangepast en uitgebreid - onder meer ten gevolge van een brand in de 17e eeuw. Ze werd in haar geheel gerestaureerd en die werken werden beëindigd in 2011. Het meubilair bestaat onder meer uit een barok hoogaltaar dat gewijd is aan Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans, in 1716 gerealiseerd door Guillaume Castagne uit Namen. Het altaar in de linker zijbeuk is gewijd aan de Maagd, dat aan de rechterzijde aan Ste-Rita. Voorheen was het gewijd aan St-Roch, de heilige die werd aangeroepen in tijden van epidemies. De kapel herbergt een opmerkelijk monument, een cenotaaf in blauwe hardsteen boven de grafsteen van graaf Winand de Glymes en zijn echtgenote Michelle de Yedeghem, overleden in de tweede helft van de 17e eeuw. Zij waren samen met de familie de l’Escaille, belangrijke lokale personages. De grafsteen lag oorspronkelijk in het koor, vervolgens in het kerkschip, maar werd tijdens de restauratie verplaatst naar de bijkerk die de sacristie vervangt. Monument geklasseerd op 24/12/1958
Erfgoed

Het oude stadhuis
Het oude stadhuis, dat momenteel onderdak biedt aan culturele verenigingen en diensten, is niet het eerste gebouw dat deze functie kreeg in Jodoigne. Er was sprake van een gemeenschapshuis dat in slechte staat verkeerde in de tweede helft van de 16e eeuw. Het huidige gebouw in classicistische stijl, gewoonlijk 'Hôtel des Libertés' genoemd, dateert van de eerste helft van de 18e eeuw, zoals de jaartallen 1733 en 1734 aangeven. Het is er gekomen, net zoals het Kasteel van het Graafschap of het Kasteel Pastur, gelegen in de rue du Château, dankzij een opdracht van Graaf de Romrée aan architect Verreucken, na de brand op de Grand-Place in 1710. Het oude stadhuis heeft een gevel die gebouwd werd met stenen van Gobertange, net zoals veel lokale gebouwen. Het is bereibaar via een centraal bordes met een leuning in smeedijzer. De hoofdgevel heeft twee niveaus met vijf traveeën die goed te onderscheiden zijn vanwege de verschillende behandeling van de oppervlakte, enerzijds met bossage, anderzijds met dunne houwstenen. Bovenaan onderscheidt men een driehoekig fronton met een ovalen oculus. Het gebouw onderging een restauratie door J. Clément tijdens het interbellum. Geklasseerd op 26/11/1973
Historisch gebouw

De stadswallen
De stad Jodoigne was ooit volledig omgeven met wallen die vermoedelijk dateerden uit de 13e eeuw, maar die de in de loop der eeuwen werden vernield. Vandaag heeft de stad nog enkel gedeeltelijke maar relatief belangrijke overblijfselen van de muur. De resten geven een idee van de min of meer diehoekige vorm van de versterking, die acht of negen torens telde en verschillende poorten. De muren omcirkelden de oorspronkelijke burcht, de voorganger van het huidge kasteel Pastur, de Grand-Place of Place du Marché en het middeleeuwse stadje. De Saint-Médardkerk, die vandaag deel uitmaakt van het uitzonderlijk erfgoed van Wallonië, lag evenwel buiten de stadsmuren. De belangrijkste stukken van de muur die bewaard zijn gebleven, bevinden zich aan de achterzijde van het nummer 4 in de rue Saint-Jean. Het gaat om een halfronde toren en een relatief consequent deel van de muur zelf. Andere resten van de versterking in breuksteen en steen van Gobertange zijn te zien achter het nummer 13 van de rue du Château, achter de nummers 1 tot 11 van de rue de la Grande Montagne en de nummers 8a, 9 en 10 van de Grand-Place (in het hart van het burggraafschap) en ten slotte in de rue du Sergent Sortet, achter het nummer 25 of het oud kasteel Ghobert. Geklasseerd op 07/07/1976
Historische plaats

Orgel van de Saint-Lambertkerk
De Saint-Lambertkerk werd gebouwd door architect Émile Coulon in de tweede helft van de 19e eeuw. In haar huidige staat telt ze een sober neoclassicistisch kerkschip met twee zijbeuken met vijf traveeën, en een toren die voor de helft in witte steen werd gebouwd. Dit deel van de toren is ouder dan de kerk en heeft een hele geschiedenis achter de rug. Hij behoorde bij de eerste kerk die hier verrees en die vernietigd werd in de eerste helft van de 14e eeuw. De toren vermeldt het jaartal 1732 boven het barokke portaal, waar ook een nis steekt met de afbeelding van de patroonheilige, en het jaartal 1755 op de verhoging in baksteen. Het meubilair telt onder meer een mooie preekstoel. De begraafplaats rond de kerk heeft op het einde van de 19e eeuw plaats gemaakt voor een parkje. Het gebouw is vooral bijzonder vanwege het als monument geklasseerde orgel. Dat werd gebouwd in 1869 en op een galerij geplaatst rechtover het koor. Het is van de hand van Louis en Florian Gheude uit Nivelles. Het orgel verkeert nog steeds in originele staat. Enkel één deel van het pijpwerk werd in het begin van de 20e eeuw vernieuwd. De orgelkast werd gemaakt door Joseph Gibert, ook uit Nivelles.Het instrument heeft drie torens rond de compartimenten. Het werd gerestaureerd in 1948 en bleef tot vandaag functioneren. Geklasseerd op 29/08/1990 (orgel)
Erfgoed

De Saint-Pierrekerk
Deze kerk die gewijd is aan Saint-Pierre, bestaat  uit twee onderscheiden delen waarvan er slechts één geklasseerd is als monument. Het oudste gedeelte van het gebouw, in de tweede helft van de 12e eeuw opgetrokken in natuursteen, beperkt zich tot een romaanse toren net voor het koor. Bij deze vierkante toren begint een gotisch koor uit de 13e eeuw. Dat onderscheidt zich door friezen met een reeks spitsboogjes, waarvan de voet gesculpteerd is met plantenmotieven en een mensenhoofd. Sommige zijn hermaakt en herinneren aan de reeks spitsboogjes op het onderste deel van de toren, waarvan de voet ook omlijst is en waarvan er één een mensenhoofd toont. Het schip, aan de andere kant van de toren, werd afgebroken om plaats te maken voor drie beuken in eclectische stijl, gebouwd met baksteen en natuursteen. De nieuwe constructie dateert van het einde van de 19e eeuw en is van de hand van architect Émile Coulon, die ook tekende voor de Saint-Lambertkerk. Het gebouw is omgeven door een afgesloten tuin, die ook de pastorie en de begraafplaats omvat. Geklasseerd op 03/08/1956
Kerk

Eglise Saint-Médard
De Sint-Medardkerk, uit de 13de eeuw, is geklasseerd en wordt met reden erkend als een van de juweeltjes van Waals-Brabant. Het gebouw in romaanse en gotische stijl herwon zijn originele schoonheid dankzij een passende restauratie in de jaren zeventig. De witte steen van Gobertange geeft het bouwwerk zijn volle schittering. Vanuit de kruisbeuken trekken het koor en de halfronde apsis de aandacht, alsook de sobere beelden waaronder dat van de patroon Sint-Medard. Hij werd geboren in 457 en was bisschop en prediker. Hij stond bekend als ,,regenmaker’’. Als we het heiligenbeeld nauwgezet bekijken lijkt het of het ons toelacht. Vandaar een mooi verhaal dat men graag opdist in Geldenaken. Lang geleden zit een parochiaan te bidden en hij ziet dat er enkele geofferde muntstukken zijn blijven liggen. De verleiding is te groot. De man grabbelt ze mee en ziet dat de heilige hem toelacht. De man reageert: ,,Gij lacht, Sint-Medard, goed dan …’’ en hij stak een tweede muntstuk op zak. De onmiddellijke omgeving van de kerk is erg aantrekkelijk: een gekasseid plein met enkele bomen, een overweldigend open zicht op de wijk, karaktervolle woningen die alles tot een mooi geheel maken.

L'église Saint-Sulpice Kerk
L'église Saint-Sulpice - Neerheylissem Locatie : Rue de la station – Neerheylissem FR Ce remarquable édifice roman fut construit en tuffeau vers la fin du 12ème siècle. Il fut restauré et en partie transformé au 18ème siècle. D'un style roman mosan très prononcé, l'imposante tour carrée aux murs épais domine l'ensemble composé d'une nef bordée de collatéraux, de transepts et d'une abside à trois pans. A l'intérieur, le mobilier sobre et la pénombre imposée par le manque d'ouverture, propre au style roman, créent une ambiance de mystère et incitent au recueillement. L'église Saint-Sulpice de Neerheylissem abrite aujourd'hui des orgues qui datent probablement de 1720. Il aura fallu près de 30 années aux hélécinois pour retrouver cette superbe pièce de plus de 800 tuyaux, aujourd'hui entièrement restaurée par la manufacture d'orgue de Bruxelles. A l'extérieur, c'est dans le soleil de fin d'après-midi que la pierre de Lincent (ou de Linsmeau, le village voisin) donne ses plus belles tonalités en jaune-ocre. L'édifice est classé comme monument depuis 1938. NL Dit opmerkelijk romaans gebouw werd gebouwd in tufsteen rond het einde van de 12e eeuw. Het werd gerestaureerd en gedeeltelijk verbouwd in de 18e eeuw. De indrukwekkende toren met zijn dikke muren, overduidelijk in romaanse stijl, domineert het geheel, dat bestaat uit een schip met zijbeuken, een transept en een driezijdige apsis. In het interieur zorgen het sobere meubilair en de halve duisternis die te wijten is aan de kleine ramen – wat typisch is voor de romaanse stijl – voor een mysterieuze sfeer die aanzet tot bezinning. De Saint-Sulpicekerk van Neerheylissem herbergt vandaag een orgel dat waarschijnlijk dateert van 1720. Het heeft 30 jaar geduurd vooraleer de inwoners dit prachtig instrument met 800 pijpen terug zagen, na een volledige restauratie in een orgelfabriek in Brussel. Buiten geven de stenen van Lincent (of Linsmeau, het naburige dorp) hun mooiste okerkleur in de late namiddagzon. Het gebouw is geklasseerd als monument sinds 1938.
Auteur: Rencontrez vos voisins

Neerheylissem
Neerheylissem is een dorp in de Belgische provincie Waals-Brabant en een deelgemeente van Hélécine.Neerheylissem is een uitbreiding van Heilissem . Deze Germaanse naam is te reconstrueren als Hailingahaima, dit is "woning van de lieden van Hailo". Het voorvoegsel "neer" wijst op het feit dat het lager gelegen is .
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Orp-le-Grand
Orp-le-Grand is een plaats en deelgemeente van de Belgische gemeente Orp-Jauche. Groot-Adorp, zoals de Nederlandse naam van Orp-le-Grand luidt, ligt in de provincie Waals-Brabant en telt ongeveer 2200 inwoners.Maret en Orp-le-Petit, gelegen ten noorden en ten zuiden van het dorp Orp-le-Grand, zijn onderdeel van Orp-le-Grand. Tot 1 januari 1977 was het een zelfstandige gemeente.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Geten
Geten is een dorp in de Belgische provincie Waals-Brabant en een deelgemeente van Orp-Jauche. Het was een zelfstandige gemeente tot het bij de fusie van 1977 opging in de nieuwe fusiegemeente Orp-Jauche.Het dorp ligt in het westen van de gemeente Orp-Jauche langs de weg van Hannuit naar Waver. De Kleine Gete stroomt door het dorp. Het is een Haspengouws landbouwdorp dat zich stilaan ontwikkelt tot een woondorp. Er is nog in ruime mate akkerbouw en veeteelt aanwezig.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Den Venetiaen
Het oudste café van Hoegaarden is terug van weggeweest. Den Venetiaen heeft de deuren weer geopend op het Gemeenteplein. Uitbaters Paul 'Toets' Thielemans en Dirk De Wolf verhuisden het café tijdelijk naar de Brug tijdens de verbouwingswerken, maar de vernieuwde Den Venetiaen is nu weer open op de vertrouwde stek. "Het was fantastisch op de Brug. Al onze stamgasten hebben de moeite gedaan om tot daar te komen. Er zijn zelfs een aantal klanten bijgekomen." In vernieuwde café zal ook het eigen bier getapt worden: Venetiaens blond, een tripel van het vat.
Auteur: De Tuinen van Hoegaarden
Cafe

Vierkantshoeve De 11000 Maagden
De Vierkantshoeve De 11000 Maagden is een pracht van een gesloten hoeve. Er is een opschirft te zien: "IN DE REFUGIE VAN DE ELF DUYSENT MAEGDEN 1748" en ook nog "Sint-Ursula en de 11000 maagden" boven de segmentbooginrijpoort, die toegang verleent tot het binnenhof. De hoeve ontleent dus haar naam aan de legende van SInt-Ursula.
Volgens de "Legenda aurea" was Ursula de beeldschone, wijze en vrome dochter van de christelijke koning Deontus van Bretagne. Haar reputatie was de koning van Engeland ter ore gekomen. Hij zond een ambassadeur naar Deontus om haar ten huwelijk te vragen voor zijn enige zoon Aetherius en eventueel met oorlog te dreigen als vriendelijkheid niet tot een resultaat leidde. Deontus was ten einde raad; hij wilde zijn dochter niet uithuwelijken aan de zoon van de machtige heidense koning die berucht was om zijn wreedheid. Maar Ursula was wiskundig goed bij de pinken en raadde haar vader aan het aanzoek te accepteren op voorwaarde dat de koning haar tien zeer mooie maagden zou sturen, elk vergezeld door 1000 andere maagden en daarbovenop nog duizend maagdelijke gezellinnen voor zichzelf. Ze moest ook voorzien worden van schepen om met het gezelschap op reis te gaan. Verder bedong ze een termijn van drie jaar voor een bedevaart naar Rome en om de jonge prins de gelegenheid te geven het christelijke geloof te bestuderen en zich te laten dopen. De vloot vertrok en legde aan in Keulen. Een engel verscheen aan Ursula om haar mee te delen dat ze na haar reis naar Rome hier zou terugkomen en de martelaarskroon zou ontvangen, samen met al haar reisgenoten. Ze zeilden door naar Bazel en van daar ging het over land verder naar Rome. Daar werden ze verwelkomd door paus Cyriacus, volgens de schrijver de negentiende opvolger van Petrus, maar hij voegt eraan toe dat hij geschrapt werd uit de lijst van pausen omdat hij beslist had zijn pontificaat op te geven en de maagden terug naar Keulen te vergezellen. Ze vertrokken terug naar Keulen. Een aantal edelen en geestelijken sloot zich bij hen aan. Toen ze aankwamen in Keulen werd de stad belegerd door de Hunnen, die het complete gezelschap vermoordden, alleen Ursula bleef gespaard omwille van haar grote schoonheid, op voorwaarde dat ze de bruid zou worden van hun aanvoerder Atilla. Ursula weigerde en werd door Atilla met een pijl doorboord. Aetherius, die ondertussen na de dood van zijn vader koning was geworden, had zich bekeerd tot het christendom. Door een goddelijke boodschap verwittigd, reisde ook hij naar Keulen om er zijn bruid te ontmoeten en stierf er samen met haar de martelaarsdood. Na de slachting werden de Hunnen verdreven door een hemels leger van maagden, uiteraard samengesteld uit de maagden die de Hunnen net hadden gedood.
Auteur: Dromos
Hoeve

Gemeentehuis Hoegaarden
Bak- en zandstenen gemeentehuis met twee verdiepingen en schilddak uit de 19de eeuw. Verhoogde begane grond met zandstenen sokkel en trapbordes; geprofileerde zandstenen rondboogramen op imposten; consoles dragen de onderdorpels der vensters; hoekkettingen. Uitspringende puilijst; op de tweede verdieping rechthoekige vensters. De uiterste traveeën van het gebouw springen licht vooruit. Veranderingen: gestileerd hoofdgestel onder de kroonlijst; frontons ter bekroning van de uitstekende traveeën en pui.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Gemeentehuis

Het Suikermuseum
Architect Drossaert bouwde het bebouw in de 19de eeuw. Op dezelfde plaats bevond zich het ' corps de garde' in de volksmond 'kottegaar' genoemd. 't Kettegaar was destijds het wachthuis op de Grote Markt van het corps die de wacht optrakken aan de stadspoorten.
Museum

de 3 tumuli
Deze tumuli lagen langs de Romeinse hoofdweg Keulen - Boulogne. In ieder geval was één van de overledenen M(arcus) Probius Burrus. Zijn naam was het opschrift van een gouden buisje, dat zich onder één van de heuvels bevond. De heuvels werden in 1892 opgegraven, onder leiding van baron A. de Loë van de Société Archéologique de Bruxelles. Hij liet in de 3 tumuli gangen graven om er op zoek te gaan naar grafkamers. Dit lukte in tumulus 1 en 3. De vondsten werden openbaar verkocht.
Auteur: sinblauw
POI

Kapel van Onze-Lieve-Vrouw-ten-Steen
De kapel van Onze-Lieve-Vrouw-ten-Steen is een van oorsprong 14e-eeuwse kapel en bedevaartsoord te Grimde, een gehucht van Tienen in de Belgische provincie Vlaams-Brabant.
Vermoedelijk stond er op de huidige plaats rond 1325 al een houten kapel met daartegen een kluis aangebouwd. Deze kapel vlak bij een leprozerie voor mannen gebouwd zijn, vandaar werd ze soms ook aangeduid als "sieckerlieden". De kluizenaar zou toezicht gehouden hebben op en gebeden voor de melaatsen. De kapel lag aan de oude heirbaan Via Belgica. In 1328 werd begonnen met de bouw van een stenen kapel in gotische stijl. Deze werd ingewijd op 10 mei 1331. Resten van deze oorspronkelijke stenen kapel zijn nog bewaard: de onderbouw van de noordelijke muur, het koor en de zuidelijke transeptarm. De kapel was toegewijd aan de heilige Maurus en werd daarom ook de "kapel van Sint-Maurus" genoemd, of de "kapel van Sint-Moor" of kortweg "Sint-Moors". De leprozerie zou tegen de kapel gestaan hebben.
Kapel

POI

GS Bikers woensdagrit 17 in 2026